Apocalipse 14

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Beti nokǝta, noris aTuhsipsip toil len Naṽehuh Sion. Ikad nǝvanuan lotovi 144,000 lototah maii. Len natosian len nabunǝholito lukad nahǝsan mai nahǝsan aTǝman.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 Ale nosǝsǝloŋ hǝn nǝwalan togǝm len nǝmav, tohum nǝtas kudkud topus mai nab̃iliurur tokurut habat. Ehum nǝwalan nǝvanuan lotogole nǝboŋ lotoram̃ram̃e b̃onb̃on hǝn navus beltaŋ tosob̃ur.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 Alat lotovi 144,000 lokǝkai hǝn nǝb̃e veveu a m̃o len nab̃iltihai bǝtbǝtah, mai len nǝhon natit tovat lotomaur, mai nǝvanuan totibau lotovi 24. Sǝkad avan ideh tolǝboi lǝb̃ekǝkai sǝhot nǝb̃e enan, be alat lotovi 144,000 aGot toṽur galit dan nǝvanuan p̃isi len navile a pan, galit ŋai lokǝkai sǝhoti.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Lotǝgau gat naveveuan salito, lǝsǝbar niben apǝhaṽut ideh, be lohushusur aTuhsipsip len naut ideh tovi lan. Galit lovi alat aGot toṽur galit dan nǝvanuan gail p̃isi hǝn lǝb̃evi esan mai seTuhsipsip. Lohum naṽit metǝkav hǝn nǝmatuan tovi naviolan vi tǝban aGot.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Nalibliboŋan sagǝm len nabuŋolit boŋ ideh, sǝkad natideh tosa len galito avan ideh tolǝboi b̃ikel uri.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Beti noris aŋel togon tomǝlah len namǝsav. Ikad na-kel-uri-an tovoi topat vi sutuai hǝn b̃ikel uri mai alat lotosuh len navile a pan: naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile p̃isi, nǝvanuan len nahǝmar p̃isi, nasoruan p̃isi mai nabi tiltile gail p̃isi.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ale ikai habat ke, “Mǝtemǝtahw len aGot! Sal suh nǝyalyalan san, bathut namityal hǝn b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan egǝm pǝpadaŋ. Mitilotu hǝn atenan togol nǝmav, nǝtan, nǝtas mai nabǝko gail p̃isi.”
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ale aŋel na-vǝha-ru-an ehusur aŋel metǝkav, ike, “Imasig! Naut a Papilon toyalyal imasirsir! Igol nǝvanuan naut tiltile p̃isi lotǝrog hǝn nǝwain han tovi nab̃iltilǝŋonian san hǝn naitian tosa.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 Ale aŋel na-vǝha-tor-an ehusur gǝlaru, ikai habat ke, “Avan ideh tolotu hǝn narivatǝvat katkat mai nǝlablab han, tokad nǝmak san len nabunǝhon o navǝlan,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 dereh gai temun nǝwain hǝn nab̃iltilol paŋpaŋ siGot, nǝwain aGot tob̃ir masmas hǝni vi lan nab̃iliwai hǝn nǝlol paŋpaŋ san. Ale avan enan dereh telǝŋon tisa vǝsa habat len nǝhab mai nǝsalfa len nǝhon aŋel siGot gail mai aTuhsipsip.
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Nǝbasuhab hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an silat lotomaienan dereh tikon vi mǝhat vi sutuai vi sutuai. Asike lukad nǝŋavŋavan len nalennǝyal o nalenmariug husur lotolotu hǝn narivatǝvat katkat mai nǝlablab han, ale lukad nǝmak hǝn nahǝsan.”
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 Imagenan, nǝvanuan siGot gail, alat lotogol nǝsa tokele, lotodaŋ len aYesu, limaskad nǝ-daŋ-b̃uri-an.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Beti nosǝsǝloŋ hǝn nadoldol len nǝmav toke, “Gitos gat nategai ke: Gagai van, alat lotomat len Nasub̃, navoian siGot igol lukab hǝni.” ANunun aGot ike, “Evoi, lukab habat hǝni husur dereh liŋavŋav dan nǝmauran salit todaŋ, bathut dereh likad naṽit nagolean salit lotovoi.”
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Beti noris nǝmavukasw sua, ale ikad avan sua tobǝtah len nǝmavukasw tosum̃an anatun nǝvanuan. Ikad nǝkraun hǝn nagol len nǝkadun, ale len navǝlan etǝgau nab̃u tohab̃ tokan len nǝlon.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Beti aŋel togon evivile len naim siGot. Ikai van hǝn atenan tobǝtah len nǝmavukasw, ike, “Gilav nab̃u sam̃ tohab̃, tub̃at tai nǝhanian. Nǝhanian len navile a pan imatu, evi namityal hǝn nǝmatuan!”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 Ŋa atenan tobǝtah len nǝmavukasw ita kokotov nǝhanian tomatu len navile a pan kavkav, ale isah tuani.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Beti aŋel sual am evivile len naim siGot len nǝmav. Gai am etǝgau nab̃u tohab̃ tokan.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Ale aŋel tile am tokad nǝdaŋan hǝn towol hǝn nǝhab, egǝm len nǝmel tutumavan. Ikai habat van hǝn aŋel tokad nab̃u tohab̃, ike, “Gilav nab̃u sam̃ tohab̃, tub̃at ta kokotov nǝhavhǝt nakrep len navile a pan, sah tuan gail. Len nǝhau nakrep gail naṽit nakrep lumen.”
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 Ŋa aŋel ita kokotov nǝhavhǝt nakrep gail len navile a pan, ale ebubulan nǝhavhǝt nakrep gail len nab̃iltib̃ur lotopal dasdas naṽit nakrep lan. Evi nab̃iltib̃ur hǝn nǝlol paŋpaŋ siGot.
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 Ale lupal dasdas nakrep gail len nab̃iltib̃ur vivile len nab̃iltivile. Ale nǝda eriv dan nab̃iltib̃ur enan, epul vǝbar nǝkadun nahos gail ale isel, nabǝlavan han evi nǝstatia tovi 1,600.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.