2 Coríntios 7

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bathudud nadǝlomian notolǝmas bun gamit p̃isi, husur ke dattokad na-kel-gati-an galenan, datimasdakuv natit p̃isi tob̃iŋb̃iŋal dan nibedat mai nanunudato hǝn datb̃iveveu buni. Len namǝtahwan len nǝyalyalan siGot, datimashusur aGot len nǝlodat kavkav hǝn nab̃oruan san b̃ikavkav len gidato.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Sa-nǝlomit temǝtahun ginamito, be mǝtelǝmas bun ginamito. Namtsagol sǝsa hǝn avan ideh, namtsamǝdas avan ideh, namtsagǝras avan ideh hǝn namtb̃ikad nǝsa tovi esan.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ginau nǝsakǝmaienan hum notoke mitipanis. Hum notokele a m̃o, na-lǝmas-bun-gamito-an sinamito etibau masuṽ. Naut kǝmas namtb̃ikad nǝmauran o namtb̃imat, namtolǝmas bun gamito vǝsa.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nukad na-il-b̃uri-an hǝn nǝb̃esǝman nakitinan len gamito, ale noṽiv masuṽ len gamito. Naut kǝmas na-lǝŋon-isa-vǝsa-an p̃isi namttokade, mǝtugol nolǝŋon ivoi habat am len nǝlogw van van, nǝlogw epul sǝsǝhov hǝn nakemkeman.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Nǝboŋ namttobar naprovens Masetonia, namtsǝkad nǝŋavŋavan ideh. Len naṽide p̃isi nǝvanuan lugol namtolǝŋon isa vǝsa. Naṽitṽituhan gail ludar vis ginamito, mai namǝtahwan len nǝlonamit igol nǝlonamit etuhatuh.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Be aGot, togol alat lotolǝŋon tosa lotolǝŋon tovoi am len nǝlolito, gai igol namtolǝŋon ivoi am len nǝlonamito, husur aTitus togǝmai.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Namtohǝhaṽur hǝn nagǝmaian san, be savi enan ŋai, namtohǝhaṽur masuṽ am nǝboŋ tokel uri ke gamit mǝttogol tolǝŋon tovoi am len nǝlon. Ikele ke mǝttolǝŋon masuṽ hǝn mǝtb̃eris ginau, hǝn mǝtb̃ikad navoivoian mai ginau, ikel ur nǝ-taŋ-lolosa-an samito van hǝn ginau, mai ikel ke mǝttolǝŋon masuṽ hǝn mǝtb̃evi tarhǝt sagw len nauman sagw. Nǝboŋ tokǝmaienan, nukemkem habat am.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Naut kǝmas nalob̃ulat napisulan sagw ta m̃o togol mǝttolǝŋon tosa, nǝsalolosa hǝn nototosi van hǝn gamito. A m̃o nulolosa, husur notolǝboii ke totunus gamito len namityal tokǝkereh.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Be gagai nohǝhaṽur. Nǝsahǝhaṽur husur nalob̃ulat totunus gamito, be husur natunusian igol mǝttopair dan naṽide samito. Natunusian samito igol mǝttololosa hum aGot tolǝŋoni, hǝn asike natideh namttogole b̃emǝdas gamito.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Husur nalolosaan togǝm len aGot iṽan hǝn nǝpairan dan nǝsaan; beti aGot ilav kuv gidat dan nǝsaan sidat mai nǝpanismen tonor hǝni. Sa-nǝlodat tisa husur nalolosaan tomaienan. Be nalolosaan togǝm len nǝvanuan navile a pan ŋai, iṽan hǝn nǝmatan.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Nalolosaan enan samit togǝm len aGot, iṽan masuṽ. Mitinau naṽite len gamito. Mǝtolǝŋon masuṽ hǝn mǝtb̃igol nǝsa tonor. Mǝtolǝŋon masuṽ hǝn asike mǝtb̃ikad natideh hǝn b̃igol nahurumit b̃isa. Nǝlomit epǝŋas gamit gabag bathut nǝsaan totov len gamito. Mǝtomǝtahw len nǝyalyalan siGot, mǝtolǝŋon masuṽ hǝn mǝtb̃eris ginau, hǝn mǝtb̃ikad navoivoian mai ginau tǝtas. Mǝtolǝŋon masuṽ hǝn mǝtb̃evi tarhǝt sagw len nauman sagw. Mǝtoutaut hǝn mǝtb̃ipansem avan ideh togol tosa, hǝn b̃ehusur naṽide tovoi. Mǝtugol natit p̃isi hǝn tomasil ke mǝttogol tonor len naten tovisi.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Imaienan, naut kǝmas nototos nalob̃ulat napisulan enan, nǝsatosi m̃os atenan togol tosa, nǝsatosi m̃os nǝvanuan aten togol tosa hǝni. Nutosi hǝn ke, len nǝhon aGot, nǝb̃igol p̃arp̃ar hǝn gamit ke, mǝttolǝŋon masuṽ hǝn mǝtb̃evi tarhǝt sagw len nauman sagw.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Imagenan namtolǝŋon ivoi habat am len nǝlonamito. Be savi enan ŋai. Namtohǝhaṽur masuṽ len nakemkeman seTitus, husur gamit p̃isi mǝtugol nǝnauan san satuhatuh am, mǝtugol nǝlon evi pan, ikad natǝm̃at.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Nǝboŋ notosor mai aTitus a m̃o husur gamito, nusor sal suh gamito, ale isab̃i ke notokitin, gol nahurugw sǝsa len gamito. Be hum natit p̃isi namttokel mai gamit tia tokitin, len naṽide tomaienan, na-sor-sal-suh-gamit-an namtukel mai aTitus egǝm vi kitinan.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Inau tǝlmam hǝn natohan san mai gamito. Mǝtugol husur nǝsa tokel buni mai gamito. Ale naut kǝmas mǝtomǝtahw lan, ninemit epil, mǝtohǝhaṽur hǝn totoh mai gamito. Nǝboŋ tonau tǝlmam hǝn natgalenan, elǝmas masuṽ am hǝn gamito.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Husur natgalenan, gagai nukemkem masuṽ. Nolǝboi buni ke, dereh mitigol nǝsa tonor.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.