Apocalipse 16

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Beti nosǝsǝloŋ hǝn nadoldol len naim siGot, tokai habat, tokel mai aŋel lotomǝlevru ke, “Mitivan, mitidaŋ nasiloh tomǝlevru hǝn nǝlol paŋpaŋ siGot len navile a pan.”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ale aŋel na-vǝha-sual-an ia daŋ nasiloh san len navile a pan. Ale nǝmanuŋ lotosa lotopǝŋas habat lovisi len alat lotokad nǝmak sinarivatǝvat katkat mai alat lotolotu hǝn nǝlablab han.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Ale aŋel na-vǝha-ru-an idaŋ nasiloh san len tas. Nǝtas egǝm hum nǝda vatuvatw hǝn nab̃irimat ale natit p̃isi lotosuh len tas lumat.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Beti aŋel na-vǝha-tor-an idaŋ nasiloh san len nawisel mai nabǝko gail, ale logǝm vi da.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Ale nosǝsǝloŋ hǝn aŋel tokad nǝdaŋan hǝn towol hǝn nǝtas mai nǝwai gail, ike,
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 husur galit lob̃ir nǝda hinǝvanuan sam̃ gail mai hihai kelkel ur gail,
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Ale nosǝsǝloŋ hǝn nǝmel tutumavan toke,
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Beti aŋel na-vǝha-vat-an idaŋ nasiloh san len namityal, gol nǝhab hǝn namityal ilat karkar nǝvanuan gail.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Napudan en totibau eb̃ulaŋ nǝvanuan gail. Ale losǝvar aGot, sor mǝdas nahǝsan aGot tokad nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an hǝn navilesir galenan. Be lomǝtahun lǝb̃ipair dan nǝsaan salito hǝn lǝb̃isal suh nǝyalyalan san.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Beti aŋel na-vǝha-rim-an idaŋ nasiloh san len nab̃iltihai bǝtbǝtah serivatǝvat katkat, ale naut tovi kiŋ lan evisivis, nǝmargobut ikabut puŋpuŋi. Napǝŋasan salito igol nǝvanuan gail ei lukat gat namealito.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Ale losǝvar aGot hǝn nǝmav husur napǝŋasan mai nǝmanuŋ salit gail. Be lomǝtahun lǝb̃ipair dan nagolean salit gail lotosa hǝn lǝb̃ipair van hǝn aGot.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Beti aŋel na-vǝha-mǝlevtes-an idaŋ nasiloh san len nab̃iltiwisel Eufrates. Ale nǝwai han imas gorgor, hǝn nap̃isal b̃eutaut m̃os nakiŋ gail lǝb̃egǝm len naist.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Beti noris nanunun tosa totor lotohum navrok gail. Esua evivile dan nabuŋon nǝtrakon, esua dan nabuŋon narivatǝvat katkat mai esual am dan nabuŋon ahai kelkel ur gǝgǝras.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Lovi nanunun natǝmat gail lotogol namerikel gail. Luvan hǝn lǝb̃esǝhar b̃onb̃on hǝn nakiŋ gail hǝn navile a pan kavkav, van hǝn nab̃iltib̃alan len nǝboŋ totibau siGot aB̃iltidaŋan.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 AYesu ike, “Sǝsǝloŋ! Dereh negǝm sum̃an nǝvanuan vǝnvǝnah. Navoian tipat len alat lotokǝta vir ginau, lotokǝtkǝta gol nahurabat salit gail hǝn asike lǝb̃iyar b̃urmalmal gol nahurulit b̃isa.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Beti nanunun natǝmat galenan losǝhar nakiŋ galenan van vab̃onb̃on len naut lotokisi hǝn Armaketton len nasoruan seIpru gail.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Beti aŋel na-vǝha-mǝlevru-an idaŋ nasiloh san len namǝsav. Ale nadoldol tokai habat egǝm len nab̃iltihai bǝtbǝtah len naim siGot, ike, “Ihav tia bolai!”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Beti nǝkabil ikabil, ikad nǝwalan gail, nab̃iliurur ekurut mai nab̃iltidu edu. Sutuai sǝkad nadu ideh tomaienan. Edu habat sǝhor nadu p̃isi lotodu nǝboŋ nǝvanuan lototoh len navile a pan.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Nab̃iltivile imap̃ul hǝn nahudhut itor. Navile tiltile gail am sinaluṽoh hǝn nǝvanuan gail, luteh vǝmasirsir. AGot inau tǝlmam hǝn naut a Papilon toyalyal, ale ilav nab̃iliwai hǝn nǝwain hǝn nab̃iltilol paŋpaŋ san maii.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Naholoul p̃isi lomǝkaskas, naṽehuh p̃isi lumasig.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Nǝais eus habat. Nǝais ṽisusua lotomǝlas hum nakilo tovi 40 lous len nǝmav vi pan, han nǝvanuan gail. Nǝvanuan gail losǝvar aGot sil navilesir hǝn nǝais, husur nab̃iltiais enan tous isa vǝsa masuṽ.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.