Atos 10
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVI
1 Len naut a Sisarea ikad avan sua, nahǝsan aKornelius, nasenturion sua toil a m̃o hǝn nasoltia tovi 100 len Navǝshǝsoltia ta Itali.
1 Havia em Cesaréia um homem chamado Cornélio, centurião do regimento conhecido como Italiano.
2 Gai mai nǝbathudud san lohusur kitin hǝn nap̃isal siGot mai lomǝtahw len nǝyalyalan san; gai ilavlav nǝvat mai alat lotopar tite ale isor mai aGot akis.
2 Ele e toda a sua família eram piedosos e tementes a Deus; dava muitas esmolas ao povo e orava continuamente a Deus.
3 Len nǝboŋ sua len namityal totor ut mǝdau, eris narisian sua. Ekǝta masil hǝn aŋel sua siGot togǝm hǝni tokel maii ke, “Kornelius!”
3 Certo dia, por volta das três horas da tarde, ele teve uma visão. Viu claramente um anjo de Deus que se aproximava dele e dizia: "Cornélio! "
4 AKornelius ekǝta mǝtaltal hǝni, ninen epil, eusi ke, “Golǝŋon nǝsa Nasub̃?” Aŋel isor vari ke, “Na-sor-tuṽ-an sam̃ mai naviolan sam̃ van hǝn alat lotopar tite, arohun naviolan hǝn natutumavan van hǝn aGot. Ehǝhaṽur hǝni.
4 Atemorizado, Cornélio olhou para ele e perguntou: "Que é, Senhor? " O anjo respondeu: "Suas orações e esmolas subiram como oferta memorial diante de Deus.
5 Imaienan, gesǝvat alalum̃an vi Joppa hǝn lǝb̃esǝhar tǝlmam hǝn avan sua nahǝsan aSimon lotokisi hǝn aPita.
5 Agora, mande alguns homens a Jope para trazerem um certo Simão, também conhecido como Pedro,
6 Gai itoh mai aSimon togol natit gail hǝn nahurhurivatvat, naim san ipat bitas.”
6 que está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que fica perto do mar".
7 Aŋel enan isor maii ale ivan. Nǝboŋ tovan tonoŋ, aKornelius ekis nǝvanuan nauman san eru mai nasoltia sua tokǝtkǝta tǝban, tohusur kitin hǝn nap̃isal siGot.
7 Depois que o anjo que lhe falou se foi, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dentre os seus auxiliares,
8 Ikel natit p̃isi tovisi mai galito, ale esǝvat galit vi Joppa.
8 e, contando-lhes tudo o que tinha acontecido, enviou-os a Jope.
9 Pelan han tub̃lial, len nǝyaran salito, logǝm pǝpadaŋ hǝn nab̃iltivile. Len nǝboŋ enan aPita epǝlau vi mǝhat len navurun naim topapav hǝn b̃isor tuṽ.
9 No dia seguinte, por volta do meio dia, enquanto eles viajavam e se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar.
10 Imalkǝkat, ike tihan, ale nǝboŋ lotoutaut hǝn nǝhanian sal, ekǝta b̃erb̃er.
10 Tendo fome, queria comer; enquanto a refeição estava sendo preparada, caiu em êxtase.
11 Eris nǝmav tosǝŋav, natit hun nab̃iltikaliko, nǝhau tovat lotobaŋis nagilen tovat, evi pan vi lan nǝtan.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol que descia à terra, preso pelas quatro pontas,
12 Epul hǝn narivatvat tiltile gail, nǝm̃at mai namǝhob gail lotokǝlah len tan, mai nǝman namǝsav gail.
12 contendo toda espécie de quadrúpedes, bem como de répteis da terra e aves do céu.
13 Beti nadoldol sua ikel maii ke, “Pita, gile mǝhat, paru bun namǝŋod, hani!”
13 Então uma voz lhe disse: "Levante-se, Pedro; mate e coma".
14 Be aPita isor vari ke, “Ao Nasub̃, sanigole! Nǝsǝhanhan natideh tosa o tokolkol.”
14 Mas Pedro respondeu: "De modo nenhum, Senhor! Jamais comi algo impuro ou imundo! "
15 Nadoldol isor tǝtas maii ke, “Sagekis natideh ke tosa aGot togol toveveu.”
15 A voz lhe falou segunda vez: "Não chame impuro ao que Deus purificou".
16 Tomagenan vǝha-tor tonoŋ, vǝha-sua ŋai nǝkaliko enan evi mǝhat vi lan nǝmav.
16 Isso aconteceu três vezes, e em seguida o lençol foi recolhido ao céu.
17 Nǝboŋ aPita tonau masuṽ hǝn namilen nǝsa torisi, alalum̃an aKornelius tosǝvat galito, lusab̃ naim seSimon ale loil len nametlǝkau.
17 Enquanto Pedro estava refletindo no significado da visão, os homens enviados por Cornélio descobriram onde era a casa de Simão e chegaram à porta.
18 Lukai, lous ke, “Avan sua nahǝsan aSimon Pita itoh ei a?”
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, conhecido como Pedro.
19 Nǝboŋ aPita tonau nǝsa torisi sal, aNunun aGot isor maii ke, “Simon, alalum̃an itor lous kitev gaiug.
19 Enquanto Pedro ainda estava pensando na visão, o Espírito lhe disse: "Simão, três homens estão procurando por você.
20 Gile mǝhat, gimariŋ vi pan. Saginau ke asike guvan, givan mai galito husur ginau nosǝvat galito.”
20 Portanto, levante-se e desça. Não hesite em ir com eles, pois eu os enviei".
21 Imagenan aPita evi pan, ikel mai galit ke, “Ginau boh nǝvanuan mǝttous kitevi. Imabe? Mǝtogǝm m̃os nǝsa?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: "Eu sou quem vocês estão procurando. Por que motivo vieram? "
22 Galit lusor vari ke, “AKornelius, nasenturion sua toil a m̃o hǝn nasoltia tovi 100, esǝvat ginamito. Gai evi naulum̃an sua tonor, tomǝtahw len nǝyalyalan siGot. Alat lotovi Ju p̃isi luke ivoi. Aŋel sua siGot ikele hǝni ke teus gaiug hǝn gǝb̃evi lan naim san hǝn b̃esǝsǝloŋ hǝn nǝsa gaiug gǝb̃ikele.”
22 Os homens responderam: "Viemos da parte do centurião Cornélio. Ele é um homem justo e temente a Deus, respeitado por todo o povo judeu. Um santo anjo lhe disse que o chamasse à sua casa, para que ele ouça o que você tem para dizer".
23 Beti aPita eus galit ke levi lohoim hǝn lǝb̃itoh maii.
23 Pedro os convidou a entrar e os hospedou. No dia seguinte Pedro partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 len nǝboŋ tohusuri aPita ibar naut a Sisarea. AKornelius itoh vir galito. Eus nǝbathudud san mai nabubur san gail hǝn lǝb̃egǝm b̃onb̃on.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os esperava com seus parentes e amigos mais íntimos que tinha convidado.
25 Nǝboŋ aPita tob̃is lohoim, aKornelius ebubur maii ale etǝŋedur bathurien aPita, ilotu hǝni.
25 Quando Pedro ia entrando na casa, Cornélio dirigiu-se a ele e prostrou-se aos seus pés, adorando-o.
26 Avil aPita elivi vi mǝhat ike, “Gile mǝhat, ginau bogai, novi vanuan ŋai.”
26 Mas Pedro o fez levantar-se, dizendo: "Levante-se, eu sou homem como você".
27 Nǝboŋ tohol maii, aPita evi lohoim ale eris nǝvanuan lotosob̃ur lotob̃onb̃on ei.
27 Conversando com ele, Pedro entrou e encontrou ali reunidas muitas pessoas
28 Ikel mai galit ke: “Gamit mǝtolǝboii tia ke sanor hǝn nǝ-kai-tasi-an sinamit namttovi Ju hǝn namtb̃itah mai o hǝn namtb̃em̃ǝdoŋ tǝban avan ideh savi Ju. Be aGot eṽusan ginau ke sanisor husur avan ideh ke tosa o ke aGot tomǝtahuni.
28 e lhes disse: "Vocês sabem muito bem que é contra a nossa lei um judeu associar-se a um gentio ou mesmo visitá-lo. Mas Deus me mostrou que eu não deveria chamar impuro ou imundo a homem nenhum.
29 Imaienan nǝboŋ gotosǝvat galit hǝn lǝb̃esǝhar ginau, nogǝmai, nǝsake nodǝdas nǝb̃egǝmai. Nuke neus gamito, imabe mǝttous ginau ke nǝb̃egǝmai?”
29 Por isso, quando fui procurado, vim sem qualquer objeção. Posso perguntar por que vocês me mandaram buscar? "
30 Ale aKornelius isor vari ke, “Evi nǝmariboŋ tovat tovan, len namityal egai totor ut mǝdau, nusor tuṽ. Vǝha-sua ŋai avan sua tosun nahurabat tobilbil eil a m̃o hǝn ginau
30 Cornélio respondeu: "Há quatro dias eu estava em minha casa orando a esta hora, às três horas da tarde. De repente, colocou-se diante de mim um homem com roupas resplandecentes
31 ike, ‘Kornelius, aGot esǝsǝloŋ hǝn na-sor-tuṽ-an sam̃ tia mai inau gat naviolan sam̃ van hǝn alat lotopar tite.
31 e disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e lembrou-se de suas esmolas.
32 Imaienan, gesǝvat alalum̃an vi Joppa hǝn lǝb̃esǝhar tǝlmam hǝn avan sua nahǝsan aSimon lotokisi hǝn aPita. Atenan itoh mai aSimon togol natit gail hǝn nahurhurivatvat, naim san ipat bitas.’
32 Mande buscar em Jope a Simão, chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que mora perto do mar’.
33 Husur enan, vǝha-sua ŋai nosǝvat galit hǝn lǝb̃esǝhar gaiug. Sipa len nagǝmaian sam̃. Gagai namtutoh gegai len nǝhon aGot hǝn namtb̃esǝsǝloŋ hǝn natit p̃isi Nasub̃ tokele tia ke gaiug gǝb̃ikele mai ginamito.”
33 Assim, mandei buscar-te imediatamente, e foi bom que tenhas vindo. Agora estamos todos aqui na presença de Deus, para ouvir tudo que o Senhor te mandou dizer-nos".
34 Beti aPita etub̃at hǝn b̃isor ike, “Gagai nolǝboii ke tokitin ke naṽide siGot ep̃itoṽ van hǝn nǝvanuan p̃isi, ideh satile.
34 Então Pedro começou a falar: "Agora percebo verdadeiramente que Deus não trata as pessoas com parcialidade,
35 Imagenan, nǝvanuan naut p̃isi lototǝŋedur van hǝn aGot mai lotogol nǝsa tonor, ehǝhaṽur hǝn lǝb̃egǝm hǝni.
35 mas de todas as nações aceita todo aquele que o teme e faz o que é justo.
36 Mǝtolǝboi napisulan aGot topisul hǝni van hǝn alat a Israel tia, napisulan tokel na-kel-uri-an tovoi toke, nǝvanuan elǝboi b̃ikad navoivoian mai aGot len aYesu Kristo tovi Masta hǝn nǝvanuan tiltile gail p̃isi.
36 Vocês conhecem a mensagem enviada por Deus ao povo de Israel, que fala das boas novas de paz por meio de Jesus Cristo, Senhor de todos.
37 Mǝtolǝboi nǝsa tovisi len naut a Jutea totub̃at a Kalili husur nǝbaptaisan aJon tokel uri.
37 Sabem o que aconteceu em toda a Judéia, começando na Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Mǝtolǝboii am ke aGot tovǝhas aYesu ta Nasaret hǝn aNunun mai nǝdaŋan, gol ke, gai iyar tur len naut p̃isi ale igol navoian mai igol alat natǝmat tobaŋis gat galito, lumaur, bathut aGot totah maii.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e poder, e como ele andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ale ginamit namtoris lǝboi natit p̃isi aYesu togole len naut a Jutea mai a Jerusalem. Galit lutahǝtah hǝni tomat len nǝhai sua,
39 "Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém, onde o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 be aGot ilav kuvi dan nǝmatan len nǝmariboŋ totor, ale igol ke evisi hǝn nǝvanuan lǝb̃elǝboi lǝb̃erisi.
40 Deus, porém, o ressuscitou no terceiro dia e fez que ele fosse visto,
41 Nǝvanuan p̃isi lǝsarisi, be ginamit aGot totabtabuh len ginamit tia, namtorisi hǝn namtb̃ikel uri. Nǝboŋ aYesu tole mǝhat dan nǝmatan, ginamit namtuhan maii, namtomun maii.
41 não por todo o povo, mas por testemunhas que designara de antemão, por nós que comemos e bebemos com ele depois que ressuscitou dos mortos.
42 Isor idaŋ mai ginamito ke namtikel uri mai nǝvanuan gail ale kel koti ke aGot totabtabuh lan hǝn b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan hǝn alat lotomaur sal mai alat lotomat tia.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que este é aquele a quem Deus constituiu juiz de vivos e de mortos.
43 Ahai kelkel ur gail p̃isi lutos husur aYesu, lukel uri ke, len nahǝsan aYesu, nǝvanuan gail p̃isi lotoriŋ nǝlolit lan, aGot dereh terub̃at nǝsaan salit dan galito.”
43 Todos os profetas dão testemunho dele, de que todo aquele que nele crê recebe o perdão dos pecados mediante o seu nome".
44 Nǝboŋ aPita tokǝmaienan sal, aNunun aGot eb̃is len galit p̃isi lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan.
44 Enquanto Pedro ainda estava falando estas palavras, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Nǝvanuan nadǝlomian lotovi Ju, lototah mai aPita, losǝhoṽut husur aGot tovur san aNunun len alat lǝsavi Ju am. Lolǝboii ke toviol hǝn aNunun mai galito
45 Os judeus convertidos que vieram com Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo fosse derramado até sobre os gentios,
46 husur losǝsǝloŋ hǝn galit lotosor len nasoruan tiltile gail, mai lotosor sal suh nǝyalyalan siGot. Beti aPita ike,
46 pois os ouviam falando em línguas e exaltando a Deus. A seguir Pedro disse:
47 “Avan ideh satikai tas galit hǝn lǝb̃ibaptais hǝn nǝwai, husur aGot eviol hǝn aNunun mai galito sum̃an gidato.”
47 "Pode alguém negar a água, impedindo que estes sejam batizados? Eles receberam o Espírito Santo como nós! "
48 Ŋa ikel buni ke libaptais len nahǝsan aYesu Kristo. Beti lous aPita hǝn b̃itoh mai galito hǝn nǝmariboŋ galevis am.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois pediram a Pedro que ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.