Rute 2
Allah Yubu (KKL) vs NVT
1 Naomi ela'ange samenag tebaogne Elimelek elai sisa nik nimi nubunge nhon sina Boas tupne wamogpa,
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Moab kel Rut kelenekori elyamalkel Naomiag ambarelamogti, “Na pineba, nimi nhondi o'ona sembanele tanena, nimi enekori yengag agha el aruknari kwaneng roti wana pololamika tinilamlenge polbanundi, punun,” seogba, Naomirina, “Namangkel, wali pululam,” seog.
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Wene seogpa, Rut kel eneko elyamal Elimelek sisa nik nimi Boastingeag aro tapto el wamog kom aghana, Boasdi aweag piogti, Boas ilipsabori roti wana kareplameka tagto tinilamogne pololamog.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Pololamogpa Boas poneko as Betlehem simbika aweag yaogti, Boasti arukna kwaneng roti wana kareplamekag yaogti, wana kareplameknang tanekoag, “NUNI Allahri a'un paiamsilul,” aro kiplamsiogpa, sindi tangoro, “Nuni, an babe NUNI Allahri yeplangkilul,” aro kibek.
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Kibekpa, Boasti arukna sikindo samenagneag, “Kelene etneri kel?” aro haibaog.
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Haibaogpa, arukna sikindo anekorina, “Kel enena mog so'o Moab kel, el yamal Naomi kelenekoap tane yarong kel.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Rut kel enekori ambatsilne, 'Anmabo amik palamneri, kwaneng roti wana tagto tinilamlenge na poloro anun,' seldi, molbahilba ae lukun alnibaldi, tektek epna koma pololamla paghabog wene wamla. Olog tektek papnun aro kalun aeag ane pukamla,” aro ambarog.
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 — ausente —
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 — ausente —
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Wene aro ambarogba, Rut kel enekori amupto so'oag malingkina Boas kiplamogti, “Na nimi aeag kel agha huroba sembe o'ona sembanelamdi, na yeplamnelam?” seog.
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Wene seogpa, Boasti tangaro ambarelamogti, “Nimiri an sembe ambarelamsiangdi, 'Kel ane ela'ange tebaoba, elyamalkelag walia aghabog ulamo. Elyamalkelag walia ulamori, ilin ili laplobi agha el mangkaekag babe laplobiagha nimiri asag samen babe ipsiog kom nimi wamekag yao,' aro ambarelamneongba, ka'ebano.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Andi lebomne, 'Israel nangdi omeklamang Allah enekoag pineba, pelebaneleba, wana aingniro wamnun,' seomdi, an tane yaom. Ane sembe nari NUNI Allahag molbaralangkenne, nu Israel nimiri NUNI Allah omeklamapne ponekori kamna walinge tatkekeleba, walinge aghabog saelbapmendi, wamlulam aro an sembe molbarelangken,” aro ambarog.
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Ambarogpa Rut kel enekorina, “Nani, na kelabo an arukna wamangne tane saog uro wamna kom aghana, andi na o'ona sembanelamdi, na wana ikin uro wamnaba, walia nanag lelamlamdi, wana keagman nembamnelam. Nani,” aro ambarog.
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Kwaneng telamek pere, Boas ponekori Rutag, “Kwaneng tukapti, yae kwaneng roti wana anggur wana lolderoba agha pelengkiogha tululam,” aro ambarogpa, Rut keleneko Boasti arukna awe tolamekag aneko wamek nimiag peramag pulaog. Yaogpa kwaneng roti telamek abeneko Boas ponekori kwaneng roti sunuroba wana wali uro aukag tabekne babe tarogpa, teogti, mon ogti, nen phelektopne pogto Rut kelenekori aghag liro pibog. Kwaneng roti sunuroba wana anena, kwaneng roti kom. Kwaneng roti anam wimban koma, aweag agha kwaneng roti o'olaba saog uropne karebiagha, yo'o saiklamekpa, solek wana saog uropne tinilamogne nimiri peket aro aukag tabekti, terop. Kwaneng roti telamek abeneko kwaneng roti sunuroba solek wana saog uropne aukag tabekne Boas ponekori tobogti, Rut kelenekoag tarog. Tarogpa, teogti, Rut kelenekori phelektopne agag libog.|alt="biji gandum" src="rostedgrain-BW.jpg" size="col" copy="seethemitzvah.com" ref="Rut 2:14"
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 — ausente —
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 — ausente —
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Kwaneng roti sumbaneba kolopto tinilamogne pololamog paghabog ae sin taog. Imbaogba Rut keleneko kwaneng roti wana pololamogne keloplamogpa kolopto yangkalamogne taneko poloro agha libaogne ikinne sepuluh kilogram taog.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Ag nhon taogpa, Rut kel enekori aghag liro pobogti, asag pabiogti, elyamalkelag undo polbandi payana tane kembamen aro ambarog. Kembamen aro ambarogti, Rut kel enekori nen yogharogne taneko, el samen Boas nenekoap kwaneng telamdekne phelektoba aghag lilamogti, pogto payaogne yogharogti, elyamal kel Naomi tarog.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Tarogpa elyamal kel Naomi kel enekori ibogti lelamogti, “Sumene tala pilamdi, polbalamdi, kwaneng tane payalamlam? Etneri aweag agha an sumene awe toplamdi payalam?” seogti Naomi kelenekori tipto lelamogti, “Anag walia ual nimi sembe, 'Allahri walia elag ulamlul,' aro molbarelamna,” seog.
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Wene aro ambarogpa Naomi kel enekorina Rut kelenekoag, “Namangkel, nimi enena nuri nimi sisa nikne peramag nimi o'ona paibatsinepne wamla. Eldi nun paiamsulul. NUNI Allah nimi teptopneap, kamagneap laplopsin koma walia ulamsilne ponekori Boas babe yepto walia ulamlul aro molbarelamna,” seog.
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Wene seogpa, Boasti samenag Rut ambarog yubu Rut kel enekori nen tipto Naomi ambarelamogti, “Boasti nanag, 'Ana nari arukna kwaneng roti wana kareplamik nimi peramag wapmendi, ik etpare kwaneng roti wana kareplamikag tane tinilamlenge pololapmen paghabog nari aweag komopto polbalulom,' seldi, ambatnel,” aro ambarog.
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Wene aro ambarogpa, Naomi kelenekori elyamalkel Rut kelenekoag, “Wali nayamalkel, an wali Boasti aweag el arukna kelabo taneko peramag wapmendi, polol palamlulam. Andi eldi awe laplobi agha lepmendi, ora nimiri aweag pimen tanena nimiri kirik pupling oro saelbaghanep,” aro wembaog.
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Wene aro wembaogti ambarogpa Rut kelenekori elyamalkel yubu ka'ebaog. Ka'ebaogpa, Boas ilipsabori samenag alnibaekti kareplamekne babe komoptobag kareplamekne babe Rut kelenekori neleplamsiog. Neleplamsiogti, Boas arukna kelabo peramag wamogti, kwaneng roti wana so'oag tinilamogne elap elyamal kelenekoap sembe ik wal phende saog pololtolamog paghabog komopto tobek. Undo pololamog ko'o ene Rut keleneko elyamalkel Naomiap nhon wamdek.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.