Marcos 14

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jesɔ *Paska Ɓeyudɛn nɛ̀ ŋgimɔ jesɔ ɗyena mɛmampa te yi kinɛ ŋga̧ kɛte kɛ́ ɓukwa̧ ndi mɛtu yiɓa, nɛ́ yo kelna. Ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi saŋma nje te yi ɓo yakama ɓiye Yesus nɛ nje likisi yí wo nɛ nyɛ.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Ɓo saŋma nje te ɗete, kɛto ɓo ɗikima lɛpɔ nde: «Yo tî kelnaŋgwɛ kɛ ɓembe jesɔ na, kambɔ ɓomɔ mɛ nje kelɔ mɛyasi nɛ hoya hoya.»
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yesus ɓa̧ kɛ Betani kɛ tu̧ wɛtɛ mbam nde Simɔn, a ɓa̧ kɛ kɔnɔ nɛ ndoko. Piŋɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ ɗyena kɛ́, ɛ wɛtɛ nyari nyiŋɛ tu̧ nɛ wɛtɛ ndaki tondunate nɛ yiŋa lɔbinda nde *nar yi ɗye ɓuɗya mɔni. Ɓo sama ndaki te nɛ wɛtɛ tari nde albatɛrɛ. Lɔbinda te ɓa̧ nɛ sɛŋgɛlɛŋ, ɓo tì pulɛ yo nɛ yiŋa yasi na. Ɛ nya kɔ lekɛ numbu ndaki kumbɛ mutɔ yinɔri kɛ to Yesus.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Ɓaŋa ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka wokuma ŋgambi lɛpɔ tandɛ yan nde: «To ɓekiɗya lɔbinda te yikɛ ɓa nɛ ŋge?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Ma ɓo ɗyaŋgwa yo ɓuɗya mɔni laŋsa ɓuyɔ mɔni te yi ɓo gbo nɛ mɔ mɛsay kɛ mɛtu mɛsay gɔmay yitati yí kamɛ nɛ ɓotu ɓe ŋgwɛtɛ.» Ɛ ɓo lɛpina ɓeyate suŋgwɛ nɛ nya kɔ.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Wunɛ tîki nyɛ nɛ sɛm. Kɛto ŋge yi wunɛ njaŋgwɛ nyɛ kɛ́? A kelma kimɔ yasi nɛ mi.
6 Mas Jesus disse:
7 Nɛ ɓɛ̂ŋa, wúnɛ ɓotu ɓe ŋgwɛtɛ kɛ ɗiyɔ kɛ kiya mbɛy mɛtu hɛnɛ. Ɗete, mɛŋgimɔ hɛnɛ te yi wunɛ kwaɗyɛ, wunɛ yakama kelɔ kimɔ yasi nɛ ɓo. Ma kɛ ɓɛ mi, mi tí ɗiyɔ mbɛ sinɛ wunɛ kɛ kiya mbɛy mɛtu hɛnɛ na.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Yasi te yi nyɛ ɓa̧ nɛ ɗeti te yi kelɔ, a kelma. A kandima si lɔmbɛ mi lɔbinda kɛ yotu mbɛ yí laɗye nɛ pumbuna mbɛ.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mbɛy hɛnɛ te yi ɓo ta pelɛ Kimɔ Tom kɛ to mɛnɛti hɛnɛ, ɓo ta yekiɗye sendi yasi te yi nya kɔ kelma kɛ́, nɛ́ ɓomɔ taki nɛ nyɛ.»
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Yudas te Iskariyot, yɔkɔ ɛ ɓa̧ kɛ njoka ɓejekɛ kamɔ jɔ yiɓa kɔ kwaŋma kɛ̀ kɛ yi ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ, na kɛ̀ ɗyaŋgwɛ Yesus nyɛ ɓo.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Kɛ ɓo ma si wokɔ yasi te yi nyɛ lɛpima nyɛ ɓo kɛ́, ɛ ɓo ɓɛ nɛ mɛsosa ɓuɗyate. Ɛ ɓo kpo nde, ɓo ta nyɛ nyɛ mɔni. Ndana, ɛ Yudas kandɛ saŋna kimɔ ŋgimɔ te yi nyɛ yakama ɗyaŋgwɛ nɛ nyɛ.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Bosa yesɔ jesɔ ɗyena mɛmampa mɛte yi kinɛ ŋga̧ kɛte kɛ́ ɗyaŋma. Yo yesɔ wona ɓɔnɔ ɓesam nɛ sadaka yi mɛɗye mɛ jesɔ *Paska Ɓeyudɛn. Ɛ ɓejekɛ ɓe Yesus diyɛ nyɛ nde: «Wɛ kwáɗyikwɛ nde, wusɛ kɛ̂n kombile mbɛy ɗyena jesɔ Paska te yɔ we?»
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Ɛ nyɛ tomɛ ɓaŋa ɓejekɛ ɓenɛ yiɓa lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ kɛ̂n kɛ nyaŋgwɛ ɗya, wunɛ ta saŋgwa nɛ wɛtɛ mbam nɛ mapi mɔrɔku, nɛ̀ wunɛ ɓêŋgwɛ nyɛ.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Mbɛy te yi nyɛ ta nyiŋɛ kɛte, wunɛ lɛ̂pi nyɛ sa tu̧ nde: ‹Yekele nde: Mbɛy te yi sinɛ ɓejekɛ ɓembɛ ta ɗye Paska kɛte kɛ́ ɓa we?›
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 A ta teɗye wɛtɛ nyaŋgwɛ toŋgari nyɛ wunɛ kɛ tu̧ kwey kɛ pay to te nɛ mɛyasi hɛnɛ gweya̧ kombilate kɛ mɔyte. Yo womɛte yi wunɛ ta kombile mɛɗye mɛ Paska te yusu.»
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Ɓejekɛ ka̧ ɗya̧ kɛ mɔy ɗya dolɔ mɛyasi hɛnɛ nda yi Yesus lɛpima nyɛ ɓo kɛ́. Ɛ ɓo kombile mɛɗye mɛ Paska.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Kɛ ɓekoko ma ɗya̧ kɛ́, ɛ Yesus ɗya̧ ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kamɔ jɔ yiɓa.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Piŋɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ mbɛy mɛɗye kɛ ɗyena kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Wɛtɛ mumɔ kɛ njoka yun ta ɗyaŋgwɛ mi, a waka kɛ ɗyena sinɛ nyɛ.»
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Yo nya ɓo ŋgambi ɓuɗyate kɛ temɔ. Ɛ mumɔ hɛnɛ diyɛ nyɛ wɛtɛ wɛtɛ nde: «’Yo ka mi?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo wɛtɛ mumɔ kɛ njoka yun ɓejekɛ kamɔ jɔ yiɓa, sinɛ nyɛ kɛ ɓetɛ ɓɔ kɛ kiya katɔ mɛɗye wɛtɛ.
20 Jesus respondeu:
21 *Mɔnɔ mumɔ ta kwa̧ gbate nda yi yo kɛtinate kɛ kasi nɛ kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́. Ndi nde, mɛbɔnɛ ta ɓalɔ kɛ to mɔ te ɛ ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ. Ɓo má ɗiy kinɛ ja mɔ te, ma yo gba kimɔte ɓuɗyate kɛ yenɛ.»
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Piŋɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ ɗyena kɛ́, ɛ Yesus ɓu̧ mampa. Kɛ nyɛ ma si nyɛ Njambiyɛ wosoko kɛ́, ɛ nyɛ lekɛ yo kaŋɛ nyɛ ɓo lɛpɔ nde: «Wunɛ ɓôŋ, yikɛ mɛmbundɔ mɛmbɛ.»
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɓu̧ pelɔ nɛ tena mɛnjam kɛ mɔyte. Kɛ nyɛ ma si nyɛ Njambiyɛ wosoko kɛ́, ɛ nyɛ kaŋɛ yo nyɛ ɓo, ɛ ɓo hɛnɛ hɔɓiye.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Yikɛ mɛkiyɔ mɛmbɛ, yo mɛkiyɔ mɛte yi kelɛ mbon, mɛkiyɔ mɛte yi kɛ nyanja kɛto ɓuɗya ɓomɔ.
24 Então lhes disse:
25 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ko mi tí hɔɓiye se tena mɛnjam maka na kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi mi ta nje hɔɓiye nɛ wɛtɛ jɔnjate kɛ *Kandɔ Njambiyɛ.»
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Kɛ ɓo ma si jembina yí lukse nɛ Njambiyɛ kɛ́, ɛ ɓo kwa̧ kɛ̀ kɛ *Keki mɛoliviye.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yasi te yi mi ta saŋgwa nɔ kɛ́ ta njaŋgwɛ wunɛ hɛnɛ kɛ tikina temɔ te yi wunɛ tikɛ kɛ yembɛ kɛ́, jatiɗye wunɛ kɛ ɓeya nje. Kɛto yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Mi ta mukɔ mɔ ɓakiɗya ɓesam, ɓesam má si wanja.›
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Yasi wɛtɛ, komɛ mi ta womiyɛ kɛ́, mi ta kandɛ kumɔ Galile nɛ wunɛ.»
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ ɓɛ nde, kɛ yi ɓomɔ hɛnɛ yasi te yi wɛ saŋgwa nɔ kɛ́ ta njaŋgwɛ ɓo ɗete kɛ tikina temɔ te yi ɓo tikɛ kɛ yɔ kɛ́, jatiɗye ɓo kɛ ɓeya nje, ma pɛlɛ yembɛ, ko yo tí ɓɛŋna ɗete na.»
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wɛ kɛ́: Kɛ gba tu te yɔkɔ muka wɛ ta tonɔ kumɔ mɛŋga yitati nde, wɛ yeti kɛ duwɛ mi na piŋɔ te yi kuɓɛ tì pa kɔkɔ kumɔ mɛŋga yiɓa na.»
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Yasi wɛtɛ, ɛ Piyɛr pitiɗye kɛ numbu nɛ lɛpɔ nde: «Ko ɓɛkɔ nde, sɔŋ te ɓîya mi sinɛ wɛ, ko mi tí tonɔ nɛ mbɛt nde, mi yeti kɛ duwɛ wɛ na.» Ɓo hɛnɛ lɛpima ndi ɗete sendi.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo kwa̧ kɛ̀ kɛ wɛtɛ mbɛy nde Gɛtsemane. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Wunɛ ɗîy mɛtiɗyɛ waka kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi mi ta siɗyɛ mɛŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.»
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Ɛ nyɛ ɓu̧ Piyɛr nɛ̀ Jak nɛ̀ Jaŋ kwa̧ nɔ. Ɛ wɔ̧ kandɛ ɓiyna nɛ ɓuɗyate, temɔ nɛ ɓa̧ nɛ haɓuɓu.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Temɔ mbɛ nɛ ŋgambi nda mi ta gwe. Wunɛ ɗîy waka, nɛ ɗîy mɛjemsiɗyɛ.»
34 E lhes disse:
35 Ɛ nyɛ kwa̧ nɛ mbɛt kɛ̀ mbɔmbu ɓalɔ kɛ mɛnɛti ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ, ho ŋgimɔ mɛbɔnɛ mɛte yite yakama lɔndɔ kɛ kɛki nɛ.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 A ɗikima lɛpɔ nde: «*Aba Da, wɛ nɛ ɗeti te yi kelɔ mɛyasi hɛnɛ. Kelɔ nde, nyaŋgwɛ mapi mɛbɔnɛ mɛte yikɛ ɗûkwɛ kɛ to mbɛ. Ma yo tî kelnaŋgwɛ nda yi mi kwaɗyɛ kɛ́ na, yo kêlnaŋgwɛ nda yi wɛ kwaɗyɛ kɛ́.»
36 E dizia:
37 Ɛ nyɛ kɛ̀ yɔkwɛ nje komɛ ɓejekɛ ɓa̧ kɛ́ dolɔ ɓo kɛ jakɔ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ Piyɛr nde: «Simɔn, wɛ kɛ gba jakɔ. Ko gbɛla hawa wɛtɛ, wɛ tì wɛliyɛ ɗiyɔ mɛjemsiɗyɛ na.
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Wunɛ ɗîy mɛjemsiɗyɛ, nɛ̀ wunɛ ŋgwɛ̂taŋgwɛ nɛ Njambiyɛ, ma mɛɓoɓilan mɛ nje laŋsa wunɛ. Temɔ nɛ yɛsiɗyɛ kelna kimɔ yasi, ko ɗete, mɛmbundɔ nɛ tɛkɔ.»
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ɛ nyɛ jisɛ wolo kwa̧ kɛ̀ nɛ naŋ kɛ̀ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ lɛpɔ ndi kiya mɛlɛpi mɛte yi nyɛ kandima lɛpɔ kɛ́.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 A ka̧ gbiŋgbɔ mate nje dolɔ sendi ɓo kɛ jakɔ, kɛto jakɔ kwaŋma ɓo kɛ misi. Ɓo tì ɓɛ nɛ yaŋa te yi ɓo yakama yeŋsa nyɛ nyɛ na.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ nje kɛ mɛŋga yitatite, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ kômbila ya ndana, wɛɗya yun lalɛ. Yakama yɛy, ŋgimɔ ɗyaŋma. Nɛ ɓɛ̂ŋa, ɓo ta ɓu̧ *Mɔnɔ mumɔ ndana kaŋɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ mɛ ɓotu ɓe mɛɓeyɔ.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Nɛ tɛ̂ma, hɛ kwâŋ. Nɛ ɓɛ̂ŋa, mɔ ɗyaŋgwɛ mi kɔ yima!»
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Yesus ɓa̧ ndi kɛ lɛpɔ ɗete kɛ́, yaka nɛ Yudas te ɛ ɓa̧ kɛ njoka ɓejekɛ kamɔ jɔ yiɓa kɔ kɛ ɗya̧. A nja̧ nɛ nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ. Ɓo ɓa̧ nɛ mɛkafa nɛ̀ mɛtegbe. Yo ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya tomɛ ɓo.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Mɔ te ɛ ta ɗyaŋgwɛ nyɛ kɔ nya ɓo kasiya nde: ‹Mɔ te yi mi ta nyɛnɔ nyɛ dulɔ numbu nɛ kɔ, ɛru, nɛ̀ wunɛ ɓîya nyɛ kwa̧ nɔ pɛmɔ nyɛ kimɔte.›
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Yudas ɗyaŋma kɔpɔ kɔpɔ kɛ̀ kɛ kɛki Yesus lɛpɔ nde: «Yekele!» kwa̧ dulɔ numbu nɛ.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Ɗete, ɛ ɓotu ɓaka ŋgbɔ ɓiye Yesus.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Ɛ wɛtɛ mɔ te ɛ ɓa̧ womɛte kɔ sutɛ kafa kɔtɔ nɛ mɔ mɛsay mɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ pɛsɔ tɔ nɛ ɓetɛ kɛ mɛnɛti.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Ɛ Yesus diyɛ ɓotu ɓenɔri nde: «’Mi ka mɔ guɓɔ, nɛ́ wunɛ ɓu̧ mɛkafa nɛ̀ mɛtegbe yí nje ɓiye nɛ mi?
48 Jesus lhes disse:
49 Mi ɗikima ɗiyɔ mɛtu hɛnɛ kɛ njoka yun teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ, ma wunɛ tì ɓiye mi na. Yo nde, mɛyasi kwáŋnaŋgwɛ ɗekɛ, nɛ́ mɛlɛpi mɛte yi ɗiyɛ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ si tondu.»
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Ndana, ɛ ɓejekɛ hɛnɛ si posiyɛ li̧ nyɛ.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Wɛtɛ gwanjɔ ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ Yesus ndi nɛ gbɛla gwey kɛ yotu kinɛ yiŋa lambɔ kɛ mɔyte na. Ɛ ɓo kwaɓɛ nyɛ.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ wɛkiɗye gwey tikɔ nɛ ɓo sɛɗyɛ kwa̧ sɔkɛrɛ.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Ɓo ɓoŋma Yesus kɛ̀ nɔ kɛ yi nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ. Ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ hɛnɛ nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi wesiɗyama womɛte.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Piyɛr ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ Yesus nɛ naŋ kumɔ kɛ mɔy ndoko nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ. Ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ ɓenɛ ɓotu ɓe mɛsay kwa̧ wɛtina ɗitɛ.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ kɛ njɔŋ nyaŋgwɛ jɔsi Ɓeyudɛn ɓaka saŋma to lɛpi te yi ɓo ta lɛpɔ suŋgwɛ nɛ Yesus yí wo nɛ nyɛ. Ma yasi wɛtɛ, ɓo saŋma deŋgɔ.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Yo nde, ɓomɔ ɓuɗyate ɗikima nje pɛsɔ lɛpi nyɛ nyɛ kɛ numbu. Ma ŋgiŋ yan ɓa̧ dɛlɛ dɛlɛ.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Ɓaŋa ɓomɔ tɛmma pɛsɔ lɛpi nyɛ nyɛ kɛ numbu lɛpɔ nde:
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 «Hɛ wokuma, a kɛ lɛpɔ nde: ‹Mi ta si lekɛ mbanjɔ Njambiyɛ te yɔkɔ yi ɓomɔ summa nɛ mɛɓɔ kɔ nje sumɔ wɛtɛ ndi kɛ mɛtu yitati. Mbɛte yeti mɛɓɔ mɛ ɓomɔ ta sumɔ na.› »
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Ko ɗete, ŋgiŋ yan ɓa̧ sendi dɛlɛ dɛlɛ kɛ lɛpi te yi ɓo lɛpima kɛ́.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Ɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ tɛmɛ kɛ mbɔmbu ɓomɔ hɛnɛ diyɛ Yesus nde: «’Wɛ yeti kɛ yeŋsa ka yaŋa kɛ yasi te yi ɓotu lɛpɛ suŋgwɛ nɛ wɛ kɛ́ na?»
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Ɛ Yesus ɗiyɛ ndi nɛ sɛm kinɛ yeŋsa yaŋa na. Ɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ ɓasiɗye diyɛ nyɛ lɛpɔ nde: «’Wɛ ka *Krist, mɔnɔ Njambiyɛ te ɛ nɛ mɛluksa kɔ?»
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «I̧, yo mi. Wunɛ ta ɓɛŋɛ *Mɔnɔ mumɔ mɛtiɗyɛ kɛ mbam ɓɔ Njambiyɛ te ɛ nɛ ŋguŋguɗyɛ hɛnɛ kɔ. Wunɛ ta ɓɛŋɛ sendi nyɛ kɛ nje kɛ mɔy kulutu kɛ ɗyoɓɔ.»
62 Jesus respondeu:
63 Ndana, ɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nyalɛ mɛlambɔ kɛ yotu nɛ lɛpɔ nde: «Ŋge yi ɓo ta lɛpɔ sendi nyɛ wusɛ kɛ́?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Wunɛ wokuma lɛpi gbutu te yi nyɛ lɛpima suŋgwɛ nɛ Njambiyɛ kɛ́. Kɛ yun, nɛ ɓɛ́ŋa nan?» Ɛ ɓo hɛnɛ pɛsɛ nde, yakama nde, ɓo wôku nyɛ.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Ɛ ɓaŋa kandɛ sana mɛsɛri kɛ yotu nɛ, wotɔ misi mɛnɛ, sɔmɔ nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Tuɓɔ mɔ te ɛ sɔmma wɛ kɔ.» Ɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓiye nyɛ kandɛ kpakina nɛ kɛ pokɔ.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Kɛ ŋgimɔ te yi Piyɛr ɓa̧ ndi kɛ mɔy ndoko kɛ sɛ̧ kɛ́, ɛ wɛtɛ nya te ɛ ɓa̧ kɛ njoka ɓomari ɓete ɓe ɗikima kelɔ mɛsay kɛ tu̧ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ ɓaka nje.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Kɛ nyɛ ma ɓɛŋɛ Piyɛr kɛ mɛwɛtina mɛ ɗitɛ kɛ́, ɛ nyɛ seŋgile nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ sendi, wɛ ɓa̧ wúnɛ Yesus te mɔ Nasarɛt.»
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Ɛ Piyɛr tonɛ lɛpɔ nde: «Mi yeti kɛ duwɛ yaŋa na. Mi yeti kɛ wokɔ mbɛ to yasi te yi wɛ kwaɗyɛ lɛpɔ kɛ́ na.» Ɛ Piyɛr jisɛ kɛ mɔy ndoko kɛ̀ pɛlɛ numɛy te. Ɛ mbam kuɓɛ kɔkɛ.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Kɛ nya kɔ ma ɓɛŋɛ Piyɛr wolo kɛ́, ɛ nyɛ kandɛ lɛpinate sendi nyɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka nde: «Mbam kɔ kɛ njoka ɓotu ɓete.»
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Ɛ Piyɛr ɓasiɗye tonɔ. Ɗiyɔ nɛ mbɛt kɛ kɔŋ te kɛ́, ɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Gbate, wɛ kɛ njoka ɓotu ɓete, kɛto wɛ mɔ Galile.»
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Ɛ Piyɛr kandɛ mɛkinja mɛ yotu ɓiye kwey ɓiye nji̧ lɛpɔ nde: «Mi yeti kɛ duwɛ mbam te yi wunɛ lɛpɛ nɔ kɔ na.»
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Yaka nɛ mbam kuɓɛ kɛ kɔkɔ kɛ mɛŋga yiɓate. Ɛ Piyɛr nje takɛ lɛpi te yi Yesus ma lɛ́pi nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ ta tonɔ kumɔ muka mɛŋga yitati nde, wɛ yeti kɛ duwɛ mi na piŋɔ te yi kuɓɛ tì pa kɔkɔ kumɔ mɛŋga yiɓa.› Kɛ Piyɛr ma takɛ lɛpi yinɔri kɛ́, ɛ nyɛ kandɛ ɗukwe.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.