2 Coríntios 2
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 Imaienan, len nǝnauan sagw, nunau sǝhoti ke, asike nogǝm hǝn gamito, husur nomǝtahun nǝb̃igol mǝtb̃elǝŋon b̃isa tǝtas.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 Husur ginau m̃au nǝtagol mǝttalǝŋon tǝsa tǝtas, tǝkad ase am tagol nǝtahǝhaṽur? Gamit ŋai notogol mǝttolǝŋon tosa tia.
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 Husur natenan, nutos nalob̃ulat ta m̃o van hǝn gamito. Nutosi hǝn ke, nǝboŋ nǝb̃egǝmai, asike nǝb̃elǝŋon b̃isa len natit mǝttogol tosa gail, husur sanor hǝn mǝtb̃igol nǝb̃elǝŋon b̃isa, inor hǝn mǝtb̃igol nǝb̃ehǝhaṽur. Nǝsǝkad nǝ-lon-uri-an ideh len gamito, nolǝboii ke nakemkeman sagw evi nakemkeman samito.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 Husur, nǝboŋ nototos nalob̃ulat enan van hǝn gamito, nolǝŋon isa vǝsa masuṽ, nǝlogw etuhatuh, namǝtarur sagw isel habat. Be nǝsatosi hǝn mǝtb̃elǝŋon b̃isa, nutosi hǝn mǝtb̃elǝboi sǝhoti ke notolǝmas masuṽ hǝn gamito.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Mitinau nǝvanuan togol tosa, atenan igol nolǝŋon isa, be savi ginau ŋai, nomǝtahun nǝb̃isor vǝhas nakitinan, len nabunusian van van am gai igol gamit p̃isi mǝtolǝŋon isa.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Nǝpanismen gamit mǝttosob̃ur mǝttogol atenan topanis lan, inav tia.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 Gagai satipanis am. Mǝterub̃at nǝsa togole dani, gol telǝŋon tivoi am len nǝlon, hǝn na-lǝŋon-isa-an san asike b̃igol nǝlon b̃ib̃ov hǝn nǝmauran san.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 Nous taltal hǝn gamit ke, mǝtelǝmas buni hǝn b̃elǝboii len nǝlon ke mǝttolǝmas buni.
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 Nutos nalob̃ulat van hǝn gamito hǝn nǝb̃isab̃ nakitinan len gamito, ke mǝttogol natit p̃isi notokel mai gamito, o mǝtsagole.
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Gamit mǝtb̃erub̃at natideh dan avan ideh, ginau am nugole. Ale b̃ikad natideh hǝn nǝb̃erub̃ati, nǝsa nǝb̃erub̃ati dan avan enan, norub̃ati m̃os gamito, len nǝhon aKristo,
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 hǝn aSetan asike b̃egǝras gidato. Husur datsatǝtan hǝn nǝnauan gail siSetan.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 Nǝboŋ notovi lan nab̃iltivile Troas hǝn nǝb̃ikel ur na-kel-uri-an seKristo, nusab̃i ke Nasub̃ tosǝŋav hǝn nap̃isal hǝn nǝb̃eum ei.
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 Avil nǝlogw etuhatuh sal husur nodǝdas nǝb̃isab̃ aTitus, aṽagw len nadǝlomian ei. Imaienan, nukel nasudǝlam̃ian sagw mai galit ei, ale noriŋ naut enan, novi Masetonia.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Be sipa vi tǝban aGot! Husur len aKristo, aGot esǝhar ginamit namttovi enemi san a m̃o, hǝn nǝvanuan gail p̃isi lǝb̃erisi ke aGot towin. Ale len ginamito, aGot igol nǝvanuan lolǝboi aKristo, ale nalǝboian enan ehum nǝb̃on susau tobar naut p̃isi.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 Husur namtovi nǝb̃on aKristo tosusau vi tǝban aGot. Alat aGot tolav kuv galit dan nǝsaan salito mai alat lotovan hǝn nǝmasigan, galit p̃isi lom̃unus nǝb̃on enan.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 Nǝboŋ alat lotovan hǝn nǝmasigan lotom̃unus ginamito, namtovi nǝb̃on nǝmatan togol lotomat. Nǝboŋ alat aGot tolav kuv galit dan nǝsaan salito lotom̃unus ginamito, namtovi nǝb̃on susau hǝn nǝmauran togol lotokad nǝmauran. Ale, ase elǝboi b̃igol nauman tomaienan?
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Namtsasum̃an nǝvanuan tosob̃ur lotop̃ur hǝn nasoruan siGot m̃os nǝvat. Be aGot esǝvat ginamito, ale len aKristo, len nǝlonamit tomasil, namtukel ur na-kel-uri-an tovoi len nǝhon aGot.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.