Romanos 11
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA
1 Ma mi kɛ diyɛ nde: Yite ka nde, Njambiyɛ payma ɓotu ɓe kandɔ te yi nyɛ tɔkuma kɛ́? Ko mbɛt na. Kɛto mi nɛ ŋguru wombɛ mɔnɔ kandɔ Isarayɛl. Mi nday Abaraham, mi mbo Bɛŋjamɛ̧.
1 Então eu pergunto: será que Deus rejeitou o seu povo? De modo nenhum! Porque eu também sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Ko Njambiyɛ tì payɛ ɓotu ɓenɛ ɓe nyɛ kikima si tɔkɛ ɓaka na. ’Nduku, wunɛ kɛ duwɛ mbɛy te yi lɛpɛ kasi Eli kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ komɛ nyɛ sɔmsa ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl nyɛ Njambiyɛ kɛ́?
2 Deus não rejeitou o seu povo, a quem de antemão conheceu. Ou vocês não sabem o que a Escritura diz a respeito de Elias, como pediu com insistência diante de Deus contra Israel, dizendo:
3 A lɛpima nyɛ nyɛ nde: ‹Baba Mbokɔ, ɓo sima wo ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɔ, yaŋgile mɛmbɛy mɛte yi ɓo ɗiki nyɛ wɛ sadaka kɛte kɛ́. Mi tikama ndana ndi mi nyɛpɔ, ma ɓo kɛ kwaɗyɛ wo sendi mi.›
3 “Senhor, mataram os teus profetas, derrubaram os teus altares. Sou o único que sobrou, e procuram tirar-me a vida.”
4 Ma yasi wɛtɛ, Njambiyɛ yeŋsama nde ŋge nyɛ nyɛ? A yeŋsama nde: ‹Mi ɓakiɗya ɓomɔ tomay yitan jɔ yiɓa nde, ɓete ɓembɛ. Ɓo tì kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu *Bal kanɔ nyɛ na.›
4 Mas qual foi a resposta divina? Foi esta: “Reservei para mim sete mil homens que não dobraram os joelhos diante de Baal.”
5 Yo sendi ndana ɗete kɛ ŋgimɔ te yɔkɔ. Njambiyɛ tɔkuma sendi ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka Ɓɔnɔ ɓe Isarayɛl, kɛto a nɛ ŋgikwa.
5 Assim também nos dias de hoje sobrevive um remanescente segundo a eleição da graça.
6 A tɔkuma ɓo, kɛto a nɛ ŋgikwa, yeti kɛto kimɔ mɛkele man na. A má tɔka ɓo kɛto kimɔ mɛkele man, yite, ma ŋgikwa te yi nyɛ kelɛ kɛ́ yeti se ŋgikwa na.
6 E, se é pela graça, já não é pelas obras; do contrário, a graça já não é graça.
7 Ma hɛ ta nje lɛpɔ ɓa ndana nde ŋge? Yo nde, ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl tì dolɛ yasi te yi ɓo nya sosu kɛ saŋnate kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, ndi ɓotu ɓete ɓe Njambiyɛ tɔkuma kɛ njoka yan ɓaka dolma ya te. Kɛ ɓɛ ɓari, ɓo nja̧ nje ɓɛ nɛ ɗaŋna mɛtɔ.
7 Que diremos, então? O que Israel buscava, isso não alcançou; mas a eleição conseguiu isso. Os demais foram endurecidos,
8 Yo nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Njambiyɛ kelma nde, ɗyanɔ ɗyan ɓɛ̂ki nɛ yeŋgeleŋ, kelɔ sendi nde, ɓo tî ɓɛŋnaŋgwɛ se na, ɓo tî woku se pɛ̧ na kumɔ muka.›
8 como está escrito: “Deus lhes deu um espírito de profundo sono, olhos para não ver e ouvidos para não ouvir, até o dia de hoje.”
9 Davit lɛpima sendi nde: ‹Mɛɗye mɛte yi ɓo ɗye kɛ́ kpâl nje ɓɛ nda pɔndɔ, yo ɓɛ̂ki nda liki pɛlɛ yan, nɛ́ ɓo ɓâl, nɛ́ Njambiyɛ pɔnse ɓo ɓeŋgwɛ yasi te yi ɓo yâkaŋgwɛ saŋgwa nɔ kɛ́.
9 E Davi disse: “Que a mesa deles se transforme em laço e armadilha, em tropeço e punição;
10 Misi man ɗîɓinaŋgwɛ, ma ɓo mɛ nje ɓɛŋna. Ɓo sâŋgwaŋgwɛ nɛ mɛbɔnɛ mɛŋgimɔ hɛnɛ, mbanjɔ nɛ hak kinɛ mɛwɛɗya na.›
10 que os olhos deles se escureçam, para que não vejam, e fiquem para sempre encurvadas as suas costas.”
11 Ma mi kɛ diyɛ nde: Kɛ yi ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl ɓomiya nɛ ɓaki kɛ́, ɓo ɓomiya, nɛ́ ɓo ɓal ndi pɔkɛ nɛ tɔmbɔmbɔ? Ko mbɛt na. Yasi wɛtɛ, ɓeya yasi te yi ɓo kelma kɛ́ kpalma kelɔ nde, Njambiyɛ jôŋgwɛ yiŋa mɛkandɔ, nɛ́ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl nje gɔru ɓɛ kɛ jɔnja kimɔ tɛri te yi ɓotu ɓete ɓe yeti ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl nja̧ ɓɛ kɛte kɛ́.
11 Então eu pergunto: será que eles tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela transgressão deles, a salvação chegou aos gentios, para fazer com que os judeus ficassem com ciúmes.
12 Ma ŋgɛ ɓɛ nde, ɓeya yasi te yi ɓo kelma kɛ́ kpalma kelɔ nde, Njambiyɛ nyɛ̂ki ɓuɗya mɛkombila nyɛ ɓomɔ hɛnɛ kɛ to mbokɔ, ŋgɛ ɓɛ sendi nde, mbɛkɔ te yi ɓo ɓalma kɛ́ kelma nde, a nyɛ̂ki ɓuɗya mɛkombila nyɛ yiŋa mɛkandɔ, ’yite, mɛkombila mɛte kina nje ɓɛ kpekum komɛ Njambiyɛ ta tɛmbiɗye ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl hɛnɛ, kwa̧ joŋgwɛ ɓo kɛ́ na?
12 Ora, se a transgressão deles resultou em riqueza para o mundo, e a diminuição deles resultou em riqueza para os gentios, quanto mais a plenitude deles!
13 Ndana, mi kɛ kwaɗyɛ tapita nyɛ wunɛ, wunɛ ɓotu ɓete ɓe yeti ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl ɓaka. Gba mi mɔ tomun Njambiyɛ. A tomma mi kɛnjɛ kɛ gba yun, ɓotu ɓete ɓe yeti ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl ɓaka. Ɗete, mi nɛ mɛsosa kɛ mɛsay mɛte yi mi kelɛ kɛ́.
13 Dirijo-me a vocês que são gentios. Visto que eu sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 Mi nɛ mɛsosa yí kelɔ mɛsay mɛte, simande yo ta kelɔ nde, ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka ɓotu ɓe kandɔ ɗyembɛ ta gɔrɔ ɓɛ kɛ jɔnja kimɔ tɛri te yi ɓari, nɛ́ Njambiyɛ joŋgwɛ ɓo.
14 para ver se de algum modo posso fazer com que os do meu povo fiquem com ciúmes e alguns deles se salvem.
15 Ma ŋgɛ ɓɛ nde, Njambiyɛ paŋma payɛ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl tikɔ nɛ naŋ yí jaŋgwɛ njoka nɛ ɓenɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka, ’yite yɔkiɗya te yi Njambiyɛ ta yɔkiɗye ɓo nɛ kɔkɔ njesɛ kɛ mbɛy yan kɛ́ kina nje ɓɛ kpekum na? ’Yo kina ɓɛ nda yi mumɔ si gwe nje ju̧ kɛ́ na?
15 Porque, se o fato de eles terem sido rejeitados trouxe reconciliação ao mundo, que será o seu restabelecimento, senão vida dentre os mortos?
16 Ma ŋgɛ ɓo pɛsɛ mampa ɓu̧ bosa kum te kaŋɛ nyɛ Njambiyɛ, yite nde, ɓukwɛ te yiri hɛnɛ mɛ wokuna nɛ nyɛ sendi. Ŋgɛ ɓo kaŋɛ njuku jeti nyɛ Njambiyɛ, yite nde, mɛɓɔ mɛte mɛ wokuna nɛ nyɛ sendi.
16 E, se forem santas as primícias da massa, igualmente será santa a sua totalidade; se for santa a raiz, também os ramos o serão.
17 Ɓo pɛsima yiŋa mɛɓɔ mɛ *oliviye te yi ɓo ɓɛ ɓɛkɔ kɔ soŋɛ. Ɛ ɓo nje kɛ̀ ɓu̧ wɛ, wɛ ɓɔ oliviye te ɛ lo tuku tuku kɔ nje ɗakse kɛ mbɛy yan, nɛ́ wɛ nje ɓɛ nɛ kimɔ njɔnju te yi wulɛ kɛ njuku oliviye te yi ɓo ɓɛ ɓɛkɔ kɔ.
17 Se, porém, alguns dos ramos foram quebrados, e você, sendo oliveira brava, foi enxertado no meio deles e se tornou participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Nda yi yo ɗete kɛ́, wɛ tî ɓendiɗya yotu ɗuŋgwɛ ɓeti kɛ mbɔmbu mɛɓɔ mɛ oliviye te yiri yi ɓo pɛsima kɛ́ na. Ma ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ kɛ ɓendiɗye yotu, kanda duwɛ nde, yeti wɛ soɓɛ njuku jeti na. Yasi wɛtɛ, yo njuku jeti soɓɛ wɛ.
18 não se glorie contra os ramos. Mas, se você se gloriar, lembre que não é você que sustenta a raiz, mas é a raiz que sustenta você.
19 Wɛ yakama diyɛ nde: ‹Njambiyɛ ti ma pɛ́si mɛɓɔ mɛte yiri soŋɛ, na nje ɓu̧ mi ɗakse kɛ mbɛy te na›?
19 Então você dirá: “Alguns ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.”
20 I̧, yo gbate ɗete. Ma a pɛsima ɓo soŋɛ, kɛto ɓo tì tikɛ temɔ kɛ yenɛ na. Kɛ ɓɛ wɛ, Njambiyɛ nya wɛ mbɛy te, kɛto wɛ kɛ tikɔ temɔ kɛ yenɛ. Ɗete, wɛ tî ɓɛki nɛ mɛtakɛ mɛte yi ɓendiɗya yotu na. Yasi wɛtɛ, kpalɔ kambɔ Njambiyɛ.
20 Correto! Eles foram quebrados por causa da incredulidade, mas você continua firme mediante a fé. Não fique orgulhoso, mas tema.
21 Kɛto nda yi Njambiyɛ tì tikɛ ŋgbak ŋgbak mɛɓɔ mɛ jeti te kɛ́, ’yo wɛ yi nyɛ ta nje tikɔ?
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará você.
22 Ma dukwɛ nde, Njambiyɛ nɛ ŋgikwa, a sendi nɛ nyanɔ kɛ yasi te yi nyɛ si pɛsɔ kɛ́. A teɗya nde, a nɛ nyanɔ kɛ yasi te yi nyɛ si pɛsɔ kɛ́ suŋgwɛ nɛ ɓotu ɓete ɓe kelma ɓeya yasi ɓaka. Yasi wɛtɛ, a nɛ ŋgikwa suŋgwɛ nɛ wɛ, ŋgɛ wɛ kɛ̀ ndi mbɔmbu joŋna yaka nɔ nde, a kêl ŋgikwa nɛ wɛ. Ma ŋgɛ ti ɓɛ ɗete na, a ta pɛsɔ sendi wɛ soŋɛ.
22 Considere, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para com você, a bondade de Deus, desde que você permaneça nessa bondade. Do contrário, também você será cortado.
23 Kɛ yi ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl sendi, ŋgɛ ɓo yɔkwɛ nɛ kɔkɔ tikɔ temɔ kɛ yi Njambiyɛ, yite a ta yɔkiɗye ɓo, kɛto a nɛ ɗeti te yi yɔkiɗye ɓo nɛ kɔkɔ njesɛ kɛ mbɛy yan.
23 Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para os enxertar de novo.
24 Kɛ ɓɛ wɛ, ɓo pɛsima wɛ soŋɛ kɛ ŋgbak ŋgbak mbɛy yɔ kɛ njuku oliviye te ɛ lo tuku tuku kɔ. Ɓo nja̧ ɓu̧ wɛ kɛ̀ ɗakse kɛ njuku oliviye te yi ɓo ɓɛ ɓɛkɔ kɔ, yite yeti ŋgbak ŋgbak mbɛy yɔ na. Ŋgɛ ɓɛ nde, tɛri yɔ ɗete, ’suŋgwa nɛ Ɓeyudɛn ɓo ɓe wulma kɛ njuku oliviye te yi ɓo ɓɛ ɓɛkɔ kɔ? ’Yan kina ɓɛ jɛwnate ɓuɗyate nde, Njambiyɛ yɔ̂kiɗya ɓo ɗakse kɛ ŋgbak ŋgbak mbɛy yan kɛ njuku oliviye yan na?
24 Pois, se você foi cortado daquela que, por natureza, era uma oliveira brava e, contra a natureza, foi enxertado numa oliveira boa, quanto mais esses, que são ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira!
25 Ma wunɛ njɔŋ, mi yeti kɛ kwaɗyɛ nde, wunɛ ndêkimaŋgwɛ nyaŋgwɛ yasi kɛ yi Njambiyɛ sɔɗya mbɔmbu kɛ́ na. Wunɛ dûkwɛ yo, ma wunɛ mɛ nje takɛ nde, wunɛ nɛ ɗyanɔ. Yo nde, ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl nja̧ kelɔ ɗa̧ mɛtɔ suŋgwɛ nɛ Njambiyɛ. Ɓo ta kelɔ ɗa̧ mɛtɔ ɗete kɛ̀ nɔ mbɔmbu kumɔ ndi kɛ ŋgimɔ te yi ɓomɔ hɛnɛ ɓe Njambiyɛ tɔkuma ɓe yeti kɛ kandɔ Isarayɛl ta tikɔ temɔ kɛ yenɛ.
25 Porque não quero, irmãos, que vocês ignorem este mistério, para que não fiquem pensando que são sábios: veio um endurecimento em parte a Israel, até que tenha entrado a plenitude dos gentios.
26 Ɗete, Njambiyɛ ta nje joŋgwɛ ndiŋgɛlɛ kandɔ Isarayɛl nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Mɔ te ɛ ta joŋgwɛ ɓomɔ kɔ ta wulɛ *Siyɔŋ nje nɔ. A ta soŋɛ mɛɓeyɔ mɛ ɓenday ɓe Yakɔp.›
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: “O Libertador virá de Sião e afastará de Jacó as impiedades.
27 Yo kɛtinate sendi kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Ɓɛŋa, mbon te yi mi ta kelɔ sinɛ ɓo kɛ́, yo nde, mi ta si soŋɛ mɛɓeyɔ man.›
27 Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.”
28 Ŋgɛ wusɛ sambile misi ɓɛŋɛ nda yi ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl sɛŋma nɛ Kimɔ Tom kɛ́, wusɛ má lɛpɔ nde, ɓo ɓependɔ ɓe Njambiyɛ. Ma yo kélnaŋgwɛ ɗete yí joŋgwɛ nɛ wunɛ. Yasi wɛtɛ, ŋgɛ wusɛ nje kpalɔ sambile misi yí ɓɛŋɛ nda yi Njambiyɛ tɔkuma nɛ ɓo kɛ́, wusɛ má lɛpɔ komɛte nde, Njambiyɛ ndi kɛ kwaɗyɛ ɓo nɛ temɔ nɛ hɛnɛ, kɛto a kpoma ɗete nyɛ ɓesaŋmbambɔ ɓan Abaraham nɛ̀ ɓɔnɔ ɓenɛ.
28 Quanto ao evangelho, eles são inimigos por causa de vocês; mas quanto à eleição, amados por causa dos patriarcas;
29 Kɛto ŋgɛ Njambiyɛ si nyɛ mumɔ mɛkombila nɛ gbɛlate ho ŋgɛ nyɛ si jeɓa mumɔ, na ɓɛ mumɔ wenɛ, ko a tí yɔkiɗye se numbu kɛ kɔŋte na.
29 porque os dons e a vocação de Deus são irrevogáveis.
30 Wunɛ ɓotu ɓete ɓe yeti ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl ɓaka, wunɛ nɛ ŋguru wun tì wokuna kwey nɛ Njambiyɛ na. Ma ndana, Njambiyɛ kpalma nje gwe ŋgwɛtɛ wun, kɛto ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl tì wokuna nɛ nyɛ na.
30 Porque assim como no passado vocês foram desobedientes a Deus, mas agora alcançaram misericórdia à vista da desobediência deles,
31 Yo ndi sendi ɗete ndana, ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl yeti kɛ wokuna nɛ Njambiyɛ na. Ma Njambiyɛ kɛ kpalɔ gwe ŋgwɛtɛ wun, na nje gwe ŋgwɛtɛ wan yɛy nda yi nyɛ gwa̧ nɛ ŋgwɛtɛ wun sendi kɛ́.
31 assim também estes agora foram desobedientes, para que também eles alcancem misericórdia, à vista da que foi concedida a vocês.
32 Ɗete, Njambiyɛ kelma nde, ɓomɔ hɛnɛ ɓɛ̂ki bala ɗaŋna mɛtɔ, na nje gwe ɓo hɛnɛ ŋgwɛtɛ.
32 Porque Deus encerrou todos na desobediência, a fim de mostrar a sua misericórdia a todos.
33 O nyaŋgwɛ ŋgikwa nɛ Njambiyɛ wa! O nyaŋgwɛ ɗyanɔ nɛ nyɛ wa! O nyaŋgwɛ duwa̧ yasi sendi nɛ nyɛ wa! ’Mumɔ yakama duwɛ ka mɛyasi mɛte yi nyɛ pɛsɛ kɛ temɔ nɛ kɛ́? ’Mumɔ yakama ɓiye ka to mɛyasi mɛte yi nyɛ kelɛ kɛ́?
33 Ó profundidade da riqueza, tanto da sabedoria como do conhecimento de Deus! Quão inexplicáveis são os seus juízos, e quão insondáveis são os seus caminhos!
34 Gbate, yo nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Nda kɛ duwɛ ɗyanɔ Baba Mbokɔ kɔ? Nda ɓa̧ mɔ mɛŋgitɛ wenɛ wɛtɛ yesɔ kɔ?
34 “Pois quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?
35 Nda ɛ kandima nyɛ nyɛ yiŋa yasi, na nje yɔkiɗye sendi nyɛ mɔ te kɔ?›
35 Ou quem primeiro deu alguma coisa a Deus para que isso lhe seja restituído?”
36 Yo nde, mɛyasi hɛnɛ wúla pɛlɛ yenɛ. Yo nyɛ kelɛ nde, yasi hɛnɛ ɗîy ndi kɛ mbɛy te wenɛ. Yo nyɛ namɛ mɛyasi hɛnɛ. Ɓomɔ lûksa nyɛ kpo nɛ kpo, *amɛn.
36 Porque dele, e por meio dele, e para ele são todas as coisas. A ele seja a glória para sempre. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.