Mateus 15
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA
1 Ndana, ɛ *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi ɓe wulma Yerusalɛm ɓaka nje kɛ yi Yesus diyɛ nyɛ nde:
1 Então, vieram de Jerusalém a Jesus alguns fariseus e escribas e perguntaram:
2 «Kɛto ŋge yi ɓejekɛ ɓɔ yaŋgile mɛkele mɛte yi wulma nɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu kɛ́? Kɛto ɓo ti wéya ɓɔ komɛ ɓo kwaɗyɛ ɗyena kɛ́ na?»
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? Pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Ma wunɛ, kɛto ŋge yi wunɛ nje yaŋgile mboŋga te yi Njambiyɛ kpalɔ nje ɓeŋgwɛ mɛkele mɛte yun nɛ ŋguru wun kɛ́?
3 Ele, porém, lhes respondeu: Por que transgredis vós também o mandamento de Deus, por causa da vossa tradição?
4 Ma Njambiyɛ lɛpima nde: ‹Jɛsɔ sɔŋgwɛ ɓenɛ nyɔŋgwɛ.› A lɛpima sendi nde: ‹Mɔ te ɛ ta lɛpina ɓeyate nɛ saŋgwɛ ho nɛ nyaŋgwɛ, ɓo wôku nyɛ.›
4 Porque Deus ordenou:
5 Ma kɛ yun, wunɛ lɛ́pi yun nde, ŋgɛ mumɔ lɛpɛ nyɛ saŋgwɛ ho nyɛ nyaŋgwɛ nde: ‹Yasi te yi mi diyma kamɛ nɛ wɛ kɛ́, mi sima si nyɛ Njambiyɛ yo nɛ sadaka.›
5 Mas vós dizeis: Se alguém disser a seu pai ou a sua mãe: É oferta ao Senhor aquilo que poderias aproveitar de mim;
6 Womɛte kɛ yun, mɔ te yakama ɗiyɔ kinɛ kamɛ se saŋgwɛ ho nyaŋgwɛ na. Ɗete, wunɛ kɛ kpalɔ li̧ lɛpi te yi Njambiyɛ wulɛ kɛ mɛkele mɛte yi wunɛ tɛmbiɗya kandɛ nɛ ɓetomba kɛ́.
6 esse jamais honrará a seu pai ou a sua mãe. E, assim, invalidastes a palavra de Deus, por causa da vossa tradição.
7 Wunɛ ɓotu ɓe likisi, lɛpi te yi Esayi te mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ lɛpima kɛ kasi yun kɛ́ ɓa̧ gbakasi. A lɛpima nde:
7 Hipócritas! Bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 ‹Ɓotu ɓaka kán mi ndi kɛ kondɔ numbu, yasi wɛtɛ, temɔ yan lɔndunate nɛ mbi̧ nɛ mi.
8 Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Kannate yi ɓo kanɛ nɛ mi kɛ́ gba gbɛlate, kɛto ɓo téɗya ndi mɛyasi mɛte yi wulɛ kɛ pɛsina te yi ɓomɔ.› »
9 E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
10 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus jeɓa ŋgil lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde: «Wunɛ lɛ̂ŋgwɛ mɛtɔ yí wokɔ lɛpi kɛ.
10 E, tendo convocado a multidão, lhes disse: Ouvi e entendei:
11 Yeti yasi te yi nyiŋɛ kɛ numbu mumɔ kɛ́ kelɛ nde, a ɓɛ̂ki nɛ sɛmbɔ na, yasi wɛtɛ, yo yasi te yi pundɛ kɛ numbu nɛ kɛ́, yo yite kelɛ nde, a ɓɛ̂ki nɛ sɛmbɔ.»
11 não é o que entra pela boca o que contamina o homem, mas o que sai da boca, isto, sim, contamina o homem.
12 Ndana, ɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ̀ kɛ kɛki nɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «’Wɛ kɛ duwɛ ka nde, lɛpi te yi wɛ lɛpima kɛ́ njaŋgwa temɔ *Ɓefarisɛ̧ ɓuɗyate?»
12 Então, aproximando-se dele os discípulos, disseram: Sabes que os fariseus, ouvindo a tua palavra, se escandalizaram?
13 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Kwalɔ mbunjɔ hɛnɛ te yi Saŋmbɛ te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ tì ɓɛ, yo ta sutuna.
13 Ele, porém, respondeu: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Nɛ tîki ɓo, ɓo ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka. Ɓo kɛ teɗye ɓɛsɔ ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka nje. Ma ŋgɛ mɔ ɗiɓina misi teɗye jakɔsɔ mɔ ɗiɓina misi nje, ɓo hɛnɛ yiɓa ta ɓalɔ kɛ mɔy ɓelɔ.»
14 Deixai-os; são cegos, guias de cegos. Ora, se um cego guiar outro cego, cairão ambos no barranco.
15 Ɛ Piyɛr ɓu̧ lɛpi lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nɛmba to kanɔ te nyɛ wusɛ.»
15 Então, lhe disse Pedro: Explica-nos a parábola.
16 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «’Ko wunɛ sendi, wunɛ tì pa ɓɛ ndi nɛ ɗyanɔ na?
16 Jesus, porém, disse: Também vós não entendeis ainda?
17 Wunɛ yeti kɛ wokɔ ka nde, yasi hɛnɛ te yi nyiŋɛ kɛ numbu kɛ́ píkwɛ kɛ̀ kɛ mɔy mumɔ, kɛ kɔŋte, a má kɛ̀ nyakɔ yo kɛ mboŋ na?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre e, depois, é lançado em lugar escuso?
18 Ma yasi wɛtɛ, mɛyasi mɛte yi pundɛ kɛ numbu mumɔ kɛ́ wúla kɛ mɔy temɔ. Yo yite kelɛ nde, a ɓɛ̂ki nɛ sɛmbɔ,
18 Mas o que sai da boca vem do coração, e é isso que contamina o homem.
19 kɛto ɓeya mɛtakɛ hɛnɛ wúla ndi kɛ mɔy temɔ mumɔ. Yo kasi wona ɓomɔ. Yo kwalɔ kelna mɛwanja hɛnɛ te yi mumɔ yakama kelɔ. Yo kasi mɛguɓɔ nɛ̀ kasi pɛsina lɛpi nyɛ mumɔ kɛ numbu nɛ̀ kasi tɔyna ɓɛsɔ.
19 Porque do coração procedem maus desígnios, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos, blasfêmias.
20 Yo mɛyasi mɛnɔri kelɛ nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ sɛmbɔ. Ma ŋgɛ mumɔ ɗyena kinɛ pa weyɛ ɓɔ, yite ti kél nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ sɛmbɔ na.»
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos não o contamina.
21 Yesus tɛmma womɛte kwa̧ kɛ̀ kɛ mɛnɛti mɛ Tir nɛ̀ Sidɔn.
21 Partindo Jesus dali, retirou-se para os lados de Tiro e Sidom.
22 Yaka nɔ, wɛtɛ nyari ŋgɔndu Kanan ɛ ɗikima ɗiyɔ kɛ mɛnɛti mɛte kɔ nja̧ kɛ yenɛ kembiɗya lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, mɔnɔ Davit, gwakɔ ŋgwɛtɛ wombɛ. Ɓeya sisiŋ kɛ njaŋgwɛ ŋgɔndu wombɛ ɓeyate.»
22 E eis que uma mulher cananeia, que viera daquelas regiões, clamava: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim! Minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Ko Yesus tì yeŋsa yaŋa nyɛ nyɛ na. Ɓejekɛ nja̧ kɛ kɛki Yesus jeliyɛ nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Lɛpɔ nyɛ nya kɔ nde, a kwâŋ, kɛto a kɛ ɗiki kembiɗya ɓeŋgwɛ nɛ wusɛ.»
23 Ele, porém, não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, aproximando-se, rogaram-lhe: Despede-a, pois vem clamando atrás de nós.
24 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Njambiyɛ tomma mi njesɛ, nɛ́ mi nje joŋgwɛ ndi ɓɔnɔ ɓesam ɓe kandɔ Isarayɛl ɓe ma ɗimbiyɛ ɓaka.»
24 Mas Jesus respondeu: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Ko ɗete, nya kɔ nja̧ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, kama mi.»
25 Ela, porém, veio e o adorou, dizendo: Senhor, socorre-me!
26 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Yo yeti kimɔte nde, ɓo ɓôŋ mɛɗye mɛ ɓɔnɔsikɛ nje ɓetɛ nyɛ ɓɔnɔ ɓembiye na.»
26 Então, ele, respondendo, disse: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Ɛ nyari lɛpɛ nde: «Yo gbate ɗete, Nyaŋgwɛ Kumande. Ma ko ɗete, ɓɔnɔ ɓembiye ɗíy ndi lalɛ kɛ nji̧ teɓel yí ɗye mɛmbulma mɛɗye mɛte yi ɓalɛ wulɛ kɛ teɓel ɓemasa ɓan kɛ́.»
27 Ela, contudo, replicou: Sim, Senhor, porém os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Ndana, ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ nyari, tikina temɔ te yi wɛ nɔ kɛ yembɛ kɛ́ gba nyaŋgwɛte ɓuɗyate. Mɛyasi kêlnaŋgwɛ pɛ yɔ nda yi wɛ kwaɗyɛ kɛ́.» Ɛ mɔnɔ wenɛ ɓɛ nɛ tɛ ndi kɛ kiya ŋgimɔ te.
28 Então, lhe disse Jesus: Ó mulher, grande é a tua fé! Faça-se contigo como queres. E, desde aquele momento, sua filha ficou sã.
29 Yesus nja̧ kwa̧ komɛte kɛndɔ kumɔ kɛ kɛki nyaŋgwɛ matɔ Galile. Ɛ nyɛ kwa̧ ɓendɔ keki kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ.
29 Partindo Jesus dali, foi para junto do mar da Galileia; e, subindo ao monte, assentou-se ali.
30 Nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ nja̧ kɛ yenɛ. Ɓo nja̧ nɛ ɓotu ɓe ndɛmbil nɛ̀ ɓotu ɓe ɗiɓina misi nɛ̀ ɓaka ɓe ti tápitaŋgwɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɔsu nje ɓu̧ sendi ɓaŋa ɓuɗya ɓotu ɓe kɔn. Ɓo nja̧ nɛ ɓo hɛnɛ kɛ nji̧ mɛkol mɛnɛ, ɛ nyɛ siɗyɛ mɛkɔn man.
30 E vieram a ele muitas multidões trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos e outros muitos e os largaram junto aos pés de Jesus; e ele os curou.
31 Ɛ ŋgil ŋgbakima ɓuɗyate tɔndɔ yí ɓɛŋɛ nde, ɓotu ɓete ɓe tì ɓɛ kɛ tapita ɓaka mɛ kɛ tapita, ɓotu ɓe kɔsu mɛ nɛ tɛ, ɓotu ɓe ndɛmbil kɛ kɛndɔ lalɛ kimɔte, ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka kɛ ɓɛŋna. Ɛ ɓomɔ lukse Njambiyɛ te ɛ kandɔ Isarayɛl.
31 De modo que o povo se maravilhou ao ver que os mudos falavam, os aleijados recobravam saúde, os coxos andavam e os cegos viam. Então, glorificavam ao Deus de Israel.
32 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ Yesus jeɓa ɓejekɛ ɓenɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Mi kɛ gwe ŋgwɛtɛ ŋgil ɓotu ɓaka ɓuɗyate, kɛto yo mɛ kɛ̀ muka mɛtu yitati yi ɓo waka kɛ kɛki mbɛ kɛ́. Ma yasi te yi ɓo ta ɗye yeti. Mi yeti kɛ kwaɗyɛ nde, ɓo ɗûkwɛ nɛ nja na, kambɔ wum mɛ nje ɓaɗyɛ ɓo kɛ nje.»
32 E, chamando Jesus os seus discípulos, disse: Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanece comigo e não tem o que comer; e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça pelo caminho.
33 Ɛ ɓejekɛ ɓenɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Waka koŋgor, hɛ ta kelɔ ɓa nan yí dolɔ nɛ ɓuɗya mɛɗye mɛte yi wusɛ ta nyɛ nɛ njɛl ŋgil nda yikɛ, ɓo má ɗye ditɔ?»
33 Mas os discípulos lhe disseram: Onde haverá neste deserto tantos pães para fartar tão grande multidão?
34 Ɛ Yesus diyɛ ɓo nde: «Wunɛ nɛ mampa niŋgɔ?» Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Yitan jɔ yiɓa nje ɓu̧ ɓɔnɔ ɓenjanjɔ nɛ mbɛt.»
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete e alguns peixinhos.
35 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓomɔ nde, ɓo ɗîy ɗiyɔ kɛ mɛnɛti.
35 Então, tendo mandado o povo assentar-se no chão,
36 Ɛ nyɛ ɓu̧ mampa yinɔri yitan jɔ yiɓa nɛ̀ ɓenjanjɔ nyɛ Njambiyɛ wosoko nje lekɛ yo nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ. Ɛ ɓo nje ɓu̧ yo kɛ̀ kaɓɔ nyɛ ŋgil ɓomɔ.
36 tomou os sete pães e os peixes, e, dando graças, partiu, e deu aos discípulos, e estes, ao povo.
37 Ɓomɔ hɛnɛ ɗyenama ditɔ, ɛ ɓo nje wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte tonjɛ mɛmakɔ yitan jɔ yiɓa.
37 Todos comeram e se fartaram; e, do que sobejou, recolheram sete cestos cheios.
38 Ɓotu ɓete ɓe ɗyenama ɓaka ɓa̧ ɓembam nɛ ɓembam tomay yini kinɛ tɔlɔ ɓomari nɛ̀ ɓɔnɔsikɛ na.
38 Ora, os que comeram eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.
39 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓomɔ nde, ɓo sîki ɗuwɛ. Ɛ nyɛ nje ɓendɔ landi kɛ̀ pɛ wɛtɛ mbɛy nde Magadaŋ.
39 E, tendo despedido as multidões, entrou Jesus no barco e foi para o território de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.