Atos 12
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVI
1 Len nǝboŋ galenan aHerot Akrippa tovi kiŋ itah gat alat siYesu galevis husur ike temǝdas bun galito.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 Gai igol nasoltia ita bun aJemes, aṽan aJon hǝn nab̃u nǝb̃alan.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Nǝboŋ aHerot toris ke alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail lotohǝhaṽur hǝn natenan, esǝvat nasoltia gail hǝn lǝb̃itah gat aPita am. Igole len nǝboŋ gail hǝn Nǝhanan hǝn nabǝta sǝkad nayis lan tovi nǝhanan sua ta sutuai seJu gail.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 Nǝboŋ lototah gat aPita tonoŋ, aHerot eriŋi len naim bǝbaŋis, natuhluṽoh tovat hǝn nasoltia tovatvat lan lokǝtkǝta kǝkol hǝni. AHerot ike tikot hǝn aPita len nǝhon nǝvanuan p̃isi, nǝboŋ Nǝhanan hǝn nǝPasova b̃inoŋ.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Ŋa lokǝtkǝta kǝkol hǝn aPita len naim bǝbaŋis, be alat siYesu lusor tuṽ tabtab van hǝn aGot m̃osi.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Len nalenmariug enan a tahw hǝn nǝboŋ aHerot b̃ikot hǝni, aPita ipat buŋbuŋol rivuh hǝn nasoltia eru, natsen eru artobaŋis gati, ale nasoltia gail am lokǝta kǝkol hǝn nabopita hǝn naim bǝbaŋis.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Vǝha-sua ŋai aŋel sua siNasub̃ evisi, ale nam̃ial em̃ial lohoim. Aŋel iṽas aPita tarhǝben ike, “Gile mǝhat tutut!” ale natsen aruteh dan navǝlan gǝlaru.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Beti aŋel ikel maii ke, “Gepitavis nǝhau tutuṽ sam̃, vǝlas naributbut gǝlaru.” Ale aPita igole. Aŋel ike, “Geruŋ gol gaiug hǝn nahurabat naut susus sam̃ ale gehusur ginau!”
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Ŋa aPita evivile husur aŋel be etǝtan hǝn ke nǝsa aŋel togole ekitin o sakitin. Inau ke toris na-kǝta-risi-an ŋai.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Gǝlaru aruṽot pǝpadaŋ hǝn naut eru nasoltia lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naut toru enan len naim bǝbaŋis, ale arubar nabopita tovi metǝlai tovan hǝn nab̃iltivile. Esǝŋav sǝb̃on m̃os gǝlaru ale aruyar tur lan. Nǝboŋ artobar nagilen nap̃isal tomagugun sua, vǝha-sua ŋai aŋel eriŋ aPita.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Beti aPita tomadhalǝboii ke tovivile kitin ike, “Gagai nolǝboi koti ke Nasub̃ esǝvat aŋel san hǝn b̃ilav kuv ginau dan navǝlan aHerot mai dan natit p̃isi naJu gail lotonau ke tevisi.”
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Nǝboŋ aPita tonau lǝboii, evi lan naim siMeri, anan aJon nahǝsan togon aMak. Nǝvanuan tosob̃ur lub̃on ei hǝn lǝb̃isor tuṽ.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 APita ideldel len nabopita ta vivile, ale navensus tovi slev, nahǝsan aRota egǝm hǝn nabopita hǝn b̃esǝsǝloŋ.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Nǝboŋ tosǝsǝloŋ lǝboi nadolon aPita, ikemkem masuṽ ŋa igam tǝlmam, sasǝŋav hǝni, ikai ke, “APita eil bopita!”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Lukel maii ke, “Gaiug govinu!” Nǝboŋ tokelkel tǝtas hǝni ke ekitin, luke, “Hum ma tovi aŋel san.”
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Be aPita ideldel sal. Beti nǝboŋ lotosǝŋav hǝni, lorisi, lumaŋmaŋ habat.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 APita eb̃il hǝn navǝlan ke lemǝdau, ale isor husur nap̃isal Nasub̃ togole tolav kuvi dan naim bǝbaŋis. Ale ikel mai galit ke, “Mitikel natgalenan mai aJemes mai alat sidat gail,” beti eriŋ naut enan, evi lan naut tile.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Len nadudulan nasoltia gail lunau sob̃uer hǝn nǝsa tovisi hǝn aPita, lolǝŋon isa masuṽ.
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Nǝboŋ aHerot togol nadoŋian hǝn aPita sob̃uer, eus taltal hǝn alat lotokǝta kǝkol hǝn aPita husur nǝ-gam-yav-an san ale aHerot ikele hǝn nasoltia tile gail ke ligol galit limat. Nǝboŋ aHerot togole tonoŋ, eriŋ naut a Jutea evi Sisarea, ale itoh ei.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Len nǝboŋ enan nǝlon aHerot epǝŋas alat a Tair mai a Siton, eṽitṽituh mai galito. Beti galito lub̃on len nǝnauan sua hǝn lǝb̃isor maii. Nab̃iltivanuan nauman siHerot, nahǝsan aPlastus, idam̃ mai galit ke tevi tarhǝt salito, ale lous ke likad natǝm̃at mai aHerot, asike lub̃al am. Lousi maienan husur loṽur p̃is nǝhanian halito len naut siHerot.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Len nǝboŋ hǝn nab̃onan, aHerot tosun nahurabat tobilbil, ebǝtah len nab̃iltihai bǝtbǝtah san ale ikel nasoran san mai galito ei.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Alat lotob̃onb̃on ei lukaikai ke, “Nagot sua satosor, savi vanuan.”
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Vǝha-sua ŋai, aŋel siNasub̃ iṽas aHerot husur gai sasor gol galit, saputsan nahǝsan aGot, ŋa natugulas gail luhani, imat.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Be nasoruan siGot iperperŋan naut gail am, nǝvanuan isob̃ur am losǝsǝloŋ hǝni, loriŋ nǝlolit len aYesu.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Nǝboŋ aParnapas mai aSol artolav nǝvat mai alat siYesu len naut a Jerusalem tonoŋ, arotǝlmam vi Antiok, ale aJon Mak itah mai gǝlaru.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.