Romanos 9
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC
1 Yasi te yi mi ta lɛpɔ ndana kɛ́, gbakasi, kɛto mi saŋgwate sinɛ *Krist, ko mi ti kél ja̧ na. Temɔ mbɛ kɛ lɛpɔ nyɛ mi nde, yasi te yi mi lɛpɛ kɛ́, gbakasi, Kimɔ Sisiŋ kɛ teɗye ɗete nyɛ temɔ mbɛ.
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 Yo nde: Mi nɛ nyaŋgwɛ ŋgambi kɛ temɔ, sendi, mi kɛ kɔla kɛ mɔy temɔ mbɛ kinɛ njena na.
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 Má ɓɛki nde, Njambiyɛ kîtaŋgwɛ nɛ mi, ɓakɛ mi nɛ Krist kpalɔ joŋgwɛ ɓemaŋ ɓembɛ, ɓotu ɓete ɓe sinɛ ɓo kandɔ wɛtɛ ɓaka, ma mi yakama jayɛ.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Ɓo ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl. Njambiyɛ tɔkuma ɓo nde, ɓo njâki nje ɓɛ ɓɔnɔ ɓenɛ. A teɗya ɓo mɛluksa mɛnɛ, kelɔ ɓuɗya mbon ɓenɛ ɓo. A nya ɓo mɛmboŋga mɛnɛ, teɗye ɓo nda yi ɓo yâkaŋgwɛ kelɔ mɛsay nyɛ nyɛ kɛ́, kpo sendi kimɔ mɛyasi mɛte yi nyɛ ta kelɔ nyɛ ɓo kɛ́.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Njambiyɛ kwaɗya nde, Abaraham ɓenɛ ɓɔnɔ ɓenɛ ɓɛ̂ki ɓesaŋmbambɔ ɓan. Krist sendi nday wan, a nja̧ jaɗyɛ kɛ kandɔ ɗyan. Krist laŋsa mɛyasi hɛnɛ, nyɛ Njambiyɛ. Hɛ lûksa nyɛ kpo nɛ kpo, *amɛn.
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Mi ti lɛ́pi nde, Njambiyɛ tì tonjɛ yasi te yi nyɛ kpoma kɛ́ na, yo nde, kɛ kandɔ Isarayɛl yeti ɓo hɛnɛ ɓɛ ŋgbak ŋgbak kandɔ Isarayɛl te yi Njambiyɛ tɔkuma kɛ́ na.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 Ma ko ɓenday ɓe Abaraham, yeti ɓo hɛnɛ nje ɓɛ ŋgbak ŋgbak ɓɔnɔ ɓenɛ na, kɛto Njambiyɛ kpalma nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Ŋgbak ŋgbak ɓenday ɓɔ, yo ɓaka ɓe ta wulɛ kɛ mɛkiyɔ mɛ Isak.›
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Njambiyɛ kɛ kwaɗyɛ lɛpɔ komɛte nde, yeti ɓenday ɓe Abaraham hɛnɛ te ɓe jaɗyɛ kɛ mɛnɛti maka ɓɛ ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ na. Yasi wɛtɛ, yo ndi ɓaka ɓe jaɗyɛ ɓeŋgwɛ yasi te yi nyɛ kpo kɛ́, yo ɓɛte ɓe nyɛ lɛpɛ nde, ɓo ɓɔnɔ ɓenɛ.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Ma Njambiyɛ lɛpima kpo nyɛ Abaraham nde: ‹Mi ta ɓasiɗye nje ndi kɛ kiya ŋgimɔ te yɔkɔ, kɛ ŋgimɔ te, Sara ta ja mɔnɔ mbam.›
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 Yo nde, yo tì ɓɛŋna ndi kɛ yi Sara nyɛpɔ na, yo ɓɛŋnama sendi ɗete kɛ yi Rebeka. A tɔkuma mɔy ja ɓeadan. Ɓo hɛnɛ yiɓa wúla ndi kɛ yi saŋmbambɔ wusu Isak nyɛpɔ.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 — ausente —
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 — ausente —
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 Yo sendi nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde, Njambiyɛ lɛpima nde: ‹Temɔ mbɛ ɓiyma Yakɔp, tikɔ Eso.›
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 Ma hɛ yakama nje lɛpɔ ɓa ndana nde ŋge? ’Hɛ yakama lɛpɔ ka nde, Njambiyɛ kél mɛyasi kɔtute? Ko mbɛt na,
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 kɛto a lɛpima nyɛ Mɔyisi nde: ‹Mi gwáki ŋgwɛtɛ mɔ te yi mi kwaɗyɛ gwe ŋgwɛtɛ wenɛ kɔ, kelɔ ŋgikwa nɛ mɔ te yi mi kwaɗyɛ kelɔ ŋgikwa nɛ nyɛ kɔ.›
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 Ɗete, Njambiyɛ ti tɔ́ka mumɔ, kɛto mɔ te kɛ kwaɗyɛ yiŋa yaŋa, ho kɛto a kɛ wɔndɔ ɓiriki kɛ yiŋa yasi na. Yasi wɛtɛ, a tɔ́ka mumɔ ndi kɛto a kɛ kwaɗyɛ gwe ŋgwɛtɛ wenɛ.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Ma, yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde, Njambiyɛ lɛpima nyɛ Farawɔŋ nde: ‹Mi tɛmbiɗya wɛ kum nɛ gba to te. To te nde, mi ta kwa̧ nɛ nje keskere temɔ yɔ yí teɗye nɛ ŋguŋguɗyɛ mbɛ, kelɔ sendi nde, ɗinɔ ɗyembɛ wûm saŋgwɛ mɛnɛti maka hɛnɛ.›
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 Ɗete, Njambiyɛ gwáki ŋgwɛtɛ mɔ te yi nyɛ kwaɗyɛ gwe ŋgwɛtɛ wenɛ kɔ, ɗaŋgwɛ mɛtɔ mɛ mɔ te yi nyɛ kwaɗyɛ ɗaŋgwɛ mɛtɔ mɛnɛ kɔ.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Ndana, wɛ yakama lɛpɔ yari nde: ‹Ŋgɛ ɓɛ ɗete, Njambiyɛ ta nje ndeyɛ sendi mumɔ kɛto ŋge? Kɛto nda yakama ɗiyɔ kinɛ kelɔ yasi te yi nyɛ si pɛsɔ kɛ́?›
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 Ma mumɔ, wɛ yɔ ɓa nda, nɛ́ wɛ ɓoɓi pitiɗye yasi kɛ numbu Njambiyɛ? ’Mbe yakama lɛpɔ ka nyɛ mɔ te ɛ wɔmma nyɛ kɔ nde: ‹Kɛto ŋge yi wɛ wɔmma mi ɗekɛ kɛ́?›
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 ’Mɔ wɔmna mbe yeti nɛ ɗeti te yi kelɔ yasi hɛnɛ te yi temɔ nɛ kwaɗyɛ nɛ yekɔ na? ’A ti yaka ɓu̧ kiya mbɔrɔ yekɔ kelɔ nɛ kpasa ŋgɛrɛ ŋgɛrɛ ɗoŋgo ho kelɔ nɛ gbɛla mbe na?
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Ma yo ɓɛ́ŋa wɛ kɛ ŋge, ŋgɛ ɓɛ nde, Njambiyɛ kwaɗya teɗye ŋgambi nɛ nɛ̀ ŋguŋguɗyɛ nɛ, kpalɔ gbisɔ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nde, ɓo ta saŋgwa nɛ ŋgambi nɛ kwa̧ yambile ɓaka?
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 Ma ŋgɛ ɓɛ nde, Njambiyɛ kelma ɗete, a kwaɗya teɗye sendi nde, a nɛ mɛluksa kwa̧ to te. A kɛ kwaɗyɛ kaɓiɗya mɛluksa mɛte ɓenɛ ɓotu ɓete ɓe nyɛ gwa̧ ŋgwɛtɛ wan ɓaka. A kikima si kombile ɓo, nɛ́ ɓo ɓɛ nɛ mɛluksa mɛnɛ.
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Yo wusɛ hɛnɛ, ɓotu ɓete ɓe nyɛ jeɓama ɓaka, yeti ndi kɛ njoka Ɓeyudɛn ɓepɔ na, yasi wɛtɛ, a jeɓama sendi kumɔ kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka.
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 Yo nda yi nyɛ lɛpima kɛ mɛkana mɛ Ose nde: ‹Kandɔ te yi mi tì jeɓa kwey nde kandɔ ɗyembɛ kɛ́, mi ta nje jeɓa yo nde kandɔ ɗyembɛ. Sendi, kandɔ te yi temɔ mbɛ tì ɓiye kwey, mi ta nje jeɓa yo nde sɔŋ temɔ mbɛ.
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 Ko kɛ mbɛy te yi ɓomɔ ɗikima lɛpɔ nyɛ ɓo nde: Ɓo yeti kandɔ ɗyembɛ kɛ́, ɓo ta nje jeɓa ɓo nde: Ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ te ɛ nɛ joŋ kɔ.›
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Kɛ ɓɛ Esayi, a kɛ kembiɗya lɛpɔ kɛ kasi kandɔ Isarayɛl nde: ‹Ko nde, Ɓɔnɔ ɓe Isarayɛl má ɓɛki ɓuɗyate nda mɛsɛy mɛ maŋ, ma Njambiyɛ ta joŋgwɛ ndi ɓaŋa kɛ njokate,
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 kɛto Baba Mbokɔ ta tonjɛ mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ lɛpima kɛ́ kɛ to mɛnɛti kinɛ ɓukwɛ yaŋa na. A ta kelɔ yo kinɛ kikɔ na.›
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Esayi lɛpima sendi nɛ mbɔmbu nde: ‹Baba Mbokɔ te *Sabawot kɔ má ɗiy kinɛ joŋgwɛ ɓaŋa ɓenday ɓusu na, ma wusɛ mɛ nda *Sɔdɔm, ma wusɛ ma girɔ muka nda *Gɔmɔr.›
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 Ma hɛ yakama nje lɛpɔ ɓa ndana nde ŋge? Yo nde, ɓotu ɓete ɓe tì ɓɛ kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka tì nyɛ sosu yan yí sa̧ nde, Njambiyɛ pɛ̂si nde, ɓo mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ na. Ko ɗete, a pɛsima nde, ɓo mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ, kɛto ɓo tikima temɔ kɛ yenɛ.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 Yasi wɛtɛ, kɛ ɓɛ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl, ɓo nya yan sosu yí sa̧ nje ɓeŋgwa mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ, na pɛsi nde, ɓo mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ. Ko ɗete, ɓo tì kumɛ kɛ yasi te yi mɛmboŋga diyɛ kɛ́ na.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 Ma kɛto ŋge yi ɓo tì kumɛ kɛ yasi te yi mɛmboŋga diyɛ kɛ́? Yo kɛto ɓo ɗikima takɛ yan nde, Njambiyɛ ta pɛsɔ nde, ɓo mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ nɛ nje kelna kimɔ mɛkele. Ɓo tì takɛ nde, ɓo yâkaŋgwɛ kwa̧ nɛ nje tikina temɔ kɛ yenɛ na. Ɗete, ɓo ɓomiya ɓaki kɛ Tari*f1* te yi ɓaɗyɛ mumɔ kɛ́.
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 Yo nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Ɓɛŋa, mi kɛ kasɛ Tari te yi ɓomɔ ɓomiyɛ ɓaki kɛte kɛ́ kɛ *Siyɔŋ, Mbatɔ te yi ta ɓaɗyɛ ɓomɔ. Mɔ te ɛ tikɛ temɔ kɛ yi Mbatɔ te, a tí saŋgwa nɛ njɔn na.›
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.