Apocalipse 18
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF
1 Nǝboŋ notoris natgalenan tonoŋ, noris aŋel sual am togǝm len nǝmav vi pan. Ikad nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an toyalyal, ale namǝnas san em̃ias navile a pan vǝsa.
1 E depois destas coisas vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Len nadoldol totibau ikai habat ke, “Imasig! Naut a Papilon toyalyal imasirsir! Egǝm vi ut a im setǝmat gail mai naim nanunun nǝmargobut p̃isi lotosuhsuh lan, mai naut sinǝman p̃isi lǝsaveveu, mai narivatǝvat p̃isi lǝsaveveu nǝvanuan lotomǝtahun bun gail.
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e coito de todo espírito imundo, e coito de toda ave imunda e odiável.
3 Napǝhaṽut tovi naut a Papilon imasirsir maienan husur nǝwain todaŋ hǝn naitian san tosa ekub̃ hǝn naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile, luteh. Nakiŋ gail hǝn navile a pan lugol naitian tosa maii. Ale nǝvanuan hǝn navile a pan lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail, logǝm pul hǝn natite husur alitenan elǝŋon masuṽ hǝn nakontit gail, nǝvat halit totibau sǝhor nǝsa tonor hǝn nǝmauran san.”
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua fornicação, e os reis da terra fornicaram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Beti nosǝsǝloŋ hǝn nadoldol togon togǝm len nǝmav toke, “Gamit mǝttovi vanuan sagw gail mǝtevivile dani hǝn asike mǝtb̃itah mai alitenan len nǝsaan san. Navilesir gail dereh legǝm hǝn alitenan be salibar gamito!
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Husur nǝsaan san gail, nalul han isahsah vi mǝhat vǝbar nǝmav, ale aGot inau gat nǝsaan aliten togolgole tonor hǝn nǝpanismen.
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 Mitigol tesisil hǝni natit p̃isi togole hǝn nǝvanuan gail, mitigol tesisil hǝni vǝha-ru hǝn natit p̃isi togole. Alitenan eutaut hǝn nǝwain hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an hǝn nǝvanuan gail lotomuni, mǝteb̃ir vǝha-ru hǝni len nab̃iliwai han m̃osi. Mitigol temuni hǝn b̃esisil.
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Mitilav napǝŋasan mai na-lǝŋon-isa-an maii, arep̃itoṽ hǝn nǝ-sal-suhi-an mai na-pul-hǝn-nakontite-an aliten toviol hǝni mai gai gabag. Husur len nǝlon isor patpat gai mǝhat ke, ‘Ginau aKwin bogai notobǝtah len nab̃iltihai bǝtbǝtah sagw! Nǝsavi batunau! Asike nulolosa, asike nutaŋ hum nǝbatunau boŋ ideh!’
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto; porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e não verei o pranto.
8 Imagenan, len nǝmariboŋ tesua ŋai navilesir gail dereh lesǝhoti: nǝmatan, nalolosaan, nǝmalkǝkatan tobǝlav, mai nǝhab b̃ihan puŋpuŋi husur Nasub̃ aGot, topǝpehun navoian dan nǝsaan, ikad nab̃iltidaŋan.
8 Portanto, num dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo; porque é forte o Senhor Deus que a julga.
9 “Beti nakiŋ gail hǝn navile a pan lotogol naitian tosa maii, lotokatǝp̃ol hǝn na-pul-hǝn-nakontite-an san maii, nǝboŋ nakiŋ galenan lǝb̃eris nǝbasuhab hǝn nǝhab tohani, dereh litaŋ, lelǝŋon tisa husuri.
9 E os reis da terra, que fornicaram com ela, e viveram em delícias, a chorarão, e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Dereh leil a tut, lemǝtahw habat len na-lǝŋon-isa-vǝsa-an san. Dereh like, ‘Wee! Wee! Ab̃iltivile gotoyalyal, Papilon gotovi b̃iltivile hǝn nǝdaŋan! Wee, len nǝhaua tosua ŋai nǝpanismen sam̃ egǝm hǝn gaiug!’
10 Estando de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! ai daquela grande cidade de Babilônia, aquela forte cidade! pois em uma hora veio o seu juízo.
11 “Ale nǝvanuan hǝn navile a pan lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail, dereh litaŋ, lelǝŋon tisa sil alitenan husur sǝkad avan ideh am hǝn b̃eṽur nǝkako salito gail.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 A m̃o eṽur nagol, nasilva, nǝvat gǝlgǝlan mai nanesnes gail. Eṽur nǝkaliko hǝn nalinen topǝhw buni mai nasilik tomǝyauyau, nǝkaliko nǝtau toboŋboŋ mai tobisibis. Eṽur nǝhai tiltile gail nǝb̃olit tosusau. Eṽur natit isob̃ur lotoum hǝn gail hǝn nab̃iltiriṽon naelefant. Eṽur natit isob̃ur lotoum hǝn gail hǝn nǝhai, nǝvat han totibau, mai lotoum hǝn gail hǝn nabrons, nametǝlai mai nǝvat tokab.
12 Mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda a madeira odorífera, e todo o vaso de marfim, e todo o vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 Eṽur nasinamon, naluhai gail lotosusau, nǝhai pǝhas tosusau, namǝr mai nafraŋkinsens. Eṽur nǝwain mai naoil naoliv, nǝflaua mai nawit, nab̃uluk mai nasipsip, nahos mai nǝkat. Ale eṽur nǝmauran mai niben nǝvanuan gail hǝn lǝb̃evi slev.
13 E canela, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e gado, e ovelhas; e cavalos, e carros, e corpos e almas de homens.
14 Ale alat lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail dereh likel mai alitenan ke, ‘Natit gail lotovoi gotolǝŋon masuṽ hǝn gail, luvan dan gaiug. Na-pul-hǝn-natite-an mai natit gail lotoyalyal lumasig dan gaiug. Asike gusab̃ gail am boŋ ideh.’
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti; e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Ale alat lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail, galit lotopul hǝn natite husur lop̃ur hǝn gail mai alitenan, dereh leil a tut, lemǝtahw habat len na-lǝŋon-isa-vǝsa-an san. Dereh litaŋ, lelǝŋon tisa husuri.
15 Os mercadores destas coisas, que dela se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando e lamentando,
16 Dereh like, ‘Wee! Wee! ab̃iltivile toyalyal, alitenan tosun nahurabat hǝn nalinen topǝhw, nǝkaliko toboŋboŋ mai tobisibis! Gai tovǝhas gai hǝn nagol, nǝvat gǝlgǝlan mai nanesnes gail!
16 E dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata; e adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Wee! len nǝhaua tosua ŋai, natit gail alitenan topul masuṽ hǝn gail lumasig p̃arp̃ar.’
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe;
18 Nǝboŋ lǝb̃eris nǝbasuhab hǝn nǝhab tohani, dereh like, ‘Eee! nab̃iltivile en toyalyal, sǝkad ideh am tomaienan.’
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Dereh litaŋ habat, lelǝŋon tisa. Ale len na-lǝŋon-isa-an salito dereh lebubulan nǝmasiav len nǝkadulito. Ale dereh likai habat ke, ‘Wee! Wee! ab̃iltivile toyalyal, nǝvanuan gail lotokad nab̃iltiwag wol len tas, len natit gail selitenan lotousani, logǝm pul hǝn natite. Wee! len nǝhaua tosua ŋai, natit p̃isi san nǝhab ihan puŋpuŋi!’”
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência; porque numa hora foi assolada.
20 Ale nadoldol len nǝmav ike, “Gamit len nǝmav mǝtehǝhaṽur len nǝmasigan selitenan! Nǝvanuan siGot gail, ahai pispisul gail mai ahai kelkel ur gail, mǝtehǝhaṽur! Husur aGot ipansem alitenan sil nǝsa togole hǝn gamito.”
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas; porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Beti aŋel todaŋ habat ipat nab̃iltivat, tohum nab̃iltivat nǝvanuan lotobul dasdas nawit hǝni, ale ibar hǝni len tas. Ike, “Len naṽide tomaiegai, Papilon, nab̃iltivile gotoyalyal, dereh gimasirsir, vǝha-sua gimasig, ale avan ideh asike eris gaiug boŋ ideh am!
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Nǝwalan hǝn navus beltaŋ, nǝvanuan lotokǝkai, nab̃uvimal mai nǝtrampet gail, nǝvanuan asike losǝsǝloŋ hǝni len gaiug boŋ ideh am. Asike lusab̃ nǝvanuan tokad namitisau hǝn nauman len gaiug am. Asike losǝsǝloŋ hǝn nǝwalan hǝn nab̃iltivat tobul dasdas nawit boŋ ideh am.
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flautistas, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti não se ouvirá mais;
23 Nǝvanuan asike loris nam̃ial tom̃ial len gaiug boŋ ideh am. Asike losǝsǝloŋ hǝn nadolon naulum̃an mai napǝhaṽut len nǝlahan sǝlaru boŋ ideh am. Husur nǝvanuan sam̃ lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail, galit lovi b̃iltivanuan gail len navile a pan. Len nabehi gotogole, gogǝras naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile p̃isi.
23 E luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Len gaiug ikad nǝda hihai kelkel ur gail mai nǝda hinǝvanuan siGot lotomat, mai nǝvanuan p̃isi hǝn navile a pan lotomat len navǝlam̃.”
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.