2 Coríntios 2
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Imaienan, len nǝnauan sagw, nunau sǝhoti ke, asike nogǝm hǝn gamito, husur nomǝtahun nǝb̃igol mǝtb̃elǝŋon b̃isa tǝtas.
1 Eu decidi, pois, comigo mesmo não tornar a visitar-vos, para não vos contristar;
2 Husur ginau m̃au nǝtagol mǝttalǝŋon tǝsa tǝtas, tǝkad ase am tagol nǝtahǝhaṽur? Gamit ŋai notogol mǝttolǝŋon tosa tia.
2 porque, se eu vos entristeço, como poderia esperar alegria daqueles que por mim foram entristecidos?
3 Husur natenan, nutos nalob̃ulat ta m̃o van hǝn gamito. Nutosi hǝn ke, nǝboŋ nǝb̃egǝmai, asike nǝb̃elǝŋon b̃isa len natit mǝttogol tosa gail, husur sanor hǝn mǝtb̃igol nǝb̃elǝŋon b̃isa, inor hǝn mǝtb̃igol nǝb̃ehǝhaṽur. Nǝsǝkad nǝ-lon-uri-an ideh len gamito, nolǝboii ke nakemkeman sagw evi nakemkeman samito.
3 Se vos escrevi estas coisas foi para que, quando eu chegar, não sinta tristeza precisamente da parte dos que me deviam alegrar. Confio em todos vós que a minha alegria seja a de todos.
4 Husur, nǝboŋ nototos nalob̃ulat enan van hǝn gamito, nolǝŋon isa vǝsa masuṽ, nǝlogw etuhatuh, namǝtarur sagw isel habat. Be nǝsatosi hǝn mǝtb̃elǝŋon b̃isa, nutosi hǝn mǝtb̃elǝboi sǝhoti ke notolǝmas masuṽ hǝn gamito.
4 Foi numa grande aflição, com o coração despedaçado e lágrimas nos olhos, que vos escrevi, não com o propósito de vos contristar, mas para vos fazer conhecer o amor todo particular que vos tenho.
5 Mitinau nǝvanuan togol tosa, atenan igol nolǝŋon isa, be savi ginau ŋai, nomǝtahun nǝb̃isor vǝhas nakitinan, len nabunusian van van am gai igol gamit p̃isi mǝtolǝŋon isa.
5 Se alguém causou tristeza, não me contristou a mim, mas de certo modo - para não exagerar - a todos vós.
6 Nǝpanismen gamit mǝttosob̃ur mǝttogol atenan topanis lan, inav tia.
6 Basta a esse homem o castigo que a maioria dentre vós lhe infligiu.
7 Gagai satipanis am. Mǝterub̃at nǝsa togole dani, gol telǝŋon tivoi am len nǝlon, hǝn na-lǝŋon-isa-an san asike b̃igol nǝlon b̃ib̃ov hǝn nǝmauran san.
7 Assim deveis agora perdoar-lhe e consolá-lo para que não sucumba por demasiada tristeza.
8 Nous taltal hǝn gamit ke, mǝtelǝmas buni hǝn b̃elǝboii len nǝlon ke mǝttolǝmas buni.
8 Peço-vos que tenhais caridade para com ele,
9 Nutos nalob̃ulat van hǝn gamito hǝn nǝb̃isab̃ nakitinan len gamito, ke mǝttogol natit p̃isi notokel mai gamito, o mǝtsagole.
9 Quando vos escrevi, a minha intenção era submeter-vos à prova para ver se éreis totalmente obedientes.
10 Gamit mǝtb̃erub̃at natideh dan avan ideh, ginau am nugole. Ale b̃ikad natideh hǝn nǝb̃erub̃ati, nǝsa nǝb̃erub̃ati dan avan enan, norub̃ati m̃os gamito, len nǝhon aKristo,
10 A quem vós perdoais, também eu perdôo. Com efeito, o que perdoei - se alguma coisa tenho perdoado - foi por amor de vós, sob o olhar de Cristo.
11 hǝn aSetan asike b̃egǝras gidato. Husur datsatǝtan hǝn nǝnauan gail siSetan.
11 Não quero que sejamos vencidos por Satanás, pois não ignoramos as suas maquinações.
12 Nǝboŋ notovi lan nab̃iltivile Troas hǝn nǝb̃ikel ur na-kel-uri-an seKristo, nusab̃i ke Nasub̃ tosǝŋav hǝn nap̃isal hǝn nǝb̃eum ei.
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o Evangelho de Cristo, apesar da porta que o Senhor me abriu,
13 Avil nǝlogw etuhatuh sal husur nodǝdas nǝb̃isab̃ aTitus, aṽagw len nadǝlomian ei. Imaienan, nukel nasudǝlam̃ian sagw mai galit ei, ale noriŋ naut enan, novi Masetonia.
13 o meu espírito não teve sossego, porque não achei o meu irmão Tito. Despedi-me deles e parti para a Macedônia.
14 Be sipa vi tǝban aGot! Husur len aKristo, aGot esǝhar ginamit namttovi enemi san a m̃o, hǝn nǝvanuan gail p̃isi lǝb̃erisi ke aGot towin. Ale len ginamito, aGot igol nǝvanuan lolǝboi aKristo, ale nalǝboian enan ehum nǝb̃on susau tobar naut p̃isi.
14 Mas graças sejam dadas a Deus, que nos concede sempre triunfar em Cristo, e que por nosso meio difunde o perfume do seu conhecimento em todo lugar.
15 Husur namtovi nǝb̃on aKristo tosusau vi tǝban aGot. Alat aGot tolav kuv galit dan nǝsaan salito mai alat lotovan hǝn nǝmasigan, galit p̃isi lom̃unus nǝb̃on enan.
15 Somos para Deus o perfume de Cristo entre os que se salvam e entre os que se perdem.
16 Nǝboŋ alat lotovan hǝn nǝmasigan lotom̃unus ginamito, namtovi nǝb̃on nǝmatan togol lotomat. Nǝboŋ alat aGot tolav kuv galit dan nǝsaan salito lotom̃unus ginamito, namtovi nǝb̃on susau hǝn nǝmauran togol lotokad nǝmauran. Ale, ase elǝboi b̃igol nauman tomaienan?
16 Para estes, na verdade, odor de morte e que dá a morte; para os primeiros, porém, odor de vida e que dá a vida. E qual o homem capaz de uma tal obra?
17 Namtsasum̃an nǝvanuan tosob̃ur lotop̃ur hǝn nasoruan siGot m̃os nǝvat. Be aGot esǝvat ginamito, ale len aKristo, len nǝlonamit tomasil, namtukel ur na-kel-uri-an tovoi len nǝhon aGot.
17 É que, de fato, não somos, como tantos outros, falsificadores da palavra de Deus. Mas é na sua integridade, tal como procede de Deus, que nós a pregamos em Cristo, sob os olhares de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.