2 Coríntios 12
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Naut kǝmas na-sor-patpat-ginau-mǝhat-an savi tarhǝt sagw, nimassor sal suh ginau. Nuke nisor husur na-kǝta-risi-an lotogǝm len Nasub̃ mai na-kel-vǝhoti-an san gail.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Nolǝboi naulum̃an sua seKristo. Len nasihau tovi 14 tia, aGot isab̃ul atenan vi mǝhat vi lan nǝmav. Nǝsalǝboii ke tokad niben sal o niben tob̃uer, be aGot ŋai elǝboi natenan.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Evoi, aGot ŋai elǝboii ke totoh len niben o tovivile dan niben. Be nolǝboii ke,
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 aGot isab̃ul atenan vi mǝhat vi lan naut a Paratais. Len naut ei esǝsǝloŋ hǝn nasoruan, nǝvanuan sǝkad nasoruan hǝn b̃ikele; nasoruan aGot sǝdam̃ hǝn avan ideh b̃ikele.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Dereh nisor sal suh nǝvanuan tomaienan. Be asike nusor sal suh ginau. Dereh nisor sal suhi ke nǝsǝdaŋ ŋai.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Nǝtake nǝtasor sal suh ginau, asike nǝtamelmel husur nǝtakel nakitinan ŋai. Be asike nusor patpat ginau mǝhat, husur nomǝtahun avan ideh b̃ipatpat ginau mǝhat. Be nuke nabunusian sivan enan tipat ŋai len nǝsa toris notogole mai nǝsa tosǝsǝloŋ hǝn notokele.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 AGot emǝtahun nǝb̃ipatpat ginau mǝhat len na-kǝta-risi-an mai na-kel-vǝhoti-an galen sagw lotoyalyal. Imaienan eriŋ natesua todaŋ masuṽ len nǝmauran sagw. Natenan ehum nasunit nǝhai tosar tabtab hǝn nibegw, ehum napisulan togǝm len aSetan hǝn b̃emǝdas ginau.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Noŋir Nasub̃ vǝha-tor, nousi hǝn b̃ilav kuvi dan ginau.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Be ikel mai ginau ke, “Asike nulav kuvi. Navoian sagw notoviol kǝmas hǝni mai gaiug elǝboi b̃etǝgau gat gaiug, husur nǝboŋ gǝsǝdaŋ, nǝdaŋan sagw epul masuṽ len gaiug.” Husur tokǝmaienan, nohǝhaṽur hǝn nǝb̃isor sal suh nǝdaŋan sagw tob̃uer, husur nǝboŋ nǝsǝdaŋ, nǝdaŋan seKristo ipat len ginau.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Husur natenan, nohǝhaṽur hǝn nǝsǝdaŋ; nǝboŋ nǝvanuan lotosǝvar ginau, nohǝhaṽur; nohǝhaṽur hǝn natit lotogol notolǝŋon tosa; nǝboŋ nǝvanuan lotomǝdas tabtab hǝn ginau, nohǝhaṽur; nǝboŋ nototoh len nǝmauran todaŋ, nohǝhaṽur. Nohǝhaṽur hǝn natgalen p̃isi m̃os aKristo, husur nǝboŋ nǝsǝdaŋ, len aKristo, nudaŋ.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Nusor maienan hum ahoṽon, be gamit m̃au mǝtugol notomaienan. Gamit m̃au, inor hǝn mitisor sal suh ginau; husur naut kǝmas notovi ut kǝmas, alat mǝttonau suluṽi ke lotovi “b̃iltihai pispisul gail” lǝsǝyalyal sǝhor ginau len natideh.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Len namerikel notogol gail len gamito, imasil ke notovi hai pispisul kitin. Len na-toh-mǝdau-an nudaŋ b̃ur nǝmauran sagw todaŋ, nugol namerikel gail lotokel kot aYesu, nugol natit mǝttomaŋmaŋ len gail, mai natit lotogol nǝdaŋan siGot tomasil.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Nǝsa notogole len gamito ep̃itoṽ hǝn nǝsa notogole len alat siYesu len naut tiltile gail. Ikad natesua ŋai nǝsagole len gamito. Na-kǝtkǝta-tǝban-ginau-an savi nauman ideh todaŋ len gamito. Hum ma mǝttonau ke naten tovi nǝsaan, mǝterub̃ati dan ginau bai!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Gagai noutaut hǝn nǝb̃egǝm hǝn gamito. Dereh tevi nagǝman na-vǝha-tor-an sagw. Ale na-kǝtkǝta-tǝban-ginau-an asike evi nauman ideh todaŋ len gamito, husur nǝsalǝŋon natit samit gail, be nolǝŋon gamito. Nokǝmaienan husur savi hǝn natǝtai b̃eum hǝn b̃ekǝtkǝta tǝban anan mai atǝman b̃ivoi, be ipat len anan mai atǝman hǝn arb̃ekǝtkǝta tǝban natǝtai b̃ivoi.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Imaienan, nohǝhaṽur hǝn nǝb̃eviol hǝn ginau gabag mai natit p̃isi notokade m̃os gamit. Ginau nǝb̃elǝmas masuṽ hǝn gamito, gamit dereh mǝtelǝmas kinit ginau a? Naten sanor!
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Be naten tipat. Na-kǝtkǝta-tǝban-ginau-an savi nauman ideh todaŋ len gamito, be gamit galevis luke, len naṽide tosusuah, notogǝras gamito hǝn notovǝnoh natit samit gail.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Mǝtb̃inau ke tomaienan, kel mai ginau naṽide notogǝras gamit hǝni! Mitikel ur avan ideh notosǝvati van hǝn gamito, togǝras gamit hǝn nǝb̃ikad nǝvat samito.
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Nous aTitus idaŋ hǝn b̃ivan hǝn gamito, ale nosǝvat awawa nadǝlomian sinamit maii. Ale aTitus, egǝras gamit m̃os nǝvat a? Ao! Husur len nǝmauran sinamǝru namrukad aNunun aGot tosua ŋai, ale naṽide sinamǝru ep̃itp̃itoṽ ŋai.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Hum ma mǝttonau ke, namtotǝtas gol ginamito vǝbar gagai. Ao! Nǝboŋ namttosor, namtusor len nahǝsan aKristo len nǝhon aGot. Ale gamit namttolǝmas bun gamit p̃isi, natit p̃isi namttogole, namtugole hǝn mǝtb̃idaŋ am.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Husur nomǝtahw ke nǝboŋ nǝb̃egǝmai asike nǝb̃isab̃ gamit hum notolǝŋoni, ale gamit am asike mǝtb̃isab̃ ginau hum mǝttolǝŋoni. Nomǝtahw ke mǝtb̃ikad naṽitṽituhan, nǝ-tab̃ulol-bulosi-an, nǝlol paŋpaŋ, nǝ-nau-gamit-sǝb̃omito-an, nasoruan tomǝdas nab̃oruan samit gabag, na-kel-nǝmadumit-an, nǝ-patpat-gamit-mǝhat-an, mai nǝtaṽtaṽoran.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Nomǝtahw ke, nǝboŋ nǝb̃egǝmai aGot dereh tigol nemǝmau len nǝhomito. Ale nǝnauan sagw etuhatuh ke, dereh nǝlogw tisa sil gamit isob̃ur lotogol nǝsaan a m̃o tia, be lǝsǝpair dan nab̃iŋb̃iŋalan salito, naitian tosa, mai naṽide hǝn naitian taṽtaṽor.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.