Marcos 3

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus kwa̧ nyiŋɛ wolo kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn. Wɛtɛ mbam ɓa̧ womɛte, ɓɔ nɛ ma jɛmɛ ɓɛ nɛ fɛŋgɛlɛŋ.
1 E ele entrou novamente na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos seca.
2 Ɓaŋa ɓomɔ ɓa̧ kɛ pɛmɔ Yesus yi ɓɛŋɛ, simande a ta siɗyɛ kɔn mumɔ kɛ yesɔ *Saba, nɛ́ ɓo kweɗya nje te yi lɛpɔ nde, a kelma yiŋa ɓeya yasi.
2 E eles o observavam se o curaria no dia do shabat, para poder acusá-lo.
3 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ mbam te yi ɓɔ nɛ ma jɛmɛ ɓɛ nɛ fɛŋgɛlɛŋ kɔ nde: «Tɛma womɛri kɛ ɓembe ɓomɔ.»
3 E ele disse ao homem que tinha a mão seca: Fique de pé.
4 Ɛ Yesus nje diyɛ ɓo nde: «Mɛmboŋga mun lɛ́pi nɛ ŋge? ’Ɓo kâma mumɔ kɛ yesɔ Saba, ho ɓo kêl nyalɔ nɛ nyɛ? Nɛ̀ joŋgwa mumɔ nɛ̀ wona nɛ, yasi te nda yi mumɔ yâkaŋgwɛ kelɔ kɛ yesɔ Saba kɛ́?» Ɛ ɓo ɗiyɛ nɛ kpiŋgbili kinɛ ɓutɛ numbu na.
4 E ele disse-lhes: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida, ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Ɛ Yesus wokɛ ŋgambi kaŋɛ misi ɓɛŋɛ nɛ ɓo hɛnɛ kɔla, kɛto mɛtemɔ man ɓa̧ nɛ keskere. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ mbam kɔ nde: «Sambila ɓɔ.» Ɛ nyɛ sambile ɓɔ. Ɛ ɓɔ te yi ma jɛmɛ kɛ́ yɔkwɛ nje kɛ mbɛy te.
5 E olhando-os ao redor com ira, entristecido pela dureza de seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e sua mão foi completamente restaurada como a outra.
6 Ɛ *Ɓefarisɛ̧ pundɛ ɓekɛ ɓekɛ ɓenɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ njɔŋ Kumande Herod ɓaka kɛ̀ kelɔ kutu yí sa̧ nje te yi ɓo yakama wo nɛ Yesus.
6 E os fariseus, saindo dali, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, como eles poderiam destruí-lo.
7 Yesus jisima kwa̧ ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ̀ pulɔ nyaŋgwɛ matɔ. Nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ ɓeŋgwa nyɛ. Ɓo wúla Galile,
7 Mas Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 wulɛ Yerusalɛm nɛ̀ Yuda hɛnɛ, wulɛ Idume nɛ̀ pɔku te yi Tir nɛ̀ Sidɔn. Nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ te nja̧ kɛ yi Yesus, kɛto ɓo wokuma mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ ɗikima kelɔ kɛ́.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e do outro lado do Jordão, e os de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas ele fazia, vinha até ele.
9 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde, ɓo ɓôŋ wɛtɛ mɔnɔ landi ɓakiɗye womɛte laɗye nɛ nyɛ, kambɔ nyiɓi nyiɓi ŋgil ɓomɔ te yikɛ mɛ nje matima nyɛ.
9 E ele falou aos seus discípulos que deveria ter um barquinho o esperando, por causa da multidão, para que não o apertasse,
10 Yo nde, nda yi nyɛ ɗikima siɗyɛ kɔn ɓuɗya ɓomɔ ɗete kɛ́, ɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ nɛ mboya mɛkɔn ɓaka ɗiki matima nyɛ yí sa̧ nje te yi kpokɛ nyɛ.
10 Pois ele havia curado muitos, de modo que eles o pressionavam para tocá-lo, todos os que tinham pragas.
11 Kɛ ɓɛ ɓeya mɛsisiŋ, ŋgimɔ hɛnɛ te yi ɓo ɗikima kaŋɛ misi ɓɛŋɛ nyɛ, ɓo ɗikima kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ kembiɗya nde: «Wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ!»
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Yasi wɛtɛ, a ɗikima kiɗyɛ ɓo nde, kpɛ, ɓo tî kel nde, mumɔ dûkwɛ nyɛ na.
12 E ele os repreendia fortemente, para que não o dessem a conhecer.
13 Yesus nja̧ kwa̧ ɓendɔ keki jeɓa ɓotu ɓete ɓe nyɛ kwaɗya nde, ɓo njâki ɓaka. Ɛ ɓo kɛ̀ kɛ kɛki nɛ.
13 E subiu a um monte, e chamou a si os que ele queria; e vieram a ele.
14 Ɛ nyɛ tɔkɛ ɓomɔ kamɔ jɔ yiɓa ɓe ta ɗiyɔ kɛ kɛki nɛ ɓaka, na tom ɓo sendi kɛnjɛ kɛ pelɛ Kimɔ Tom,
14 E ele ordenou doze, para que estivessem com ele, e que ele pudesse enviar para pregar,
15 nyɛ sendi ɓo ɗeti te yi soŋɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓomɔ.
15 e ter poder para curar enfermidades e expulsar os demônios:
16 Mɛɗinɔ mɛ ɓomɔ kamɔ jɔ yiɓa te ɓe nyɛ tɔkuma ɓaka, yokɛ: Yo nɛ Simɔn te yi nyɛ loma nyɛ nde Piyɛr kɔ.
16 Simão, a quem pôs o sobrenome Pedro,
17 Yo nɛ Jak te mɔnɔ Seɓede ɓenɛ maŋ wenɛ Jaŋ. Yesus loma ɓo nde Bowanɛrgɛs, yite nde Ɓɔnɔ ɓe lum mbiyɔ.
17 e Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, de sobrenome Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Yo nɛ Andere nɛ̀ Filip nɛ̀ Bartelemi nɛ̀ Matiyo nɛ̀ Tomasi nɛ̀ Jak te mɔnɔ Alfe nɛ̀ Tade ɓu̧ Simɔn te yi ɓo jeɓa nde Mɔnɔ kandɔ kɔ,
18 e André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o cananita,
19 nje ɓu̧ Yudas Iskariyot, mɔ te ɛ ɗyaŋgwa Yesus kɔ.
19 e Judas Iscariotes, que também o traiu; e eles entraram em uma casa.
20 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ Yesus nje yɔkwɛ kɛ̀ pɛ tu̧ ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ. Ɓo tì ɓɛ nɛ mɔnɔ ŋgimɔ te yi ɗye mɔnɔ yaŋa na, kɛto nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ nja̧ wesiɗya wolo komɛte.
20 E a multidão vinha junto outra vez, de tal modo que eles nem podiam comer pão.
21 Kɛ ɓemaŋ nɛ Yesus ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ ɓo kɛ̀, nɛ́ ɓo kɛ̀ ɓu̧ nyɛ kwa̧ nɔ, kɛto ɓo ɗikima lɛpɔ tandɛ yan nde: ‹A kɛ kɔnɔ nɛ to.›
21 E quando seus amigos ouviram isto, saíram para o prender; porque eles diziam: Ele está fora de si.
22 Ɛ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi ɓete ɓe wulma Yerusalɛm ɓaka lɛpɛ nde: «A nɛ *Kum ɓeya mɛsisiŋ te yi ɓo jeɓa nde *Belsebul kɔ kɛ yotu. A sóŋa ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓomɔ nɛ ɗeti te yi Kum ɓeya mɛsisiŋ.»
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Ele tem a Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa demônios.
23 Ndana, ɛ Yesus jeɓa ɓo lɛpɔ nyɛ ɓo nɛ nje kanɔ nde: «’*Satan nɛ ŋguru wenɛ yakama ɗuɗye yotu nɛ nɛ nje te yin?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Kɛ kiya ɓotu ɓe kandɔ wɛtɛ ɓaka kɛ ɓembe lu̧ ɗyambi tandɛ yan, kandɔ te tí kɛ̀ mbɔmbu na.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Sendi, kɛ kiya ɓotu ɓe mɔy tu̧ wɛtɛ ɓaka kɛ ɓembe lu̧ ɗyambi tandɛ yan, mɔy tu̧ te tí kɛ̀ mbɔmbu na.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Ɗete, ŋgɛ Satan lu̧ ɗyambi suŋgwɛ nɛ yotu nɛ nɛ ŋguru wenɛ ɓakɛ yotu nɛ kɛ ɓembe, a tí kɛ̀ mbɔmbu joŋna na, yasi wɛtɛ, a ta yambile.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem um fim.
27 Mumɔ ti yaka nyiŋɛ kɛ tu̧ wɛtɛ ŋgaɓolo mbam yí wɛnjile mɛyasi mɛnɛ kinɛ pa kandɛ ɓiye nyɛ wotɔ nyɛ, na nje wɛnjile mɛyasi mɛnɛ na. Yo nde, ŋgɛ nyɛ si kandɛ wotɔ nyɛ, a má nje wɛnjile mɛyasi mɛ tu̧ ɗyenɛ yɛy.
27 Nenhum homem pode entrar na casa de um homem forte e saquear os seus bens, exceto se primeiro amarrar o homem forte; e então lhe saqueará a casa.
28 «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ: Njambiyɛ yakama tikɔ ɓomɔ nɛ ŋgwɛtɛ kɛ ɓeya yasi hɛnɛ te yi ɓo kelɛ nɛ̀ kɛ kwalɔ lɛpi gbutu hɛnɛ te yi ɓo yakama lɛpɔ suŋgwɛ nɛ nyɛ kɛ́.
28 Na verdade eu vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e as blasfêmias com que tiverem blasfemado;
29 Yasi wɛtɛ, mumɔ hɛnɛ ɛ ta lɛpɔ lɛpi gbutu suŋgwɛ nɛ Kimɔ Sisiŋ, ko Njambiyɛ tí tikɔ mɔ te nɛ ŋgwɛtɛ wɛtɛ yesɔ na. Yo nde, mɛɓeyɔ mɛte ta ɗiyɔ kɛ to nɛ kpo nɛ kpo.»
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca terá perdão, mas está em perigo de condenação eterna;
30 Yesus lɛ́pi ɗete, kɛto ɓo ɗikima lɛpɔ nde, a nɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu.
30 porque eles diziam: Ele tem um espírito imundo.
31 Semɔ semɔ, ɛ nyaŋgwɛ nɛ Yesus ɓenɛ ɓemaŋ ɗya̧ ɗiyɔ kɛ sɛ̧ tomɔ mumɔ, na kɛ̀ jeɓa nyɛ.
31 Vindo, então, seus irmãos e sua mãe e, em pé do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ ɓa̧ mɛtiɗyɛ linje nyɛ. Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ɓɛŋa, nyɔŋgwɛ kɛ sɛ̧ ɓenɛ ɓemɔŋ, ɓo kɛ ɗita wɛ.»
32 E a multidão estava assentada ao seu redor, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Nda nyaŋmbɛ? Ɓe nda ɓemaŋ ɓembɛ?»
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe, ou meus irmãos?
34 Ɛ nyɛ kaŋɛ misi ɓɛŋɛ nɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ mɛtiɗyɛ linje nyɛ ɓaka lɛpɔ nde: «Nɛ ɓɛ̂ŋa, nyaŋmbɛ nɛ̀ ɓemaŋ ɓembɛ, ɓo ɓaka!
34 E ele olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Yo nde, mumɔ hɛnɛ ɛ kelɛ yasi te yi Njambiyɛ kwaɗyɛ, mɔ te maŋmbɛ ho ɗyɔmbu ɗyembɛ ho nyaŋmbɛ.»
35 Porque aquele que fizer a vontade de Deus, este é meu irmão, e minha irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.