Apocalipse 18
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 Nǝboŋ notoris natgalenan tonoŋ, noris aŋel sual am togǝm len nǝmav vi pan. Ikad nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an toyalyal, ale namǝnas san em̃ias navile a pan vǝsa.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Len nadoldol totibau ikai habat ke, “Imasig! Naut a Papilon toyalyal imasirsir! Egǝm vi ut a im setǝmat gail mai naim nanunun nǝmargobut p̃isi lotosuhsuh lan, mai naut sinǝman p̃isi lǝsaveveu, mai narivatǝvat p̃isi lǝsaveveu nǝvanuan lotomǝtahun bun gail.
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Napǝhaṽut tovi naut a Papilon imasirsir maienan husur nǝwain todaŋ hǝn naitian san tosa ekub̃ hǝn naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile, luteh. Nakiŋ gail hǝn navile a pan lugol naitian tosa maii. Ale nǝvanuan hǝn navile a pan lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail, logǝm pul hǝn natite husur alitenan elǝŋon masuṽ hǝn nakontit gail, nǝvat halit totibau sǝhor nǝsa tonor hǝn nǝmauran san.”
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Beti nosǝsǝloŋ hǝn nadoldol togon togǝm len nǝmav toke, “Gamit mǝttovi vanuan sagw gail mǝtevivile dani hǝn asike mǝtb̃itah mai alitenan len nǝsaan san. Navilesir gail dereh legǝm hǝn alitenan be salibar gamito!
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Husur nǝsaan san gail, nalul han isahsah vi mǝhat vǝbar nǝmav, ale aGot inau gat nǝsaan aliten togolgole tonor hǝn nǝpanismen.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 Mitigol tesisil hǝni natit p̃isi togole hǝn nǝvanuan gail, mitigol tesisil hǝni vǝha-ru hǝn natit p̃isi togole. Alitenan eutaut hǝn nǝwain hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an hǝn nǝvanuan gail lotomuni, mǝteb̃ir vǝha-ru hǝni len nab̃iliwai han m̃osi. Mitigol temuni hǝn b̃esisil.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Mitilav napǝŋasan mai na-lǝŋon-isa-an maii, arep̃itoṽ hǝn nǝ-sal-suhi-an mai na-pul-hǝn-nakontite-an aliten toviol hǝni mai gai gabag. Husur len nǝlon isor patpat gai mǝhat ke, ‘Ginau aKwin bogai notobǝtah len nab̃iltihai bǝtbǝtah sagw! Nǝsavi batunau! Asike nulolosa, asike nutaŋ hum nǝbatunau boŋ ideh!’
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Imagenan, len nǝmariboŋ tesua ŋai navilesir gail dereh lesǝhoti: nǝmatan, nalolosaan, nǝmalkǝkatan tobǝlav, mai nǝhab b̃ihan puŋpuŋi husur Nasub̃ aGot, topǝpehun navoian dan nǝsaan, ikad nab̃iltidaŋan.
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 “Beti nakiŋ gail hǝn navile a pan lotogol naitian tosa maii, lotokatǝp̃ol hǝn na-pul-hǝn-nakontite-an san maii, nǝboŋ nakiŋ galenan lǝb̃eris nǝbasuhab hǝn nǝhab tohani, dereh litaŋ, lelǝŋon tisa husuri.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Dereh leil a tut, lemǝtahw habat len na-lǝŋon-isa-vǝsa-an san. Dereh like, ‘Wee! Wee! Ab̃iltivile gotoyalyal, Papilon gotovi b̃iltivile hǝn nǝdaŋan! Wee, len nǝhaua tosua ŋai nǝpanismen sam̃ egǝm hǝn gaiug!’
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 “Ale nǝvanuan hǝn navile a pan lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail, dereh litaŋ, lelǝŋon tisa sil alitenan husur sǝkad avan ideh am hǝn b̃eṽur nǝkako salito gail.
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 A m̃o eṽur nagol, nasilva, nǝvat gǝlgǝlan mai nanesnes gail. Eṽur nǝkaliko hǝn nalinen topǝhw buni mai nasilik tomǝyauyau, nǝkaliko nǝtau toboŋboŋ mai tobisibis. Eṽur nǝhai tiltile gail nǝb̃olit tosusau. Eṽur natit isob̃ur lotoum hǝn gail hǝn nab̃iltiriṽon naelefant. Eṽur natit isob̃ur lotoum hǝn gail hǝn nǝhai, nǝvat han totibau, mai lotoum hǝn gail hǝn nabrons, nametǝlai mai nǝvat tokab.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Eṽur nasinamon, naluhai gail lotosusau, nǝhai pǝhas tosusau, namǝr mai nafraŋkinsens. Eṽur nǝwain mai naoil naoliv, nǝflaua mai nawit, nab̃uluk mai nasipsip, nahos mai nǝkat. Ale eṽur nǝmauran mai niben nǝvanuan gail hǝn lǝb̃evi slev.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 Ale alat lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail dereh likel mai alitenan ke, ‘Natit gail lotovoi gotolǝŋon masuṽ hǝn gail, luvan dan gaiug. Na-pul-hǝn-natite-an mai natit gail lotoyalyal lumasig dan gaiug. Asike gusab̃ gail am boŋ ideh.’
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Ale alat lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail, galit lotopul hǝn natite husur lop̃ur hǝn gail mai alitenan, dereh leil a tut, lemǝtahw habat len na-lǝŋon-isa-vǝsa-an san. Dereh litaŋ, lelǝŋon tisa husuri.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Dereh like, ‘Wee! Wee! ab̃iltivile toyalyal, alitenan tosun nahurabat hǝn nalinen topǝhw, nǝkaliko toboŋboŋ mai tobisibis! Gai tovǝhas gai hǝn nagol, nǝvat gǝlgǝlan mai nanesnes gail!
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 Wee! len nǝhaua tosua ŋai, natit gail alitenan topul masuṽ hǝn gail lumasig p̃arp̃ar.’
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Nǝboŋ lǝb̃eris nǝbasuhab hǝn nǝhab tohani, dereh like, ‘Eee! nab̃iltivile en toyalyal, sǝkad ideh am tomaienan.’
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Dereh litaŋ habat, lelǝŋon tisa. Ale len na-lǝŋon-isa-an salito dereh lebubulan nǝmasiav len nǝkadulito. Ale dereh likai habat ke, ‘Wee! Wee! ab̃iltivile toyalyal, nǝvanuan gail lotokad nab̃iltiwag wol len tas, len natit gail selitenan lotousani, logǝm pul hǝn natite. Wee! len nǝhaua tosua ŋai, natit p̃isi san nǝhab ihan puŋpuŋi!’”
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 Ale nadoldol len nǝmav ike, “Gamit len nǝmav mǝtehǝhaṽur len nǝmasigan selitenan! Nǝvanuan siGot gail, ahai pispisul gail mai ahai kelkel ur gail, mǝtehǝhaṽur! Husur aGot ipansem alitenan sil nǝsa togole hǝn gamito.”
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Beti aŋel todaŋ habat ipat nab̃iltivat, tohum nab̃iltivat nǝvanuan lotobul dasdas nawit hǝni, ale ibar hǝni len tas. Ike, “Len naṽide tomaiegai, Papilon, nab̃iltivile gotoyalyal, dereh gimasirsir, vǝha-sua gimasig, ale avan ideh asike eris gaiug boŋ ideh am!
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Nǝwalan hǝn navus beltaŋ, nǝvanuan lotokǝkai, nab̃uvimal mai nǝtrampet gail, nǝvanuan asike losǝsǝloŋ hǝni len gaiug boŋ ideh am. Asike lusab̃ nǝvanuan tokad namitisau hǝn nauman len gaiug am. Asike losǝsǝloŋ hǝn nǝwalan hǝn nab̃iltivat tobul dasdas nawit boŋ ideh am.
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Nǝvanuan asike loris nam̃ial tom̃ial len gaiug boŋ ideh am. Asike losǝsǝloŋ hǝn nadolon naulum̃an mai napǝhaṽut len nǝlahan sǝlaru boŋ ideh am. Husur nǝvanuan sam̃ lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail, galit lovi b̃iltivanuan gail len navile a pan. Len nabehi gotogole, gogǝras naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile p̃isi.
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 Len gaiug ikad nǝda hihai kelkel ur gail mai nǝda hinǝvanuan siGot lotomat, mai nǝvanuan p̃isi hǝn navile a pan lotomat len navǝlam̃.”
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.