Gênesis 29
Allah Yubu (KKL) vs ARIB
1 Undo wene seogti, Yakub neneko Kanaan so'o laplobiagha heng walelingkirobag sip piog.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 — ausente —
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 — ausente —
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Yakub mag aneko peramag piogti, pham taneko pia uhirop nang tanekoag hailamsiogti, “Nangkabo, a'un tala nimi?” seogpa, sindina, “Nu Kharan nimi,” seek.
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Seekpa Yakub nenekori, “Nahor ilisag Laban neneko olog ililamlom, te?” seogpa, sindi, “Ililamap,” seek.
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Wene seekpa, Yakubti, “El welaro wamla?” seogpa, sindi, “Wali wamla,” seekti, “Elmangkel si Rahel pham domba kambing iliringe poa yalamsil ane tiboghamen,” seek.
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Seekpa, Yakub nenekori, “Nangkabo, ae imbal komba ae siro wamap, aghana sa'a sembe a'ununge pham poloro pil ahilom? Mag aghabog tebatsimundi, 'Mo salik malik maneng telamukang,' aro poa phululom,” aro ambatsiog.
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Ambatsiogpa, sindina, “Pham domba pia urop nimi taneko nenneri pham domba ni payahiikpa, mag ina siram kirik kubeberi, 'Mag tebatsukap,' aro tibogto wamap,” seek.
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Yakub neneko sinap yubu lero wamekpa, Rahel neneko pham iliringe poa yalamsiog.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 “Na nanin eldori kelmeri pham domba iliringe poa yalamla,” aro tibog aogti, Yakub neneko mag waliroba peramag piogti, kirik mag inasiram leptopne neneko toro ko'ol piogti, Labandi pham taneko mag tebatsiog.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Tebatsiogti, Rahel somoro kibogti, “Nari nawang elmangkelap haiptanam,” aro engelamog.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Engelamogti, “Na an ani ilipsa'el Ribka elme yan,” aro ambarog. Ambarogpa, Rahel neneko iliag merero piogti, “Anipsa'el Ribka elme yal,” aro ambarel piog.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Ambarogpa ka'ebaogti, Laban neneko elemag-elemag Yakubag piogti, somoro kibogti, eldi aeag enero poa yaog. Aeag yaekti, Yakub nenekori elag uro yabiogne sembe Laban ambarogpa,
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Laban nenekori, “Otsik, nari enengdinge agha yalam,” seog.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Laban nenekori Yakubag yubu lelamogti, “An na enengdinge wamlam ana, sa'a sembe nari awe mo webarelamnululam? Kamna etbare tatkenun sembamlam?” aro ambarog.
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Laban elmangkelabo samenne Lea wamogpa, amikne Rahel wamog.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Lea haing pabo tolaktop saogpa, Rahel saren kemeroba wamogti, haing elela aneko wamog.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Undo wamdekpa, Yakubti Rahel sembe wana telamogti, “Nawang, an anmangkel amikne neneko toro anundi, nari andi awe welamne pahabog heng kun taibuka taubuka ulamleba heng kun saekbare talul,” aro ambarog.
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Wene aro ambarogpa, Laban nenekori, “Name ane nimi orangeri toro aikagti an tatkinundi, an nanap tane wamnunam,” seog.
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Wene seogpa, Yakub nenekori, “Rahel toro anun” aro awe welamogha heng kun saekbare taog. Yakubti “Rahel tomnun,” aro wana telamogpa, heng kun saekpare wamog aneko aghana, “Ik a'ilbanep saog uro wamna,” senelamog.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Wene senelamogha Yakub nenekori Laban ambarelamogti, “Nuri lemnomo saog uro heng kun saekbare awe webanori, anmangkel toro anundi, tatnululam,” aro molbaog.
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Molbaogpa, Laban nenekori, “Namangkel Yakubti toplulne sembe sani yobanun,” aro nimi ni as eneko wamekne yopsiogpa, sani yobaogne teek.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Teekti, imbaogpa, Laban nenekori elmangkel toro anepne Rahel payan koma, Lea enero Yakub tarel piogpa, nikag maptek.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Undo unuaog sumeneko Laban nenekori eldi arukna Zilpaag, “Lea arukna wamlulam,” aro ambarog.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Lukun Yakub pukogti, kemelamogpa, “Leaap mamnam,” aro el taog. El taogti, Labanag piogti, ambarelamogti, “Sa'a sembe nanag nene saogne ualam? Andi, 'Rahel tatkenun,' seomba, anenge awe welamno aghana, sa'a sembe yubu neplamnelam?” aro ambarog.
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Ambarogpa, Laban nenekori ambarelamogti, “As eneag wamlange agha uan. Eldo'el wamnaba, ilipsa'el samenag nengabori tomnep kom,” seogti,
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 “Ane sembe Lea tobomne sembe awi yeng uro seplamebe pahabog, ik saekbare taleba, namangkel Rahel babe tatkenun. Tatkeneba, el sembe kamna nen heng kun saekbare awe naringe welamlulam,” aro ambarog.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Ambarogne neneko sembe Yakubti, “Hae,” sembaogti, inipna kwelekna saekbare seplamek pahabog, wamekpa, Labandi elmangkel Rahel tarog.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Undo unuaog sumeneko Laban nenekori el arukna si Bilha nenekoag, “Rahel arukna wamlulam,” aro ambarog.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Yakub neneko Rahelap babe nikag maptek. Yakubti Rahel sembe agha wanaag uro wamogti, Lea sembe olog wana abolag wamog.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Yakub neneko Lea wanaag olog abolag saogti, NUNI Allah kembaogti, “Lea nenekori me mangaro ale,” sembaogti, “Rahel me mangaro an koma wamle,” sembaog.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Wene sembaogpa, Lea me monag taogpa, me nengabo me nhon mangaro aog. Mangaro aogti yubu lelamogti, “Na wana mali uro wamnaba, NANI Allahri imnelba, na na'angeri na babe wanaag sembanele,” aro me aneko si Ruben engkaog.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Wameka nen Lea neneko me monag taogpa, me nengabo me nhon mangaro aog. Mangaro aogti, yubu lelamogti, “Na na'angeri o'ona sembamnel komne sembe NANI Allahri ka'ebaneori, me ane babe tatnel,” aro me aneko si Simeon engkaog.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Wamekti Lea nenekori me nengabo me nhon mangaro aogti, yubu lelamogti, “Me nengabo me wilindi mangkatnonge sembe na'angeri na sembe wanaag uro wamlul,” aro wene seogti, me si Lewi engkaog.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Wameka Lea neneko me monag taogpa, me nengabo me mangaro aogti, yubu lelamogti, “Wenenge nene agha Allahag 'NANI' aro kipto omeklamna,” aro me aneko si Yehuda engkaog. Yehuda mangaro yabiogne agha Lea me mangaro an koma wamog.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.