Gênesis 42
Allah Yubu (KKL) vs NVT
1 Sikini Yakubti ka'elamogpa, “Kwaneng roti Mesir wamla,” seeka ka'ebaog. “Wamla,” seeka ka'ebaogti, elmaboag yubu lelamogti, “Sa'a sembe namabo aingniro ulamlom?” seog.
1 Quando Jacó soube que no Egito havia cereais, disse a seus filhos: “Por que vocês estão aí parados, olhando uns para os outros?
2 Nen yubu lelamogti, “Na yubu ka'ebanne 'Mesir kwaneng roti wamla,' seanga ka'eban. Kwaneng yo seklero tebabeag, ane sembe pimundi, kwaneng roti kamna toro payalulom,” seog.
2 Ouvi dizer que há cereais no Egito. Desçam até lá e comprem cereais em quantidade suficiente para nos mantermos vivos. Do contrário, morreremos”.
3 Wene seogpa, Yusup eldo yabo sa'obare “Kwaneng roti tobukap,” aro Mesir piek.
3 Então os dez irmãos mais velhos de José desceram ao Egito para comprar cereais.
4 Yakubti elme Benyamin Yusup ilipsae nhon “Pheng kom,” aro salero pibognena, “Inaag palamikpa, opleag” aro salero pibog.
4 Mas Jacó não deixou Benjamim, o irmão mais novo de José, ir com eles, pois tinha medo de que algum mal lhe acontecesse.
5 Kanaan kwaneng yo waelbaogpa, nimi orange babe Mesir kwaneng kamna toro tol alamekpa, Yakub elmabo babe “Tobukap,” aro yaek.
5 Os filhos de Jacó chegaram ao Egito junto com outros para comprar mantimentos, porque também havia fome em Canaã.
6 Kwaneng roti mog so'o ni ane kamna tol alamekpa, tarelamsiognena Yusup. Mog so'o Mesir saelbamogpa, eldo yabo yaekti, sikinipsae Yusup whingag yabu sanukto pulingkina kibek.
6 Uma vez que José era governador do Egito e o encarregado de vender cereais a todos, foi a ele que seus irmãos se dirigiram. Quando chegaram, curvaram-se diante dele com o rosto no chão.
7 Yusupti eldo yabo ipsiog aghana, maneri ipsin koma saog uaog. Yusupti, “A'unna tala nimi?” aro yubu yo uro haibahiog. Haibahiogpa, sindi, “Nu Kanaan mog so'oag wamap nimi agha, 'Kwaneng tobukap,' aro yaap,” seek.
7 José reconheceu os irmãos de imediato, mas fingiu não saber quem eram e lhes perguntou com aspereza: “De onde vocês vêm?”. “Da terra de Canaã”, responderam eles. “Viemos comprar mantimentos.”
8 Yusupti eldo yabo whingna iamsiog aghana, eldo yabori elna iamek kom.
8 Embora José tivesse reconhecido seus irmãos, eles não o reconheceram.
9 Iamek komba, Yusup eldi lenda sin sembe malamogne seneraghogti, “A'un nimi tane yalom nena, haing toro nimi wea urop komag mog so'o eneag wamlange kemenelehin nimi yalom,” aro wene seog.
9 José se lembrou dos sonhos que tivera a respeito deles muitos anos antes e lhes disse: “Vocês são espiões! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
10 Wene seogpa, sindina, “Nuni, undo kom. Nun yaapnena, 'Kwaneng tobukap,' aro yaap,” seekti,
10 “Não, meu senhor!”, responderam eles. “Seus servos vieram apenas para comprar mantimentos.
11 “Nani, nu yaap nang enena, nun kongap nang. Nai ot nhon. Nu wana porog nimi. Nu kemenelero haing tohirop nimi kom,” seek.
11 Somos todos irmãos, membros da mesma família. Somos homens honestos, meu senhor, e não espiões!”
12 Wene seek, aghana eldi lelamogti, “Orolena. A'un yalomne mog so'o ene 'Yae ua unne sogna wamlaag kembaukap,' aro yalom,” seogpa,
12 Mas José insistiu: “São espiões, sim! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
13 Sindina, “Nu kongap nang aobare nang. Nu Kanaan so'oag wamap, nuri nai ot nhon. Nhonna loba taog pana, wenena elabome nen tagha iliap wamdang,” seek.
13 Eles disseram: “Senhor, na verdade, nós, seus servos, éramos doze irmãos, todos filhos de um homem que vive na terra de Canaã. Nosso irmão mais novo está em casa com o pai, e um de nossos irmãos já não está conosco.”
14 Wene seekpa, Yusupti, “Yo! Usaap taneko lemna, a'unna haing toro kemenelehin nang,” seogti,
14 José, porém, continuou a insistir: “Como eu disse, vocês são espiões!
15 “Wene selom aghana, a'un nari mipsinun. Nari sik uro nimi nubunge yubu sia leropne siag lelamnange, anam a'unipsae anam yan komag a'un nhon babe pululom kom.
15 Mas há uma forma de verificar sua história. Juro pela vida do faraó que vocês só deixarão o Egito quando seu irmão mais novo vier para cá.
16 A'un agha nhon wepmunba, pileri, a'unipsae tol pulul. Tol piamleba, nennena sae kaupto piamsinun. A'undi leplomne sik talul to? A'undi leplomne neneko orolena tanena, sik uro nimi nubunge Firaundi lepso saog uro nari lelamnangena a'unna kemenelehin nang,” seog.
16 Um de vocês deve buscá-lo. Os outros ficarão presos aqui. Então veremos se sua história é verdadeira ou não. Pela vida do faraó, se não tiverem um irmão mais novo, saberei com certeza que são espiões”.
17 Wene seogti, ni kop aeag tobongkipsiogpa, ik wilindi wamek.
17 Então José os colocou na prisão por três dias.
18 Ik wilindip sum Yusupti sinag yubu lelamogti, “Na Allah sembe log uro wamnange. Nari a'un sae lipsinunne, ot ina nhon.
18 No terceiro dia, José lhes disse: “Sou um homem temente a Deus. Façam o que direi e viverão.
19 A'undi leplomne sik sembanepne sembe, a'un agha nhon kop aeag salero pibukap. Orangena kwaneng tobomne popmundi, a'undi kelabo me kwaneng yo seklelamangne sembe pabululom.
19 Se são mesmo homens honestos, escolham um de seus irmãos para continuar preso. Os demais podem voltar para casa com cereais para seus parentes que estão passando fome.
20 Pumun aghana, a'undi leplomne sik senena sembe a'unipsae elabome neneko payalulom. Kom tanena tam ikinne nari a'unag pimnun,” seog.
20 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo. Com isso, provarão que estão dizendo a verdade e não morrerão”. Eles concordaram e,
21 Sin mamun yubu lelamekti, “Wene nunag tam talamlangena, samenag nuri nunipsaeag uabunge sembe, 'Naro yabo omneheng kom,' aro wene alamog aghana, nuri el sembe o'ona sembabu komdi, obubu. Aneko sembe wene tangoro nunag talamla tam nene seklelamap ane,” alamek.
21 conversando entre si, disseram: “É evidente que estamos sendo castigados por aquilo que fizemos a José tanto tempo atrás. Vimos sua angústia quando ele implorou por sua vida, mas nós o ignoramos. Por isso estamos nesta situação difícil”.
22 Wene alamekpa, Rubendi ilipsabo tanekoag yubu lelamogti, “'Obukap,' alamlumba, nari 'Opseng kom moaba apmunagti,' aro ambatsisi kom te. Wene alamsi aghana, ka'ebanulum kom. Wene el tebaogne neneko eneng aneko sembe nun eneng lunup talul,” aro wene alamek.
22 Rúben disse: “Não lhes falei que não pecassem contra o rapaz? Mas vocês não quiseram me ouvir. Agora, temos de prestar contas pelo sangue dele!”.
23 Wene alameka Yusuptina ka'eamsiog aghana, eldoyabori seneragamek kom. Sindi lelamekne nhon meri Yusubag yubu tiplamog.
23 Não sabiam, porém, que José os entendia, pois falava com eles por meio de um intérprete.
24 Wene alamekpa, Yusup sin laploa piogti, engel piogti, yaogti, “Simeon haing kauplulom,” aro ambatsiogpa, elkabo whingag agha salero haing kaupto pibek.
24 José se afastou dos irmãos e começou a chorar. Quando se recompôs, voltou a falar com eles. Escolheu Simeão e mandou amarrá-lo diante dos demais.
25 Simeon sae salero pibekpa, Yusupti eldi aruknaag ambarelamsiogti, “Sindi ag poa yaongneag kwaneng lilapmundi, kamna tobong kirik solomne samoro sindi aghag libahilulom, apna kwaneng inaag tenepneap,” seog.
25 Em seguida, José ordenou que seus servos enchessem de cereais os sacos que os irmãos haviam trazido e, em segredo, devolvessem o pagamento, colocando o dinheiro na boca de cada saco. Também mandou que lhes dessem mantimentos para a viagem, e assim fizeram.
26 Libaekpa, Yusup eldo yabo taneko kwaneng taneko popsirop pham keledai alibag towalengkibekti, palamek.
26 Os irmãos colocaram os sacos de cereal sobre seus jumentos e partiram de volta para casa.
27 Mamnebag aneko piekti, sin taneko nhondi, “Pham keledai kwaneng tatnun,” aro ag ina siram kwhabia agha kemelamogpa, kirik solomne kwaneng kamna tobog kirik eneko ag ina siramag wamog.
27 Contudo, quando um deles abriu a bagagem a fim de pegar cereal para seu jumento, encontrou o dinheiro na boca do saco.
28 Wamogpa, ibogti, elkabo nenneag ambarelamsiogti, “Nangkabo, nari aghag kembamun! Kirik solomne naringe samoro pibang,” seogpa, kembaekti, sin mamun kemeptaom agha log lelem pet-pet alamekti, “Nuni Allahri nunag sa'agha ulamla?” alamek.
28 “Vejam só!”, exclamou para seus irmãos. “Devolveram meu dinheiro; está aqui no saco!” O coração deles desfaleceu e, tremendo, disseram uns aos outros: “O que Deus fez conosco?”.
29 Kanaan sikini wamoghag piekti, sinag uro yabiogne sikiniag ambarekti,
29 Quando os irmãos chegaram à casa de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo que havia acontecido com eles.
30 “Mesir so'o saelbamlange ponekori hagto walamsildi, 'A'unna mog so'o eneag wamlange haing toro kemenelen nimi,' alamsio.
30 Disseram: “O homem que governa o país falou conosco asperamente e nos acusou de sermos espiões em sua terra,
31 Aghana nuri elag lelamobori, 'Nuna wana porog nimi, nuna haing toro mog so'o kemenelen nimi kom.
31 mas nós lhe garantimos: ‘Somos homens honestos, e não espiões.
32 Nuna kongap nang aobare nang naina ot nhon. Nhonna ka'aseptaog bana, wenena nunipsae elabomeog iliap Kanaan wamdang,' sebo.
32 Somos doze irmãos, filhos do mesmo pai. Um de nossos irmãos já não está conosco, e o mais novo está em casa com nosso pai, na terra de Canaã’.
33 Wene seboba, mog so'o Mesir saelbamlange ponekori nunagna, 'Na a'undi leplomne sembe mipsinun. “A'un sik wana nhonog nimiro,” aro a'un sa'obare wamlom nang ene agha nhon nanag wamleba, kwaneng kelabo me si tarapnange sembe kwaneng pabululom.
33 “Então o homem que governa o país disse: ‘Saberei com certeza se vocês são homens honestos da seguinte forma: deixem um de seus irmãos comigo e voltem para casa levando cereais para seus parentes que estão passando fome.
34 Pabumundi, a'unipsae elabome neneko nanag payamun taneogna, nari a'un sembe, “Haing toro mipna nang kom, wana nhonog nang,” sembahineri, a'unkae lambatsine taneogna, mog so'o eneag hae pang yang ulamlulom,' aro wene seo,” aro sikiniag nebarek.
34 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo e saberei que são homens honestos, e não espiões. Então eu lhes devolverei seu irmão, e vocês poderão negociar livremente nesta terra’”.
35 Nebarekti, pabieka taneko toro la'anilamekti, kemelamekpa, kirik solomne kwaneng sembe kamna kapto tobeka taneko ni nangdinge aghag ubu piamogha sikiniap kembaekti, log senelamek.
35 Ao esvaziarem os sacos, viram que dentro de cada um havia uma bolsa com o dinheiro do pagamento pelos cereais. Os irmãos e o pai ficaram apavorados quando viram as bolsas de dinheiro.
36 Kembaekti sikiniri lelamogti, “A'undi unulamlomdi, namabo ka'asebel talamang. Yusup orog taog, Simeon orog tao, wene Benyamin pabunualom. Nanagha sol olamnelomba, ulamnun,” aro wene alamog.
36 Jacó disse: “Vocês estão tirando meus filhos de mim! José se foi, Simeão não está aqui, e agora querem levar Benjamim também. Tudo está contra mim!”.
37 Sikiniri wene seogpa, Rubendi iliag yubu lelamogti, “Nani, wene selam aghana, Benyamin na saeag tatnululam. Samoro payane kom tanena, nari mabo me phende ya'ag opsululam,” seog.
37 Então Rúben disse ao pai: “Se eu não trouxer Benjamim de volta, o senhor pode matar meus dois filhos. Eu me responsabilizo por ele e prometo trazê-lo de volta”.
38 Wene seogpa, iliri, “Name, elna anap nhon pulul kom. Eldona tebaogba, ilipsae ot nhonog wamla. Palamtumunba, inaag agha ople tanena, penelamnelomne sembe seneragto ulamneri, kul hong yabukom agha teplomnun,” seog.
38 Jacó, porém, respondeu: “Meu filho não descerá com vocês. Seu irmão José morreu, e Benjamim é tudo que me resta. Se alguma coisa acontecesse com ele na viagem, vocês me mandariam velho e infeliz para a sepultura”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.