Gênesis 29
Allah Yubu (KKL) vs ARA
1 Undo wene seogti, Yakub neneko Kanaan so'o laplobiagha heng walelingkirobag sip piog.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 — ausente —
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 — ausente —
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Yakub mag aneko peramag piogti, pham taneko pia uhirop nang tanekoag hailamsiogti, “Nangkabo, a'un tala nimi?” seogpa, sindina, “Nu Kharan nimi,” seek.
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Seekpa Yakub nenekori, “Nahor ilisag Laban neneko olog ililamlom, te?” seogpa, sindi, “Ililamap,” seek.
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Wene seekpa, Yakubti, “El welaro wamla?” seogpa, sindi, “Wali wamla,” seekti, “Elmangkel si Rahel pham domba kambing iliringe poa yalamsil ane tiboghamen,” seek.
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Seekpa, Yakub nenekori, “Nangkabo, ae imbal komba ae siro wamap, aghana sa'a sembe a'ununge pham poloro pil ahilom? Mag aghabog tebatsimundi, 'Mo salik malik maneng telamukang,' aro poa phululom,” aro ambatsiog.
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Ambatsiogpa, sindina, “Pham domba pia urop nimi taneko nenneri pham domba ni payahiikpa, mag ina siram kirik kubeberi, 'Mag tebatsukap,' aro tibogto wamap,” seek.
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Yakub neneko sinap yubu lero wamekpa, Rahel neneko pham iliringe poa yalamsiog.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 “Na nanin eldori kelmeri pham domba iliringe poa yalamla,” aro tibog aogti, Yakub neneko mag waliroba peramag piogti, kirik mag inasiram leptopne neneko toro ko'ol piogti, Labandi pham taneko mag tebatsiog.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Tebatsiogti, Rahel somoro kibogti, “Nari nawang elmangkelap haiptanam,” aro engelamog.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Engelamogti, “Na an ani ilipsa'el Ribka elme yan,” aro ambarog. Ambarogpa, Rahel neneko iliag merero piogti, “Anipsa'el Ribka elme yal,” aro ambarel piog.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Ambarogpa ka'ebaogti, Laban neneko elemag-elemag Yakubag piogti, somoro kibogti, eldi aeag enero poa yaog. Aeag yaekti, Yakub nenekori elag uro yabiogne sembe Laban ambarogpa,
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Laban nenekori, “Otsik, nari enengdinge agha yalam,” seog.
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Laban nenekori Yakubag yubu lelamogti, “An na enengdinge wamlam ana, sa'a sembe nari awe mo webarelamnululam? Kamna etbare tatkenun sembamlam?” aro ambarog.
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Laban elmangkelabo samenne Lea wamogpa, amikne Rahel wamog.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Lea haing pabo tolaktop saogpa, Rahel saren kemeroba wamogti, haing elela aneko wamog.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Undo wamdekpa, Yakubti Rahel sembe wana telamogti, “Nawang, an anmangkel amikne neneko toro anundi, nari andi awe welamne pahabog heng kun taibuka taubuka ulamleba heng kun saekbare talul,” aro ambarog.
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Wene aro ambarogpa, Laban nenekori, “Name ane nimi orangeri toro aikagti an tatkinundi, an nanap tane wamnunam,” seog.
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Wene seogpa, Yakub nenekori, “Rahel toro anun” aro awe welamogha heng kun saekbare taog. Yakubti “Rahel tomnun,” aro wana telamogpa, heng kun saekpare wamog aneko aghana, “Ik a'ilbanep saog uro wamna,” senelamog.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Wene senelamogha Yakub nenekori Laban ambarelamogti, “Nuri lemnomo saog uro heng kun saekbare awe webanori, anmangkel toro anundi, tatnululam,” aro molbaog.
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Molbaogpa, Laban nenekori, “Namangkel Yakubti toplulne sembe sani yobanun,” aro nimi ni as eneko wamekne yopsiogpa, sani yobaogne teek.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Teekti, imbaogpa, Laban nenekori elmangkel toro anepne Rahel payan koma, Lea enero Yakub tarel piogpa, nikag maptek.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Undo unuaog sumeneko Laban nenekori eldi arukna Zilpaag, “Lea arukna wamlulam,” aro ambarog.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Lukun Yakub pukogti, kemelamogpa, “Leaap mamnam,” aro el taog. El taogti, Labanag piogti, ambarelamogti, “Sa'a sembe nanag nene saogne ualam? Andi, 'Rahel tatkenun,' seomba, anenge awe welamno aghana, sa'a sembe yubu neplamnelam?” aro ambarog.
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Ambarogpa, Laban nenekori ambarelamogti, “As eneag wamlange agha uan. Eldo'el wamnaba, ilipsa'el samenag nengabori tomnep kom,” seogti,
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 “Ane sembe Lea tobomne sembe awi yeng uro seplamebe pahabog, ik saekbare taleba, namangkel Rahel babe tatkenun. Tatkeneba, el sembe kamna nen heng kun saekbare awe naringe welamlulam,” aro ambarog.
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Ambarogne neneko sembe Yakubti, “Hae,” sembaogti, inipna kwelekna saekbare seplamek pahabog, wamekpa, Labandi elmangkel Rahel tarog.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Undo unuaog sumeneko Laban nenekori el arukna si Bilha nenekoag, “Rahel arukna wamlulam,” aro ambarog.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Yakub neneko Rahelap babe nikag maptek. Yakubti Rahel sembe agha wanaag uro wamogti, Lea sembe olog wana abolag wamog.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Yakub neneko Lea wanaag olog abolag saogti, NUNI Allah kembaogti, “Lea nenekori me mangaro ale,” sembaogti, “Rahel me mangaro an koma wamle,” sembaog.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Wene sembaogpa, Lea me monag taogpa, me nengabo me nhon mangaro aog. Mangaro aogti yubu lelamogti, “Na wana mali uro wamnaba, NANI Allahri imnelba, na na'angeri na babe wanaag sembanele,” aro me aneko si Ruben engkaog.
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Wameka nen Lea neneko me monag taogpa, me nengabo me nhon mangaro aog. Mangaro aogti, yubu lelamogti, “Na na'angeri o'ona sembamnel komne sembe NANI Allahri ka'ebaneori, me ane babe tatnel,” aro me aneko si Simeon engkaog.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Wamekti Lea nenekori me nengabo me nhon mangaro aogti, yubu lelamogti, “Me nengabo me wilindi mangkatnonge sembe na'angeri na sembe wanaag uro wamlul,” aro wene seogti, me si Lewi engkaog.
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Wameka Lea neneko me monag taogpa, me nengabo me mangaro aogti, yubu lelamogti, “Wenenge nene agha Allahag 'NANI' aro kipto omeklamna,” aro me aneko si Yehuda engkaog. Yehuda mangaro yabiogne agha Lea me mangaro an koma wamog.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.