Apocalipse 19
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Nǝboŋ natgalenan lotonoŋ, nosǝsǝloŋ hǝn nadoldol hǝn nab̃iltiluṽoh lotokai habat ke,
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 bathut nǝ-sab̃-sǝhoti-an san gail lotokitin, lunor.
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Ale lukai habat tǝtas am, ke,
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Beti nǝvanuan totibau lotovi 24 mai natit tovat lotomaur luteh len tan, kǝta vi pan, lulotu hǝn aGot tobǝtah len nab̃iltihai bǝtbǝtah. Luke, “Ganan! Sal suh aGot!”
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Beti nadoldol egǝm len nab̃iltihai bǝtbǝtah toke,
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Ale nosǝsǝloŋ hǝn nǝwalan tohum nǝwalan hǝn nab̃iltiluṽoh o tohum nǝtas kudkud topus o nab̃iliurur tokurut habat. Ike,
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Datikemkem! Datehǝhaṽur!
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 AGot eviol hǝn nahurabat nalinen tovoi, topǝhw yesyes, toveveu maii hǝn b̃esuni.”
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Beti aŋel ikel mai ginau ke, “Gitos nategai ke: ‘Alat aGot tokis galito gǝm hǝn nǝhanan hǝn nǝlahan seTuhsipsip, lehǝhaṽur.’” Aŋel isor am, ike, “Natenan evi nasoruan kitin siGot.”
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ nuteh bathurien hǝn nǝb̃ilotu hǝni, avil ikel mai ginau ke, “Sagilotu hǝn ginau! Ginau novi slev sum̃an gaiug mai nǝbathudud nadǝlomian sam̃ lotodaŋ hǝn lotokel kot aYesu hum aMasta salito. Gilotu hǝn aGot ŋai! Husur nǝdaŋan hǝn avan ideh b̃ikel kot aYesu, egǝm len aNunun aGot.”
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Beti noris nǝmav tosǝŋav, ale ikad nahos topǝhapǝhw toil ei. Atesua tosah lan, nahǝsan aDaŋ-len-aGot, mai aKitinan, husur len nanoran isab̃ sǝhoti ke nǝvanuan limaspanis o teb̃uer, ale len nanoran igol nab̃iltib̃alan.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Namǝtan arohum nǝhab towunwun, ale len nǝkadun ikad nǝkraun isob̃ur. Ikad nahǝsan sua aGot totosi lan, be sǝkad avan ideh tolǝboi nǝhes enan, gai sǝb̃on elǝboii.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Nahurabat tosuni imosmos hǝn nǝda. Ale nahǝsan atenan, Nasoruan siGot.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Navǝshǝsoltia gail len nǝmav lotosah len nahos pǝhapǝhw gail lohusuri. Galit p̃isi losun nahurabat nalinen tovoi, topǝhw yesyes, toveveu.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Nab̃u nǝb̃alan tokan evivile dan nabuŋon atenan hǝn b̃ib̃al hǝni, win sǝhor naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile. Dereh teil a m̃o hǝn galito hǝn nǝbatw nametǝlai. Ale dereh tipal dasdas naṽit nakrep len nab̃iltib̃ur hǝn nǝlol paŋpaŋ siGot, aB̃iltidaŋan, hǝn b̃isel hum nǝwain.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Len nahurabat mai len nǝdamhǝrien ikad nǝhes egai: “Kiŋ hǝn nakiŋ gail mai Masta hǝn nǝmasta gail.”
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Beti noris aŋel sua toil len namityal. Ale ikai habat hǝn nab̃iltidoldol, van hǝn nǝman namǝsav p̃isi lotomǝlmǝlah ke, “Mǝtegǝmai! Mitib̃onb̃on len nab̃iltihanan siGot!
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Mǝtegǝm hǝn mǝtb̃ihan namǝŋod hǝn niben nakiŋ gail mai namǝŋod hǝn niben nakomada gail, namǝŋod hǝn niben nabǝhariv mai nahos gail mai alat lotosah len gail, namǝŋod hǝn niben nǝvanuan p̃isi, naslev gail mai alat lǝsavi slev, alat lotovi ut kǝmas mai alat lotovi vanuan totibau.”
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Beti noris narivatǝvat katkat, mai nakiŋ hǝn navile a pan gail, mai navǝshǝsoltia salit gail lotogǝm b̃onb̃on, hǝn lǝb̃igol nab̃iltib̃alan, mai atenan tosah len nahos topǝhapǝhw mai navǝshǝsoltia san.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Ale lutah gat narivatǝvat katkat mai ahai kelkel ur gǝgǝras totah maii, togol namerikel gail len nǝhon narivatǝvat katkat. Namerikel galenan logǝras alat lotokad nǝmak sinarivatǝvat katkat mai lotolotu hǝn nǝlablab han. Ale atenan tosah len nahos ebulan gǝlaru nǝboŋ lotomaur sal len nab̃iltimetduŋduŋ nǝhab tolavurvur, nǝsalfa topaŋ lan.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Ale atenan tosah len nahos ita bun nakiŋ mai navǝshǝsoltia lotohusur narivatǝvat katkat. Ita bun galit p̃isi hǝn nab̃u nǝb̃alan tovivile dan nabuŋon. Ale nǝman namǝsav lovǝlaut hǝn nibelito.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.