Gênesis 47

Allah Yubu (KKL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Então José foi e deu a notícia a Faraó: — O meu pai e os meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E levou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 — ausente —
3 Então Faraó perguntou aos irmãos de José: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Nós, seus servos, somos pastores de rebanho, como já foram os nossos pais.
4 — ausente —
4 Disseram mais a Faraó: — Viemos para morar nesta terra, porque na terra de Canaã não há pasto para o rebanho destes seus servos, pois a fome é severa. E agora pedimos que o senhor permita que estes seus servos morem na terra de Gósen.
5 Wene seekpa, nimi nubunge Firaundi Yusubag yubu lelamogti, “Wene aniap ankaboap ane wamang.
5 Então Faraó disse a José: — Seu pai e seus irmãos vieram para junto de você.
6 Mog so'o Mesir ane anenge mog so'o as sao tal. Sin mog so'o waliag Gosyen wamukang. Sin nusamag pham pia una etpare sol wali nimi wamikti, naringe pham babe wene sindi yae wamsukang,” aro ambarog. |alt="Yakub di depan Firaun" src="CO00757B.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="47:6"
6 A terra do Egito está à sua disposição. Faça com que seu pai e seus irmãos se estabeleçam na melhor região da terra; que morem na terra de Gósen. Se souber que há no meio deles homens capazes, ponha-os por responsáveis pelo gado que me pertence.
7 Yusupti ili babe enero nimi nubunge Firaun whingag pabiog. Pabiogpa, Yakubti nimi nubunge poneko kibogpa,
7 José levou Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou Faraó.
8 nimi nubunge ponekori Yusup ili Yakub hailamogti, “An mangkageeka heng kun etbare wamlam?” aro haibaog.
8 Então Faraó perguntou a Jacó: — Quantos anos o senhor já tem?
9 Wene aro haibaogpa, Yakubti, “Nani, na nimi ina tongonne tahiri, sekel ananne saog uro ikin uro wamsiri, heng kun tom ta'om agha epto no'op tarabare (130) wamna. Samen Nanisang yabo ina tongoro tero heng kun tenghan-tenghanne palamog saog uro kom,” seog.
9 Jacó lhe respondeu: — São cento e trinta anos de peregrinação. Foram poucos e maus os anos de minha vida e não chegam aos anos de vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Wene seogti, Yakubti nimi nubunge yubu sia leropne poneko kibogti, lambaog.
10 Depois Jacó abençoou Faraó e saiu de sua presença.
11 Lambaogpa, Firaundina, “Yusup iliap elkaboap ane wamlulom,” aro Mesir so'oag so'o sukuptobag “Ngai talulom,” aro nimi nubunge yubu sia leropneri ambatsioghag as Ramses peramag wamek.
11 Então José estabeleceu seu pai e seus irmãos e lhes deu propriedades na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó havia ordenado.
12 Ramses peramag wamekpa, Yusupti iliap, elkaboap, sikin maboap sembe kwaneng yeplamsiog.
12 E José providenciou alimento para seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Kwaneng yo Mesirap Kanaanap wamogne neneko sop-sop kwaneng yo aghabog palamogpa, kwaneng orog taogpa, nimi mog so'o anekoag wamek nimi ni pesa talamek.
13 Não havia alimento em toda a terra, porque a fome era muito grande. Assim, o povo do Egito e o povo de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Pesa talamekpa, Yusupti pongoroba kwaneng roti sumbaneba kamna kapto tolamek kal ma'al taneko nimi yubu sia leropneri aeag sop-sop poa pail palamogpa, nimi saeag kal ma'al orog taog.
14 Então José arrecadou todo o dinheiro que havia na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Mesir wamek nimiri babe, Kanaan wamek nimiri babe, sindinge kal ma'al kwaneng kamna kapto tobiagha toro tena orog tahiogpa, Yusubag yingkina lelamekti, “Nununge kal ma'al orog tahio, nu kwaneng tatsululam. Nu tebabeagti lipsiseng kom,” alamek.
15 Quando acabou o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios foram a José e disseram: — Queremos comida! Por que o senhor nos deixaria morrer em sua presença só porque o dinheiro acabou?
16 Wene alamekpa, Yusupti lelamogti, “A'ununge kal ma'al orog tahio tanena, pham tarel anumunba, nari kwaneng tatsinun,” alamog.
16 José respondeu: — Se vocês não têm dinheiro, tragam o seu gado. Em troca do gado eu lhes darei comida.
17 Wene alamogpa, sindi pham tarel alamekpa, kwaneng lunuro tarelamsiog. Sindi, “Kwaneng tatsilul,” aro kapto payalamek phamna kuda, domba, kambing, sapi, apna keledaiap. Heng kun enena phamag agha kwaneng kamna kapto tarelamsiog.
17 Então trouxeram o seu gado a José e ele lhes deu mantimento em troca de cavalos, rebanhos, gado e jumentos. E José os sustentou aquele ano em troca de todo o gado deles.
18 Nen nhon heng kunag yingkina lelameknena, “Nu lag phoro lelamap, kal ma'al nuringe orog tahio, pham nuringe andi toro aom. Nu wene an tatkenepne sa'a-sa'a saeag wamla kom. Wenena nu nongap, nununge awe so'oap aghabog.
18 Tendo acabado aquele ano, foram a José no ano seguinte e lhe disseram: — Não podemos esconder de meu senhor que o dinheiro acabou e que meu senhor já é dono dos animais. Nada mais nos resta diante de meu senhor, a não ser o nosso corpo e a nossa terra.
19 Nu tebabeagti, lipsiseng kom! Nu nimi nong babe, nununge awe so'o babe kwaneng agha kamna tatsululam. Nu nimi nongap, nununge awe so'oap, nimi nubunge yubu sia leropneringe talul. Ot nununge awe so'o si mag komdi, iklerebaleag, yina aweag memneba tatsimenba, melamukap,” alamek.
19 Por que o senhor nos deixaria perecer em sua presença, tanto a nós como à nossa terra? Compre a nós e a nossa terra em troca de mantimento, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó. Dê-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Wene alamekpa, Mesir nimiringe awe so'o wamogne Yusupti yubu sia leropne Firaun sembe tobog. Kwaneng yo aneko maiknonge waelbaogpa, Mesir wamek nimiringe sindinge awe so'o yubu sia leropneri kwanengag kamna ni tobog.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porque a fome era extrema sobre eles. E a terra passou a ser de Faraó.
21 Mesir mog so'o ni wamek nimi Yusupti arukna nembahiog.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Mesir mem nangdinge ogna Yusupti kamna tomna kom. Sin nang enena yubu sia leropneri nangena kamna tatto eldi saelbamsiog.
22 José só não comprou a terra dos sacerdotes, porque os sacerdotes recebiam uma porção de mantimento de Faraó e viviam dessa porção que Faraó lhes dava; por isso, não venderam a sua terra.
23 — ausente —
23 Então José disse ao povo: — Eis que hoje comprei vocês e a terra de vocês para Faraó. Aqui estão as sementes, para que semeiem a terra.
24 — ausente —
24 Das colheitas vocês darão a quinta parte a Faraó. As outras quatro partes serão de vocês, para semear o campo e para servir de alimento a vocês, aos que estão em suas casas, e para alimentar os seus filhos.
25 Wene seogpa, Mesir nimi tanekori lelamekti, “Andi nu tebahabe nimi aghana, toro pipsilamba, nurina 'Nani,' alamap. Nu wana waliag agha yubu sia leropne arukna wamukap,” seek.
25 Eles disseram a José: — O senhor salvou a nossa vida! Que possamos alcançar favor diante de meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Wene seekpa, Yusupti “Mem nangdi so'o Firaun saeag talul kom, aghana yog nimiri wero mero telamnepne, pogtopne lambare agha nhon yubu sia leropne sembe tarel alamlulom,” seogti, karepto pibogne neneko sunsunum uro yubu sia karepto pibogne, wene babe anam wamlaba, Mesir nimiri unulamang.
26 E José estabeleceu por lei até o dia de hoje que, na terra do Egito, um quinto pertence a Faraó. Só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Israel nimi taneko Mesir so'oag wamekti, Gosyen aneko ngai taekti, wamekti, tup talamekpa, nimi likna maikno mangaro palamog.
27 Assim, Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen. Nela adquiriram propriedades, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Yakub Mesir aneko yingkina wamekpa, heng kun ko'olom tarabare piog. Yakub heng kun samenag wamogneap, ma'aro tanena, heng kun teng lambare eptopne aobare (147) wamog.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Yakub el, “Wene loba tanep peram wamna,” sembaogti, elme Yusup yobogti, ambarelamogti, “Name, andi na o'ona sembamnelam tanena, na yan kwagha mombolag sae tobongkiapmendi, sik uro salag leplulamnena, andi, 'Mesir so'oag ane sikkenun kom,' aro yubu salag leplulam.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou o seu filho José e lhe disse: — Se agora alcancei favor diante de você, peço que ponha a sua mão debaixo da minha coxa e use de bondade e fidelidade para comigo; peço que você não me sepulte no Egito,
30 Nanisag yaboag yame naringe pineleba, na wanaag 'So'o siknoho,' sembamnangena, nanisang yabo so'o siksiroba peramag 'So'o siknoho,' sembamna,” seog.
30 mas que eu possa descansar com os meus pais. Por isso, você me levará do Egito e me colocará na sepultura deles. José respondeu: — Farei o que o senhor me pede.
31 Wene seogpa, Yakubti lelamogti, “Name, 'Sik uro uanun,' aro nanag leplulam,” seogpa, Yusupti “Sik uro uanun,” aro ili ambarogpa, Yakub ae usah usoghag sip yan sanukto pulpina Allah omekaog.
31 Então Jacó lhe disse: — Jure para mim. José jurou e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.