Romanos 3

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ’Ma ɗete, mɔ Ɓeyudɛn kwáŋ mɔ te ɛ yeti Ɓeyudɛn kɔ kɛ ŋge? ’Sendi, mɛpɛsina mɛte yi Ɓeyudɛn kelɛ kɛ́ káma ɓo kɛ ŋge?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? A circuncisão tem algum valor?
2 Ma mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ yiɓa kpasa mɛyasi kɛ mɛnje hɛnɛ kɛ yan. Bosa yasi, yo nde, Njambiyɛ ɓoŋma mɛlɛpi mɛnɛ kaŋɛ nyɛ ɓo.
2 Sim, há muitos benefícios. Em primeiro lugar, aos judeus foi confiada toda a revelação de Deus.
3 Hɛ ta lɛpɔ ɓa ndana nɛ ŋge? Ŋgɛ ɓɛ nde, ɓaŋa kɛ njoka yan tì tikɛ temɔ kɛ mɛlɛpi mɛte yi Njambiyɛ lɛpima kɛ́, ’Njambiyɛ má ɗiyɔ kinɛ tonjɛ mɛyasi mɛte yi nyɛ sima kpo kɛ́?
3 É verdade que alguns deles foram infiéis, mas isso significa que Deus será infiel?
4 Ko mbɛt na. Ɓomɔ hɛnɛ dûkwɛ nde, Njambiyɛ lɛ́pi ndi gbakasi, ma mumɔ hɛnɛ lɛ́pi ndi ja̧. Yo nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Ɓomɔ dûkwɛ nde, wɛ Njambiyɛ, wɛ lɛ́pi ndi gbakasi kɛ mɛyasi mɛte yi wɛ lɛpɛ kɛ́. Sendi, ŋgɛ wúnɛ ɓomɔ tɛmɛ kɛ jɔsi, wɛ ta kaɓɔ lɛpi.›
4 De maneira nenhuma! Ainda que todos sejam mentirosos, Deus é verdadeiro. E as Escrituras dizem a seu respeito: “Será provado que tens razão no que dizes, e ganharás tua causa no juízo”.
5 Ma kɔtu mɛkele mɛte yi wusɛ kelɛ kɛ́ kɛ teɗye nde, Njambiyɛ nɛ ŋgbeŋ. Ma ɗete, hɛ yakama lɛpɔ nɛ ŋge? ’Hɛ kina lɛ́pi nde, Njambiyɛ kél mɛyasi kɔtute komɛ nyɛ punjɛ ŋgambi nɛ teɗye wusɛ mɛbɔnɛ kɛ́ na? Ma mi kɛ lɛpina ɗete nda yi ɓomɔ yakama lɛpina kɛ́.
5 Alguém poderia dizer: “Mas nosso pecado não cumpre um bom propósito, ajudando os outros a verem como Deus é justo? Não é uma injustiça, portanto, Deus nos castigar?”. (Estou seguindo o ponto de vista humano.)
6 Yasi wɛtɛ, ko yo yeti ɗete na. ’Ma ŋgɛ Njambiyɛ kelɛ kɔtu mɛkele, a má nje kelɔ nan yí pɛsɔ nɛ jɔsi ɓotu ɓe mɛnɛti maka?
6 Claro que não! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo?
7 Sendi, ja̧ te yi mi kelɛ kɛ́ kɛ kpalɔ kelɔ nde, Njambiyɛ têɗya nɛ saŋsaŋ kwa̧ to te nde, nyɛ nɛ ŋgbeŋ. Yo kɛ kelɔ nde, mɛluksa mɛnɛ pûndu puyɛ. ’Ma ɗete, a ta jɔse mi nde, mi mɔ mɛɓeyɔ kɛto ŋge?
7 Alguém poderia argumentar, ainda: “Mas por que Deus me condena como pecador se minha mentira ressalta sua verdade e lhe traz mais glória?”.
8 Ŋgɛ ɓɛ nde, mɛyasi kêlnaŋgwɛ ɗete, ’yite hɛ kina lɛpi nde: ‹Hɛ kêl ɓeya mɛyasi, nɛ́ kimɔ mɛyasi nje pundu kɛte na›? Ɓaŋa ɓomɔ kɛ ɗiki pɛsɔ lɛpi nyɛ kɛ numbu su nde, wusɛ kɛ ɗiki lɛpɔ njɛl mɛlɛpi mɛte yite. Lɛpi ta ɓalɔ kɛ to yan, ɓo má saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ mɛte yi yakama nɛ ɓo kɛ́.
8 E alguns até nos difamam, afirmando que dizemos: “Quanto mais pecarmos, melhor!”. Quem diz essas coisas merece condenação.
9 ’Hɛ ta nje lɛpɔ ɓa ndana nde ŋge? ’Wusɛ Ɓeyudɛn kwa̧ ka ɓɛsɔ ɓomɔ? Ko na, kɛto hɛ sima si teɗye nde, ko Ɓeyudɛn ko ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka, mɛɓeyɔ kɛ namɔ ɓo hɛnɛ.
9 Pois bem, devemos concluir que nós, judeus, somos melhores que os outros? Não, de maneira nenhuma, pois já mostramos que todos, judeus ou gentios, estão sob o poder do pecado.
10 Yo nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Kinɛ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ ɛ kelɛ yasi nɛ ŋgbeŋ na, ko wɛtɛ.
10 Como afirmam as Escrituras: “Ninguém é justo, nem um sequer.
11 Kinɛ mɔ te ɛ nɛ ɗyanɔ na. Kinɛ mɔ te ɛ sa̧ nje te yi duwɛ Njambiyɛ na.
11 Ninguém é sábio, ninguém busca a Deus.
12 Ɓo hɛnɛ sima jatɔ kɛ ɓeya nje. Ko ɓo yeti nɛ ɗeti te yi kelɔ yiŋa yaŋa na. Kinɛ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ njoka yan kɛ kelɔ kimɔ yasi na, ko wɛtɛ.
12 Todos se desviaram, todos se tornaram inúteis. Ninguém faz o bem, nem um sequer.”
13 Ŋgɔŋgɛlɛ yan kɛ ɓoŋna nɛ ɓoŋsɔŋ te yi ɗiyɛ nyasɛ kɛ́. Mɛɗyem man, yo yí seɓila ɓomɔ. Mada ɓenyɔŋɛ kɛ nji̧ mɛɗyem man.
13 “Sua conversa é repulsiva, como o odor de um túmulo aberto; sua língua é cheia de mentiras.” “Veneno de serpentes goteja de seus lábios.”
14 Numbu yan tonduma nɛ mɛkita nɛ̀ mɛlɛpi mɛte yi lu̧ mumɔ kɛ temɔ nda sɔru kuɓu.
14 “Sua boca é cheia de maldição e amargura.”
15 Ɓo nɛdɔ te yi kɛ̀ punjɛ mɛkiyɔ.
15 “Apressam-se em cometer homicídio;
16 Ɓo kɛ ɓekiɗye ɓomɔ tikɔ ɓo kɛ mɛbɔnɛ kɛ mbɛy hɛnɛ te yi ɓo kwa̧ kɛte.
16 por onde passam, deixam destruição e sofrimento.
17 Ɓo yeti kɛ duwɛ nje te yi nyɛ mumɔ tɛte kɛ́ na.
17 Não sabem onde encontrar paz.”
18 Kambina Njambiyɛ yeti nɛ mbɛt kɛ ɗyanɔ ɗyan na.›
18 “Não têm o menor temor de Deus.”
19 Hɛ duwa̧ nde, yasi hɛnɛ te yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́, yo lɛ́pi ndi nyɛ ɓotu ɓete yi mɛmboŋga mɛte nja̧ kɛto yan ɓaka, nɛ́ ɓomɔ hɛnɛ ɗiɓi numbu, nɛ́ ɓotu ɓe mɛnɛti maka hɛnɛ duwɛ nde, ɓo nɛ mɛjɔsɔ kɛ mbɔmbu Njambiyɛ,
19 É evidente que a lei se aplica àqueles a quem ela foi entregue, pois seu propósito é evitar desculpas e mostrar que todo o mundo é culpado diante de Deus.
20 kɛto Njambiyɛ ti pɛ́si nde, mumɔ mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ, kɛto kelna mɛyasi mɛte yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ na. Kɛto siya yasi te yi mɛmboŋga kelɛ, yo ndi teɗya mumɔ mɛɓeyɔ mɛnɛ.
20 Pois ninguém será declarado justo diante de Deus por fazer o que a lei ordena. A lei simplesmente mostra quanto somos pecadores.
21 Ma ndana Njambiyɛ kɛ teɗye wusɛ nda yi nyɛ pɛsɛ nde, mumɔ yakama ɓɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ kinɛ kwa̧ nɛ nje mɛmboŋga na. Mɛmboŋga mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́ nɛ̀ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nja̧ lɛpɔ sendi ɗete.
21 Agora, porém, conforme prometido na lei de Moisés e nos profetas, Deus nos mostrou como somos declarados justos diante dele sem as exigências da lei:
22 Ɛ nde, Njambiyɛ pɛ́si nde, mumɔ mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ nɛ nje tikina temɔ kɛ yi Yesus Krist. Njambiyɛ kél ɗete nɛ ɓomɔ hɛnɛ te ɓe tikɛ temɔ kɛ yi Yesus ɓaka, kɛto a yeti kɛ nɛmbɛ njoka ɓomɔ na.
22 somos declarados justos diante de Deus por meio da fé em Jesus Cristo, e isso se aplica a todos que creem, sem nenhuma distinção.
23 Yo nde, ɓomɔ hɛnɛ kelma mɛɓeyɔ, ɛ Njambiyɛ soŋɛ mɛluksa mɛnɛ kɛ yotu yan.
23 Pois todos pecaram e não alcançam o padrão da glória de Deus,
24 Ma Njambiyɛ nɛ ŋgikwa, ɗete a pɛsima nde, ɓo mɛ ndana nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ nɛ gbɛlate. A kelma ɗete nɛ nje mɛkolna mɛte yi Krist Yesus nja̧ nje kolɔ nɛ ɓo kɛ́.
24 mas ele, em sua graça, nos declara justos por meio de Cristo Jesus, que nos resgatou do castigo por nossos pecados.
25 — ausente —
25 Deus apresentou Jesus como sacrifício pelo pecado, com o sangue que ele derramou, mostrando assim sua justiça em favor dos que creem. No passado ele se conteve e não castigou os pecados antes cometidos,
26 — ausente —
26 pois planejava revelar sua justiça no tempo presente. Com isso, Deus se mostrou justo, condenando o pecado, e justificador, declarando justo o pecador que crê em Jesus.
27 Ma to yasi te yi mumɔ ta ɓendiɗye nɛ yotu kɛte kɛ́ ɓa we? Kinɛ yaŋa wɛtɛ nɛ wɛtɛ na. Kɛto ŋge? ’Kɛto kelna yiŋa kimɔ mɛkele? Ko na. Yasi wɛtɛ, yo ndi kɛto tikina temɔ kɛ yi Yesus, yeti kɛto kelna mɛyasi mɛte yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ na.
27 Podemos então nos vangloriar de ter feito algo para sermos aceitos por Deus? Não, pois nossa absolvição não vem pela obediência à lei, mas pela fé.
28 Kɛto wusɛ kɛ takɛ gbate nde, Njambiyɛ pɛ́si nde, mumɔ mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ kɛto tikina temɔ kɛ yi Yesus, yeti kɛto kelna yasi te yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ na.
28 Portanto, somos declarados justos por meio da fé, e não pela obediência à lei.
29 ’Yite nde, Njambiyɛ ndi Njambiyɛ Ɓeyudɛn siyɛ? ’Nyɛ yeti sendi Njambiyɛ te yi yiŋa mɛkandɔ na? I̧ gbate, nyɛ Njambiyɛ te yi yiŋa mɛkandɔ sendi,
29 Afinal, Deus é Deus apenas dos judeus? Não é também Deus dos gentios? Claro que sim!
30 kɛto Njambiyɛ ndi wɛtɛ nɛ wɛtɛ. Yo ndi nyɛ nyɛpɔ sendi ta pɛsɔ nde nɛ̀ ɓotu ɓete ɓe pɛsina nɛ̀ ɓaka ɓe ti pɛ́sinaŋgwɛ ɓaka ta ɓɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ nɛ nje tikina temɔ kɛ yi Yesus Krist.
30 Existe um só Deus, e ele declara justos tanto judeus como gentios somente pela fé.
31 Yikɛ yi wusɛ lɛpɛ kɛ́, ’wusɛ lɛ́pi ka nde, wusɛ lêŋ mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ kɛto tikina temɔ kɛ yi Yesus? Ja̧, yeti ɗete na! Wusɛ kɛ kpalɔ lɛpɔ nde, mɛmboŋga nɛ kpasa misi mɛsay mɛte yi nyɛ kelɛ kɛ́.
31 Então, se enfatizamos a fé, quer dizer que podemos abolir a lei? Claro que não! Na realidade, é só quando temos fé que cumprimos verdadeiramente a lei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.