1 Coríntios 4
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 Imaienan, ivoi hǝn nǝvanuan gail lǝb̃inau ke namttovi vanuan nauman seKristo, aGot toriŋ nakitinan san tokel vǝhot gail len navǝlanamito.
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo, e mordomos dos mistérios de Deus.
2 Nǝvanuan nauman tokǝtkǝta tǝban natit siMasta san gail, timasum tivoi hǝn aMasta san b̃isab̃i ke todaŋ len gai.
2 Além disso, é requerido dos administradores que cada homem seja achado fiel.
3 Gamit mǝtb̃isab̃i ke notovoi o notosa, o nakotan ideh hǝn nǝvanuan b̃isab̃i ke notovoi o notosa, savi natideh len ginau. Ginau am, sǝpat len ginau hǝn nǝb̃isabi ke notovoi o notosa.
3 Mas, para mim é uma coisa muito pequena que eu seja julgado por vós, ou pelo julgamento do homem; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Nǝlogw imasil, be natenan tu sagol ke notonor. Evi Nasub̃ sǝb̃on ŋai b̃isab̃i ke notovoi o notosa.
4 Pois eu em nada me sinto culpado; contudo eu não me sinto justificado por isso; porque aquele que me julga é o Senhor.
5 Imagenan, samtesigarir hǝn mǝtb̃isab̃ sǝhoti ke natideh tovoi o tosa. Mititoh vir nagǝman siNasub̃. Len nǝboŋ enan natit gail lotosusuah len nǝmargobut, dereh gai teriŋ natgalen len nam̃ial hǝn lǝb̃ip̃arp̃ar; ale dereh tevǝhot nalǝŋonian gail len nǝlon nǝvanuan gail. Beti na-sor-sal-suhi-an vi tǝban nǝvanuan ṽisusua, dereh tegǝm len aGot.
5 Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas, e manifestará os desígnios dos corações; e então todo homem receberá de Deus o louvor.
6 Bathudud nadǝlomian, nusor husur ginau mai aAp̃ollos hǝn mǝtb̃elǝboi namilen nasoruan egai toke, “Sagigol sǝhor nǝsa natosian tokele.” Beti asike mǝtupatpat avan ideh mǝhat sǝhor avan togon.
6 E estas coisas, irmãos, apliquei isto figuradamente a mim e a Apolo, por causa de vós, para que possais aprender em nós a não pensar a respeito de homens além do que está escrito, para que nenhum de vós seja arrogante um contra o outro.
7 Hum ma mǝttonau suluṽi ke mǝttovi vanuan totibau len aKristo. Hum ma mǝttonau suluṽi ke mǝttokad natideh aGot saviol hǝni mai gamito. Be aGot b̃eviol hǝn natit p̃isi mai gamito, imabe mǝtupatpat gamit mǝhat len nǝsa mǝttokade?
7 Porque quem te faz diferente de outro? E o que tens tu que não tenhas recebido? Ora, se tu o recebeste, por que te glorias como se não o tivesses recebido?
8 Hum ma mǝttonau suluṽi ke mǝttokad natit p̃isi tia mǝttolǝŋoni. Hum ma mǝttonau suluṽi ke mǝttopul hǝn natite tia. Hum ma mǝttonau suluṽi ke mǝttovi kiŋ gail tia len natohan pipihabǝlan aGot ginamit namttob̃uer. Ooo nolǝŋon masuṽ ke mǝtavi kiŋ gail, hǝn ginamit tu namttavi kiŋ gail mai gamito!
8 Ora, vós já estais saciados, já estais ricos, vós tendes reinado como reis sem nós! E quisera em Deus que reinásseis, para que também nós pudéssemos reinar convosco.
9 Namtovi hai pispisul, be nunau ke aGot toriŋ ginamit namǝkot len nǝhon nǝvanuan gail hum namttovi vanuan nabǝbaŋisan lotoyar vi lan nǝmatan. Esum̃an toriŋ ginamit len nadrama sua, hǝn navile a pan lǝb̃eris nǝmatan sinamito, aŋel gail mai nǝvanuan gail am.
9 Porque eu penso que Deus colocou a nós, os apóstolos, por último, como que nomeados à morte; porque somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Len nabunusian sinǝvanuan gail namtumelmel. Evoi, namtumelmel m̃os aKristo. Be gamit m̃au, mǝtunau suluṽi ke mǝttokad namitisau len aKristo. Luke namttokul, be gamit m̃au mǝtunau suluṽi ke mǝttodaŋ. Mǝtunau suluṽi ke mǝttoṽat nǝhes be luke namttovi ut kǝmas.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, mas vós sois sábios em Cristo; nós somos fracos, mas vós sois fortes; vós sois honrados, mas nós somos desprezados.
11 Nokitin ke, vǝbar gagai namtumalkǝkat, namtumaduh, nahurabat sinamit emǝtartar. Nǝvanuan gail lotuh mǝdas ginamito, namtsǝkad naut ideh tovi ut a im.
11 Até esta presente hora temos fome e sede, e estamos nus, e somos esbofeteados, e não temos morada certa,
12 Namtoum idaŋ hǝn navǝlanamit sǝb̃onamito. Nǝboŋ nǝvanuan gail lotosǝvar ginamito, namtous aGot hǝn b̃ivoi hǝn galito. Nǝboŋ lotomǝdas bun ginamit hǝn namttolǝŋon tosa vǝsa, namtudaŋ b̃uri.
12 e labor, trabalhando com nossas próprias mãos; sendo injuriados, nós abençoamos; sendo perseguidos, nós sofremos;
13 Nǝboŋ lotosor mǝdas nahǝsanamito, namtoŋir galit hǝn lǝb̃ehusur aKristo. Ehum namttogǝm vi pǝhasoŋ hǝn navile a pan, nǝpahsago sinǝvanuan p̃isi vǝbar gagai.
13 sendo difamados, nós consolamos; nós somos feitos como a imundície do mundo e somos a escória de todas as coisas até este dia.
14 Nǝsatos natgalenan hǝn nahurumit b̃isa lan, be nutosi hǝn nǝb̃ikel nalǝlǝgauan mai gamit mǝttosum̃an anatugw gail notolǝmas bun gamito, hǝn asike mǝtb̃imagenan am.
14 Eu não escrevo essas coisas para vos envergonhar; mas advirto-vos como a meus filhos amados.
15 Naut kǝmas mǝttǝkad nǝvanuan lotovi 10,000 lotokǝtkǝta tǝban gamito len aKristo, mǝtukad atǝmamit evis ŋai. Husur len aKristo aYesu, len na-kel-uri-an tovoi notokel mai gamito, nogǝm vi atǝmamit len nadǝlomian.
15 Porque, ainda que tenhais dez mil instrutores em Cristo, contudo não tendes muitos pais; pois em Cristo Jesus eu vos gerei pelo evangelho.
16 Ale husur notovi atǝmamito, noŋir gamit ke mitigol tǝtoṽ hǝn ginau.
16 Por isso, suplico-vos que sejais meus seguidores.
17 Nosǝvat aTimoti van hǝn gamito m̃os natenan. Len nadǝlomian evi anatugw notolǝmas buni, todaŋ len Nasub̃. Dereh teliv nǝnauan samit tǝlmam van hǝn naṽide notokade len nǝmauran sagw len aKristo aYesu. Naṽide enan notokade, inor hǝn nap̃usanan notokel mai alat siYesu len naut p̃isi.
17 Por esta causa vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor, o qual vos trará à lembrança os meus caminhos que estão em Cristo, assim como eu ensino por toda a parte, em cada igreja.
18 Gamit galevis lunau ke asike nǝb̃egǝm hǝn gamito ale lupatpat galit mǝhat.
18 Mas alguns andam envaidecidos, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Avil asike idareh negǝm hǝn gamito, Nasub̃ b̃idam̃ hǝni. Ale dereh nebunus kitevi ke, alat lotopatpat galit mǝhat, lusor patpat galit mǝhat ŋai, o lukad nǝdaŋan siGot.
19 Mas irei em breve até vós, se o Senhor quiser, e conhecerei, não as palavras dos envaidecidos, mas o poder.
20 Husur nǝkadun natohan pipihabǝlan aGot savi len nasoruan ŋai be evi len nab̃iltidaŋan san.
20 Porque o reino de Deus não está em palavras, mas em poder.
21 Mǝtolǝŋon nǝsa? Nǝboŋ nǝb̃egǝm hǝn gamito, mǝtuke nipat nǝhai hǝn nǝb̃iṽas gamit hǝni, o mǝtuke negǝm len na-lǝmas-buni-an mai len naṽide b̃emǝdau?
21 O que quereis? Que eu vá até vós com vara, ou em amor e em espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.