Gênesis 43
Allah Yubu (KKL) vs NTLH
1 — ausente —
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 — ausente —
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Sikiniri, “Tol pululom,” seogpa, Yehudari ili Yakubag, “Nimi enekorina yubu ambarelamsiori, 'A'unipsaeap nhon yamun kom tanena, na whingna imnululom kom,' seo,” seogti,
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 “Nai, andi agha, 'A'unipsaeap pululom,' semen tanena hae piberi, kwaneng toa yaukap,” seog.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Nen lebogti, “Nairi, 'A'unipsae Benyaminap pululom kom,' semen tanena, pukap kom. Nimi enekorina, 'A'unipsaeap yamun kom tanena, nanap haiptaukap kom,' seo,” seog.
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Wene seogpa, Yakubti, “Namabo, a'undi na loba nenelamnelom. Sa'ambe nimi eneag, 'Nunipsae nhon wamla,' aro wene seom,” seog.
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Wene seogpa, elmaborina, “Nimi enekorina haim-haim alamsio. 'A'uni kamag wamla te, a'unipsae nhon wamla te?' aro hailamsioag aneko ambarobo. Nunag ambatsiongena, 'A'unipsae payalulom,' seo ana nu babe ekon wamobori, ambarobo. Ambaroboag agha nuri eldi wene sulul sembamobo komne 'A'undi a'unipsae payalulom,' seo,” seek.
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Wene seekti, Yehudari iliag lelamogti, “Nai, 'Mene anap pululom,' semenba, pukap. Tam uro yabineba, mene sembe nari o'obanun. Nun kwaneng yori, nhon si tarababeag.
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Nari el o'obanun. Nai, nari saeag piplulam. Nari agha el samoro payane kom tanena, tam neneko nanag sembeng ana ya'ag nanag wamlul.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Nun ta'abamna koma phebeagti, ik phende pang yang uahabe,” seog.
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Wene seogpa, sikini Israel ponekori, “Undo wene selom tanena, mog so'o eneag wamlea wali saogha a'undi ag nhonag libamundi, eldi wali senena nimi eneko tarel pululom. Pabalapmundi, nikna whesinna pelagtangtobap, pondog magap, kwaneng ma'al yonaap, teptop nimi song kom nenenneap, yalukap tarel pululom.
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Kirik solomne kwaneng tonneap babe poa pululom. Samenag ag ina siramag wamoba, tobomne babe pabimundi, samoro tatlulom. Kirik solomne anena wanaag ogto uaong sembanorina.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 A'unipsae babe poa pimundi, elemag Mesir yubu sia lenneag pululom.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Allah Imap So'oap Saelbamlangeri wana wali nembaleba, a'un o'ona sembahileri, 'Simeonap Benyaminap samoro nhon pabhululom,' aro a'un saeag tatsilul. Tagha nana wela uanun kom, namabo ya'ag ka'asebel talamang ane,” seog.
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Wene seogpa, Yusup eldo yabo tanekori wali-waliaap, kirik solomne kwaneng kamna tomnepneap, sindi ag ina siramag wamogpa, tobekne “Samoro tarukap,” aropneap, Benyaminap elemag nhon Mesir piek. Mesir piekti, Yusup whingag wa'iek.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Kemelamogpa, Benyamin eldo yaboap nhon pieka kembiagha, eldi arukna aeag tolamogne yoplamogti, “Nimi tane nari aeag paphilulam. Sumene ae sironge nene kwaneng nanap nhon tukap. Ane sembe pham nhon opmendi, yoro tengelamlulam,” seog.
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Eldi arukna anekori ka'ebaogti, enero poa Yusupti aeag poa phiog.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Yusupti aeag poa phiogpa, sin log sene-sene yabaeknena, “Nun ane, 'Paiag nang yaang,' aro nen samen sum yabonge neneko kirik solomne ag ina siramag wamoba, tobobonge neneko sembe payahiang. Neneko sembe nun saelbahiangdi, pham keledai nuringe toro agha sindi arukna nemban uahiang,” alamek.
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Ane sembe Yusupti aeag wamekti, ina serekna peramag ae yae ua uropne ponekoag,
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 “Naiyong, nu yubu olog wamla. Nu ane kwaneng tobukap agha ane samenag yingkiamobo.
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 — ausente —
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 — ausente —
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Wene seekpa, nimi yeplamsiogne ponekori, “Nene sembe log sembaheng kom. A'uni mema si, aniri Ili Allahri a'undi aghag libao. Wene a'undi tatneomne kwaneng sembe anekona na tomno,” seog. Seogti, sikinkae Simeon lambirogti, elkaboag tatsiog.
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Wene seogti, aeag poa wa'isiogti, yan a'elerona mag tebatsiogti, pham keledai sindinge taneko babe tenaba tatsiog.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Undo unu ahiogpa, sindi babe Yusup “Wana wali nenero tarukap,” sembaekti, pobeka taneko babe “Sironge nene yaleba, tarukap,” aro togto piamek.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Togto piamekti, wamekpa, Yusup yaogpa, yabu saknukto Yusup whingag pulingkina tarek.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Tarekpa, Yusupti, “A'un welaro wamlom?” aro hailamsiogti, “A'undi a'uni sembe nanag ambarelamneomdi, 'Nuni sabal uroba wamla,' seom aneko wali wamla te? Welaro wamla?” seog.
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Wene seogpa, sindina, “Nu nuni wali wamlari, andi arukna wamla,” seek.
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Wene aro kibekpa, kemelamsiogti, ilipsae taptopne Benyamin sin anabiag wamogha kembaogti, “'Nunipsae elabome wamla,' seomdi, ambatneomne neneko te?” seogti, lebogti, “Name, Allahri yepto piangkilul,” seog.
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Wene seogti, ilipsaeag kembiagha, “Na naipsae o'ona nuba maum nhonog,” aro kembiagha, “hailmag lagto pelengena mali,” ane sembe elem-elem eldi ae lomag piogti, engkaog.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Engkaogti, hailmag luptangom agha lamba yaogti, “Kwaneng yoro piplomne pil alulom,” seog. Wanaagna engelamogtiog.
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Yusup elba mo kwaneng terobag pukamogti, teog. Eldo yaboap ilipsaeapna nhonag pukamekti, teek. Mesir nimi taneko wamek nimi elba sin nhonag teek. Mesir nimi Ibrani nimiap kwaneng nikag tena sin karong senen. Ane sembe Mesir nimi yog nimi tane wameknang eneko babe mo kwaneng telamekag pukamek.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Yusup babe elba mo nhonag pukogti, teog aghana, Yusup eldo yabo taneko sin pukeknena, Yusupti arukna anekori, “Yandonge pukleba, ane iklibagne undo puk-puk yabukang,” aro pukitsiog. Sin undo pukekti, kemep taekti, el taekti, lo'om seek.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Yusup eldo yabo tanekona kwaneng Yusupti kwariag agha tatsiek. Kwaneng telamekti, eldo yabo taneko etbarero undo tatsiekti, Benyamin agha ik lambare tarekpa, teog. Sumeneko agha kwanengap magap Yusubap nhon og soro teek.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.