Romanos 9

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yasi te yi mi ta lɛpɔ ndana kɛ́, gbakasi, kɛto mi saŋgwate sinɛ *Krist, ko mi ti kél ja̧ na. Temɔ mbɛ kɛ lɛpɔ nyɛ mi nde, yasi te yi mi lɛpɛ kɛ́, gbakasi, Kimɔ Sisiŋ kɛ teɗye ɗete nyɛ temɔ mbɛ.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Yo nde: Mi nɛ nyaŋgwɛ ŋgambi kɛ temɔ, sendi, mi kɛ kɔla kɛ mɔy temɔ mbɛ kinɛ njena na.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Má ɓɛki nde, Njambiyɛ kîtaŋgwɛ nɛ mi, ɓakɛ mi nɛ Krist kpalɔ joŋgwɛ ɓemaŋ ɓembɛ, ɓotu ɓete ɓe sinɛ ɓo kandɔ wɛtɛ ɓaka, ma mi yakama jayɛ.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Ɓo ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl. Njambiyɛ tɔkuma ɓo nde, ɓo njâki nje ɓɛ ɓɔnɔ ɓenɛ. A teɗya ɓo mɛluksa mɛnɛ, kelɔ ɓuɗya mbon ɓenɛ ɓo. A nya ɓo mɛmboŋga mɛnɛ, teɗye ɓo nda yi ɓo yâkaŋgwɛ kelɔ mɛsay nyɛ nyɛ kɛ́, kpo sendi kimɔ mɛyasi mɛte yi nyɛ ta kelɔ nyɛ ɓo kɛ́.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Njambiyɛ kwaɗya nde, Abaraham ɓenɛ ɓɔnɔ ɓenɛ ɓɛ̂ki ɓesaŋmbambɔ ɓan. Krist sendi nday wan, a nja̧ jaɗyɛ kɛ kandɔ ɗyan. Krist laŋsa mɛyasi hɛnɛ, nyɛ Njambiyɛ. Hɛ lûksa nyɛ kpo nɛ kpo, *amɛn.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Mi ti lɛ́pi nde, Njambiyɛ tì tonjɛ yasi te yi nyɛ kpoma kɛ́ na, yo nde, kɛ kandɔ Isarayɛl yeti ɓo hɛnɛ ɓɛ ŋgbak ŋgbak kandɔ Isarayɛl te yi Njambiyɛ tɔkuma kɛ́ na.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Ma ko ɓenday ɓe Abaraham, yeti ɓo hɛnɛ nje ɓɛ ŋgbak ŋgbak ɓɔnɔ ɓenɛ na, kɛto Njambiyɛ kpalma nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Ŋgbak ŋgbak ɓenday ɓɔ, yo ɓaka ɓe ta wulɛ kɛ mɛkiyɔ mɛ Isak.›
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Njambiyɛ kɛ kwaɗyɛ lɛpɔ komɛte nde, yeti ɓenday ɓe Abaraham hɛnɛ te ɓe jaɗyɛ kɛ mɛnɛti maka ɓɛ ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ na. Yasi wɛtɛ, yo ndi ɓaka ɓe jaɗyɛ ɓeŋgwɛ yasi te yi nyɛ kpo kɛ́, yo ɓɛte ɓe nyɛ lɛpɛ nde, ɓo ɓɔnɔ ɓenɛ.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Ma Njambiyɛ lɛpima kpo nyɛ Abaraham nde: ‹Mi ta ɓasiɗye nje ndi kɛ kiya ŋgimɔ te yɔkɔ, kɛ ŋgimɔ te, Sara ta ja mɔnɔ mbam.›
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Yo nde, yo tì ɓɛŋna ndi kɛ yi Sara nyɛpɔ na, yo ɓɛŋnama sendi ɗete kɛ yi Rebeka. A tɔkuma mɔy ja ɓeadan. Ɓo hɛnɛ yiɓa wúla ndi kɛ yi saŋmbambɔ wusu Isak nyɛpɔ.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Yo sendi nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde, Njambiyɛ lɛpima nde: ‹Temɔ mbɛ ɓiyma Yakɔp, tikɔ Eso.›
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Ma hɛ yakama nje lɛpɔ ɓa ndana nde ŋge? ’Hɛ yakama lɛpɔ ka nde, Njambiyɛ kél mɛyasi kɔtute? Ko mbɛt na,
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 kɛto a lɛpima nyɛ Mɔyisi nde: ‹Mi gwáki ŋgwɛtɛ mɔ te yi mi kwaɗyɛ gwe ŋgwɛtɛ wenɛ kɔ, kelɔ ŋgikwa nɛ mɔ te yi mi kwaɗyɛ kelɔ ŋgikwa nɛ nyɛ kɔ.›
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Ɗete, Njambiyɛ ti tɔ́ka mumɔ, kɛto mɔ te kɛ kwaɗyɛ yiŋa yaŋa, ho kɛto a kɛ wɔndɔ ɓiriki kɛ yiŋa yasi na. Yasi wɛtɛ, a tɔ́ka mumɔ ndi kɛto a kɛ kwaɗyɛ gwe ŋgwɛtɛ wenɛ.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ma, yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde, Njambiyɛ lɛpima nyɛ Farawɔŋ nde: ‹Mi tɛmbiɗya wɛ kum nɛ gba to te. To te nde, mi ta kwa̧ nɛ nje keskere temɔ yɔ yí teɗye nɛ ŋguŋguɗyɛ mbɛ, kelɔ sendi nde, ɗinɔ ɗyembɛ wûm saŋgwɛ mɛnɛti maka hɛnɛ.›
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Ɗete, Njambiyɛ gwáki ŋgwɛtɛ mɔ te yi nyɛ kwaɗyɛ gwe ŋgwɛtɛ wenɛ kɔ, ɗaŋgwɛ mɛtɔ mɛ mɔ te yi nyɛ kwaɗyɛ ɗaŋgwɛ mɛtɔ mɛnɛ kɔ.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Ndana, wɛ yakama lɛpɔ yari nde: ‹Ŋgɛ ɓɛ ɗete, Njambiyɛ ta nje ndeyɛ sendi mumɔ kɛto ŋge? Kɛto nda yakama ɗiyɔ kinɛ kelɔ yasi te yi nyɛ si pɛsɔ kɛ́?›
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Ma mumɔ, wɛ yɔ ɓa nda, nɛ́ wɛ ɓoɓi pitiɗye yasi kɛ numbu Njambiyɛ? ’Mbe yakama lɛpɔ ka nyɛ mɔ te ɛ wɔmma nyɛ kɔ nde: ‹Kɛto ŋge yi wɛ wɔmma mi ɗekɛ kɛ́?›
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 ’Mɔ wɔmna mbe yeti nɛ ɗeti te yi kelɔ yasi hɛnɛ te yi temɔ nɛ kwaɗyɛ nɛ yekɔ na? ’A ti yaka ɓu̧ kiya mbɔrɔ yekɔ kelɔ nɛ kpasa ŋgɛrɛ ŋgɛrɛ ɗoŋgo ho kelɔ nɛ gbɛla mbe na?
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Ma yo ɓɛ́ŋa wɛ kɛ ŋge, ŋgɛ ɓɛ nde, Njambiyɛ kwaɗya teɗye ŋgambi nɛ nɛ̀ ŋguŋguɗyɛ nɛ, kpalɔ gbisɔ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nde, ɓo ta saŋgwa nɛ ŋgambi nɛ kwa̧ yambile ɓaka?
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Ma ŋgɛ ɓɛ nde, Njambiyɛ kelma ɗete, a kwaɗya teɗye sendi nde, a nɛ mɛluksa kwa̧ to te. A kɛ kwaɗyɛ kaɓiɗya mɛluksa mɛte ɓenɛ ɓotu ɓete ɓe nyɛ gwa̧ ŋgwɛtɛ wan ɓaka. A kikima si kombile ɓo, nɛ́ ɓo ɓɛ nɛ mɛluksa mɛnɛ.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Yo wusɛ hɛnɛ, ɓotu ɓete ɓe nyɛ jeɓama ɓaka, yeti ndi kɛ njoka Ɓeyudɛn ɓepɔ na, yasi wɛtɛ, a jeɓama sendi kumɔ kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Yo nda yi nyɛ lɛpima kɛ mɛkana mɛ Ose nde: ‹Kandɔ te yi mi tì jeɓa kwey nde kandɔ ɗyembɛ kɛ́, mi ta nje jeɓa yo nde kandɔ ɗyembɛ. Sendi, kandɔ te yi temɔ mbɛ tì ɓiye kwey, mi ta nje jeɓa yo nde sɔŋ temɔ mbɛ.
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Ko kɛ mbɛy te yi ɓomɔ ɗikima lɛpɔ nyɛ ɓo nde: Ɓo yeti kandɔ ɗyembɛ kɛ́, ɓo ta nje jeɓa ɓo nde: Ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ te ɛ nɛ joŋ kɔ.›
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Kɛ ɓɛ Esayi, a kɛ kembiɗya lɛpɔ kɛ kasi kandɔ Isarayɛl nde: ‹Ko nde, Ɓɔnɔ ɓe Isarayɛl má ɓɛki ɓuɗyate nda mɛsɛy mɛ maŋ, ma Njambiyɛ ta joŋgwɛ ndi ɓaŋa kɛ njokate,
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 kɛto Baba Mbokɔ ta tonjɛ mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ lɛpima kɛ́ kɛ to mɛnɛti kinɛ ɓukwɛ yaŋa na. A ta kelɔ yo kinɛ kikɔ na.›
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Esayi lɛpima sendi nɛ mbɔmbu nde: ‹Baba Mbokɔ te *Sabawot kɔ má ɗiy kinɛ joŋgwɛ ɓaŋa ɓenday ɓusu na, ma wusɛ mɛ nda *Sɔdɔm, ma wusɛ ma girɔ muka nda *Gɔmɔr.›
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Ma hɛ yakama nje lɛpɔ ɓa ndana nde ŋge? Yo nde, ɓotu ɓete ɓe tì ɓɛ kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka tì nyɛ sosu yan yí sa̧ nde, Njambiyɛ pɛ̂si nde, ɓo mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ na. Ko ɗete, a pɛsima nde, ɓo mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ, kɛto ɓo tikima temɔ kɛ yenɛ.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Yasi wɛtɛ, kɛ ɓɛ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl, ɓo nya yan sosu yí sa̧ nje ɓeŋgwa mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ, na pɛsi nde, ɓo mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ. Ko ɗete, ɓo tì kumɛ kɛ yasi te yi mɛmboŋga diyɛ kɛ́ na.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Ma kɛto ŋge yi ɓo tì kumɛ kɛ yasi te yi mɛmboŋga diyɛ kɛ́? Yo kɛto ɓo ɗikima takɛ yan nde, Njambiyɛ ta pɛsɔ nde, ɓo mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ nɛ nje kelna kimɔ mɛkele. Ɓo tì takɛ nde, ɓo yâkaŋgwɛ kwa̧ nɛ nje tikina temɔ kɛ yenɛ na. Ɗete, ɓo ɓomiya ɓaki kɛ Tari*f1* te yi ɓaɗyɛ mumɔ kɛ́.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Yo nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Ɓɛŋa, mi kɛ kasɛ Tari te yi ɓomɔ ɓomiyɛ ɓaki kɛte kɛ́ kɛ *Siyɔŋ, Mbatɔ te yi ta ɓaɗyɛ ɓomɔ. Mɔ te ɛ tikɛ temɔ kɛ yi Mbatɔ te, a tí saŋgwa nɛ njɔn na.›
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.