Apocalipse 14

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Beti nokǝta, noris aTuhsipsip toil len Naṽehuh Sion. Ikad nǝvanuan lotovi 144,000 lototah maii. Len natosian len nabunǝholito lukad nahǝsan mai nahǝsan aTǝman.
1 E olhei, e eis que estava o Cordeiro sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que em suas testas tinham escrito o nome de seu Pai.
2 Ale nosǝsǝloŋ hǝn nǝwalan togǝm len nǝmav, tohum nǝtas kudkud topus mai nab̃iliurur tokurut habat. Ehum nǝwalan nǝvanuan lotogole nǝboŋ lotoram̃ram̃e b̃onb̃on hǝn navus beltaŋ tosob̃ur.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas, que tocavam com as suas harpas.
3 Alat lotovi 144,000 lokǝkai hǝn nǝb̃e veveu a m̃o len nab̃iltihai bǝtbǝtah, mai len nǝhon natit tovat lotomaur, mai nǝvanuan totibau lotovi 24. Sǝkad avan ideh tolǝboi lǝb̃ekǝkai sǝhot nǝb̃e enan, be alat lotovi 144,000 aGot toṽur galit dan nǝvanuan p̃isi len navile a pan, galit ŋai lokǝkai sǝhoti.
3 E cantavam um como cântico novo diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Lotǝgau gat naveveuan salito, lǝsǝbar niben apǝhaṽut ideh, be lohushusur aTuhsipsip len naut ideh tovi lan. Galit lovi alat aGot toṽur galit dan nǝvanuan gail p̃isi hǝn lǝb̃evi esan mai seTuhsipsip. Lohum naṽit metǝkav hǝn nǝmatuan tovi naviolan vi tǝban aGot.
4 Estes são os que não estão contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes são os que dentre os homens foram comprados como primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Nalibliboŋan sagǝm len nabuŋolit boŋ ideh, sǝkad natideh tosa len galito avan ideh tolǝboi b̃ikel uri.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis diante do trono de Deus.
6 Beti noris aŋel togon tomǝlah len namǝsav. Ikad na-kel-uri-an tovoi topat vi sutuai hǝn b̃ikel uri mai alat lotosuh len navile a pan: naluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile p̃isi, nǝvanuan len nahǝmar p̃isi, nasoruan p̃isi mai nabi tiltile gail p̃isi.
6 E vi outro anjo voar pelo meio do céu, e tinha o evangelho eterno, para o proclamar aos que habitam sobre a terra, e a toda a nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ale ikai habat ke, “Mǝtemǝtahw len aGot! Sal suh nǝyalyalan san, bathut namityal hǝn b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan egǝm pǝpadaŋ. Mitilotu hǝn atenan togol nǝmav, nǝtan, nǝtas mai nabǝko gail p̃isi.”
7 Dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é vinda a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ale aŋel na-vǝha-ru-an ehusur aŋel metǝkav, ike, “Imasig! Naut a Papilon toyalyal imasirsir! Igol nǝvanuan naut tiltile p̃isi lotǝrog hǝn nǝwain han tovi nab̃iltilǝŋonian san hǝn naitian tosa.”
8 E outro anjo seguiu, dizendo: Caiu, caiu Babilônia, aquela grande cidade, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua fornicação.
9 Ale aŋel na-vǝha-tor-an ehusur gǝlaru, ikai habat ke, “Avan ideh tolotu hǝn narivatǝvat katkat mai nǝlablab han, tokad nǝmak san len nabunǝhon o navǝlan,
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na sua testa, ou na sua mão,
10 dereh gai temun nǝwain hǝn nab̃iltilol paŋpaŋ siGot, nǝwain aGot tob̃ir masmas hǝni vi lan nab̃iliwai hǝn nǝlol paŋpaŋ san. Ale avan enan dereh telǝŋon tisa vǝsa habat len nǝhab mai nǝsalfa len nǝhon aŋel siGot gail mai aTuhsipsip.
10 Também este beberá do vinho da ira de Deus, que se deitou, não misturado, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Nǝbasuhab hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an silat lotomaienan dereh tikon vi mǝhat vi sutuai vi sutuai. Asike lukad nǝŋavŋavan len nalennǝyal o nalenmariug husur lotolotu hǝn narivatǝvat katkat mai nǝlablab han, ale lukad nǝmak hǝn nahǝsan.”
11 E a fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, e aquele que receber o sinal do seu nome.
12 Imagenan, nǝvanuan siGot gail, alat lotogol nǝsa tokele, lotodaŋ len aYesu, limaskad nǝ-daŋ-b̃uri-an.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Beti nosǝsǝloŋ hǝn nadoldol len nǝmav toke, “Gitos gat nategai ke: Gagai van, alat lotomat len Nasub̃, navoian siGot igol lukab hǝni.” ANunun aGot ike, “Evoi, lukab habat hǝni husur dereh liŋavŋav dan nǝmauran salit todaŋ, bathut dereh likad naṽit nagolean salit lotovoi.”
13 E ouvi uma voz do céu, que me dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, e as suas obras os seguem.
14 Beti noris nǝmavukasw sua, ale ikad avan sua tobǝtah len nǝmavukasw tosum̃an anatun nǝvanuan. Ikad nǝkraun hǝn nagol len nǝkadun, ale len navǝlan etǝgau nab̃u tohab̃ tokan len nǝlon.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, que tinha sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice aguda.
15 Beti aŋel togon evivile len naim siGot. Ikai van hǝn atenan tobǝtah len nǝmavukasw, ike, “Gilav nab̃u sam̃ tohab̃, tub̃at tai nǝhanian. Nǝhanian len navile a pan imatu, evi namityal hǝn nǝmatuan!”
15 E outro anjo saiu do templo, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e sega; a hora de segar te é vinda, porque já a seara da terra está madura.
16 Ŋa atenan tobǝtah len nǝmavukasw ita kokotov nǝhanian tomatu len navile a pan kavkav, ale isah tuani.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi segada.
17 Beti aŋel sual am evivile len naim siGot len nǝmav. Gai am etǝgau nab̃u tohab̃ tokan.
17 E saiu do templo, que está no céu, outro anjo, o qual também tinha uma foice aguda.
18 Ale aŋel tile am tokad nǝdaŋan hǝn towol hǝn nǝhab, egǝm len nǝmel tutumavan. Ikai habat van hǝn aŋel tokad nab̃u tohab̃, ike, “Gilav nab̃u sam̃ tohab̃, tub̃at ta kokotov nǝhavhǝt nakrep len navile a pan, sah tuan gail. Len nǝhau nakrep gail naṽit nakrep lumen.”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice aguda, dizendo: Lança a tua foice aguda, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Ŋa aŋel ita kokotov nǝhavhǝt nakrep gail len navile a pan, ale ebubulan nǝhavhǝt nakrep gail len nab̃iltib̃ur lotopal dasdas naṽit nakrep lan. Evi nab̃iltib̃ur hǝn nǝlol paŋpaŋ siGot.
19 E o anjo lançou a sua foice à terra e vindimou as uvas da vinha da terra, e atirou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Ale lupal dasdas nakrep gail len nab̃iltib̃ur vivile len nab̃iltivile. Ale nǝda eriv dan nab̃iltib̃ur enan, epul vǝbar nǝkadun nahos gail ale isel, nabǝlavan han evi nǝstatia tovi 1,600.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.