Gênesis 42

Allah Yubu (KKL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sikini Yakubti ka'elamogpa, “Kwaneng roti Mesir wamla,” seeka ka'ebaog. “Wamla,” seeka ka'ebaogti, elmaboag yubu lelamogti, “Sa'a sembe namabo aingniro ulamlom?” seog.
1 Quando Jacó soube que havia mantimentos no Egito, disse aos filhos: — Por que vocês estão aí de braços cruzados?
2 Nen yubu lelamogti, “Na yubu ka'ebanne 'Mesir kwaneng roti wamla,' seanga ka'eban. Kwaneng yo seklero tebabeag, ane sembe pimundi, kwaneng roti kamna toro payalulom,” seog.
2 Ouvi dizer que no Egito há mantimentos. Vão até lá e comprem cereais para não morrermos de fome.
3 Wene seogpa, Yusup eldo yabo sa'obare “Kwaneng roti tobukap,” aro Mesir piek.
3 Então os dez irmãos de José por parte de pai foram até o Egito para comprar mantimentos.
4 Yakubti elme Benyamin Yusup ilipsae nhon “Pheng kom,” aro salero pibognena, “Inaag palamikpa, opleag” aro salero pibog.
4 Mas Jacó não deixou que Benjamim, o irmão de José por parte de pai e de mãe, fosse com eles; ele tinha medo de que lhe acontecesse alguma desgraça.
5 Kanaan kwaneng yo waelbaogpa, nimi orange babe Mesir kwaneng kamna toro tol alamekpa, Yakub elmabo babe “Tobukap,” aro yaek.
5 Os filhos de Jacó foram comprar mantimentos junto com outras pessoas, pois em todo o país de Canaã havia fome.
6 Kwaneng roti mog so'o ni ane kamna tol alamekpa, tarelamsiognena Yusup. Mog so'o Mesir saelbamogpa, eldo yabo yaekti, sikinipsae Yusup whingag yabu sanukto pulingkina kibek.
6 Como governador do Egito, era José quem vendia cereais às pessoas que vinham de outras terras. Quando os irmãos de José chegaram, eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
7 Yusupti eldo yabo ipsiog aghana, maneri ipsin koma saog uaog. Yusupti, “A'unna tala nimi?” aro yubu yo uro haibahiog. Haibahiogpa, sindi, “Nu Kanaan mog so'oag wamap nimi agha, 'Kwaneng tobukap,' aro yaap,” seek.
7 Logo que José viu os seus irmãos, ele os reconheceu, mas fez de conta que não os conhecia. E lhes perguntou com voz dura: — Vocês, de onde vêm? — Da terra de Canaã — responderam. — Queremos comprar mantimentos.
8 Yusupti eldo yabo whingna iamsiog aghana, eldo yabori elna iamek kom.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Iamek komba, Yusup eldi lenda sin sembe malamogne seneraghogti, “A'un nimi tane yalom nena, haing toro nimi wea urop komag mog so'o eneag wamlange kemenelehin nimi yalom,” aro wene seog.
9 Então José lembrou dos sonhos que tinha tido a respeito deles e disse: — Vocês são espiões que vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
10 Wene seogpa, sindina, “Nuni, undo kom. Nun yaapnena, 'Kwaneng tobukap,' aro yaap,” seekti,
10 Eles responderam: — De modo nenhum, senhor. Nós, os seus criados, viemos para comprar mantimentos.
11 “Nani, nu yaap nang enena, nun kongap nang. Nai ot nhon. Nu wana porog nimi. Nu kemenelero haing tohirop nimi kom,” seek.
11 Somos filhos de um mesmo pai. Nós não somos espiões, senhor! Somos gente honesta.
12 Wene seek, aghana eldi lelamogti, “Orolena. A'un yalomne mog so'o ene 'Yae ua unne sogna wamlaag kembaukap,' aro yalom,” seogpa,
12 — Não acredito — disse José. — Vocês vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
13 Sindina, “Nu kongap nang aobare nang. Nu Kanaan so'oag wamap, nuri nai ot nhon. Nhonna loba taog pana, wenena elabome nen tagha iliap wamdang,” seek.
13 Eles disseram: — Nós moramos em Canaã. Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um irmão desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai.
14 Wene seekpa, Yusupti, “Yo! Usaap taneko lemna, a'unna haing toro kemenelehin nang,” seogti,
14 José respondeu: — É como eu disse: vocês são espiões.
15 “Wene selom aghana, a'un nari mipsinun. Nari sik uro nimi nubunge yubu sia leropne siag lelamnange, anam a'unipsae anam yan komag a'un nhon babe pululom kom.
15 E o jeito de provar que vocês estão dizendo a verdade é este: enquanto o irmão mais moço de vocês não vier para cá, vocês não sairão daqui. Isso eu juro pela vida do rei!
16 A'un agha nhon wepmunba, pileri, a'unipsae tol pulul. Tol piamleba, nennena sae kaupto piamsinun. A'undi leplomne sik talul to? A'undi leplomne neneko orolena tanena, sik uro nimi nubunge Firaundi lepso saog uro nari lelamnangena a'unna kemenelehin nang,” seog.
16 Um de vocês irá buscá-lo, mas os outros ficarão presos até que fique provado se estão ou não dizendo a verdade. Se não estão, é que vocês são espiões. Juro pela vida do rei!
17 Wene seogti, ni kop aeag tobongkipsiogpa, ik wilindi wamek.
17 E os pôs na cadeia por três dias.
18 Ik wilindip sum Yusupti sinag yubu lelamogti, “Na Allah sembe log uro wamnange. Nari a'un sae lipsinunne, ot ina nhon.
18 No terceiro dia José disse a eles: — Eu sou uma pessoa que
19 A'undi leplomne sik sembanepne sembe, a'un agha nhon kop aeag salero pibukap. Orangena kwaneng tobomne popmundi, a'undi kelabo me kwaneng yo seklelamangne sembe pabululom.
19 Se, de fato, são pessoas honestas, que um de vocês fique aqui na cadeia, e que os outros voltem para casa, levando mantimentos para matar a fome das suas famílias.
20 Pumun aghana, a'undi leplomne sik senena sembe a'unipsae elabome neneko payalulom. Kom tanena tam ikinne nari a'unag pimnun,” seog.
20 Depois tragam aqui o seu irmão mais moço. Isso provará se vocês estão ou não dizendo a verdade; e, se estiverem, não serão mortos. Eles concordaram
21 Sin mamun yubu lelamekti, “Wene nunag tam talamlangena, samenag nuri nunipsaeag uabunge sembe, 'Naro yabo omneheng kom,' aro wene alamog aghana, nuri el sembe o'ona sembabu komdi, obubu. Aneko sembe wene tangoro nunag talamla tam nene seklelamap ane,” alamek.
21 e disseram uns aos outros: — De fato, nós agora estamos sofrendo por causa daquilo que fizemos com o nosso irmão. Nós vimos a sua aflição quando pedia que tivéssemos pena dele, porém não nos importamos. Por isso agora é a nossa vez de ficarmos aflitos.
22 Wene alamekpa, Rubendi ilipsabo tanekoag yubu lelamogti, “'Obukap,' alamlumba, nari 'Opseng kom moaba apmunagti,' aro ambatsisi kom te. Wene alamsi aghana, ka'ebanulum kom. Wene el tebaogne neneko eneng aneko sembe nun eneng lunup talul,” aro wene alamek.
22 E Rúben disse assim: — Eu bem que disse que não maltratassem o rapaz, mas vocês não quiseram me ouvir. Por isso agora estamos pagando pela morte dele.
23 Wene alameka Yusuptina ka'eamsiog aghana, eldoyabori seneragamek kom. Sindi lelamekne nhon meri Yusubag yubu tiplamog.
23 Eles não sabiam que José estava entendendo o que diziam, pois ele tinha estado falando com eles por meio de um intérprete.
24 Wene alamekpa, Yusup sin laploa piogti, engel piogti, yaogti, “Simeon haing kauplulom,” aro ambatsiogpa, elkabo whingag agha salero haing kaupto pibek.
24 José saiu de perto deles e começou a chorar. Quando pôde falar outra vez, voltou, separou Simeão e mandou que fosse amarrado na presença deles.
25 Simeon sae salero pibekpa, Yusupti eldi aruknaag ambarelamsiogti, “Sindi ag poa yaongneag kwaneng lilapmundi, kamna tobong kirik solomne samoro sindi aghag libahilulom, apna kwaneng inaag tenepneap,” seog.
25 José mandou que os empregados enchessem de mantimentos os sacos que os irmãos haviam trazido e que devolvessem o dinheiro de cada um, colocando-o nos sacos de mantimentos. E também que lhes dessem comida para a viagem. E assim foi feito.
26 Libaekpa, Yusup eldo yabo taneko kwaneng taneko popsirop pham keledai alibag towalengkibekti, palamek.
26 Os irmãos de José carregaram os jumentos com os mantimentos que haviam comprado e foram embora.
27 Mamnebag aneko piekti, sin taneko nhondi, “Pham keledai kwaneng tatnun,” aro ag ina siram kwhabia agha kemelamogpa, kirik solomne kwaneng kamna tobog kirik eneko ag ina siramag wamog.
27 Quando chegaram ao lugar onde iam passar a noite, um deles abriu um saco para dar comida ao seu animal e viu que o seu dinheiro estava ali na boca do saco de mantimentos.
28 Wamogpa, ibogti, elkabo nenneag ambarelamsiogti, “Nangkabo, nari aghag kembamun! Kirik solomne naringe samoro pibang,” seogpa, kembaekti, sin mamun kemeptaom agha log lelem pet-pet alamekti, “Nuni Allahri nunag sa'agha ulamla?” alamek.
28 Ele disse aos irmãos: — Vejam só! O meu dinheiro está aqui no meu saco de mantimentos! Eles devolveram! Todos ficaram muito assustados e, tremendo de medo, perguntavam uns aos outros: — O que será isso que Deus fez com a gente?
29 Kanaan sikini wamoghag piekti, sinag uro yabiogne sikiniag ambarekti,
29 Quando chegaram a Canaã, contaram a Jacó, o seu pai, tudo o que havia acontecido com eles. E disseram:
30 “Mesir so'o saelbamlange ponekori hagto walamsildi, 'A'unna mog so'o eneag wamlange haing toro kemenelen nimi,' alamsio.
30 — Aquele homem, o governador do Egito, tratou a gente com brutalidade e nos acusou de termos ido ao seu país como espiões.
31 Aghana nuri elag lelamobori, 'Nuna wana porog nimi, nuna haing toro mog so'o kemenelen nimi kom.
31 Nós respondemos: “Somos homens honestos; não somos espiões.
32 Nuna kongap nang aobare nang naina ot nhon. Nhonna ka'aseptaog bana, wenena nunipsae elabomeog iliap Kanaan wamdang,' sebo.
32 Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um dos nossos irmãos desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai em Canaã.”
33 Wene seboba, mog so'o Mesir saelbamlange ponekori nunagna, 'Na a'undi leplomne sembe mipsinun. “A'un sik wana nhonog nimiro,” aro a'un sa'obare wamlom nang ene agha nhon nanag wamleba, kwaneng kelabo me si tarapnange sembe kwaneng pabululom.
33 O governador respondeu: “Eu tenho um jeito de descobrir se vocês são homens honestos. Um de vocês ficará aqui comigo, e os outros vão voltar, levando um pouco de mantimento para as suas famílias, que estão passando fome.
34 Pabumundi, a'unipsae elabome neneko nanag payamun taneogna, nari a'un sembe, “Haing toro mipna nang kom, wana nhonog nang,” sembahineri, a'unkae lambatsine taneogna, mog so'o eneag hae pang yang ulamlulom,' aro wene seo,” aro sikiniag nebarek.
34 Mas tragam aqui para mim o seu irmão mais novo. Assim, eu ficarei sabendo que vocês não são espiões, mas homens honestos. Aí entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão ficar aqui negociando.”
35 Nebarekti, pabieka taneko toro la'anilamekti, kemelamekpa, kirik solomne kwaneng sembe kamna kapto tobeka taneko ni nangdinge aghag ubu piamogha sikiniap kembaekti, log senelamek.
35 Aconteceu que, quando despejaram os mantimentos, cada um achou na boca do saco um saquinho com o seu dinheiro. Quando eles e o seu pai viram o dinheiro, ficaram com medo.
36 Kembaekti sikiniri lelamogti, “A'undi unulamlomdi, namabo ka'asebel talamang. Yusup orog taog, Simeon orog tao, wene Benyamin pabunualom. Nanagha sol olamnelomba, ulamnun,” aro wene alamog.
36 Então Jacó disse: — Vocês querem que eu perca todos os meus filhos? José não está com a gente, e Simeão também não está. Agora vocês querem levar Benjamim, e quem sofre com tudo isso sou eu!
37 Sikiniri wene seogpa, Rubendi iliag yubu lelamogti, “Nani, wene selam aghana, Benyamin na saeag tatnululam. Samoro payane kom tanena, nari mabo me phende ya'ag opsululam,” seog.
37 Aí Rúben disse ao pai: — Deixe que eu tome conta de Benjamim; eu o trarei de volta para o senhor. Se não trouxer, o senhor pode matar os meus dois filhos.
38 Wene seogpa, iliri, “Name, elna anap nhon pulul kom. Eldona tebaogba, ilipsae ot nhonog wamla. Palamtumunba, inaag agha ople tanena, penelamnelomne sembe seneragto ulamneri, kul hong yabukom agha teplomnun,” seog.
38 Jacó respondeu: — O meu filho não vai com vocês. José, o irmão dele, está morto, e só ficou Benjamim. Alguma coisa poderia acontecer com ele na viagem que vão fazer, e assim vocês matariam de tristeza este velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.