Atos 11
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF
1 Ahai pispisul gail mai nǝvanuan nadǝlomian gail len naut a Jutea losǝsǝloŋ hǝni ke alat lǝsavi Ju am lodǝlom nasoruan siGot tia.
1 E ouviram os apóstolos, e os irmãos que estavam na Judéia, que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Ŋa nǝboŋ aPita tobar naut a Jerusalem, alat siYesu lotonau masuṽ hǝn na-tiv-dalusi-an, lusor tasi ke,
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 “Gaiug gob̃is len naim silat lǝsǝkad na-tiv-dalusi-an ale guhan mai galito!”
3 Dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos, e comeste com eles.
4 Beti aPita ikel mai galito hǝn natit p̃isi tovisi tub̃at len natub̃atan van vǝbar nagilen. Ike:
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Ginau nusor tuṽ sǝb̃ogw len navile Joppa, ale nokǝta b̃erb̃er, noris natit hun nab̃iltikaliko nǝhau tovat lotobaŋis nagilen tovat han, ale evi pan dan nǝmav, egǝm hǝn ginau.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Nǝboŋ notokǝta vi lan, noris narivatvat tiltile gail, galevis lotovi rivatǝvat katkat, ale nǝm̃at mai namǝhob gail mai nǝman namǝsav gail.
6 E, pondo nele os olhos, considerei, e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis e aves do céu.
7 Nosǝsǝloŋ hǝn nadoldol tokel mai ginau ke, ‘Gile mǝhat Pita, paru bun namǝŋod. Hani!’
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro; mata e come.
8 Be nusor vari ke, ‘Aoa Nasub̃, sanigole! Nǝsariŋ natideh tosa o tokolkol len nabuŋogw boŋ ideh.’
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois, nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Nadoldol len nǝmav isor var ginau tǝtas ke, ‘Sagekis natideh ke tosa aGot togol toveveu.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Imagenan vǝha-tor, ale natit p̃isi evi mǝhat vi lan nǝmav.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 Be mǝteris! Alalum̃an itor, aKornelius tosǝvat galito a Sisarea gǝm hǝn ginau, logǝm pǝpadaŋ hǝn naim nototoh lan.
11 E eis que, na mesma hora, pararam, junto da casa em que eu estava, três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 ANunun aGot ikel mai ginau ke nivan mai galito, saninau masuṽ husur natilean salit lǝsavi Ju. Ale nuvan, alategai, lotomǝlevtes lotokad nadǝlomian, galit am lutah mai ginau, ale namtuvan, namtob̃is lohoim naim sitea a Sisarea.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele homem;
13 Ihol mai ginamito husur gai toris aŋel sua toil lohoim san toke, ‘Gesǝvat galevis vi Joppa hǝn lǝb̃esǝhar tǝlmam hǝn aSimon lotokisi hǝn aPita.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Gai tikel ur napisulan sua. Len napisulan enan, aGot dereh tilav kuv gaiug mai nǝbathudud sam̃ dan nǝsaan samito.’
14 O qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Nǝboŋ notosor kǝkereh ŋai, aNunun aGot eb̃is len galit sum̃an tob̃is len gidato len nǝboŋ ta m̃o.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Len nǝboŋ enan nunau gat nǝsa Nasub̃ tokele ke, ‘AJon ibaptais hǝn nǝvanuan gail hǝn nǝwai be aGot dereh tibaptais hǝn gamito hǝn aNunun.’
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água; mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Imaienan, aGot b̃eviol mai galit naviolan top̃itoṽ hǝn nǝsa toviol hǝni mai gidato nǝboŋ dattokad nadǝlomian len Nasub̃ aYesu Kristo, ginau ase hǝn ke nǝb̃eil kǝkol hǝn aGot?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando havemos crido no Senhor Jesus Cristo, quem era então eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn aPita tonoŋ, lǝsasor am be lusor sal suh aGot, luke, “Imagenan beti, aGot eviol hǝn nap̃isal mai alat lǝsavi Ju tu hǝn lǝb̃ipair dan nǝsaan, hǝn lǝb̃ikad nǝmauran.”
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se, e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Alat lotogam pǝpehw dan na-lǝŋon-isa-an husur nǝmatan siSteven, luvan vǝbar naut a Fonisia, a Saiprus mai a Antiok. Lukel ur nasoruan husur aYesu, be lukele mai naJu gail ŋai.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Avil galit galevis, auleSaiprus mai auleSairin gail, lovi Antiok ale lotub̃at sor mai alat a Kris am. Lukel mai galit hǝn na-kel-uri-an tovoi husur Nasub̃ aYesu.
20 E havia entre eles alguns homens chíprios e cirenenses, os quais entrando em Antioquia falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Nǝdaŋan siNasub̃ ipat len galito, ŋa nǝvanuan isob̃ur lodǝlom napisulan salito ale lupair van hǝn Nasub̃.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Na-kel-uri-an hǝn natgalenan ibar alat siYesu len naut a Jerusalem ale losǝvat aParnapas vi Antiok.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Nǝboŋ tobar naut enan eris lǝboii ke aGot toviol kǝmas hǝn navoian mai galito. Ale aParnapas ikemkem hǝni, igol lolǝŋon ivoi am len nǝlolito, ikel mai galit ke lidaŋ len Nasub̃, leriŋ kot nǝlolit len Nasub̃, il gǝgat lan.
23 O qual, quando chegou, e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortou a todos a que permanecessem no Senhor, com propósito de coração;
24 AParnapas evi naulum̃an tovoi, topul hǝn aNunun aGot mai nadǝlomian. Nǝvanuan isob̃ur losǝsǝloŋ hǝni ale loriŋ nǝlolit len Nasub̃.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Beti aParnapas evi Tarsus hǝn b̃idoŋ aSol.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Nǝboŋ tosab̃i, esǝhari van vǝbar naut a Antiok. Len nasihau enan kavkav gǝlaru arub̃onb̃on mai alat siYesu, mai aroṽusan galit isob̃ur. Len naut a Antiok evi metǝkav lotokis ahai susur gail hǝn naKristen.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja, e ensinaram muita gente; e em Antioquia foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Len nǝboŋ enan, ahai kelkel ur galevis loriŋ naut a Jerusalem lovi pan vi Antiok.
27 E naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Galit sua, nahǝsan aAkapus, ile mǝhat hǝn b̃ikel ur nǝsa aGot tokel maii ke, dereh navile a pan kavkav tipar hanian buni. Natenan evisi nǝboŋ aKlautius tovi Sisa len naut a Rom.
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Ŋa ahai susur gail lunau koti ke, lǝb̃ikad nǝvat, leviol hǝn galevis mai nǝbathudud nadǝlomian lototohtoh len naprovens Jutea hǝn b̃evi tarhǝt salit ei.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia.
30 Imaienan losǝvat aParnapas mai aSol hǝn lǝb̃ilav naviolan en salito mai alat lotoil a m̃o len naut a Jerusalem.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.