Gênesis 31
Allah Yubu (KKL) vs ARC
1 Yakub tupne taogti, olog wamogpa, Laban elmabori yubu lelamekti, “Yakubti nuni yongdinge sae agha nia mangkina tolamlari, nia mangkina tup talamla,” alameka Yakubti ka'ebaog.
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Ka'ebaogti, Laban whingag babe kemelamogpa, samenag wali ulamdek saog uro kom.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Unulamogpa NUNI Allahri Yakubag yubu lelamogti, “An sambamendi, aniri asag samoro ankabo wamangag pululam. Nari an yepto piangkinun,” seog.
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Wene seogpa, Yakubti nimiag yubu palilamogti, “Rahelap Leaap na wamnaag aldes pham pia ulamsinag yarukang,” aro yopsiog.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 Yopsiogpa, yarekpa, yubu ambarelamsiogti, “Nari wene a'uni whingag kemelamnaba, samenag wamnomo saog uro wali wamla kom. Aghana nari nai ili Allahri yepto piamnel,” aro ambatsiog.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 — ausente —
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 — ausente —
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 A'uniri lelamori, 'Pham kambing ma'i ukum siptopne awe welamlamne sembe kamna an talulam,' alamo tanena ni phamdi ma'i ukum siptopne mangalamong. 'Pham hong yogto-yogto siriktopne an talulam,' alamo tanena ni phamdi hong yogto-yogto siriktopne mangalamong.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 Undo wene aro ambarelamneoghag anekoa Allahri a'uniringe tolamori, nanag tatneo,” aro ambatsiog.
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Nen ambatsiogti, “Ik nhon sum lenda maro kemelamsiba, pham taneko yina tomneba liag, yem pham taneko ma'i ukum siptopne phamap, hong yogto siriktop phamapti kel phamag walelamsiekpa, kembahisi.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Allahri babe eldi arukna malaikat pere agha lenda toman ambarelamneogti, 'Yakub,' seogpa nari, 'Ya Nani Allah,' sehiba,
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Eldi yubu lelamogti, 'Nari Labandi anag ulamlange nene Nari kembamnaba, whing epmendi tibog amen. Pham yemne wamangneri kel pham kambing dombaag walelamangne hong yogto-yogto, ma'i ukum siptopne ubu piamang.
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Na Allah Betel wamlumag lag tahinge poneko. Lag tahiba, kirik wepto mebitlumdi, kal saitun wangka lolteroba kirik alibag iklumdi, salag leplum. Ane sembe wene sekmendi, anenge aba wamlange togto amendi, mog so'o eneag agha lambamendi, ankabori so'oag pululam,' seog,” aro ambarog.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Wene aro Yakubti eldi kelabo Rahelap, Leaap ambatsiogpa, sindina, “Nun sembe nuniri saeagha poghatsinep kom, te?
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Nuna nimi yanan nimi sembamsil. Nu, eldi kamna kapto toro aori ni abeneko ni teo.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 Nia Allahri nuri nairi saeag agha tobonge nenena nu babe ngai apna numaboap sembe. Allahri ambatkeonge nene sunsunum uro 'Uanun,' sembalamne nenena ualulam. Nene sembe tamna orog,” aro ambatek.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 — ausente —
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 — ausente —
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Rahel sikini Laban pham domba hong karepto tol pilamogpa, elmangkel Raheldi haogha mema ae lomag phap tangtoba iliringe tol piog.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Iliringe tol piogpa, Yakubti elyamal Labanag ambatto koma mane ulamogti, Yakub kelabo meap sin tognop tangto piek.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Tognop tangto sikinengaba wamsiogha poro agha mag Efrat kauro yim Gilead sip piek.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 Laban poneko ik wilindi wamogha Yakub pio ana ka'ebaog.
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Ka'ebaogti eldi nimi poloro wimbahiogpa, Yakub sarekerepto palamekti, inaag ik saekbare maro palamekti, yim Gilead lambaek.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Lambaekti, pina mamekpa, lenda toman Allahri Labanag yubu lelamogti, “Andi Yakubag yubu kiki nhon babe, hakto aro yubu elag babe, lepseng kom,” seog.
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Yakub samenag piogti, ae kalun ae yimag Gilead aneko sobaog. Laban ilipsaboap babe Yakub sarekerepto piogti, eldi babe yim enekoag agha nhonag ae kalun ae sobaek.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 Piogti Labandi Yakubag yubu lelamogti, “Sa'a sembe andi haing kumbaneomdi, kelmabo naringe malag agha pelopto topsilo saog uaom?
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Sa'a sembe yubu koma yaomdi, mane nembaneom? Sa'a sembe nanag ambatneom kom? Nanag ambatnhomba, sepna septo wana waliag pogkhene.
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Nanag babe olog ambatnhomba, namangkelabo olog somoro kibitsiseneba, peheng. Andi uaomne nene olog mali uro uaom.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 Na wanaag yo uaneoba, 'Nari opkenep' sembano, aghana ani Ili Allahri inipnag yubu lelamlari, 'Andi Yakubag yubu kiki nhon babe, hakto aro yubu babe, elag lepseng kom,' sel.
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Ane sembe wene an aniri aeag panne sembe wana telangkelba, 'Punun,' sembalam, aghana sa'a sembe nanenge mema haogha tomneom?” seog.
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Wene seogpa, Yakubti elyamal Labanag yubu lelamogti, “Na an yubu ambatken koma yanongena, anmangkelabo tane andi, 'Peheng kom,' aro, 'Salero pipsimenag,' aro yubu koma yano,” aro ambarog.
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Ambarogti nen mema aneko sembe yubu ambarelamogti, “Na yamal, mema tane nu yalamobo nimiri haogha tobobori, payaboba, ipmen tanena el neneko oplulam. Kembalulam, andinge aba tane payaboa 'Nhon wamlaro,' ipmenba, wamle tanena toplulam. Nuri nimi tane kembamsikba, sindi haingag,” seog.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Wene seogpa, Laban neneko “Mema aneko ebanun,” aro Yakubti aeag samenag wa'iogti, sen-sena ebaogba, orog. Anea Leari aeag wa'iogti, sen-sena ebaogpa, orog. Yakubti kelabori arukna phende abenekori aeag wa'iogti, sen-sen agha ebaog aghana olog imna kom.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 — ausente —
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 — ausente —
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Olog ibog koma sembe Yakub wanaag yo taogpa, elyamalag walamogti, “Na yamal, sa'a yoaba uanoa sembe sarenelepto elamnelam?
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Sa'a agha iplam? Nari tomnonge andala? Sa'a sembe sarenelepto yaomdi, ae naringe kwerekto sen-sen agha ebanelam? Na nimi yonge wamna kom. Wene andinge nari payanonge pilapmenba, andi nimiap nari nimiapti kembaikti, tam karebaukangpa,” aro walamog.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Walamogti, “Na anap nhon wamnomonge heng kun lintara bare wamnoa andinge pham domba kambing me mangal anahina babe orog, nari pham andinge tena babe orog.
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 'Si yoabari oro tenba, ane unual,' aro anag ambarel anaghenne babe orog. Undo si yoabari ten tanena, naba nari mo lumbanep. Nimiri haogha yo'obi tomnange babe, inipnag tomnange babe, yamal, 'Andi lumbalulam,' aro ambatnerop.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Pham yae ulamel no, yo'obi heng eneriba telamnelo, inipnag son eneba son sek lelamel no, kwahing ae mana ane babe puka malamel no.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 Na yamal, anag pham yae seklero pia ulamsisia heng kun lin tarabare ane. Heng kun mekbare an mangkelabo kelabo topsinepne sembe topsi. Heng kun no'opbare pham andinge na tanepne sembe topsi. Andi, 'Kamna alikinag uro kamna kapkenun,' silum, aghana ik sa'obare ane yubu anda leloplum.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Nani Ishakap, ili Abrahamapti log sembamdekti, Si lelamdekne ponekori kembamnele komdi, lilomnhomba, sae agha koma waildam phene. Aghana seklelamnori, ulamnonge kembaneori, Allahri inipnag karepto pelengelal,” seog.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 Wene seogpa, Labandi Yakubag yubu lelamogti, “Kelmabo abene namangkelabo, sindi mabo na namabo, pham tane babe naringe. Ane sembe wene ane sa'a agha nari kelmaboap nanisag mangaro arongneap sembe sa'a agha uanun?” seog.
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 Seogti, “Ane sembe, anap nanap yubu nikne ya'ag lero pimnemeri, 'Ekon tanemeag,' aro kekneba nhon karebanemeri, ya'ag el wamnunam,” seog.
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Wene seogpa Yakubti kirik nhon tobom agha el ua una sembe mebirog.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 Mebirogti, elmaboag yubu lelamogti, “Kirik wimbalulom,” seog.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 — ausente —
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 — ausente —
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 Nen Labandi, “An moag na moag wamnemeba, Nuni Allahri, 'Yubu nikne lemnamne sunsunum uro uanunam,' aro yae ua uamsilul,” aro sina “Mispa” engkaog.
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Labandi nen nhon babe lelamogti, “Andi namangkelaboag malia ulapmendi, kelabo nenne tolamsimenba, nimiri iangkukang kom aghana seneragamlulam: Allahri haingdi kembamsilul,” seogti,
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 “Ane kirik poloroba nari pimna. Kirik ane sekiagha an anabi na anabiag irikna wamlul,” seog.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Seogti, “Kirik winiro pimnama aneap kirik memnama aneapti nu ambareamsilne nari kirik winiro pimnama ane phibom agha anag nari yoaba uanun kom, andi babe phibom agha nanag yoaba ulalulam kom.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 Anisag Abraham Ili mem siap, nanisag Nahor mem siap, Sindi ukuma mem siap, mem si abenekori nunag tam karebaukangne nun anabiag wamlul,” aro seog. Ane sembe si “Mispa” engkaog.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Salag yubu lebogti, pham nhon oro Allah sembe yimag aneko tabogti, elkabo eldi nimi poloro wimbahiogti, sin aneko tenaba tero yimag aneko mabek.
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Mabeka kwelekaogpa, lukunapne neneko Labandi elmangkelabori kelmabo maboap somoro togtog aro kipsiogti, elmangkelabo babe kipsiogti, “Wali wamlulom,” aro pat pipsiogti, elengeag samoro piog.
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.