Romanos 11

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ma mi kɛ diyɛ nde: Yite ka nde, Njambiyɛ payma ɓotu ɓe kandɔ te yi nyɛ tɔkuma kɛ́? Ko mbɛt na. Kɛto mi nɛ ŋguru wombɛ mɔnɔ kandɔ Isarayɛl. Mi nday Abaraham, mi mbo Bɛŋjamɛ̧.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Ko Njambiyɛ tì payɛ ɓotu ɓenɛ ɓe nyɛ kikima si tɔkɛ ɓaka na. ’Nduku, wunɛ kɛ duwɛ mbɛy te yi lɛpɛ kasi Eli kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ komɛ nyɛ sɔmsa ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl nyɛ Njambiyɛ kɛ́?
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 A lɛpima nyɛ nyɛ nde: ‹Baba Mbokɔ, ɓo sima wo ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɔ, yaŋgile mɛmbɛy mɛte yi ɓo ɗiki nyɛ wɛ sadaka kɛte kɛ́. Mi tikama ndana ndi mi nyɛpɔ, ma ɓo kɛ kwaɗyɛ wo sendi mi.›
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 Ma yasi wɛtɛ, Njambiyɛ yeŋsama nde ŋge nyɛ nyɛ? A yeŋsama nde: ‹Mi ɓakiɗya ɓomɔ tomay yitan jɔ yiɓa nde, ɓete ɓembɛ. Ɓo tì kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu *Bal kanɔ nyɛ na.›
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Yo sendi ndana ɗete kɛ ŋgimɔ te yɔkɔ. Njambiyɛ tɔkuma sendi ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka Ɓɔnɔ ɓe Isarayɛl, kɛto a nɛ ŋgikwa.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 A tɔkuma ɓo, kɛto a nɛ ŋgikwa, yeti kɛto kimɔ mɛkele man na. A má tɔka ɓo kɛto kimɔ mɛkele man, yite, ma ŋgikwa te yi nyɛ kelɛ kɛ́ yeti se ŋgikwa na.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 Ma hɛ ta nje lɛpɔ ɓa ndana nde ŋge? Yo nde, ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl tì dolɛ yasi te yi ɓo nya sosu kɛ saŋnate kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, ndi ɓotu ɓete ɓe Njambiyɛ tɔkuma kɛ njoka yan ɓaka dolma ya te. Kɛ ɓɛ ɓari, ɓo nja̧ nje ɓɛ nɛ ɗaŋna mɛtɔ.
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 Yo nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Njambiyɛ kelma nde, ɗyanɔ ɗyan ɓɛ̂ki nɛ yeŋgeleŋ, kelɔ sendi nde, ɓo tî ɓɛŋnaŋgwɛ se na, ɓo tî woku se pɛ̧ na kumɔ muka.›
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 Davit lɛpima sendi nde: ‹Mɛɗye mɛte yi ɓo ɗye kɛ́ kpâl nje ɓɛ nda pɔndɔ, yo ɓɛ̂ki nda liki pɛlɛ yan, nɛ́ ɓo ɓâl, nɛ́ Njambiyɛ pɔnse ɓo ɓeŋgwɛ yasi te yi ɓo yâkaŋgwɛ saŋgwa nɔ kɛ́.
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 Misi man ɗîɓinaŋgwɛ, ma ɓo mɛ nje ɓɛŋna. Ɓo sâŋgwaŋgwɛ nɛ mɛbɔnɛ mɛŋgimɔ hɛnɛ, mbanjɔ nɛ hak kinɛ mɛwɛɗya na.›
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 Ma mi kɛ diyɛ nde: Kɛ yi ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl ɓomiya nɛ ɓaki kɛ́, ɓo ɓomiya, nɛ́ ɓo ɓal ndi pɔkɛ nɛ tɔmbɔmbɔ? Ko mbɛt na. Yasi wɛtɛ, ɓeya yasi te yi ɓo kelma kɛ́ kpalma kelɔ nde, Njambiyɛ jôŋgwɛ yiŋa mɛkandɔ, nɛ́ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl nje gɔru ɓɛ kɛ jɔnja kimɔ tɛri te yi ɓotu ɓete ɓe yeti ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl nja̧ ɓɛ kɛte kɛ́.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 Ma ŋgɛ ɓɛ nde, ɓeya yasi te yi ɓo kelma kɛ́ kpalma kelɔ nde, Njambiyɛ nyɛ̂ki ɓuɗya mɛkombila nyɛ ɓomɔ hɛnɛ kɛ to mbokɔ, ŋgɛ ɓɛ sendi nde, mbɛkɔ te yi ɓo ɓalma kɛ́ kelma nde, a nyɛ̂ki ɓuɗya mɛkombila nyɛ yiŋa mɛkandɔ, ’yite, mɛkombila mɛte kina nje ɓɛ kpekum komɛ Njambiyɛ ta tɛmbiɗye ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl hɛnɛ, kwa̧ joŋgwɛ ɓo kɛ́ na?
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 Ndana, mi kɛ kwaɗyɛ tapita nyɛ wunɛ, wunɛ ɓotu ɓete ɓe yeti ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl ɓaka. Gba mi mɔ tomun Njambiyɛ. A tomma mi kɛnjɛ kɛ gba yun, ɓotu ɓete ɓe yeti ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl ɓaka. Ɗete, mi nɛ mɛsosa kɛ mɛsay mɛte yi mi kelɛ kɛ́.
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 Mi nɛ mɛsosa yí kelɔ mɛsay mɛte, simande yo ta kelɔ nde, ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka ɓotu ɓe kandɔ ɗyembɛ ta gɔrɔ ɓɛ kɛ jɔnja kimɔ tɛri te yi ɓari, nɛ́ Njambiyɛ joŋgwɛ ɓo.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 Ma ŋgɛ ɓɛ nde, Njambiyɛ paŋma payɛ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl tikɔ nɛ naŋ yí jaŋgwɛ njoka nɛ ɓenɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka, ’yite yɔkiɗya te yi Njambiyɛ ta yɔkiɗye ɓo nɛ kɔkɔ njesɛ kɛ mbɛy yan kɛ́ kina nje ɓɛ kpekum na? ’Yo kina ɓɛ nda yi mumɔ si gwe nje ju̧ kɛ́ na?
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 Ma ŋgɛ ɓo pɛsɛ mampa ɓu̧ bosa kum te kaŋɛ nyɛ Njambiyɛ, yite nde, ɓukwɛ te yiri hɛnɛ mɛ wokuna nɛ nyɛ sendi. Ŋgɛ ɓo kaŋɛ njuku jeti nyɛ Njambiyɛ, yite nde, mɛɓɔ mɛte mɛ wokuna nɛ nyɛ sendi.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 Ɓo pɛsima yiŋa mɛɓɔ mɛ *oliviye te yi ɓo ɓɛ ɓɛkɔ kɔ soŋɛ. Ɛ ɓo nje kɛ̀ ɓu̧ wɛ, wɛ ɓɔ oliviye te ɛ lo tuku tuku kɔ nje ɗakse kɛ mbɛy yan, nɛ́ wɛ nje ɓɛ nɛ kimɔ njɔnju te yi wulɛ kɛ njuku oliviye te yi ɓo ɓɛ ɓɛkɔ kɔ.
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 Nda yi yo ɗete kɛ́, wɛ tî ɓendiɗya yotu ɗuŋgwɛ ɓeti kɛ mbɔmbu mɛɓɔ mɛ oliviye te yiri yi ɓo pɛsima kɛ́ na. Ma ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ kɛ ɓendiɗye yotu, kanda duwɛ nde, yeti wɛ soɓɛ njuku jeti na. Yasi wɛtɛ, yo njuku jeti soɓɛ wɛ.
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Wɛ yakama diyɛ nde: ‹Njambiyɛ ti ma pɛ́si mɛɓɔ mɛte yiri soŋɛ, na nje ɓu̧ mi ɗakse kɛ mbɛy te na›?
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 I̧, yo gbate ɗete. Ma a pɛsima ɓo soŋɛ, kɛto ɓo tì tikɛ temɔ kɛ yenɛ na. Kɛ ɓɛ wɛ, Njambiyɛ nya wɛ mbɛy te, kɛto wɛ kɛ tikɔ temɔ kɛ yenɛ. Ɗete, wɛ tî ɓɛki nɛ mɛtakɛ mɛte yi ɓendiɗya yotu na. Yasi wɛtɛ, kpalɔ kambɔ Njambiyɛ.
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 Kɛto nda yi Njambiyɛ tì tikɛ ŋgbak ŋgbak mɛɓɔ mɛ jeti te kɛ́, ’yo wɛ yi nyɛ ta nje tikɔ?
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 Ma dukwɛ nde, Njambiyɛ nɛ ŋgikwa, a sendi nɛ nyanɔ kɛ yasi te yi nyɛ si pɛsɔ kɛ́. A teɗya nde, a nɛ nyanɔ kɛ yasi te yi nyɛ si pɛsɔ kɛ́ suŋgwɛ nɛ ɓotu ɓete ɓe kelma ɓeya yasi ɓaka. Yasi wɛtɛ, a nɛ ŋgikwa suŋgwɛ nɛ wɛ, ŋgɛ wɛ kɛ̀ ndi mbɔmbu joŋna yaka nɔ nde, a kêl ŋgikwa nɛ wɛ. Ma ŋgɛ ti ɓɛ ɗete na, a ta pɛsɔ sendi wɛ soŋɛ.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 Kɛ yi ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl sendi, ŋgɛ ɓo yɔkwɛ nɛ kɔkɔ tikɔ temɔ kɛ yi Njambiyɛ, yite a ta yɔkiɗye ɓo, kɛto a nɛ ɗeti te yi yɔkiɗye ɓo nɛ kɔkɔ njesɛ kɛ mbɛy yan.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 Kɛ ɓɛ wɛ, ɓo pɛsima wɛ soŋɛ kɛ ŋgbak ŋgbak mbɛy yɔ kɛ njuku oliviye te ɛ lo tuku tuku kɔ. Ɓo nja̧ ɓu̧ wɛ kɛ̀ ɗakse kɛ njuku oliviye te yi ɓo ɓɛ ɓɛkɔ kɔ, yite yeti ŋgbak ŋgbak mbɛy yɔ na. Ŋgɛ ɓɛ nde, tɛri yɔ ɗete, ’suŋgwa nɛ Ɓeyudɛn ɓo ɓe wulma kɛ njuku oliviye te yi ɓo ɓɛ ɓɛkɔ kɔ? ’Yan kina ɓɛ jɛwnate ɓuɗyate nde, Njambiyɛ yɔ̂kiɗya ɓo ɗakse kɛ ŋgbak ŋgbak mbɛy yan kɛ njuku oliviye yan na?
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 Ma wunɛ njɔŋ, mi yeti kɛ kwaɗyɛ nde, wunɛ ndêkimaŋgwɛ nyaŋgwɛ yasi kɛ yi Njambiyɛ sɔɗya mbɔmbu kɛ́ na. Wunɛ dûkwɛ yo, ma wunɛ mɛ nje takɛ nde, wunɛ nɛ ɗyanɔ. Yo nde, ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl nja̧ kelɔ ɗa̧ mɛtɔ suŋgwɛ nɛ Njambiyɛ. Ɓo ta kelɔ ɗa̧ mɛtɔ ɗete kɛ̀ nɔ mbɔmbu kumɔ ndi kɛ ŋgimɔ te yi ɓomɔ hɛnɛ ɓe Njambiyɛ tɔkuma ɓe yeti kɛ kandɔ Isarayɛl ta tikɔ temɔ kɛ yenɛ.
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 Ɗete, Njambiyɛ ta nje joŋgwɛ ndiŋgɛlɛ kandɔ Isarayɛl nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Mɔ te ɛ ta joŋgwɛ ɓomɔ kɔ ta wulɛ *Siyɔŋ nje nɔ. A ta soŋɛ mɛɓeyɔ mɛ ɓenday ɓe Yakɔp.›
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 Yo kɛtinate sendi kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Ɓɛŋa, mbon te yi mi ta kelɔ sinɛ ɓo kɛ́, yo nde, mi ta si soŋɛ mɛɓeyɔ man.›
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 Ŋgɛ wusɛ sambile misi ɓɛŋɛ nda yi ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl sɛŋma nɛ Kimɔ Tom kɛ́, wusɛ má lɛpɔ nde, ɓo ɓependɔ ɓe Njambiyɛ. Ma yo kélnaŋgwɛ ɗete yí joŋgwɛ nɛ wunɛ. Yasi wɛtɛ, ŋgɛ wusɛ nje kpalɔ sambile misi yí ɓɛŋɛ nda yi Njambiyɛ tɔkuma nɛ ɓo kɛ́, wusɛ má lɛpɔ komɛte nde, Njambiyɛ ndi kɛ kwaɗyɛ ɓo nɛ temɔ nɛ hɛnɛ, kɛto a kpoma ɗete nyɛ ɓesaŋmbambɔ ɓan Abaraham nɛ̀ ɓɔnɔ ɓenɛ.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 Kɛto ŋgɛ Njambiyɛ si nyɛ mumɔ mɛkombila nɛ gbɛlate ho ŋgɛ nyɛ si jeɓa mumɔ, na ɓɛ mumɔ wenɛ, ko a tí yɔkiɗye se numbu kɛ kɔŋte na.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 Wunɛ ɓotu ɓete ɓe yeti ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl ɓaka, wunɛ nɛ ŋguru wun tì wokuna kwey nɛ Njambiyɛ na. Ma ndana, Njambiyɛ kpalma nje gwe ŋgwɛtɛ wun, kɛto ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl tì wokuna nɛ nyɛ na.
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 Yo ndi sendi ɗete ndana, ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl yeti kɛ wokuna nɛ Njambiyɛ na. Ma Njambiyɛ kɛ kpalɔ gwe ŋgwɛtɛ wun, na nje gwe ŋgwɛtɛ wan yɛy nda yi nyɛ gwa̧ nɛ ŋgwɛtɛ wun sendi kɛ́.
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 Ɗete, Njambiyɛ kelma nde, ɓomɔ hɛnɛ ɓɛ̂ki bala ɗaŋna mɛtɔ, na nje gwe ɓo hɛnɛ ŋgwɛtɛ.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 O nyaŋgwɛ ŋgikwa nɛ Njambiyɛ wa! O nyaŋgwɛ ɗyanɔ nɛ nyɛ wa! O nyaŋgwɛ duwa̧ yasi sendi nɛ nyɛ wa! ’Mumɔ yakama duwɛ ka mɛyasi mɛte yi nyɛ pɛsɛ kɛ temɔ nɛ kɛ́? ’Mumɔ yakama ɓiye ka to mɛyasi mɛte yi nyɛ kelɛ kɛ́?
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 Gbate, yo nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Nda kɛ duwɛ ɗyanɔ Baba Mbokɔ kɔ? Nda ɓa̧ mɔ mɛŋgitɛ wenɛ wɛtɛ yesɔ kɔ?
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 Nda ɛ kandima nyɛ nyɛ yiŋa yasi, na nje yɔkiɗye sendi nyɛ mɔ te kɔ?›
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 Yo nde, mɛyasi hɛnɛ wúla pɛlɛ yenɛ. Yo nyɛ kelɛ nde, yasi hɛnɛ ɗîy ndi kɛ mbɛy te wenɛ. Yo nyɛ namɛ mɛyasi hɛnɛ. Ɓomɔ lûksa nyɛ kpo nɛ kpo, *amɛn.
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.