Gênesis 47

Allah Yubu (KKL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 — ausente —
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 — ausente —
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 — ausente —
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Wene seekpa, nimi nubunge Firaundi Yusubag yubu lelamogti, “Wene aniap ankaboap ane wamang.
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Mog so'o Mesir ane anenge mog so'o as sao tal. Sin mog so'o waliag Gosyen wamukang. Sin nusamag pham pia una etpare sol wali nimi wamikti, naringe pham babe wene sindi yae wamsukang,” aro ambarog. |alt="Yakub di depan Firaun" src="CO00757B.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="47:6"
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Yusupti ili babe enero nimi nubunge Firaun whingag pabiog. Pabiogpa, Yakubti nimi nubunge poneko kibogpa,
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 nimi nubunge ponekori Yusup ili Yakub hailamogti, “An mangkageeka heng kun etbare wamlam?” aro haibaog.
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 Wene aro haibaogpa, Yakubti, “Nani, na nimi ina tongonne tahiri, sekel ananne saog uro ikin uro wamsiri, heng kun tom ta'om agha epto no'op tarabare (130) wamna. Samen Nanisang yabo ina tongoro tero heng kun tenghan-tenghanne palamog saog uro kom,” seog.
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Wene seogti, Yakubti nimi nubunge yubu sia leropne poneko kibogti, lambaog.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Lambaogpa, Firaundina, “Yusup iliap elkaboap ane wamlulom,” aro Mesir so'oag so'o sukuptobag “Ngai talulom,” aro nimi nubunge yubu sia leropneri ambatsioghag as Ramses peramag wamek.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Ramses peramag wamekpa, Yusupti iliap, elkaboap, sikin maboap sembe kwaneng yeplamsiog.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Kwaneng yo Mesirap Kanaanap wamogne neneko sop-sop kwaneng yo aghabog palamogpa, kwaneng orog taogpa, nimi mog so'o anekoag wamek nimi ni pesa talamek.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Pesa talamekpa, Yusupti pongoroba kwaneng roti sumbaneba kamna kapto tolamek kal ma'al taneko nimi yubu sia leropneri aeag sop-sop poa pail palamogpa, nimi saeag kal ma'al orog taog.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Mesir wamek nimiri babe, Kanaan wamek nimiri babe, sindinge kal ma'al kwaneng kamna kapto tobiagha toro tena orog tahiogpa, Yusubag yingkina lelamekti, “Nununge kal ma'al orog tahio, nu kwaneng tatsululam. Nu tebabeagti lipsiseng kom,” alamek.
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Wene alamekpa, Yusupti lelamogti, “A'ununge kal ma'al orog tahio tanena, pham tarel anumunba, nari kwaneng tatsinun,” alamog.
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Wene alamogpa, sindi pham tarel alamekpa, kwaneng lunuro tarelamsiog. Sindi, “Kwaneng tatsilul,” aro kapto payalamek phamna kuda, domba, kambing, sapi, apna keledaiap. Heng kun enena phamag agha kwaneng kamna kapto tarelamsiog.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Nen nhon heng kunag yingkina lelameknena, “Nu lag phoro lelamap, kal ma'al nuringe orog tahio, pham nuringe andi toro aom. Nu wene an tatkenepne sa'a-sa'a saeag wamla kom. Wenena nu nongap, nununge awe so'oap aghabog.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Nu tebabeagti, lipsiseng kom! Nu nimi nong babe, nununge awe so'o babe kwaneng agha kamna tatsululam. Nu nimi nongap, nununge awe so'oap, nimi nubunge yubu sia leropneringe talul. Ot nununge awe so'o si mag komdi, iklerebaleag, yina aweag memneba tatsimenba, melamukap,” alamek.
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Wene alamekpa, Mesir nimiringe awe so'o wamogne Yusupti yubu sia leropne Firaun sembe tobog. Kwaneng yo aneko maiknonge waelbaogpa, Mesir wamek nimiringe sindinge awe so'o yubu sia leropneri kwanengag kamna ni tobog.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Mesir mog so'o ni wamek nimi Yusupti arukna nembahiog.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Mesir mem nangdinge ogna Yusupti kamna tomna kom. Sin nang enena yubu sia leropneri nangena kamna tatto eldi saelbamsiog.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 — ausente —
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 — ausente —
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Wene seogpa, Mesir nimi tanekori lelamekti, “Andi nu tebahabe nimi aghana, toro pipsilamba, nurina 'Nani,' alamap. Nu wana waliag agha yubu sia leropne arukna wamukap,” seek.
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Wene seekpa, Yusupti “Mem nangdi so'o Firaun saeag talul kom, aghana yog nimiri wero mero telamnepne, pogtopne lambare agha nhon yubu sia leropne sembe tarel alamlulom,” seogti, karepto pibogne neneko sunsunum uro yubu sia karepto pibogne, wene babe anam wamlaba, Mesir nimiri unulamang.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Israel nimi taneko Mesir so'oag wamekti, Gosyen aneko ngai taekti, wamekti, tup talamekpa, nimi likna maikno mangaro palamog.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Yakub Mesir aneko yingkina wamekpa, heng kun ko'olom tarabare piog. Yakub heng kun samenag wamogneap, ma'aro tanena, heng kun teng lambare eptopne aobare (147) wamog.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Yakub el, “Wene loba tanep peram wamna,” sembaogti, elme Yusup yobogti, ambarelamogti, “Name, andi na o'ona sembamnelam tanena, na yan kwagha mombolag sae tobongkiapmendi, sik uro salag leplulamnena, andi, 'Mesir so'oag ane sikkenun kom,' aro yubu salag leplulam.
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Nanisag yaboag yame naringe pineleba, na wanaag 'So'o siknoho,' sembamnangena, nanisang yabo so'o siksiroba peramag 'So'o siknoho,' sembamna,” seog.
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Wene seogpa, Yakubti lelamogti, “Name, 'Sik uro uanun,' aro nanag leplulam,” seogpa, Yusupti “Sik uro uanun,” aro ili ambarogpa, Yakub ae usah usoghag sip yan sanukto pulpina Allah omekaog.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.