Atos 11

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ahai pispisul gail mai nǝvanuan nadǝlomian gail len naut a Jutea losǝsǝloŋ hǝni ke alat lǝsavi Ju am lodǝlom nasoruan siGot tia.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ŋa nǝboŋ aPita tobar naut a Jerusalem, alat siYesu lotonau masuṽ hǝn na-tiv-dalusi-an, lusor tasi ke,
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 “Gaiug gob̃is len naim silat lǝsǝkad na-tiv-dalusi-an ale guhan mai galito!”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Beti aPita ikel mai galito hǝn natit p̃isi tovisi tub̃at len natub̃atan van vǝbar nagilen. Ike:
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Ginau nusor tuṽ sǝb̃ogw len navile Joppa, ale nokǝta b̃erb̃er, noris natit hun nab̃iltikaliko nǝhau tovat lotobaŋis nagilen tovat han, ale evi pan dan nǝmav, egǝm hǝn ginau.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Nǝboŋ notokǝta vi lan, noris narivatvat tiltile gail, galevis lotovi rivatǝvat katkat, ale nǝm̃at mai namǝhob gail mai nǝman namǝsav gail.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Nosǝsǝloŋ hǝn nadoldol tokel mai ginau ke, ‘Gile mǝhat Pita, paru bun namǝŋod. Hani!’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Be nusor vari ke, ‘Aoa Nasub̃, sanigole! Nǝsariŋ natideh tosa o tokolkol len nabuŋogw boŋ ideh.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Nadoldol len nǝmav isor var ginau tǝtas ke, ‘Sagekis natideh ke tosa aGot togol toveveu.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Imagenan vǝha-tor, ale natit p̃isi evi mǝhat vi lan nǝmav.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Be mǝteris! Alalum̃an itor, aKornelius tosǝvat galito a Sisarea gǝm hǝn ginau, logǝm pǝpadaŋ hǝn naim nototoh lan.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 ANunun aGot ikel mai ginau ke nivan mai galito, saninau masuṽ husur natilean salit lǝsavi Ju. Ale nuvan, alategai, lotomǝlevtes lotokad nadǝlomian, galit am lutah mai ginau, ale namtuvan, namtob̃is lohoim naim sitea a Sisarea.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ihol mai ginamito husur gai toris aŋel sua toil lohoim san toke, ‘Gesǝvat galevis vi Joppa hǝn lǝb̃esǝhar tǝlmam hǝn aSimon lotokisi hǝn aPita.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Gai tikel ur napisulan sua. Len napisulan enan, aGot dereh tilav kuv gaiug mai nǝbathudud sam̃ dan nǝsaan samito.’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Nǝboŋ notosor kǝkereh ŋai, aNunun aGot eb̃is len galit sum̃an tob̃is len gidato len nǝboŋ ta m̃o.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Len nǝboŋ enan nunau gat nǝsa Nasub̃ tokele ke, ‘AJon ibaptais hǝn nǝvanuan gail hǝn nǝwai be aGot dereh tibaptais hǝn gamito hǝn aNunun.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Imaienan, aGot b̃eviol mai galit naviolan top̃itoṽ hǝn nǝsa toviol hǝni mai gidato nǝboŋ dattokad nadǝlomian len Nasub̃ aYesu Kristo, ginau ase hǝn ke nǝb̃eil kǝkol hǝn aGot?”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn aPita tonoŋ, lǝsasor am be lusor sal suh aGot, luke, “Imagenan beti, aGot eviol hǝn nap̃isal mai alat lǝsavi Ju tu hǝn lǝb̃ipair dan nǝsaan, hǝn lǝb̃ikad nǝmauran.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Alat lotogam pǝpehw dan na-lǝŋon-isa-an husur nǝmatan siSteven, luvan vǝbar naut a Fonisia, a Saiprus mai a Antiok. Lukel ur nasoruan husur aYesu, be lukele mai naJu gail ŋai.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Avil galit galevis, auleSaiprus mai auleSairin gail, lovi Antiok ale lotub̃at sor mai alat a Kris am. Lukel mai galit hǝn na-kel-uri-an tovoi husur Nasub̃ aYesu.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Nǝdaŋan siNasub̃ ipat len galito, ŋa nǝvanuan isob̃ur lodǝlom napisulan salito ale lupair van hǝn Nasub̃.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Na-kel-uri-an hǝn natgalenan ibar alat siYesu len naut a Jerusalem ale losǝvat aParnapas vi Antiok.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Nǝboŋ tobar naut enan eris lǝboii ke aGot toviol kǝmas hǝn navoian mai galito. Ale aParnapas ikemkem hǝni, igol lolǝŋon ivoi am len nǝlolito, ikel mai galit ke lidaŋ len Nasub̃, leriŋ kot nǝlolit len Nasub̃, il gǝgat lan.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 AParnapas evi naulum̃an tovoi, topul hǝn aNunun aGot mai nadǝlomian. Nǝvanuan isob̃ur losǝsǝloŋ hǝni ale loriŋ nǝlolit len Nasub̃.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Beti aParnapas evi Tarsus hǝn b̃idoŋ aSol.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Nǝboŋ tosab̃i, esǝhari van vǝbar naut a Antiok. Len nasihau enan kavkav gǝlaru arub̃onb̃on mai alat siYesu, mai aroṽusan galit isob̃ur. Len naut a Antiok evi metǝkav lotokis ahai susur gail hǝn naKristen.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Len nǝboŋ enan, ahai kelkel ur galevis loriŋ naut a Jerusalem lovi pan vi Antiok.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Galit sua, nahǝsan aAkapus, ile mǝhat hǝn b̃ikel ur nǝsa aGot tokel maii ke, dereh navile a pan kavkav tipar hanian buni. Natenan evisi nǝboŋ aKlautius tovi Sisa len naut a Rom.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Ŋa ahai susur gail lunau koti ke, lǝb̃ikad nǝvat, leviol hǝn galevis mai nǝbathudud nadǝlomian lototohtoh len naprovens Jutea hǝn b̃evi tarhǝt salit ei.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Imaienan losǝvat aParnapas mai aSol hǝn lǝb̃ilav naviolan en salito mai alat lotoil a m̃o len naut a Jerusalem.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.