Mateus 15
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARC
1 Ndana, ɛ *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi ɓe wulma Yerusalɛm ɓaka nje kɛ yi Yesus diyɛ nyɛ nde:
1 Então, chegaram ao pé de Jesus uns escribas e fariseus de Jerusalém, dizendo:
2 «Kɛto ŋge yi ɓejekɛ ɓɔ yaŋgile mɛkele mɛte yi wulma nɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu kɛ́? Kɛto ɓo ti wéya ɓɔ komɛ ɓo kwaɗyɛ ɗyena kɛ́ na?»
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? Pois não lavam as mãos quando comem pão.
3 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Ma wunɛ, kɛto ŋge yi wunɛ nje yaŋgile mboŋga te yi Njambiyɛ kpalɔ nje ɓeŋgwɛ mɛkele mɛte yun nɛ ŋguru wun kɛ́?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: Por que transgredis vós também o mandamento de Deus pela vossa tradição?
4 Ma Njambiyɛ lɛpima nde: ‹Jɛsɔ sɔŋgwɛ ɓenɛ nyɔŋgwɛ.› A lɛpima sendi nde: ‹Mɔ te ɛ ta lɛpina ɓeyate nɛ saŋgwɛ ho nɛ nyaŋgwɛ, ɓo wôku nyɛ.›
4 Porque Deus ordenou, dizendo: Honra a teu pai e a
5 Ma kɛ yun, wunɛ lɛ́pi yun nde, ŋgɛ mumɔ lɛpɛ nyɛ saŋgwɛ ho nyɛ nyaŋgwɛ nde: ‹Yasi te yi mi diyma kamɛ nɛ wɛ kɛ́, mi sima si nyɛ Njambiyɛ yo nɛ sadaka.›
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser ao pai ou à mãe: É oferta ao Senhor o que poderias aproveitar de mim, esse não precisa honrar nem a seu pai nem a sua mãe,
6 Womɛte kɛ yun, mɔ te yakama ɗiyɔ kinɛ kamɛ se saŋgwɛ ho nyaŋgwɛ na. Ɗete, wunɛ kɛ kpalɔ li̧ lɛpi te yi Njambiyɛ wulɛ kɛ mɛkele mɛte yi wunɛ tɛmbiɗya kandɛ nɛ ɓetomba kɛ́.
6 E
7 Wunɛ ɓotu ɓe likisi, lɛpi te yi Esayi te mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ lɛpima kɛ kasi yun kɛ́ ɓa̧ gbakasi. A lɛpima nde:
7 Hipócritas, bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 ‹Ɓotu ɓaka kán mi ndi kɛ kondɔ numbu, yasi wɛtɛ, temɔ yan lɔndunate nɛ mbi̧ nɛ mi.
8 Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Kannate yi ɓo kanɛ nɛ mi kɛ́ gba gbɛlate, kɛto ɓo téɗya ndi mɛyasi mɛte yi wulɛ kɛ pɛsina te yi ɓomɔ.› »
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas
10 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus jeɓa ŋgil lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde: «Wunɛ lɛ̂ŋgwɛ mɛtɔ yí wokɔ lɛpi kɛ.
10 E, chamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi e entendei:
11 Yeti yasi te yi nyiŋɛ kɛ numbu mumɔ kɛ́ kelɛ nde, a ɓɛ̂ki nɛ sɛmbɔ na, yasi wɛtɛ, yo yasi te yi pundɛ kɛ numbu nɛ kɛ́, yo yite kelɛ nde, a ɓɛ̂ki nɛ sɛmbɔ.»
11 o que contamina o homem não é o que entra na boca, mas o que sai da boca, isso é o que contamina o homem.
12 Ndana, ɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ̀ kɛ kɛki nɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «’Wɛ kɛ duwɛ ka nde, lɛpi te yi wɛ lɛpima kɛ́ njaŋgwa temɔ *Ɓefarisɛ̧ ɓuɗyate?»
12 Então, acercando-se dele os seus discípulos, disseram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Kwalɔ mbunjɔ hɛnɛ te yi Saŋmbɛ te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ tì ɓɛ, yo ta sutuna.
13 Ele, porém, respondendo, disse: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Nɛ tîki ɓo, ɓo ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka. Ɓo kɛ teɗye ɓɛsɔ ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka nje. Ma ŋgɛ mɔ ɗiɓina misi teɗye jakɔsɔ mɔ ɗiɓina misi nje, ɓo hɛnɛ yiɓa ta ɓalɔ kɛ mɔy ɓelɔ.»
14 Deixai-os; são condutores cegos; ora, se um cego guiar
15 Ɛ Piyɛr ɓu̧ lɛpi lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nɛmba to kanɔ te nyɛ wusɛ.»
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «’Ko wunɛ sendi, wunɛ tì pa ɓɛ ndi nɛ ɗyanɔ na?
16 Jesus, porém, disse: Até vós mesmos estais ainda sem entender?
17 Wunɛ yeti kɛ wokɔ ka nde, yasi hɛnɛ te yi nyiŋɛ kɛ numbu kɛ́ píkwɛ kɛ̀ kɛ mɔy mumɔ, kɛ kɔŋte, a má kɛ̀ nyakɔ yo kɛ mboŋ na?
17 Ainda não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre e é lançado fora?
18 Ma yasi wɛtɛ, mɛyasi mɛte yi pundɛ kɛ numbu mumɔ kɛ́ wúla kɛ mɔy temɔ. Yo yite kelɛ nde, a ɓɛ̂ki nɛ sɛmbɔ,
18 Mas o que sai da boca procede do coração, e isso contamina o homem.
19 kɛto ɓeya mɛtakɛ hɛnɛ wúla ndi kɛ mɔy temɔ mumɔ. Yo kasi wona ɓomɔ. Yo kwalɔ kelna mɛwanja hɛnɛ te yi mumɔ yakama kelɔ. Yo kasi mɛguɓɔ nɛ̀ kasi pɛsina lɛpi nyɛ mumɔ kɛ numbu nɛ̀ kasi tɔyna ɓɛsɔ.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, mortes, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Yo mɛyasi mɛnɔri kelɛ nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ sɛmbɔ. Ma ŋgɛ mumɔ ɗyena kinɛ pa weyɛ ɓɔ, yite ti kél nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ sɛmbɔ na.»
20 São essas
21 Yesus tɛmma womɛte kwa̧ kɛ̀ kɛ mɛnɛti mɛ Tir nɛ̀ Sidɔn.
21 E, partindo Jesus dali, foi para as partes de Tiro e de Sidom.
22 Yaka nɔ, wɛtɛ nyari ŋgɔndu Kanan ɛ ɗikima ɗiyɔ kɛ mɛnɛti mɛte kɔ nja̧ kɛ yenɛ kembiɗya lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, mɔnɔ Davit, gwakɔ ŋgwɛtɛ wombɛ. Ɓeya sisiŋ kɛ njaŋgwɛ ŋgɔndu wombɛ ɓeyate.»
22 E eis que uma mulher cananeia, que saíra daquelas cercanias, clamou, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de mim, que minha filha está miseravelmente endemoninhada.
23 Ko Yesus tì yeŋsa yaŋa nyɛ nyɛ na. Ɓejekɛ nja̧ kɛ kɛki Yesus jeliyɛ nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Lɛpɔ nyɛ nya kɔ nde, a kwâŋ, kɛto a kɛ ɗiki kembiɗya ɓeŋgwɛ nɛ wusɛ.»
23 Mas ele não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, chegando ao pé dele, rogaram-lhe, dizendo: Despede-a, que vem gritando atrás de nós.
24 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Njambiyɛ tomma mi njesɛ, nɛ́ mi nje joŋgwɛ ndi ɓɔnɔ ɓesam ɓe kandɔ Isarayɛl ɓe ma ɗimbiyɛ ɓaka.»
24 E ele, respondendo, disse: Eu não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Ko ɗete, nya kɔ nja̧ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, kama mi.»
25 Então, chegou ela e adorou-o, dizendo: Senhor, socorre-me.
26 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Yo yeti kimɔte nde, ɓo ɓôŋ mɛɗye mɛ ɓɔnɔsikɛ nje ɓetɛ nyɛ ɓɔnɔ ɓembiye na.»
26 Ele, porém, respondendo, disse: Não é bom pegar o pão dos filhos e deitá-lo aos cachorrinhos.
27 Ɛ nyari lɛpɛ nde: «Yo gbate ɗete, Nyaŋgwɛ Kumande. Ma ko ɗete, ɓɔnɔ ɓembiye ɗíy ndi lalɛ kɛ nji̧ teɓel yí ɗye mɛmbulma mɛɗye mɛte yi ɓalɛ wulɛ kɛ teɓel ɓemasa ɓan kɛ́.»
27 E ela disse: Sim, Senhor, mas também os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus senhores.
28 Ndana, ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ nyari, tikina temɔ te yi wɛ nɔ kɛ yembɛ kɛ́ gba nyaŋgwɛte ɓuɗyate. Mɛyasi kêlnaŋgwɛ pɛ yɔ nda yi wɛ kwaɗyɛ kɛ́.» Ɛ mɔnɔ wenɛ ɓɛ nɛ tɛ ndi kɛ kiya ŋgimɔ te.
28 Então, respondeu Jesus e disse-lhe: Ó mulher, grande E, desde aquela hora, a sua filha ficou sã.
29 Yesus nja̧ kwa̧ komɛte kɛndɔ kumɔ kɛ kɛki nyaŋgwɛ matɔ Galile. Ɛ nyɛ kwa̧ ɓendɔ keki kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galileia e, subindo a um monte, assentou-se lá.
30 Nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ nja̧ kɛ yenɛ. Ɓo nja̧ nɛ ɓotu ɓe ndɛmbil nɛ̀ ɓotu ɓe ɗiɓina misi nɛ̀ ɓaka ɓe ti tápitaŋgwɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɔsu nje ɓu̧ sendi ɓaŋa ɓuɗya ɓotu ɓe kɔn. Ɓo nja̧ nɛ ɓo hɛnɛ kɛ nji̧ mɛkol mɛnɛ, ɛ nyɛ siɗyɛ mɛkɔn man.
30 E veio ter com ele muito povo, que trazia coxos, cegos, mudos, aleijados e outros muitos; e os puseram aos pés de Jesus, e ele os sarou,
31 Ɛ ŋgil ŋgbakima ɓuɗyate tɔndɔ yí ɓɛŋɛ nde, ɓotu ɓete ɓe tì ɓɛ kɛ tapita ɓaka mɛ kɛ tapita, ɓotu ɓe kɔsu mɛ nɛ tɛ, ɓotu ɓe ndɛmbil kɛ kɛndɔ lalɛ kimɔte, ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka kɛ ɓɛŋna. Ɛ ɓomɔ lukse Njambiyɛ te ɛ kandɔ Isarayɛl.
31 de tal sorte que a multidão se maravilhou vendo os mudos a falar, os aleijados sãos, os coxos a andar, e os cegos a ver; e glorificava o Deus de Israel.
32 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ Yesus jeɓa ɓejekɛ ɓenɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Mi kɛ gwe ŋgwɛtɛ ŋgil ɓotu ɓaka ɓuɗyate, kɛto yo mɛ kɛ̀ muka mɛtu yitati yi ɓo waka kɛ kɛki mbɛ kɛ́. Ma yasi te yi ɓo ta ɗye yeti. Mi yeti kɛ kwaɗyɛ nde, ɓo ɗûkwɛ nɛ nja na, kambɔ wum mɛ nje ɓaɗyɛ ɓo kɛ nje.»
32 E Jesus, chamando os seus discípulos, disse: Tenho compaixão da multidão, porque já está comigo há três dias e não tem o que comer, e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Ɛ ɓejekɛ ɓenɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Waka koŋgor, hɛ ta kelɔ ɓa nan yí dolɔ nɛ ɓuɗya mɛɗye mɛte yi wusɛ ta nyɛ nɛ njɛl ŋgil nda yikɛ, ɓo má ɗye ditɔ?»
33 E os seus discípulos disseram-lhe: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para saciar tal multidão?
34 Ɛ Yesus diyɛ ɓo nde: «Wunɛ nɛ mampa niŋgɔ?» Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Yitan jɔ yiɓa nje ɓu̧ ɓɔnɔ ɓenjanjɔ nɛ mbɛt.»
34 E Jesus disse-lhes: Quantos pães tendes? E eles disseram: Sete e uns poucos peixinhos.
35 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓomɔ nde, ɓo ɗîy ɗiyɔ kɛ mɛnɛti.
35 Então, mandou à multidão que se assentasse no chão.
36 Ɛ nyɛ ɓu̧ mampa yinɔri yitan jɔ yiɓa nɛ̀ ɓenjanjɔ nyɛ Njambiyɛ wosoko nje lekɛ yo nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ. Ɛ ɓo nje ɓu̧ yo kɛ̀ kaɓɔ nyɛ ŋgil ɓomɔ.
36 E, tomando os sete pães e os peixes e dando graças, partiu-os e deu-os aos seus discípulos, e os discípulos, à multidão.
37 Ɓomɔ hɛnɛ ɗyenama ditɔ, ɛ ɓo nje wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte tonjɛ mɛmakɔ yitan jɔ yiɓa.
37 E todos comeram e se saciaram, e levantaram, do que sobejou, sete cestos cheios de pedaços.
38 Ɓotu ɓete ɓe ɗyenama ɓaka ɓa̧ ɓembam nɛ ɓembam tomay yini kinɛ tɔlɔ ɓomari nɛ̀ ɓɔnɔsikɛ na.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.
39 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓomɔ nde, ɓo sîki ɗuwɛ. Ɛ nyɛ nje ɓendɔ landi kɛ̀ pɛ wɛtɛ mbɛy nde Magadaŋ.
39 E, tendo despedido a multidão, entrou no barco e dirigiu-se ao território de Magdala.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.