Apocalipse 18
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Nǝboŋ notoris natgalenan tonoŋ, noris aŋel sual am togǝm len nǝmav vi pan. Ikad nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an toyalyal, ale namǝnas san em̃ias navile a pan vǝsa.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Len nadoldol totibau ikai habat ke, “Imasig! Naut a Papilon toyalyal imasirsir! Egǝm vi ut a im setǝmat gail mai naim nanunun nǝmargobut p̃isi lotosuhsuh lan, mai naut sinǝman p̃isi lǝsaveveu, mai narivatǝvat p̃isi lǝsaveveu nǝvanuan lotomǝtahun bun gail.
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Napǝhaṽut tovi naut a Papilon imasirsir maienan husur nǝwain todaŋ hǝn naitian san tosa ekub̃ hǝn naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile, luteh. Nakiŋ gail hǝn navile a pan lugol naitian tosa maii. Ale nǝvanuan hǝn navile a pan lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail, logǝm pul hǝn natite husur alitenan elǝŋon masuṽ hǝn nakontit gail, nǝvat halit totibau sǝhor nǝsa tonor hǝn nǝmauran san.”
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Beti nosǝsǝloŋ hǝn nadoldol togon togǝm len nǝmav toke, “Gamit mǝttovi vanuan sagw gail mǝtevivile dani hǝn asike mǝtb̃itah mai alitenan len nǝsaan san. Navilesir gail dereh legǝm hǝn alitenan be salibar gamito!
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Husur nǝsaan san gail, nalul han isahsah vi mǝhat vǝbar nǝmav, ale aGot inau gat nǝsaan aliten togolgole tonor hǝn nǝpanismen.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Mitigol tesisil hǝni natit p̃isi togole hǝn nǝvanuan gail, mitigol tesisil hǝni vǝha-ru hǝn natit p̃isi togole. Alitenan eutaut hǝn nǝwain hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an hǝn nǝvanuan gail lotomuni, mǝteb̃ir vǝha-ru hǝni len nab̃iliwai han m̃osi. Mitigol temuni hǝn b̃esisil.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Mitilav napǝŋasan mai na-lǝŋon-isa-an maii, arep̃itoṽ hǝn nǝ-sal-suhi-an mai na-pul-hǝn-nakontite-an aliten toviol hǝni mai gai gabag. Husur len nǝlon isor patpat gai mǝhat ke, ‘Ginau aKwin bogai notobǝtah len nab̃iltihai bǝtbǝtah sagw! Nǝsavi batunau! Asike nulolosa, asike nutaŋ hum nǝbatunau boŋ ideh!’
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Imagenan, len nǝmariboŋ tesua ŋai navilesir gail dereh lesǝhoti: nǝmatan, nalolosaan, nǝmalkǝkatan tobǝlav, mai nǝhab b̃ihan puŋpuŋi husur Nasub̃ aGot, topǝpehun navoian dan nǝsaan, ikad nab̃iltidaŋan.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 “Beti nakiŋ gail hǝn navile a pan lotogol naitian tosa maii, lotokatǝp̃ol hǝn na-pul-hǝn-nakontite-an san maii, nǝboŋ nakiŋ galenan lǝb̃eris nǝbasuhab hǝn nǝhab tohani, dereh litaŋ, lelǝŋon tisa husuri.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Dereh leil a tut, lemǝtahw habat len na-lǝŋon-isa-vǝsa-an san. Dereh like, ‘Wee! Wee! Ab̃iltivile gotoyalyal, Papilon gotovi b̃iltivile hǝn nǝdaŋan! Wee, len nǝhaua tosua ŋai nǝpanismen sam̃ egǝm hǝn gaiug!’
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 “Ale nǝvanuan hǝn navile a pan lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail, dereh litaŋ, lelǝŋon tisa sil alitenan husur sǝkad avan ideh am hǝn b̃eṽur nǝkako salito gail.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 A m̃o eṽur nagol, nasilva, nǝvat gǝlgǝlan mai nanesnes gail. Eṽur nǝkaliko hǝn nalinen topǝhw buni mai nasilik tomǝyauyau, nǝkaliko nǝtau toboŋboŋ mai tobisibis. Eṽur nǝhai tiltile gail nǝb̃olit tosusau. Eṽur natit isob̃ur lotoum hǝn gail hǝn nab̃iltiriṽon naelefant. Eṽur natit isob̃ur lotoum hǝn gail hǝn nǝhai, nǝvat han totibau, mai lotoum hǝn gail hǝn nabrons, nametǝlai mai nǝvat tokab.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Eṽur nasinamon, naluhai gail lotosusau, nǝhai pǝhas tosusau, namǝr mai nafraŋkinsens. Eṽur nǝwain mai naoil naoliv, nǝflaua mai nawit, nab̃uluk mai nasipsip, nahos mai nǝkat. Ale eṽur nǝmauran mai niben nǝvanuan gail hǝn lǝb̃evi slev.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Ale alat lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail dereh likel mai alitenan ke, ‘Natit gail lotovoi gotolǝŋon masuṽ hǝn gail, luvan dan gaiug. Na-pul-hǝn-natite-an mai natit gail lotoyalyal lumasig dan gaiug. Asike gusab̃ gail am boŋ ideh.’
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Ale alat lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail, galit lotopul hǝn natite husur lop̃ur hǝn gail mai alitenan, dereh leil a tut, lemǝtahw habat len na-lǝŋon-isa-vǝsa-an san. Dereh litaŋ, lelǝŋon tisa husuri.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Dereh like, ‘Wee! Wee! ab̃iltivile toyalyal, alitenan tosun nahurabat hǝn nalinen topǝhw, nǝkaliko toboŋboŋ mai tobisibis! Gai tovǝhas gai hǝn nagol, nǝvat gǝlgǝlan mai nanesnes gail!
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Wee! len nǝhaua tosua ŋai, natit gail alitenan topul masuṽ hǝn gail lumasig p̃arp̃ar.’
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Nǝboŋ lǝb̃eris nǝbasuhab hǝn nǝhab tohani, dereh like, ‘Eee! nab̃iltivile en toyalyal, sǝkad ideh am tomaienan.’
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Dereh litaŋ habat, lelǝŋon tisa. Ale len na-lǝŋon-isa-an salito dereh lebubulan nǝmasiav len nǝkadulito. Ale dereh likai habat ke, ‘Wee! Wee! ab̃iltivile toyalyal, nǝvanuan gail lotokad nab̃iltiwag wol len tas, len natit gail selitenan lotousani, logǝm pul hǝn natite. Wee! len nǝhaua tosua ŋai, natit p̃isi san nǝhab ihan puŋpuŋi!’”
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Ale nadoldol len nǝmav ike, “Gamit len nǝmav mǝtehǝhaṽur len nǝmasigan selitenan! Nǝvanuan siGot gail, ahai pispisul gail mai ahai kelkel ur gail, mǝtehǝhaṽur! Husur aGot ipansem alitenan sil nǝsa togole hǝn gamito.”
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Beti aŋel todaŋ habat ipat nab̃iltivat, tohum nab̃iltivat nǝvanuan lotobul dasdas nawit hǝni, ale ibar hǝni len tas. Ike, “Len naṽide tomaiegai, Papilon, nab̃iltivile gotoyalyal, dereh gimasirsir, vǝha-sua gimasig, ale avan ideh asike eris gaiug boŋ ideh am!
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Nǝwalan hǝn navus beltaŋ, nǝvanuan lotokǝkai, nab̃uvimal mai nǝtrampet gail, nǝvanuan asike losǝsǝloŋ hǝni len gaiug boŋ ideh am. Asike lusab̃ nǝvanuan tokad namitisau hǝn nauman len gaiug am. Asike losǝsǝloŋ hǝn nǝwalan hǝn nab̃iltivat tobul dasdas nawit boŋ ideh am.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Nǝvanuan asike loris nam̃ial tom̃ial len gaiug boŋ ideh am. Asike losǝsǝloŋ hǝn nadolon naulum̃an mai napǝhaṽut len nǝlahan sǝlaru boŋ ideh am. Husur nǝvanuan sam̃ lotoṽur natit gail, p̃ur hǝn gail, galit lovi b̃iltivanuan gail len navile a pan. Len nabehi gotogole, gogǝras naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile p̃isi.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Len gaiug ikad nǝda hihai kelkel ur gail mai nǝda hinǝvanuan siGot lotomat, mai nǝvanuan p̃isi hǝn navile a pan lotomat len navǝlam̃.”
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.