2 Coríntios 7
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Bathudud nadǝlomian notolǝmas bun gamit p̃isi, husur ke dattokad na-kel-gati-an galenan, datimasdakuv natit p̃isi tob̃iŋb̃iŋal dan nibedat mai nanunudato hǝn datb̃iveveu buni. Len namǝtahwan len nǝyalyalan siGot, datimashusur aGot len nǝlodat kavkav hǝn nab̃oruan san b̃ikavkav len gidato.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Sa-nǝlomit temǝtahun ginamito, be mǝtelǝmas bun ginamito. Namtsagol sǝsa hǝn avan ideh, namtsamǝdas avan ideh, namtsagǝras avan ideh hǝn namtb̃ikad nǝsa tovi esan.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Ginau nǝsakǝmaienan hum notoke mitipanis. Hum notokele a m̃o, na-lǝmas-bun-gamito-an sinamito etibau masuṽ. Naut kǝmas namtb̃ikad nǝmauran o namtb̃imat, namtolǝmas bun gamito vǝsa.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nukad na-il-b̃uri-an hǝn nǝb̃esǝman nakitinan len gamito, ale noṽiv masuṽ len gamito. Naut kǝmas na-lǝŋon-isa-vǝsa-an p̃isi namttokade, mǝtugol nolǝŋon ivoi habat am len nǝlogw van van, nǝlogw epul sǝsǝhov hǝn nakemkeman.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Nǝboŋ namttobar naprovens Masetonia, namtsǝkad nǝŋavŋavan ideh. Len naṽide p̃isi nǝvanuan lugol namtolǝŋon isa vǝsa. Naṽitṽituhan gail ludar vis ginamito, mai namǝtahwan len nǝlonamit igol nǝlonamit etuhatuh.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Be aGot, togol alat lotolǝŋon tosa lotolǝŋon tovoi am len nǝlolito, gai igol namtolǝŋon ivoi am len nǝlonamito, husur aTitus togǝmai.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Namtohǝhaṽur hǝn nagǝmaian san, be savi enan ŋai, namtohǝhaṽur masuṽ am nǝboŋ tokel uri ke gamit mǝttogol tolǝŋon tovoi am len nǝlon. Ikele ke mǝttolǝŋon masuṽ hǝn mǝtb̃eris ginau, hǝn mǝtb̃ikad navoivoian mai ginau, ikel ur nǝ-taŋ-lolosa-an samito van hǝn ginau, mai ikel ke mǝttolǝŋon masuṽ hǝn mǝtb̃evi tarhǝt sagw len nauman sagw. Nǝboŋ tokǝmaienan, nukemkem habat am.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Naut kǝmas nalob̃ulat napisulan sagw ta m̃o togol mǝttolǝŋon tosa, nǝsalolosa hǝn nototosi van hǝn gamito. A m̃o nulolosa, husur notolǝboii ke totunus gamito len namityal tokǝkereh.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Be gagai nohǝhaṽur. Nǝsahǝhaṽur husur nalob̃ulat totunus gamito, be husur natunusian igol mǝttopair dan naṽide samito. Natunusian samito igol mǝttololosa hum aGot tolǝŋoni, hǝn asike natideh namttogole b̃emǝdas gamito.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Husur nalolosaan togǝm len aGot iṽan hǝn nǝpairan dan nǝsaan; beti aGot ilav kuv gidat dan nǝsaan sidat mai nǝpanismen tonor hǝni. Sa-nǝlodat tisa husur nalolosaan tomaienan. Be nalolosaan togǝm len nǝvanuan navile a pan ŋai, iṽan hǝn nǝmatan.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Nalolosaan enan samit togǝm len aGot, iṽan masuṽ. Mitinau naṽite len gamito. Mǝtolǝŋon masuṽ hǝn mǝtb̃igol nǝsa tonor. Mǝtolǝŋon masuṽ hǝn asike mǝtb̃ikad natideh hǝn b̃igol nahurumit b̃isa. Nǝlomit epǝŋas gamit gabag bathut nǝsaan totov len gamito. Mǝtomǝtahw len nǝyalyalan siGot, mǝtolǝŋon masuṽ hǝn mǝtb̃eris ginau, hǝn mǝtb̃ikad navoivoian mai ginau tǝtas. Mǝtolǝŋon masuṽ hǝn mǝtb̃evi tarhǝt sagw len nauman sagw. Mǝtoutaut hǝn mǝtb̃ipansem avan ideh togol tosa, hǝn b̃ehusur naṽide tovoi. Mǝtugol natit p̃isi hǝn tomasil ke mǝttogol tonor len naten tovisi.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Imaienan, naut kǝmas nototos nalob̃ulat napisulan enan, nǝsatosi m̃os atenan togol tosa, nǝsatosi m̃os nǝvanuan aten togol tosa hǝni. Nutosi hǝn ke, len nǝhon aGot, nǝb̃igol p̃arp̃ar hǝn gamit ke, mǝttolǝŋon masuṽ hǝn mǝtb̃evi tarhǝt sagw len nauman sagw.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Imagenan namtolǝŋon ivoi habat am len nǝlonamito. Be savi enan ŋai. Namtohǝhaṽur masuṽ len nakemkeman seTitus, husur gamit p̃isi mǝtugol nǝnauan san satuhatuh am, mǝtugol nǝlon evi pan, ikad natǝm̃at.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Nǝboŋ notosor mai aTitus a m̃o husur gamito, nusor sal suh gamito, ale isab̃i ke notokitin, gol nahurugw sǝsa len gamito. Be hum natit p̃isi namttokel mai gamit tia tokitin, len naṽide tomaienan, na-sor-sal-suh-gamit-an namtukel mai aTitus egǝm vi kitinan.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Inau tǝlmam hǝn natohan san mai gamito. Mǝtugol husur nǝsa tokel buni mai gamito. Ale naut kǝmas mǝtomǝtahw lan, ninemit epil, mǝtohǝhaṽur hǝn totoh mai gamito. Nǝboŋ tonau tǝlmam hǝn natgalenan, elǝmas masuṽ am hǝn gamito.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Husur natgalenan, gagai nukemkem masuṽ. Nolǝboi buni ke, dereh mitigol nǝsa tonor.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.