Gênesis 47

Allah Yubu (KKL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 — ausente —
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 — ausente —
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Wene seekpa, nimi nubunge Firaundi Yusubag yubu lelamogti, “Wene aniap ankaboap ane wamang.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Mog so'o Mesir ane anenge mog so'o as sao tal. Sin mog so'o waliag Gosyen wamukang. Sin nusamag pham pia una etpare sol wali nimi wamikti, naringe pham babe wene sindi yae wamsukang,” aro ambarog. |alt="Yakub di depan Firaun" src="CO00757B.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="47:6"
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Yusupti ili babe enero nimi nubunge Firaun whingag pabiog. Pabiogpa, Yakubti nimi nubunge poneko kibogpa,
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 nimi nubunge ponekori Yusup ili Yakub hailamogti, “An mangkageeka heng kun etbare wamlam?” aro haibaog.
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Wene aro haibaogpa, Yakubti, “Nani, na nimi ina tongonne tahiri, sekel ananne saog uro ikin uro wamsiri, heng kun tom ta'om agha epto no'op tarabare (130) wamna. Samen Nanisang yabo ina tongoro tero heng kun tenghan-tenghanne palamog saog uro kom,” seog.
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Wene seogti, Yakubti nimi nubunge yubu sia leropne poneko kibogti, lambaog.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Lambaogpa, Firaundina, “Yusup iliap elkaboap ane wamlulom,” aro Mesir so'oag so'o sukuptobag “Ngai talulom,” aro nimi nubunge yubu sia leropneri ambatsioghag as Ramses peramag wamek.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Ramses peramag wamekpa, Yusupti iliap, elkaboap, sikin maboap sembe kwaneng yeplamsiog.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Kwaneng yo Mesirap Kanaanap wamogne neneko sop-sop kwaneng yo aghabog palamogpa, kwaneng orog taogpa, nimi mog so'o anekoag wamek nimi ni pesa talamek.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Pesa talamekpa, Yusupti pongoroba kwaneng roti sumbaneba kamna kapto tolamek kal ma'al taneko nimi yubu sia leropneri aeag sop-sop poa pail palamogpa, nimi saeag kal ma'al orog taog.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Mesir wamek nimiri babe, Kanaan wamek nimiri babe, sindinge kal ma'al kwaneng kamna kapto tobiagha toro tena orog tahiogpa, Yusubag yingkina lelamekti, “Nununge kal ma'al orog tahio, nu kwaneng tatsululam. Nu tebabeagti lipsiseng kom,” alamek.
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Wene alamekpa, Yusupti lelamogti, “A'ununge kal ma'al orog tahio tanena, pham tarel anumunba, nari kwaneng tatsinun,” alamog.
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Wene alamogpa, sindi pham tarel alamekpa, kwaneng lunuro tarelamsiog. Sindi, “Kwaneng tatsilul,” aro kapto payalamek phamna kuda, domba, kambing, sapi, apna keledaiap. Heng kun enena phamag agha kwaneng kamna kapto tarelamsiog.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Nen nhon heng kunag yingkina lelameknena, “Nu lag phoro lelamap, kal ma'al nuringe orog tahio, pham nuringe andi toro aom. Nu wene an tatkenepne sa'a-sa'a saeag wamla kom. Wenena nu nongap, nununge awe so'oap aghabog.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Nu tebabeagti, lipsiseng kom! Nu nimi nong babe, nununge awe so'o babe kwaneng agha kamna tatsululam. Nu nimi nongap, nununge awe so'oap, nimi nubunge yubu sia leropneringe talul. Ot nununge awe so'o si mag komdi, iklerebaleag, yina aweag memneba tatsimenba, melamukap,” alamek.
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Wene alamekpa, Mesir nimiringe awe so'o wamogne Yusupti yubu sia leropne Firaun sembe tobog. Kwaneng yo aneko maiknonge waelbaogpa, Mesir wamek nimiringe sindinge awe so'o yubu sia leropneri kwanengag kamna ni tobog.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Mesir mog so'o ni wamek nimi Yusupti arukna nembahiog.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Mesir mem nangdinge ogna Yusupti kamna tomna kom. Sin nang enena yubu sia leropneri nangena kamna tatto eldi saelbamsiog.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 — ausente —
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 — ausente —
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Wene seogpa, Mesir nimi tanekori lelamekti, “Andi nu tebahabe nimi aghana, toro pipsilamba, nurina 'Nani,' alamap. Nu wana waliag agha yubu sia leropne arukna wamukap,” seek.
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Wene seekpa, Yusupti “Mem nangdi so'o Firaun saeag talul kom, aghana yog nimiri wero mero telamnepne, pogtopne lambare agha nhon yubu sia leropne sembe tarel alamlulom,” seogti, karepto pibogne neneko sunsunum uro yubu sia karepto pibogne, wene babe anam wamlaba, Mesir nimiri unulamang.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Israel nimi taneko Mesir so'oag wamekti, Gosyen aneko ngai taekti, wamekti, tup talamekpa, nimi likna maikno mangaro palamog.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Yakub Mesir aneko yingkina wamekpa, heng kun ko'olom tarabare piog. Yakub heng kun samenag wamogneap, ma'aro tanena, heng kun teng lambare eptopne aobare (147) wamog.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Yakub el, “Wene loba tanep peram wamna,” sembaogti, elme Yusup yobogti, ambarelamogti, “Name, andi na o'ona sembamnelam tanena, na yan kwagha mombolag sae tobongkiapmendi, sik uro salag leplulamnena, andi, 'Mesir so'oag ane sikkenun kom,' aro yubu salag leplulam.
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 Nanisag yaboag yame naringe pineleba, na wanaag 'So'o siknoho,' sembamnangena, nanisang yabo so'o siksiroba peramag 'So'o siknoho,' sembamna,” seog.
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Wene seogpa, Yakubti lelamogti, “Name, 'Sik uro uanun,' aro nanag leplulam,” seogpa, Yusupti “Sik uro uanun,” aro ili ambarogpa, Yakub ae usah usoghag sip yan sanukto pulpina Allah omekaog.
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.