Gênesis 31
Allah Yubu (KKL) vs NVT
1 Yakub tupne taogti, olog wamogpa, Laban elmabori yubu lelamekti, “Yakubti nuni yongdinge sae agha nia mangkina tolamlari, nia mangkina tup talamla,” alameka Yakubti ka'ebaog.
1 Logo, porém, Jacó percebeu que os filhos de Labão estavam reclamando dele: “Jacó roubou tudo que era de nosso pai! À custa de nosso pai, adquiriu toda a sua riqueza!”.
2 Ka'ebaogti, Laban whingag babe kemelamogpa, samenag wali ulamdek saog uro kom.
2 Jacó também começou a notar uma mudança na atitude de Labão para com ele.
3 Unulamogpa NUNI Allahri Yakubag yubu lelamogti, “An sambamendi, aniri asag samoro ankabo wamangag pululam. Nari an yepto piangkinun,” seog.
3 Então o S enhor disse a Jacó: “Volte para a terra de seu pai e de seu avô, a terra de seus parentes, e eu estarei com você”.
4 Wene seogpa, Yakubti nimiag yubu palilamogti, “Rahelap Leaap na wamnaag aldes pham pia ulamsinag yarukang,” aro yopsiog.
4 Jacó mandou chamar Raquel e Lia ao campo onde ele cuidava de seus rebanhos
5 Yopsiogpa, yarekpa, yubu ambarelamsiogti, “Nari wene a'uni whingag kemelamnaba, samenag wamnomo saog uro wali wamla kom. Aghana nari nai ili Allahri yepto piamnel,” aro ambatsiog.
5 e disse a elas: “Notei que seu pai mudou de atitude em relação a mim. O Deus de meu pai, porém, tem estado comigo.
6 — ausente —
6 Vocês sabem como tenho trabalhado arduamente a serviço de seu pai.
7 — ausente —
7 Contudo, ele me enganou e mudou meu salário dez vezes. Mas Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 A'uniri lelamori, 'Pham kambing ma'i ukum siptopne awe welamlamne sembe kamna an talulam,' alamo tanena ni phamdi ma'i ukum siptopne mangalamong. 'Pham hong yogto-yogto siriktopne an talulam,' alamo tanena ni phamdi hong yogto-yogto siriktopne mangalamong.
8 Se ele dizia: ‘Os salpicados serão o seu salário’, o rebanho começava a dar crias salpicadas. E, quando mudava de ideia e dizia: ‘Os listrados serão o seu salário’, então o rebanho inteiro dava crias listradas.
9 Undo wene aro ambarelamneoghag anekoa Allahri a'uniringe tolamori, nanag tatneo,” aro ambatsiog.
9 Desse modo, Deus tirou os animais de seu pai e os deu a mim.
10 Nen ambatsiogti, “Ik nhon sum lenda maro kemelamsiba, pham taneko yina tomneba liag, yem pham taneko ma'i ukum siptopne phamap, hong yogto siriktop phamapti kel phamag walelamsiekpa, kembahisi.
10 “Certa vez, na época do acasalamento, tive um sonho e vi que os bodes que se acasalavam com as cabras eram listrados, salpicados e malhados.
11 Allahri babe eldi arukna malaikat pere agha lenda toman ambarelamneogti, 'Yakub,' seogpa nari, 'Ya Nani Allah,' sehiba,
11 Então, em meu sonho, o anjo de Deus me disse: ‘Jacó!’. E eu respondi: ‘Aqui estou!’.
12 Eldi yubu lelamogti, 'Nari Labandi anag ulamlange nene Nari kembamnaba, whing epmendi tibog amen. Pham yemne wamangneri kel pham kambing dombaag walelamangne hong yogto-yogto, ma'i ukum siptopne ubu piamang.
12 “E o anjo disse: ‘Levante os olhos e você verá que apenas os machos listrados, salpicados e malhados estão se acasalando com as fêmeas de seu rebanho, pois vejo como Labão tem tratado você.
13 Na Allah Betel wamlumag lag tahinge poneko. Lag tahiba, kirik wepto mebitlumdi, kal saitun wangka lolteroba kirik alibag iklumdi, salag leplum. Ane sembe wene sekmendi, anenge aba wamlange togto amendi, mog so'o eneag agha lambamendi, ankabori so'oag pululam,' seog,” aro ambarog.
13 Eu sou o Deus que lhe apareceu em Betel, o lugar onde você ungiu a coluna de pedra e fez seu voto a mim. Agora, apronte-se, saia desta terra e volte à sua terra natal’”.
14 Wene aro Yakubti eldi kelabo Rahelap, Leaap ambatsiogpa, sindina, “Nun sembe nuniri saeagha poghatsinep kom, te?
14 Raquel e Lia responderam: “Da nossa parte, tudo bem! Afinal, não herdaremos coisa alguma da riqueza de nosso pai.
15 Nuna nimi yanan nimi sembamsil. Nu, eldi kamna kapto toro aori ni abeneko ni teo.
15 Ele reduziu nossos direitos aos mesmos que têm as mulheres estrangeiras. Depois que nos vendeu, desperdiçou todo o dinheiro que você pagou por nós.
16 Nia Allahri nuri nairi saeag agha tobonge nenena nu babe ngai apna numaboap sembe. Allahri ambatkeonge nene sunsunum uro 'Uanun,' sembalamne nenena ualulam. Nene sembe tamna orog,” aro ambatek.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai e deu a você é, por direito, nossa e de nossos filhos. Por isso, faça o que Deus ordenou”.
17 — ausente —
17 Então Jacó montou suas mulheres e seus filhos em camelos
18 — ausente —
18 e conduziu adiante todos os seus rebanhos. Juntou todos os bens que havia adquirido em Padã-Arã e partiu para a terra de Canaã, onde vivia Isaque, seu pai.
19 Rahel sikini Laban pham domba hong karepto tol pilamogpa, elmangkel Raheldi haogha mema ae lomag phap tangtoba iliringe tol piog.
19 Quando partiram, Labão estava num lugar afastado, tosquiando suas ovelhas. Raquel roubou os ídolos da casa que pertenciam a seu pai e os levou consigo.
20 Iliringe tol piogpa, Yakubti elyamal Labanag ambatto koma mane ulamogti, Yakub kelabo meap sin tognop tangto piek.
20 Assim, Jacó enganou Labão, o arameu, partindo sem avisá-lo de que iam embora.
21 Tognop tangto sikinengaba wamsiogha poro agha mag Efrat kauro yim Gilead sip piek.
21 Jacó levou todos os seus bens e atravessou o rio Eufrates, rumo à região montanhosa de Gileade.
22 Laban poneko ik wilindi wamogha Yakub pio ana ka'ebaog.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó havia fugido.
23 Ka'ebaogti eldi nimi poloro wimbahiogpa, Yakub sarekerepto palamekti, inaag ik saekbare maro palamekti, yim Gilead lambaek.
23 Reuniu um grupo de parentes e saiu em perseguição a Jacó. Sete dias depois o alcançou, na região montanhosa de Gileade.
24 Lambaekti, pina mamekpa, lenda toman Allahri Labanag yubu lelamogti, “Andi Yakubag yubu kiki nhon babe, hakto aro yubu elag babe, lepseng kom,” seog.
24 Na noite anterior, porém, Deus havia aparecido em sonho a Labão, o arameu, e dito a ele: “Estou avisando: deixe Jacó em paz!”.
25 Yakub samenag piogti, ae kalun ae yimag Gilead aneko sobaog. Laban ilipsaboap babe Yakub sarekerepto piogti, eldi babe yim enekoag agha nhonag ae kalun ae sobaek.
25 Labão o alcançou enquanto Jacó estava acampado na região montanhosa de Gileade e armou seu acampamento ali perto.
26 Piogti Labandi Yakubag yubu lelamogti, “Sa'a sembe andi haing kumbaneomdi, kelmabo naringe malag agha pelopto topsilo saog uaom?
26 “O que você fez?”, perguntou Labão. “Como ousou me enganar e levar minhas filhas embora, como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Sa'a sembe yubu koma yaomdi, mane nembaneom? Sa'a sembe nanag ambatneom kom? Nanag ambatnhomba, sepna septo wana waliag pogkhene.
27 Por que fugiu em segredo? Por que me enganou? E por que não avisou que desejava partir? Eu lhe teria dado uma festa de despedida, com canções e música, ao som de tamborins e harpas.
28 Nanag babe olog ambatnhomba, namangkelabo olog somoro kibitsiseneba, peheng. Andi uaomne nene olog mali uro uaom.
28 Por que não me deixou beijar minhas filhas e meus netos e me despedir deles? Você agiu de forma extremamente tola!
29 Na wanaag yo uaneoba, 'Nari opkenep' sembano, aghana ani Ili Allahri inipnag yubu lelamlari, 'Andi Yakubag yubu kiki nhon babe, hakto aro yubu babe, elag lepseng kom,' sel.
29 Eu poderia destruí-lo, mas o Deus de seu pai me apareceu ontem à noite e me advertiu: ‘Deixe Jacó em paz!’.
30 Ane sembe wene an aniri aeag panne sembe wana telangkelba, 'Punun,' sembalam, aghana sa'a sembe nanenge mema haogha tomneom?” seog.
30 Entendo sua vontade de partir e seu desejo de voltar à casa de seu pai. Mas por que roubou meus deuses?”
31 Wene seogpa, Yakubti elyamal Labanag yubu lelamogti, “Na an yubu ambatken koma yanongena, anmangkelabo tane andi, 'Peheng kom,' aro, 'Salero pipsimenag,' aro yubu koma yano,” aro ambarog.
31 Jacó respondeu: “Fugi porque tive medo. Pensei que o senhor tiraria suas filhas de mim à força.
32 Ambarogti nen mema aneko sembe yubu ambarelamogti, “Na yamal, mema tane nu yalamobo nimiri haogha tobobori, payaboba, ipmen tanena el neneko oplulam. Kembalulam, andinge aba tane payaboa 'Nhon wamlaro,' ipmenba, wamle tanena toplulam. Nuri nimi tane kembamsikba, sindi haingag,” seog.
32 Quanto a seus deuses, veja se consegue encontrá-los, e quem os tiver roubado deve morrer! Se encontrar qualquer outra coisa que lhe pertença, identifique-a diante de todos estes nossos parentes, e eu a devolverei”. Jacó, porém, não sabia que Raquel havia roubado os ídolos da casa.
33 Wene seogpa, Laban neneko “Mema aneko ebanun,” aro Yakubti aeag samenag wa'iogti, sen-sena ebaogba, orog. Anea Leari aeag wa'iogti, sen-sena ebaogpa, orog. Yakubti kelabori arukna phende abenekori aeag wa'iogti, sen-sen agha ebaog aghana olog imna kom.
33 Labão foi procurar primeiro na tenda de Jacó e, depois, nas tendas de Lia e das duas servas, mas nada encontrou. Por fim, entrou na tenda de Raquel.
34 — ausente —
34 Acontece que Raquel havia pego os ídolos da casa e os escondido na sela do seu camelo, e estava sentada em cima deles. Quando Labão terminou de vasculhar toda a sua tenda sem encontrar os ídolos,
35 — ausente —
35 Raquel disse ao pai: “Por favor, perdoe-me por não me levantar para o senhor, mas estou em meu período menstrual”. Labão continuou a busca, mas não encontrou os ídolos da casa.
36 Olog ibog koma sembe Yakub wanaag yo taogpa, elyamalag walamogti, “Na yamal, sa'a yoaba uanoa sembe sarenelepto elamnelam?
36 Jacó se enfureceu e discutiu com Labão. “Qual foi o meu crime?”, perguntou ele. “O que fiz de errado para o senhor me perseguir como se eu fosse um criminoso?
37 Sa'a agha iplam? Nari tomnonge andala? Sa'a sembe sarenelepto yaomdi, ae naringe kwerekto sen-sen agha ebanelam? Na nimi yonge wamna kom. Wene andinge nari payanonge pilapmenba, andi nimiap nari nimiapti kembaikti, tam karebaukangpa,” aro walamog.
37 O senhor vasculhou todos os meus bens. Por acaso encontrou algum objeto que lhe pertença? Coloque-o aqui, diante de nossos parentes, para que todos vejam. Que eles julguem entre nós dois!
38 Walamogti, “Na anap nhon wamnomonge heng kun lintara bare wamnoa andinge pham domba kambing me mangal anahina babe orog, nari pham andinge tena babe orog.
38 “Estive vinte anos com o senhor, cuidando de seus rebanhos. Ao longo de todo esse tempo, suas ovelhas e cabras nunca abortaram. Não me servi de um carneiro sequer de seu rebanho para alimento.
39 'Si yoabari oro tenba, ane unual,' aro anag ambarel anaghenne babe orog. Undo si yoabari ten tanena, naba nari mo lumbanep. Nimiri haogha yo'obi tomnange babe, inipnag tomnange babe, yamal, 'Andi lumbalulam,' aro ambatnerop.
39 Quando algum deles era despedaçado por um animal selvagem, eu nunca lhe mostrava a carcaça. Não, eu mesmo arcava com o prejuízo! O senhor me obrigava a pagar por todo animal roubado, quer à plena luz do dia, quer na escuridão da noite.
40 Pham yae ulamel no, yo'obi heng eneriba telamnelo, inipnag son eneba son sek lelamel no, kwahing ae mana ane babe puka malamel no.
40 “Trabalhei para o senhor em dias de calor escaldante e também em noites frias e insones.
41 Na yamal, anag pham yae seklero pia ulamsisia heng kun lin tarabare ane. Heng kun mekbare an mangkelabo kelabo topsinepne sembe topsi. Heng kun no'opbare pham andinge na tanepne sembe topsi. Andi, 'Kamna alikinag uro kamna kapkenun,' silum, aghana ik sa'obare ane yubu anda leloplum.
41 Sim, por vinte anos trabalhei feito um escravo em sua casa! Trabalhei catorze anos por suas duas filhas e, depois, mais seis anos para formar meu rebanho. E dez vezes o senhor mudou meu salário.
42 Nani Ishakap, ili Abrahamapti log sembamdekti, Si lelamdekne ponekori kembamnele komdi, lilomnhomba, sae agha koma waildam phene. Aghana seklelamnori, ulamnonge kembaneori, Allahri inipnag karepto pelengelal,” seog.
42 De fato, se o Deus de meu pai não estivesse comigo, o Deus de Abraão e o Deus temível de Isaque, o senhor teria me mandado embora de mãos vazias. Mas Deus viu como fui maltratado, apesar de meu árduo trabalho. Por isso ele lhe apareceu na noite passada e o repreendeu!”
43 Wene seogpa, Labandi Yakubag yubu lelamogti, “Kelmabo abene namangkelabo, sindi mabo na namabo, pham tane babe naringe. Ane sembe wene ane sa'a agha nari kelmaboap nanisag mangaro arongneap sembe sa'a agha uanun?” seog.
43 Labão respondeu a Jacó: “Essas mulheres são minhas filhas, as crianças são meus netos, e os rebanhos são meus rebanhos. Na verdade, tudo que você vê é meu. Mas o que posso fazer agora por minhas filhas e pelos filhos delas?
44 Seogti, “Ane sembe, anap nanap yubu nikne ya'ag lero pimnemeri, 'Ekon tanemeag,' aro kekneba nhon karebanemeri, ya'ag el wamnunam,” seog.
44 Façamos, portanto, você e eu, uma aliança que sirva de testemunho do nosso compromisso”.
45 Wene seogpa Yakubti kirik nhon tobom agha el ua una sembe mebirog.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou em pé como monumento.
46 Mebirogti, elmaboag yubu lelamogti, “Kirik wimbalulom,” seog.
46 Em seguida, disse aos membros de sua família: “Juntem algumas pedras”. Eles pegaram as pedras e as amontoaram. Jacó e Labão se sentaram perto do monte de pedras e fizeram uma refeição para selar a aliança.
47 — ausente —
47 A fim de comemorar a ocasião, Labão chamou o lugar de Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou de Galeede.
48 — ausente —
48 Labão declarou: “Este monte de pedras servirá de testemunha para nos lembrar da aliança que fizemos hoje”. Isso explica por que o lugar foi chamado de Galeede.
49 Nen Labandi, “An moag na moag wamnemeba, Nuni Allahri, 'Yubu nikne lemnamne sunsunum uro uanunam,' aro yae ua uamsilul,” aro sina “Mispa” engkaog.
49 Também foi chamado de Mispá, pois Labão disse: “Vigie o S enhor a você e a mim para garantir que guardaremos esta aliança quando estivermos longe um do outro.
50 Labandi nen nhon babe lelamogti, “Andi namangkelaboag malia ulapmendi, kelabo nenne tolamsimenba, nimiri iangkukang kom aghana seneragamlulam: Allahri haingdi kembamsilul,” seogti,
50 Se você maltratar minhas filhas ou se casar com outras mulheres, mesmo que ninguém mais veja, Deus verá. Ele é testemunha desta aliança entre nós.”
51 “Ane kirik poloroba nari pimna. Kirik ane sekiagha an anabi na anabiag irikna wamlul,” seog.
51 “Veja este monte de pedras”, prosseguiu Labão. “Veja também este monumento que levantei entre nós dois.
52 Seogti, “Kirik winiro pimnama aneap kirik memnama aneapti nu ambareamsilne nari kirik winiro pimnama ane phibom agha anag nari yoaba uanun kom, andi babe phibom agha nanag yoaba ulalulam kom.
52 Estão entre mim e você como testemunhas dos nossos votos. Nunca atravessarei para o lado de lá do monte de pedras a fim de prejudicá-lo, e você jamais deve atravessar para o lado de cá a fim de prejudicar-me.
53 Anisag Abraham Ili mem siap, nanisag Nahor mem siap, Sindi ukuma mem siap, mem si abenekori nunag tam karebaukangne nun anabiag wamlul,” aro seog. Ane sembe si “Mispa” engkaog.
53 Invoco o Deus de nossos antepassados, o Deus de seu avô Abraão e o Deus de meu avô Naor, para que sirva de juiz entre nós.” Assim, diante do Deus temível de seu pai Isaque,
54 Salag yubu lebogti, pham nhon oro Allah sembe yimag aneko tabogti, elkabo eldi nimi poloro wimbahiogti, sin aneko tenaba tero yimag aneko mabek.
54 Então Jacó ofereceu sacrifício a Deus na montanha e convidou todos para a refeição comemorativa. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 Mabeka kwelekaogpa, lukunapne neneko Labandi elmangkelabori kelmabo maboap somoro togtog aro kipsiogti, elmangkelabo babe kipsiogti, “Wali wamlulom,” aro pat pipsiogti, elengeag samoro piog.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou cedo, beijou seus netos e suas filhas e os abençoou. Depois, partiu e voltou para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.