Apocalipse 14
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 Beti nokǝta, noris aTuhsipsip toil len Naṽehuh Sion. Ikad nǝvanuan lotovi 144,000 lototah maii. Len natosian len nabunǝholito lukad nahǝsan mai nahǝsan aTǝman.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ale nosǝsǝloŋ hǝn nǝwalan togǝm len nǝmav, tohum nǝtas kudkud topus mai nab̃iliurur tokurut habat. Ehum nǝwalan nǝvanuan lotogole nǝboŋ lotoram̃ram̃e b̃onb̃on hǝn navus beltaŋ tosob̃ur.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Alat lotovi 144,000 lokǝkai hǝn nǝb̃e veveu a m̃o len nab̃iltihai bǝtbǝtah, mai len nǝhon natit tovat lotomaur, mai nǝvanuan totibau lotovi 24. Sǝkad avan ideh tolǝboi lǝb̃ekǝkai sǝhot nǝb̃e enan, be alat lotovi 144,000 aGot toṽur galit dan nǝvanuan p̃isi len navile a pan, galit ŋai lokǝkai sǝhoti.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Lotǝgau gat naveveuan salito, lǝsǝbar niben apǝhaṽut ideh, be lohushusur aTuhsipsip len naut ideh tovi lan. Galit lovi alat aGot toṽur galit dan nǝvanuan gail p̃isi hǝn lǝb̃evi esan mai seTuhsipsip. Lohum naṽit metǝkav hǝn nǝmatuan tovi naviolan vi tǝban aGot.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Nalibliboŋan sagǝm len nabuŋolit boŋ ideh, sǝkad natideh tosa len galito avan ideh tolǝboi b̃ikel uri.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Beti noris aŋel togon tomǝlah len namǝsav. Ikad na-kel-uri-an tovoi topat vi sutuai hǝn b̃ikel uri mai alat lotosuh len navile a pan: naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile p̃isi, nǝvanuan len nahǝmar p̃isi, nasoruan p̃isi mai nabi tiltile gail p̃isi.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ale ikai habat ke, “Mǝtemǝtahw len aGot! Sal suh nǝyalyalan san, bathut namityal hǝn b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan egǝm pǝpadaŋ. Mitilotu hǝn atenan togol nǝmav, nǝtan, nǝtas mai nabǝko gail p̃isi.”
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ale aŋel na-vǝha-ru-an ehusur aŋel metǝkav, ike, “Imasig! Naut a Papilon toyalyal imasirsir! Igol nǝvanuan naut tiltile p̃isi lotǝrog hǝn nǝwain han tovi nab̃iltilǝŋonian san hǝn naitian tosa.”
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Ale aŋel na-vǝha-tor-an ehusur gǝlaru, ikai habat ke, “Avan ideh tolotu hǝn narivatǝvat katkat mai nǝlablab han, tokad nǝmak san len nabunǝhon o navǝlan,
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 dereh gai temun nǝwain hǝn nab̃iltilol paŋpaŋ siGot, nǝwain aGot tob̃ir masmas hǝni vi lan nab̃iliwai hǝn nǝlol paŋpaŋ san. Ale avan enan dereh telǝŋon tisa vǝsa habat len nǝhab mai nǝsalfa len nǝhon aŋel siGot gail mai aTuhsipsip.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Nǝbasuhab hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an silat lotomaienan dereh tikon vi mǝhat vi sutuai vi sutuai. Asike lukad nǝŋavŋavan len nalennǝyal o nalenmariug husur lotolotu hǝn narivatǝvat katkat mai nǝlablab han, ale lukad nǝmak hǝn nahǝsan.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Imagenan, nǝvanuan siGot gail, alat lotogol nǝsa tokele, lotodaŋ len aYesu, limaskad nǝ-daŋ-b̃uri-an.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Beti nosǝsǝloŋ hǝn nadoldol len nǝmav toke, “Gitos gat nategai ke: Gagai van, alat lotomat len Nasub̃, navoian siGot igol lukab hǝni.” ANunun aGot ike, “Evoi, lukab habat hǝni husur dereh liŋavŋav dan nǝmauran salit todaŋ, bathut dereh likad naṽit nagolean salit lotovoi.”
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Beti noris nǝmavukasw sua, ale ikad avan sua tobǝtah len nǝmavukasw tosum̃an anatun nǝvanuan. Ikad nǝkraun hǝn nagol len nǝkadun, ale len navǝlan etǝgau nab̃u tohab̃ tokan len nǝlon.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Beti aŋel togon evivile len naim siGot. Ikai van hǝn atenan tobǝtah len nǝmavukasw, ike, “Gilav nab̃u sam̃ tohab̃, tub̃at tai nǝhanian. Nǝhanian len navile a pan imatu, evi namityal hǝn nǝmatuan!”
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Ŋa atenan tobǝtah len nǝmavukasw ita kokotov nǝhanian tomatu len navile a pan kavkav, ale isah tuani.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Beti aŋel sual am evivile len naim siGot len nǝmav. Gai am etǝgau nab̃u tohab̃ tokan.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Ale aŋel tile am tokad nǝdaŋan hǝn towol hǝn nǝhab, egǝm len nǝmel tutumavan. Ikai habat van hǝn aŋel tokad nab̃u tohab̃, ike, “Gilav nab̃u sam̃ tohab̃, tub̃at ta kokotov nǝhavhǝt nakrep len navile a pan, sah tuan gail. Len nǝhau nakrep gail naṽit nakrep lumen.”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Ŋa aŋel ita kokotov nǝhavhǝt nakrep gail len navile a pan, ale ebubulan nǝhavhǝt nakrep gail len nab̃iltib̃ur lotopal dasdas naṽit nakrep lan. Evi nab̃iltib̃ur hǝn nǝlol paŋpaŋ siGot.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Ale lupal dasdas nakrep gail len nab̃iltib̃ur vivile len nab̃iltivile. Ale nǝda eriv dan nab̃iltib̃ur enan, epul vǝbar nǝkadun nahos gail ale isel, nabǝlavan han evi nǝstatia tovi 1,600.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.