Mateus 9

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kɛ kɔŋ te kɛ́, ɛ Yesus ɓendɛ landi saɓiyɛ nyaŋgwɛ matɔ nɛ kɔkɔ kɛ̀ kɛ ŋgbak ŋgbak ɗya ɗyenɛ.
1 E, entrando no barco, passou para a outra margem, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado numa cama.
2 Ɛ ɓaŋa ɓomɔ soɓɛ wɛtɛ mɔ jɛmti mɛtinɛŋgwɛ kɛ taŋ nje nɔ kɛ yenɛ. Kɛ Yesus ma ɓɛŋɛ gbate nde, ɓo tikima temɔ nɛ nyɛ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ mɔ jɛmti nde: «Mɔnmbɛ, wɛ tî kambi yaŋa na, mɛɓeyɔ mɔ, mi kɛ tikɔ yo nɛ ŋgwɛtɛ.»
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo; perdoados te são os teus pecados.
3 Ndana, ɛ ɓaŋa ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ kɛ mɔy temɔ yan nde: «Mbam kɔ kɛ gbutɔ gba nɛ Njambiyɛ!»
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Yesus duwa̧ mɛtakɛ man, ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Kɛto ŋge yi wunɛ ɓɛ nɛ ɓeya mɛtakɛ kɛ mɔy mɛtemɔ mun ɗete kɛ́?
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vosso coração?
5 Ma nɛ̀ lɛpinate nde: ‹Mɛɓeyɔ mɔ, mi kɛ tikɔ yo nɛ ŋgwɛtɛ› nɛ̀ lɛpinate nde: ‹Tɛma kɛndɔ,› kelna ŋge kwa̧ jɛwɔ kɛ njokate?
5 Pois o que é mais fácil? Dizer ao paralítico: Perdoados te são os
6 Ɗete, mi ta teɗye wunɛ ndana nde, *Mɔnɔ mumɔ nɛ ɗeti te yi tikɔ mɛɓeyɔ mɛ ɓomɔ nɛ ŋgwɛtɛ kɛ to mɛnɛti.» Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ mɔ jɛmti nde: «Tɛma, ɓoŋgɔ taŋ yɔ ɗukwɛ kɛ tu̧ ɗyɔ.»
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra autoridade para perdoar pecados — disse então ao paralítico: Levanta-te, toma a tua cama e vai para tua casa.
7 Ɛ mɔ jɛmti tɛmɛ ɗuwɛ kɛ̀ tu̧ ɗyenɛ.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 Kɛ ŋgil ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ ɓomɔ gwe wɔ̧ ɓuɗyate lukse Njambiyɛ, kɛto a nya ɓomɔ ɗeti te yi kelɔ kwalɔ mɛyasi nda yite.
8 E a multidão, vendo isso, maravilhou-se e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Yesus nja̧ toŋgiɗya kɛ̀ mbɔmbu, ɛ nyɛ ɓɛŋɛ mbaŋa mbam nde Matiyo kɛ ɗiyɔ kɛ mbɛy komɛ ɓomɔ ɗiki gbo mɔni garama kɛ́. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ɓeŋgwɛ mi.» Ɛ nyɛ tɛmɛ ɓeŋgwɛ nyɛ.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem chamado Mateus e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ ɗyena kɛ tu̧ Matiyo ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ́, ɛ ɓaŋa ɓuɗya ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓaŋa ɓotu ɓe mɛɓeyɔ nje ɗyena ɓenɛ ɓo.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Kɛ *Ɓefarisɛ̧ ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Kɛto ŋge yi masa wun ɗyena ɓenɛ ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓotu ɓe mɛɓeyɔ kɛ́?»
11 E os fariseus, vendo isso, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Yesus wokuma yasi te yi ɓo lɛpima kɛ́, ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yeti ɓotu ɓete ɓe nɛ mɛmbundɔ wɛynate ɓaka sa̧ nɛ nje mɔ nyɛti na, yasi wɛtɛ, yo ndi ɓotu ɓe kɔnɛ ɓaka.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim, os doentes.
13 Ma ɗete, wunɛ kwâŋ, nɛ̀ wunɛ jêka ɓiye to lɛpi kɛ yi Njambiyɛ lɛpɛ nde: ‹Yo gwena ŋgwɛtɛ ɓɛsɔ yi mi jayɛ, yeti wona ɓenyamɔ kelɔ nɛ sadaka na.› Yo nde, mi ti njáki nje jeɓa ŋgbeŋ ɓomɔ na, mi njáki nje jeɓa ɓotu ɓe mɛɓeyɔ.»
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício. Porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Wɛtɛ yesɔ ɓejekɛ ɓe Jaŋ nja̧ kɛ yi Yesus lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Sinɛ *Ɓefarisɛ̧ kɛ ɗiki kiyɔ mɛɗye yí kanɔ nɛ Njambiyɛ. Ma kɛto ŋge yi ɓejekɛ te ɓɔ ti kél sendi ɗete kɛ́?»
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós, e os fariseus, muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «’Ɓesɔ ɓe mbam te ɛ kelɛ gwaki kɔ yakama jaɓa ka kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ndi kɛte ɓenɛ ɓo kɛ́? Ko na. Ma ŋgimɔ ta ɗya̧ yi ɓomɔ ta soŋɛ nɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ man. Yo kɛ ŋgimɔ te yite yi ɓo ta kiyɔ mɛɗye yɛy.
15 E disse-lhes Jesus: Podem, andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 «Mumɔ ti ɓóŋ pɛl jɔnja lambɔ nje datɔ nɛ lambɔ te yi ma ɓutɔ kɛ́ na. Kɛto ŋgɛ yo kelna ɗete, pɛl jɔnja lambɔ má nyukute njombute, ɔ ɓɛ́ŋa, nyal te má nje ɗɔkɔ kwa̧ to te.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em veste velha, porque semelhante remendo rompe a veste, e faz-se maior a rotura.
17 Sendi, mumɔ ti sɔ́pita jɔnja mɛnjam nyɛ kɛ ɓɔru mɛmbe na. Kɛto ŋgɛ yo kelna ɗete, mɛmbe má posiyɛ nyiŋɛ siri, mɛnjam má si dɛndila nɛ mɛnɛti. Yasi wɛtɛ, ɓo sɔ́pita jɔnja mɛnjam nyɛ kɛ jɔnja mɛmbe. Komɛte, mɛnjam nɛ̀ mɛmbe tí yambile na.»
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás, rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Yesus ɓa̧ ndi kɛ lɛpina ɗete nyɛ ɓo kɛ́, yaka nɛ wɛtɛ kum kɛ ɗya̧ nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɔndu wombɛ gwa̧ ndana ndana, ko ɗete, inja kasɛ ɓɔ kɛ yotu nɛ, na ju̧.»
18 Dizendo-lhes ele essas coisas, eis que chegou um chefe e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Ɛ Yesus tɛmɛ ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓeŋgwɛ nyɛ.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu- o, e os seus discípulos também.
20 Ndana, ɛ wɛtɛ nyari yi mɛkiyɔ ɓa̧ kɛ lekwɛ nyɛ kɛ mɛsew kamɔ jɔ yiɓa kɔ pɛsa nɛ kɔŋ Yesus kpokɛ numbu lambɔ nɛ.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla da sua veste,
21 Nya kɔ kelma ɗete, kɛto a ɗikima lɛpɔ kɛ mɔy temɔ nɛ nde: ‹Ŋgɛ mi kpokɛ ndi gbɛla numbu lambɔ nɛ, kɔn mbɛ ta siyɔ.›
21 porque dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, ficarei sã.
22 Ɛ Yesus yeŋsa ɓɛŋɛ nyari lɛpɔ nde: «Mɔnmbɛ, wɛ tî kambi yaŋa na, tikina temɔ te yi wɛ nɔ kɛ́ joŋgwa wɛ.» Ɛ kɔn nyari siyɛ ndi kɛ kiya mbɛy.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Yesus ɗyaŋma kɛ tu̧ kum kɔ ɓɛŋɛ ɓomɔ kɛ tɔ̧ mbule, dolɔ sendi ŋgil nɛ ho. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde:
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas e o povo em alvoroço,
24 «Wunɛ sîki pundɔ, mɔnɔ ŋgɔndu kɔ tì gwe na, a kɛ jakɔ.» Yasi wɛtɛ, ɛ ɓo nyɛtɛ nyɛ.
24 disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riram-se dele.
25 Kɛ ɓo ma si punjɛ ɓomɔ kɛ́, ɛ Yesus nyiŋɛ tu̧ kɛnjɛ ɓɔ ɓiye nɛ mɔnɔ ŋgɔndu kɛ ɓɔ, ɛ nyɛ tɛmɛ.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 Ɛ kasi te nyanja kɛ ndiŋgɛlɛ poku mɛnɛti mɛte hɛnɛ.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Kɛ Yesus ma tɛmɛ komɛte yí kwa̧ kɛ́, ɛ ɓaŋa ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka yiɓa kandɛ ɓeŋgwa nɛ kɔŋ nɛ kɔŋ kembiɗya lɛpɔ nde: «Mɔnɔ Davit, gwakɔ ŋgwɛtɛ wusu.»
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando e dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Kɛ Yesus ma nyiŋɛ tu̧ kɛ́, ɛ ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓenɔri nje kɛ kɛki nɛ, ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «’Wunɛ kɛ tikɔ temɔ nde, mi yakama kelɔ yasi te yi wunɛ diyɛ kɛ́?» Ɛ ɓo yeŋsa nde: «I̧, Nyaŋgwɛ Kumande.»
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Ndana, ɛ Yesus kpokɛ misi man lɛpɔ nde: «Mɛyasi kêlnaŋgwɛ kɛ yotu yun ɓeŋgwɛ ndi tikina temɔ te yi wunɛ nɔ kɛ́.»
29 Tocou, então, os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Ɛ misi man ɓutuna. Ɛ Yesus kombile lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Kpɛ, mumɔ tî dukwɛ yasi te yi kwaŋnama kɛ́ na.»
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém
31 Ko ɗete, kɛ ɓo ma pundɔ ndi yan ɗekɛ kɛ́, ɛ ɓo lapiɗye kasi Yesus kɛ ndiŋgɛlɛ mɛnɛti mɛte hɛnɛ.
31 Mas, tendo ele saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ kwa̧ kɛ́, ɛ ɓaŋa ɓomɔ nje nɛ wɛtɛ mbam ɛ ɓa̧ nɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu kɔ kɛ yi Yesus. A ti ɗíki tapita na.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Kɛ Yesus ma si soŋɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu nɛ kɛ́, ɛ nyɛ kandɛ ndapi. Ɛ ɓomɔ ŋgbakima lɛpɔ nde: «Ko njɛl yasi nda yikɛ tì pa ɓɛŋna nɛ toru kɛ kandɔ Isarayɛl na.»
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Yasi wɛtɛ, ɛ *Ɓefarisɛ̧ lɛpɛ nde: «Yo *Kum ɓeya mɛsisiŋ nyɛ nyɛ ɗeti te yi soŋɛ nɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓomɔ.»
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Yesus kɛndima linje nyaŋgwɛ mɛɗya nɛ̀ mɔnɔ mɛɗya hɛnɛ. A ɗikima teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn, pelɛ Kimɔ Tom kɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ, siɗyɛ kwalɔ mɛkɔn nɛ̀ kwalɔ mɛkɔsu hɛnɛ kɛ yotu ɓomɔ.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do Reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 Kɛ nyɛ ma kaŋɛ misi ɓɛŋɛ ɓuɗya ŋgil ɓomɔ kɛ́, ɛ nyɛ gwe ŋgwɛtɛ yan ɓuɗyate, kɛto ɓo ɓa̧ kɛ jaɓa, yotu nɛ putɛ nda ɓesam ɓete ɓe kinɛ mɔ ɓakiɗya yan ɓaka.
36 E, vendo a multidão, teve grande compaixão deles, porque andavam desgarrados e errantes como ovelhas que não têm pastor.
37 Ɗete, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Ɓuɗya nyambi ma ɗetɔ kɛ ŋgwaŋ, ma ɓotu ɓe mɛsay ti ɓuyɔ na.
37 Então, disse aos seus discípulos: A
38 Ɗete, wunɛ ŋgwɛ̂taŋgwɛ nɛ sa ŋgwaŋ nde, a kɛ̂njikwɛ ɓotu ɓe mɛsay, nɛ́ ɓo kɛ̀ wesiɗye nyambi nɛ.»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande ceifeiros para a sua

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.