Marcos 10
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA
1 Yesus nja̧ tɛmɛ womɛte kwa̧ kɛ̀ kɛ mɛnɛti mɛ Yuda kɛ ŋginjɛ Yurdɛ̧. Ɛ nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ nje wesiɗya wolo kɛ kɛki nɛ. Ɛ nyɛ kandɛ teɗya yan mɛyasi nda njɛl wenɛ.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Ɛ *Ɓefarisɛ̧ nje kɛ yenɛ yí nje ɓoɓɛ nyɛ. Ɛ ɓo diyɛ nyɛ nde: «Mɛmboŋga kɛ nyɛ ka mumɔ ɗeti nde, a sôŋa ɓɔ nɛ nyari wenɛ?»
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «’Mɔyisi pɛsima nɛ ŋge nyɛ wunɛ?»
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 Ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Mɔyisi nya nje nde, mbam yakama kɛtɔ mɛkana mɛ diɗya gwaki nyɛ nyari yí soŋɛ ɓɔ nɛ nyɛ.»
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yo kɛto mɛtemɔ mun nɛ keskere, yori yi Mɔyisi kɛtima nɛ mboŋga te ɗete nyɛ wunɛ kɛ́.
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 Ma kɛ yi Njambiyɛ kusuma nɛ mɛyasi kɛ kandinate kɛ́, a kusuma mbam, kusɔ nyari.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Ɗete, mbam ta tikɔ saŋgwɛ ɓenɛ nyaŋgwɛ joŋna ɓenɛ nyari nda kɔl ɓenɛ jon.
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 Ɓo hɛnɛ yiɓa ta nje ɓɛ ndi mbundɔ wɛtɛ. Komɛte, ɓo yeti se ɓomɔ yiɓa na, ɓo mɛ ndi mbundɔ wɛtɛ.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Ma ɗete, mumɔ tî ɓaka yasi te yi Njambiyɛ sima jaŋgwɛ kɛ́ na.»
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 Kɛ ɓo ma kumɔ kɛ tu̧ kɛ́, ɛ ɓejekɛ diyɛ nyɛ mɛdiyan wolo kɛ yasi te yi nyɛ lɛpima ndana kɛ́.
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Mbam hɛnɛ ɛ ta soŋɛ ɓɔ nɛ nyari wenɛ kwa̧ ɓu̧ mbaŋa, yite nyɛ mbam mɛwanja kɛ mbɔmbu bosa nyari.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 Ma ŋgɛ nyari ɗuwɛ kɛ ɓɔ njom kɛ̀ kelɔ gwaki ɓenɛ wɛtɛ mbam, yite nyɛ nya mɛwanja.»
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ ɓomɔ ɓu̧ sɛkɛ sɛkɛ ɓɔnɔsikɛ kɛ̀ nɔ kɛ yi Yesus, na kpoki ɓo yí nyɛ ɓo mɛkombila. Yasi wɛtɛ, ɛ ɓejekɛ ɓamɛ ɓo.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Kɛ nyɛ ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ yo kwaɗye temɔ nɛ ɓuɗyate. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Nɛ tîki sɛkɛ sɛkɛ ɓɔnɔsikɛ, nɛ́ ɓo nje kɛ yembɛ. Nɛ tî peti ɓo na, kɛto *Kandɔ Njambiyɛ, yo yi njɛl ɓotu ɓete ɓe nda ɓo ɓaka.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ŋgɛ mumɔ ti jayɛ *Kandɔ Njambiyɛ nda yi mɔnɔsikɛ jayɛ nɛ yasi kɛ́ na, ko a tí nyiŋɛ kɛte na.»
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kaŋɛ ɓɔnɔsikɛ soɓɛ kɛ ɓɔ kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu yan nyɛ ɓo mɛkombila.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Ndana, kɛ Yesus ma tɛmɛ nyiŋɛ nje kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam sɛɗyɛ nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ diyɛ nyɛ nde: «Kimɔ yekele, mi kél nan, nɛ́ mi ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo?»
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Ɛ Yesus diyɛ nyɛ nde: «Wɛ jéɓaŋgwɛ mi nde kimɔ mumɔ kɛto ŋge? Kɛto kinɛ kimɔ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ na, ndi Njambiyɛ nyɛpɔ.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 Wɛ ma duwɛ mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ, yo nde: ‹Kpɛ, wɛ tî woku mumɔ na. Wɛ tî kel wanja na. Wɛ tî guɓu na. Wɛ tî pɛsi lɛpi nyɛ kɛ numbu mumɔ na. Wɛ tî seɓila mumɔ ɓu̧ nɛ yiŋa yasi kɛ mɛɓɔ mɛnɛ na. Jɛsɔ sɔŋgwɛ ɓenɛ nyɔŋgwɛ.› »
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 Ɛ mbam yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yekele, mi kɛ ɓakiɗye mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ kandɛ nɛ mɔnɔsikɛ.»
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Yesus ɓɛŋma nyɛ kwaɗyɛ nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Ɓukwa̧ yasi wɛtɛ yi wɛ tì pa kelɔ kɛ́, yo nde, kɛn ɗyaŋgwɛ mɛyasi mɔ hɛnɛ, nɔ̀ ɓôŋ mɔni te kaɓɔ nyɛ buka ɓomɔ. Ɗete, wɛ ta ɓɛ nɛ kusuku kɛ ɗyoɓɔ. Kɛ kɔŋte, nɔ̀ ɓêŋgwɛ mi.»
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 Yasi wɛtɛ, ŋgɛ mbam kɔ ma wokɔ mɛlɛpi mɛnɔri kɛ́, ɛ nyɛ tiŋɛ mɛŋgembi nɛ siɓiɓi kwa̧ nɛ ŋgambi, kɛto a ɓa̧ nɛ ɓuɗya kusuku.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Ndana, ɛ Yesus kaŋɛ misi ŋgɛkila lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Yo gba sulnate nde, ɓotu ɓe kusuku nyîŋa kɛ *Kandɔ Njambiyɛ.»
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ɓejekɛ ŋgbakimama lɛpi yinɔri ɓuɗyate. Ɛ Yesus ɓasiɗye lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓɔnɔ, yo gba sulnate nde, ɓotu ɓete ɓe nyɛ temɔ yan hɛnɛ kɛ kusuku ɓaka nyîŋ kɛ *Kandɔ Njambiyɛ.
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Yo sulnate nde, nyaŋgwɛ nyamɔ nde *samo yakama kwa̧ lalɛ nɛdɔ kɛ njɛmbi alula nɛ̀ nde, mɔ kusuku nyîŋa kɛ *Kandɔ Njambiyɛ.»
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ɛ ɓejekɛ ŋgbakima kwa̧ to te lɛpɔ tandɛ yan nde: «Ma ŋgɛ ɓɛ ɗete, nda yakama ju̧ kɔ?»
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Yesus ɓɛŋma ɓo lɛpɔ nde: «Kɛ yi ɓomɔ, mumɔ yeti nɛ ɗeti te yi kelɔ ɗete na. Ma kɛ yi Njambiyɛ, a nɛ ɗeti te yi kelɔ mɛyasi hɛnɛ.»
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 Ɛ Piyɛr ɗiyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Ɓɛŋa, wusɛ ma tikɔ su mɛyasi hɛnɛ kpalɔ ɓeŋgwɛ wɛ.»
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mumɔ hɛnɛ te ɛ ta tikɔ tu̧ ɗyenɛ, tikɔ ɓemaŋ ho ɓeɗyɔmbu ho nyaŋgwɛ ho saŋgwɛ ho ɓɔnɔ ho mɛŋgwaŋ mɛnɛ kɛto mbɛ nɛ̀ kɛto Kimɔ Tom, mɔ te ta kpalɔ ɓɛ nɛ mɛyasi gɔmay kɛ numbu yasi wɛtɛ te yi nyɛ tikima kɛ́.
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 Kandɛ ndana mɔ te ta ɓɛ nɛ mɛtu̧ gɔmay. A ta ɓɛ nɛ ɓemaŋ gɔmay ɓu̧ ɓeɗyɔmbu gɔmay. A ta ɓɛ sendi nɛ ɓenyaŋgwɛ gɔmay nɛ̀ ɓɔnɔ gɔmay ɓu̧ mɛŋgwaŋ gɔmay. A ta ɓɛ nɛ mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ kɛ mɔy nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ. Ma a ta ɓɛ sendi nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo kɛ mɛtu mɛte yi ta nje kɛ́.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Yo nde, bosa ɓomɔ ɓuɗyate ta nje ɓɛ ɓotu ɓe njimɛ. Sendi, ɓotu ɓe njimɛ ɓuɗyate ta nje ɓɛ bosa ɓomɔ.»
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Ɓo ɓa̧ kɛ kɛndi yí ɓendɔ kɛ̀ pɛ Yerusalɛm. Yesus ɓa̧ mbɔmbu, ɓejekɛ kɛ kɔŋ nɛ. Temɔ yan tì ɓɛ nɛ tɛ na. Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ nyɛ ɓaka ɓa̧ kɛ gwe wɔ̧ ɓuɗyate. Ɛ Yesus kala jeɓa ɓejekɛ ɓenɛ kamɔ jɔ yiɓa kandɛ lɛpina yasi te yi nyɛ ta saŋgwa nɔ kɛ́ nyɛ ɓo:
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 «Nɛ ɓɛ̂ŋa, wusɛ ɓe ɓendɛ kɛ̀ pɛ Yerusalɛm ɓaka. Ɓo ta ɓu̧ *Mɔnɔ Mumɔ nyɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi. Ɓo ta pɛsɔ nde, ɓo wôku nyɛ. Kɛ kɔŋte, ɓo má nje ɓu̧ nyɛ kaŋɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka.
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 Ɓotu ɓete ta nyɛtɔ nyɛ sa mɛsɛri kɛ yotu nɛ. Ɓo ta njurɔ nyɛ nɛ njambala nje wo nyɛ, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.»
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Jak ɓenɛ Jaŋ te ɓɔnɔ ɓe Seɓede nja̧ kɛ kɛki Yesus lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, yasi te yi wusɛ ta diyɛ wɛ kɛ́, hɛ gɔ́ru nde, kelɔ yo nyɛ wusɛ.»
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 Ɛ Yesus diyɛ ɓo nde: «Nɛ kwáɗyikwɛ nde, mi kêl ɓa ŋge nyɛ wunɛ?»
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Komɛ wɛ ta ɓu̧ ɗiyɔ mɛluksa mɔ kɛ́, jaya nde, wusɛ ɗîy mɛtiɗyɛ kɛ kɛki yɔ, wɛtɛ pulɔ mbam ɓɔ, wɛtɛ pulɔ gare yɔ.»
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ yeti kɛ duwɛ yasi te yi wunɛ diyɛ kɛ́ na. ’Wunɛ yakama hɔɓiye ka pelɔ mɛbɔnɛ mɛte yi mi ta hɔɓiye kɛ́? Njɛl mɛtɔpuna mɛte yi mi ta saŋgwa nɔ kɛ́, ’wunɛ yakama wɛliyɛ yo nde?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wusɛ yakama wɛliyɛ.» Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Gbate, wunɛ ta hɔɓiye pelɔ mɛbɔnɛ mɛte yi mi ta hɔɓiye kɛ́. Sendi, njɛl mɛtɔpuna mɛte yi mi ta saŋgwa nɔ kɛ́, wunɛ ta saŋgwa nɔ sendi.
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 Ma yasi wɛtɛ, kɛ kasi ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ mbam ɓɔ ho kɛ gare mbɛ, yeti mi kaɓɛ yo nyɛ ɓomɔ na. Mɛmbɛy mɛte wókunaŋgwɛ nɛ ɓotu ɓete ɓe Njambiyɛ sima si kombile yo tikɛ ɓo ɓaka.»
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Kɛ ɓejekɛ te ɓari kamɔ ma wokɔ mɛlɛpi mɛte yi Jak ɓenɛ Jaŋ lɛpima kɛ́, ɛ temɔ yan kwa suŋgwɛ nɛ ɓo.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Ɛ Yesus jeɓa ɓejekɛ hɛnɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ duwa̧ nde, ɓotu ɓete yi ɓomɔ jeɓa nde ɓekum kɛ to mɛnɛti ɓaka kɛ kpalɔ ɓendɔ to yan ɓendɔ. Ma ɓe nyaŋgwɛ ɓotu ɓete ɓe kɛ njoka yan ɓaka kɛ kpalɔ natɛ ɓo nata.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Yasi wɛtɛ kɛ yun, yo yeti kɛ kwaŋna ɗete na. Mɔ te ɛ kwaɗyɛ ɓɛ nyaŋgwɛte kɛ njoka yun kɔ yâkaŋgwɛ kelɔ mɛsay nyɛ wunɛ.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 Ma yɔkɔ ɛ kwaɗyɛ ɓɛ bosa mumɔ kɛ njoka yun kɔ ɓɛ̂ki bala ɓɛsɔ hɛnɛ.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 Kɛto *Mɔnɔ mumɔ sendi nɛ ŋguru wenɛ ti ma njáki, nɛ́ ɓomɔ kel mɛsay nyɛ nyɛ na, yasi wɛtɛ, a nja̧ nda mɔ mɛsay yí nyɛ joŋgwɛ ɗyenɛ yí kolɔ nɛ ɓuɗya ɓomɔ.»
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Ɓo kɛndima kumɔ kɛ Yeriko. Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ pundɔ ɗuwɛ kɛ mɔy ɗya ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ nɛ̀ nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ kɛ́, wɛtɛ mɔ ɗiɓina misi nde Bartime, mɔnɔ Time ɓa̧ kɛ ɗiyɔ kɛ kɛki nje. A ɗikima jɔmbɔ mɛyasi kɛ mɛɓɔ mɛ ɓomɔ.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 Ŋgɛ nyɛ ma wokɔ nde, yo Yesus te mɔ Nasarɛt kwa̧ kɛ́, ɛ nyɛ nyɛ numbu kɛ kembi lɛpɔ nde: «Mɔnɔ Davit Yesus, gwakɔ ŋgwɛtɛ wombɛ.»
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Ɓaŋa ɓomɔ ɓuɗyate ɓamma nyɛ yí sa̧ nje nde, a ɗîɓi numbu. Ma ko ɓɛkɔ ɗete, yo kɛ ŋgimɔ te yite yi nyɛ nja̧ kembɔ kwa̧ to te nde: «Mɔnɔ Davit, gwakɔ ŋgwɛtɛ wombɛ.»
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Ndana, ɛ Yesus tɛmɛ lɛpɔ nde: «Wunɛ jêɓaŋgwɛ nyɛ.» Ɛ ɓo jeɓa mɔ ɗiɓina misi lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ tî kambi yaŋa na. Tɛma, a kɛ jeɓa wɛ.»
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Kɛ nyɛ ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ ɓetɛ gambo nɛ nɛ vɛŋ lombiyɛ kɛ̀ pɛ yi Yesus.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 Ɛ Yesus diyɛ nyɛ nde: «Wɛ kwáɗyikwɛ nde, mi kêl ŋge nyɛ wɛ?» Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yekele, kelɔ nde, mi ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ.»
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Kwaŋgɔ, tikina temɔ te yi wɛ nɔ kɛ́ joŋgwa wɛ.» Ndana ndana, ɛ nyɛ kandɛ ɓɛŋna yasi ɓeŋgwɛ Yesus kɛ̀ nɔ.
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.