1 Coríntios 4

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Imaienan, ivoi hǝn nǝvanuan gail lǝb̃inau ke namttovi vanuan nauman seKristo, aGot toriŋ nakitinan san tokel vǝhot gail len navǝlanamito.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Nǝvanuan nauman tokǝtkǝta tǝban natit siMasta san gail, timasum tivoi hǝn aMasta san b̃isab̃i ke todaŋ len gai.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Gamit mǝtb̃isab̃i ke notovoi o notosa, o nakotan ideh hǝn nǝvanuan b̃isab̃i ke notovoi o notosa, savi natideh len ginau. Ginau am, sǝpat len ginau hǝn nǝb̃isabi ke notovoi o notosa.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Nǝlogw imasil, be natenan tu sagol ke notonor. Evi Nasub̃ sǝb̃on ŋai b̃isab̃i ke notovoi o notosa.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Imagenan, samtesigarir hǝn mǝtb̃isab̃ sǝhoti ke natideh tovoi o tosa. Mititoh vir nagǝman siNasub̃. Len nǝboŋ enan natit gail lotosusuah len nǝmargobut, dereh gai teriŋ natgalen len nam̃ial hǝn lǝb̃ip̃arp̃ar; ale dereh tevǝhot nalǝŋonian gail len nǝlon nǝvanuan gail. Beti na-sor-sal-suhi-an vi tǝban nǝvanuan ṽisusua, dereh tegǝm len aGot.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Bathudud nadǝlomian, nusor husur ginau mai aAp̃ollos hǝn mǝtb̃elǝboi namilen nasoruan egai toke, “Sagigol sǝhor nǝsa natosian tokele.” Beti asike mǝtupatpat avan ideh mǝhat sǝhor avan togon.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Hum ma mǝttonau suluṽi ke mǝttovi vanuan totibau len aKristo. Hum ma mǝttonau suluṽi ke mǝttokad natideh aGot saviol hǝni mai gamito. Be aGot b̃eviol hǝn natit p̃isi mai gamito, imabe mǝtupatpat gamit mǝhat len nǝsa mǝttokade?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Hum ma mǝttonau suluṽi ke mǝttokad natit p̃isi tia mǝttolǝŋoni. Hum ma mǝttonau suluṽi ke mǝttopul hǝn natite tia. Hum ma mǝttonau suluṽi ke mǝttovi kiŋ gail tia len natohan pipihabǝlan aGot ginamit namttob̃uer. Ooo nolǝŋon masuṽ ke mǝtavi kiŋ gail, hǝn ginamit tu namttavi kiŋ gail mai gamito!
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Namtovi hai pispisul, be nunau ke aGot toriŋ ginamit namǝkot len nǝhon nǝvanuan gail hum namttovi vanuan nabǝbaŋisan lotoyar vi lan nǝmatan. Esum̃an toriŋ ginamit len nadrama sua, hǝn navile a pan lǝb̃eris nǝmatan sinamito, aŋel gail mai nǝvanuan gail am.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Len nabunusian sinǝvanuan gail namtumelmel. Evoi, namtumelmel m̃os aKristo. Be gamit m̃au, mǝtunau suluṽi ke mǝttokad namitisau len aKristo. Luke namttokul, be gamit m̃au mǝtunau suluṽi ke mǝttodaŋ. Mǝtunau suluṽi ke mǝttoṽat nǝhes be luke namttovi ut kǝmas.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Nokitin ke, vǝbar gagai namtumalkǝkat, namtumaduh, nahurabat sinamit emǝtartar. Nǝvanuan gail lotuh mǝdas ginamito, namtsǝkad naut ideh tovi ut a im.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Namtoum idaŋ hǝn navǝlanamit sǝb̃onamito. Nǝboŋ nǝvanuan gail lotosǝvar ginamito, namtous aGot hǝn b̃ivoi hǝn galito. Nǝboŋ lotomǝdas bun ginamit hǝn namttolǝŋon tosa vǝsa, namtudaŋ b̃uri.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Nǝboŋ lotosor mǝdas nahǝsanamito, namtoŋir galit hǝn lǝb̃ehusur aKristo. Ehum namttogǝm vi pǝhasoŋ hǝn navile a pan, nǝpahsago sinǝvanuan p̃isi vǝbar gagai.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Nǝsatos natgalenan hǝn nahurumit b̃isa lan, be nutosi hǝn nǝb̃ikel nalǝlǝgauan mai gamit mǝttosum̃an anatugw gail notolǝmas bun gamito, hǝn asike mǝtb̃imagenan am.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Naut kǝmas mǝttǝkad nǝvanuan lotovi 10,000 lotokǝtkǝta tǝban gamito len aKristo, mǝtukad atǝmamit evis ŋai. Husur len aKristo aYesu, len na-kel-uri-an tovoi notokel mai gamito, nogǝm vi atǝmamit len nadǝlomian.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Ale husur notovi atǝmamito, noŋir gamit ke mitigol tǝtoṽ hǝn ginau.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Nosǝvat aTimoti van hǝn gamito m̃os natenan. Len nadǝlomian evi anatugw notolǝmas buni, todaŋ len Nasub̃. Dereh teliv nǝnauan samit tǝlmam van hǝn naṽide notokade len nǝmauran sagw len aKristo aYesu. Naṽide enan notokade, inor hǝn nap̃usanan notokel mai alat siYesu len naut p̃isi.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Gamit galevis lunau ke asike nǝb̃egǝm hǝn gamito ale lupatpat galit mǝhat.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Avil asike idareh negǝm hǝn gamito, Nasub̃ b̃idam̃ hǝni. Ale dereh nebunus kitevi ke, alat lotopatpat galit mǝhat, lusor patpat galit mǝhat ŋai, o lukad nǝdaŋan siGot.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Husur nǝkadun natohan pipihabǝlan aGot savi len nasoruan ŋai be evi len nab̃iltidaŋan san.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Mǝtolǝŋon nǝsa? Nǝboŋ nǝb̃egǝm hǝn gamito, mǝtuke nipat nǝhai hǝn nǝb̃iṽas gamit hǝni, o mǝtuke negǝm len na-lǝmas-buni-an mai len naṽide b̃emǝdau?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.