Gênesis 31
Allah Yubu (KKL) vs VC
1 Yakub tupne taogti, olog wamogpa, Laban elmabori yubu lelamekti, “Yakubti nuni yongdinge sae agha nia mangkina tolamlari, nia mangkina tup talamla,” alameka Yakubti ka'ebaog.
1 Jacó ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: "Jacó tomou tudo o que é de nosso pai, e é às suas custas que ele se tornou de tal forma rico."
2 Ka'ebaogti, Laban whingag babe kemelamogpa, samenag wali ulamdek saog uro kom.
2 Observou também, pela fisionomia de Labão, que este não tinha mais para com ele os sentimentos de antes.
3 Unulamogpa NUNI Allahri Yakubag yubu lelamogti, “An sambamendi, aniri asag samoro ankabo wamangag pululam. Nari an yepto piangkinun,” seog.
3 O Senhor disse a Jacó: "Volta para a terra dos teus pais, para a tua parentela, e eu estarei contigo."
4 Wene seogpa, Yakubti nimiag yubu palilamogti, “Rahelap Leaap na wamnaag aldes pham pia ulamsinag yarukang,” aro yopsiog.
4 Então Jacó mandou Raquel e Lia vir ao campo junto dos seus rebanhos:
5 Yopsiogpa, yarekpa, yubu ambarelamsiogti, “Nari wene a'uni whingag kemelamnaba, samenag wamnomo saog uro wali wamla kom. Aghana nari nai ili Allahri yepto piamnel,” aro ambatsiog.
5 "Vejo, disse-lhes ele, pelo semblante de vosso pai, que ele não é mais para comigo o mesmo que antes. Mas o Deus de meu pai está comigo.
6 — ausente —
6 Sabeis que servi a vosso pai o melhor que pude,
7 — ausente —
7 enquanto ele zombou de mim, mudando dez vezes o meu salário; mas Deus não lhe permitiu causar-me prejuízo.
8 A'uniri lelamori, 'Pham kambing ma'i ukum siptopne awe welamlamne sembe kamna an talulam,' alamo tanena ni phamdi ma'i ukum siptopne mangalamong. 'Pham hong yogto-yogto siriktopne an talulam,' alamo tanena ni phamdi hong yogto-yogto siriktopne mangalamong.
8 Quando ele dizia: os animais malhados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros malhados, e se dizia: os animais riscados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros riscados.
9 Undo wene aro ambarelamneoghag anekoa Allahri a'uniringe tolamori, nanag tatneo,” aro ambatsiog.
9 Foi Deus mesmo que tomou o rebanho de vosso pai para me dar.
10 Nen ambatsiogti, “Ik nhon sum lenda maro kemelamsiba, pham taneko yina tomneba liag, yem pham taneko ma'i ukum siptopne phamap, hong yogto siriktop phamapti kel phamag walelamsiekpa, kembahisi.
10 No tempo em que os animais deviam conceber, eu levantava os olhos e via em sonhos que os bodes que cobriam as cabras eram listados, malhados e manchados.
11 Allahri babe eldi arukna malaikat pere agha lenda toman ambarelamneogti, 'Yakub,' seogpa nari, 'Ya Nani Allah,' sehiba,
11 Um anjo de Deus disse-me em sonhos: Jacó! Eis-me aqui, respondi.
12 Eldi yubu lelamogti, 'Nari Labandi anag ulamlange nene Nari kembamnaba, whing epmendi tibog amen. Pham yemne wamangneri kel pham kambing dombaag walelamangne hong yogto-yogto, ma'i ukum siptopne ubu piamang.
12 Levanta os olhos e vê: todos os bodes que cobrem as cabras são listados, malhados e manchados, porque eu vi tudo o que te fez Labão.
13 Na Allah Betel wamlumag lag tahinge poneko. Lag tahiba, kirik wepto mebitlumdi, kal saitun wangka lolteroba kirik alibag iklumdi, salag leplum. Ane sembe wene sekmendi, anenge aba wamlange togto amendi, mog so'o eneag agha lambamendi, ankabori so'oag pululam,' seog,” aro ambarog.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu me consagraste uma estela e me fizeste um voto. Agora, vamos, sai daqui e volta para a terra de tua família."
14 Wene aro Yakubti eldi kelabo Rahelap, Leaap ambatsiogpa, sindina, “Nun sembe nuniri saeagha poghatsinep kom, te?
14 Raquel e Lia responderam: "Resta-nos porventura ainda alguma parte de herança na casa de nosso pai?
15 Nuna nimi yanan nimi sembamsil. Nu, eldi kamna kapto toro aori ni abeneko ni teo.
15 Não nos tratou ele como estrangeiras, vendendo-nos e devorando o nosso dinheiro?
16 Nia Allahri nuri nairi saeag agha tobonge nenena nu babe ngai apna numaboap sembe. Allahri ambatkeonge nene sunsunum uro 'Uanun,' sembalamne nenena ualulam. Nene sembe tamna orog,” aro ambatek.
16 Toda a riqueza, que Deus tomou de nosso pai, é para nós e para nossos filhos. Faze, pois, o que Deus te disse."
17 — ausente —
17 Levantou-se, pois, Jacó, e fez montar seus filhos e suas mulheres nos camelos.
18 — ausente —
18 Levou consigo todos os seus rebanhos, todos os bens que tinha ajuntado, o rebanho que lhe pertencia, adquirido em Padã-Arã, e partiu para junto de seu pai Isaac, na terra de Canaã.
19 Rahel sikini Laban pham domba hong karepto tol pilamogpa, elmangkel Raheldi haogha mema ae lomag phap tangtoba iliringe tol piog.
19 Raquel, aproveitando um momento em que seu pai fora tosquiar suas ovelhas, roubou os terafim de seu pai;
20 Iliringe tol piogpa, Yakubti elyamal Labanag ambatto koma mane ulamogti, Yakub kelabo meap sin tognop tangto piek.
20 e Jacó enganou Labão, o arameu, ocultando-lhe sua fuga.
21 Tognop tangto sikinengaba wamsiogha poro agha mag Efrat kauro yim Gilead sip piek.
21 Fugindo, pois, com tudo o que era seu, atravessou o rio e dirigiu-se para a montanha de Galaad.
22 Laban poneko ik wilindi wamogha Yakub pio ana ka'ebaog.
22 Três dias depois, soube Labão da fuga de Jacó.
23 Ka'ebaogti eldi nimi poloro wimbahiogpa, Yakub sarekerepto palamekti, inaag ik saekbare maro palamekti, yim Gilead lambaek.
23 E, tomando consigo seus irmãos, perseguiu-o durante sete dias de marcha, e alcançou-o na montanha de Galaad.
24 Lambaekti, pina mamekpa, lenda toman Allahri Labanag yubu lelamogti, “Andi Yakubag yubu kiki nhon babe, hakto aro yubu elag babe, lepseng kom,” seog.
24 Deus, porém, apareceu num sonho noturno a Labão, o arameu, e disse-lhe: "Guarda-te de dizer algo a Jacó."
25 Yakub samenag piogti, ae kalun ae yimag Gilead aneko sobaog. Laban ilipsaboap babe Yakub sarekerepto piogti, eldi babe yim enekoag agha nhonag ae kalun ae sobaek.
25 Labão alcançou, pois, Jacó. Este havia levantado sua tenda na montanha, enquanto Labão e seus irmãos tinham plantado a sua na montanha de Galaad.
26 Piogti Labandi Yakubag yubu lelamogti, “Sa'a sembe andi haing kumbaneomdi, kelmabo naringe malag agha pelopto topsilo saog uaom?
26 Labão disse a Jacó: "Que fizeste? Tu me enganaste, e conduziste minhas filhas como prisioneiras de guerra!
27 Sa'a sembe yubu koma yaomdi, mane nembaneom? Sa'a sembe nanag ambatneom kom? Nanag ambatnhomba, sepna septo wana waliag pogkhene.
27 Por que fugiste dessa forma, e me lograste em lugar de me avisar? Eu te teria despedido com manifestações de júbilo e com cânticos, ao som do tamborim e da harpa.
28 Nanag babe olog ambatnhomba, namangkelabo olog somoro kibitsiseneba, peheng. Andi uaomne nene olog mali uro uaom.
28 Não me deixaste beijar meus filhos e minhas filhas! Procedeste como um insensato.
29 Na wanaag yo uaneoba, 'Nari opkenep' sembano, aghana ani Ili Allahri inipnag yubu lelamlari, 'Andi Yakubag yubu kiki nhon babe, hakto aro yubu babe, elag lepseng kom,' sel.
29 Eu poderia agora fazer-vos mal, mas o Deus de teu pai disse-me na última noite: Guarda-te de dizer algo a Jacó.
30 Ane sembe wene an aniri aeag panne sembe wana telangkelba, 'Punun,' sembalam, aghana sa'a sembe nanenge mema haogha tomneom?” seog.
30 E, se partiste somente porque tinhas saudade da casa paterna, então por que roubaste os meus deuses?"
31 Wene seogpa, Yakubti elyamal Labanag yubu lelamogti, “Na an yubu ambatken koma yanongena, anmangkelabo tane andi, 'Peheng kom,' aro, 'Salero pipsimenag,' aro yubu koma yano,” aro ambarog.
31 Jacó respondeu-lhe: "Tive medo, ao pensar que poderias tirar-me tuas filhas;
32 Ambarogti nen mema aneko sembe yubu ambarelamogti, “Na yamal, mema tane nu yalamobo nimiri haogha tobobori, payaboba, ipmen tanena el neneko oplulam. Kembalulam, andinge aba tane payaboa 'Nhon wamlaro,' ipmenba, wamle tanena toplulam. Nuri nimi tane kembamsikba, sindi haingag,” seog.
32 quanto aos teus deuses, porém, seja morto aquele que os tiver consigo! Examina o que está comigo, em presença de nossos parentes, e retoma o que é teu." Ora, Jacó ignorava o roubo de Raquel.
33 Wene seogpa, Laban neneko “Mema aneko ebanun,” aro Yakubti aeag samenag wa'iogti, sen-sena ebaogba, orog. Anea Leari aeag wa'iogti, sen-sena ebaogpa, orog. Yakubti kelabori arukna phende abenekori aeag wa'iogti, sen-sen agha ebaog aghana olog imna kom.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas escravas, mas nada encontrou. Saindo da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 — ausente —
34 Esta havia tomado os terafim e, colocando-os na sela do camelo, sentou-se em cima. Labão revistou toda a tenda, sem nada encontrar.
35 — ausente —
35 Raquel disse ao seu pai: "Não se irrite o meu senhor, se não posso levantar-me em sua presença, pois acho-me agora com a indisposição que costuma vir às mulheres." Revistou, pois, mas não encontrou os terafim.
36 Olog ibog koma sembe Yakub wanaag yo taogpa, elyamalag walamogti, “Na yamal, sa'a yoaba uanoa sembe sarenelepto elamnelam?
36 Jacó encolerizou-se então contra Labão, e acabrunhou-o de censuras: "Qual é o meu crime?, disse-lhe ele. Qual é o meu pecado, para que te irrites desse modo contra mim?
37 Sa'a agha iplam? Nari tomnonge andala? Sa'a sembe sarenelepto yaomdi, ae naringe kwerekto sen-sen agha ebanelam? Na nimi yonge wamna kom. Wene andinge nari payanonge pilapmenba, andi nimiap nari nimiapti kembaikti, tam karebaukangpa,” aro walamog.
37 Revistaste todas as minhas bagagens: que encontraste do que é teu? Mostra-me aqui em presença de meus parentes e dos teus, e sejam eles juízes entre nós dois.
38 Walamogti, “Na anap nhon wamnomonge heng kun lintara bare wamnoa andinge pham domba kambing me mangal anahina babe orog, nari pham andinge tena babe orog.
38 Há vinte anos que estou em tua casa: tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram, não comi os carneiros do teu rebanho.
39 'Si yoabari oro tenba, ane unual,' aro anag ambarel anaghenne babe orog. Undo si yoabari ten tanena, naba nari mo lumbanep. Nimiri haogha yo'obi tomnange babe, inipnag tomnange babe, yamal, 'Andi lumbalulam,' aro ambatnerop.
39 Nunca te trouxe os animais estraçalhados pelas feras. Eu os repunha, pois tu o exigias, quer fossem roubados de dia, quer de noite.
40 Pham yae ulamel no, yo'obi heng eneriba telamnelo, inipnag son eneba son sek lelamel no, kwahing ae mana ane babe puka malamel no.
40 Eu era queimado de dia pelo calor, e de noite pelo frio, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Na yamal, anag pham yae seklero pia ulamsisia heng kun lin tarabare ane. Heng kun mekbare an mangkelabo kelabo topsinepne sembe topsi. Heng kun no'opbare pham andinge na tanepne sembe topsi. Andi, 'Kamna alikinag uro kamna kapkenun,' silum, aghana ik sa'obare ane yubu anda leloplum.
41 Eis já vinte anos que estou em tua casa; servi-te catorze anos por tuas duas filhas, seis anos pelos teus rebanhos, e dez vezes modificaste o meu salário.
42 Nani Ishakap, ili Abrahamapti log sembamdekti, Si lelamdekne ponekori kembamnele komdi, lilomnhomba, sae agha koma waildam phene. Aghana seklelamnori, ulamnonge kembaneori, Allahri inipnag karepto pelengelal,” seog.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Deus terrível de Isaac não se tivesse posto de meu lado, tu me terias hoje despedido com as mãos vazias. Deus viu minhas penas e meus trabalhos, e na última noite ele pronunciou-se.
43 Wene seogpa, Labandi Yakubag yubu lelamogti, “Kelmabo abene namangkelabo, sindi mabo na namabo, pham tane babe naringe. Ane sembe wene ane sa'a agha nari kelmaboap nanisag mangaro arongneap sembe sa'a agha uanun?” seog.
43 Labão respondeu a Jacó: "Estas filhas são minhas filhas, estes filhos, meus filhos, e estes rebanhos, meus rebanhos: tudo o que vês é meu. Que farei eu agora contra minhas filhas, ou contra os filhos que elas deram ao mundo?
44 Seogti, “Ane sembe, anap nanap yubu nikne ya'ag lero pimnemeri, 'Ekon tanemeag,' aro kekneba nhon karebanemeri, ya'ag el wamnunam,” seog.
44 Vamos, façamos juntos um pacto que nos sirva de testemunho a nós dois."
45 Wene seogpa Yakubti kirik nhon tobom agha el ua una sembe mebirog.
45 Jacó tomou uma pedra e erigiu-a em estela,
46 Mebirogti, elmaboag yubu lelamogti, “Kirik wimbalulom,” seog.
46 e disse aos seus parentes: "Trazei pedras." E, tendo juntado muitas, fizeram um monte, sobre o qual comeram.
47 — ausente —
47 Labão chamou-o Yegar-Saaduta, e Jacó, Galaad.
48 — ausente —
48 Labão disse: "Este monte é hoje testemunha entre mim e ti",e por isso deu-se-lhe o nome de Galaad,
49 Nen Labandi, “An moag na moag wamnemeba, Nuni Allahri, 'Yubu nikne lemnamne sunsunum uro uanunam,' aro yae ua uamsilul,” aro sina “Mispa” engkaog.
49 e também Mitspa, porque Labão disse ainda: "Que o Senhor nos vigie a nós ambos, quando nós nos tivermos despedido um do outro.
50 Labandi nen nhon babe lelamogti, “Andi namangkelaboag malia ulapmendi, kelabo nenne tolamsimenba, nimiri iangkukang kom aghana seneragamlulam: Allahri haingdi kembamsilul,” seogti,
50 Se maltratares minhas filhas, e se tomares outras mulheres além delas, não é um homem que estará conosco. Mas toma cuidado, pois é Deus que será testemunha entre nós."
51 “Ane kirik poloroba nari pimna. Kirik ane sekiagha an anabi na anabiag irikna wamlul,” seog.
51 Labão disse ainda a Jacó: "Vês este monte de pedras e esta estela que levantei entre mim e ti.
52 Seogti, “Kirik winiro pimnama aneap kirik memnama aneapti nu ambareamsilne nari kirik winiro pimnama ane phibom agha anag nari yoaba uanun kom, andi babe phibom agha nanag yoaba ulalulam kom.
52 Este monte é testemunho, e igualmente esta estela, de que eu não ultrapassarei este monte para o teu lado, e que tu não ultrapassarás este monte e esta estela para o meu lado para nos fazer mal.
53 Anisag Abraham Ili mem siap, nanisag Nahor mem siap, Sindi ukuma mem siap, mem si abenekori nunag tam karebaukangne nun anabiag wamlul,” aro seog. Ane sembe si “Mispa” engkaog.
53 O Deus de Abraão, o Deus de Nacor, o Deus de seus pais seja juiz entre nós!" E Jacó jurou pelo Deus terrível de Isaac.
54 Salag yubu lebogti, pham nhon oro Allah sembe yimag aneko tabogti, elkabo eldi nimi poloro wimbahiogti, sin aneko tenaba tero yimag aneko mabek.
54 Ofereceu um sacrifício sobre a montanha e convidou seus parentes para comer. Comeram e passaram a noite na montanha.
55 Mabeka kwelekaogpa, lukunapne neneko Labandi elmangkelabori kelmabo maboap somoro togtog aro kipsiogti, elmangkelabo babe kipsiogti, “Wali wamlulom,” aro pat pipsiogti, elengeag samoro piog.
55 No dia seguinte pela manhã, Labão beijou seus filhos e suas filhas; abençoou-os e retomou o caminho de sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.