Marcos 10

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yesus nja̧ tɛmɛ womɛte kwa̧ kɛ̀ kɛ mɛnɛti mɛ Yuda kɛ ŋginjɛ Yurdɛ̧. Ɛ nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ nje wesiɗya wolo kɛ kɛki nɛ. Ɛ nyɛ kandɛ teɗya yan mɛyasi nda njɛl wenɛ.
1 E, levantando-se dali, foi para os termos da Judéia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Ɛ *Ɓefarisɛ̧ nje kɛ yenɛ yí nje ɓoɓɛ nyɛ. Ɛ ɓo diyɛ nyɛ nde: «Mɛmboŋga kɛ nyɛ ka mumɔ ɗeti nde, a sôŋa ɓɔ nɛ nyari wenɛ?»
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «’Mɔyisi pɛsima nɛ ŋge nyɛ wunɛ?»
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Mɔyisi nya nje nde, mbam yakama kɛtɔ mɛkana mɛ diɗya gwaki nyɛ nyari yí soŋɛ ɓɔ nɛ nyɛ.»
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yo kɛto mɛtemɔ mun nɛ keskere, yori yi Mɔyisi kɛtima nɛ mboŋga te ɗete nyɛ wunɛ kɛ́.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Ma kɛ yi Njambiyɛ kusuma nɛ mɛyasi kɛ kandinate kɛ́, a kusuma mbam, kusɔ nyari.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Ɗete, mbam ta tikɔ saŋgwɛ ɓenɛ nyaŋgwɛ joŋna ɓenɛ nyari nda kɔl ɓenɛ jon.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á a sua mulher,
8 Ɓo hɛnɛ yiɓa ta nje ɓɛ ndi mbundɔ wɛtɛ. Komɛte, ɓo yeti se ɓomɔ yiɓa na, ɓo mɛ ndi mbundɔ wɛtɛ.
8 E serão os dois uma só carne; e assim já não serão dois, mas uma só carne.
9 Ma ɗete, mumɔ tî ɓaka yasi te yi Njambiyɛ sima jaŋgwɛ kɛ́ na.»
9 Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
10 Kɛ ɓo ma kumɔ kɛ tu̧ kɛ́, ɛ ɓejekɛ diyɛ nyɛ mɛdiyan wolo kɛ yasi te yi nyɛ lɛpima ndana kɛ́.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disto mesmo.
11 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Mbam hɛnɛ ɛ ta soŋɛ ɓɔ nɛ nyari wenɛ kwa̧ ɓu̧ mbaŋa, yite nyɛ mbam mɛwanja kɛ mbɔmbu bosa nyari.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra, adultera contra ela.
12 Ma ŋgɛ nyari ɗuwɛ kɛ ɓɔ njom kɛ̀ kelɔ gwaki ɓenɛ wɛtɛ mbam, yite nyɛ nya mɛwanja.»
12 E, se a mulher deixar a seu marido, e casar com outro, adultera.
13 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ ɓomɔ ɓu̧ sɛkɛ sɛkɛ ɓɔnɔsikɛ kɛ̀ nɔ kɛ yi Yesus, na kpoki ɓo yí nyɛ ɓo mɛkombila. Yasi wɛtɛ, ɛ ɓejekɛ ɓamɛ ɓo.
13 E traziam-lhe meninos para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhos traziam.
14 Kɛ nyɛ ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ yo kwaɗye temɔ nɛ ɓuɗyate. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Nɛ tîki sɛkɛ sɛkɛ ɓɔnɔsikɛ, nɛ́ ɓo nje kɛ yembɛ. Nɛ tî peti ɓo na, kɛto *Kandɔ Njambiyɛ, yo yi njɛl ɓotu ɓete ɓe nda ɓo ɓaka.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir os meninos a mim, e não os impeçais; porque dos tais é o reino de Deus.
15 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ŋgɛ mumɔ ti jayɛ *Kandɔ Njambiyɛ nda yi mɔnɔsikɛ jayɛ nɛ yasi kɛ́ na, ko a tí nyiŋɛ kɛte na.»
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como menino, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kaŋɛ ɓɔnɔsikɛ soɓɛ kɛ ɓɔ kasɛ mɛɓɔ kɛ yotu yan nyɛ ɓo mɛkombila.
16 E, tomando-os nos seus braços, e impondo-lhes as mãos, os abençoou.
17 Ndana, kɛ Yesus ma tɛmɛ nyiŋɛ nje kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam sɛɗyɛ nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ diyɛ nyɛ nde: «Kimɔ yekele, mi kél nan, nɛ́ mi ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo?»
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele, e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Ɛ Yesus diyɛ nyɛ nde: «Wɛ jéɓaŋgwɛ mi nde kimɔ mumɔ kɛto ŋge? Kɛto kinɛ kimɔ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ na, ndi Njambiyɛ nyɛpɔ.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom senão um, que é Deus.
19 Wɛ ma duwɛ mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ, yo nde: ‹Kpɛ, wɛ tî woku mumɔ na. Wɛ tî kel wanja na. Wɛ tî guɓu na. Wɛ tî pɛsi lɛpi nyɛ kɛ numbu mumɔ na. Wɛ tî seɓila mumɔ ɓu̧ nɛ yiŋa yasi kɛ mɛɓɔ mɛnɛ na. Jɛsɔ sɔŋgwɛ ɓenɛ nyɔŋgwɛ.› »
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ɛ mbam yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yekele, mi kɛ ɓakiɗye mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ kandɛ nɛ mɔnɔsikɛ.»
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Yesus ɓɛŋma nyɛ kwaɗyɛ nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Ɓukwa̧ yasi wɛtɛ yi wɛ tì pa kelɔ kɛ́, yo nde, kɛn ɗyaŋgwɛ mɛyasi mɔ hɛnɛ, nɔ̀ ɓôŋ mɔni te kaɓɔ nyɛ buka ɓomɔ. Ɗete, wɛ ta ɓɛ nɛ kusuku kɛ ɗyoɓɔ. Kɛ kɔŋte, nɔ̀ ɓêŋgwɛ mi.»
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma coisa: vai, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Yasi wɛtɛ, ŋgɛ mbam kɔ ma wokɔ mɛlɛpi mɛnɔri kɛ́, ɛ nyɛ tiŋɛ mɛŋgembi nɛ siɓiɓi kwa̧ nɛ ŋgambi, kɛto a ɓa̧ nɛ ɓuɗya kusuku.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste; porque possuía muitas propriedades.
23 Ndana, ɛ Yesus kaŋɛ misi ŋgɛkila lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Yo gba sulnate nde, ɓotu ɓe kusuku nyîŋa kɛ *Kandɔ Njambiyɛ.»
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ɓejekɛ ŋgbakimama lɛpi yinɔri ɓuɗyate. Ɛ Yesus ɓasiɗye lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓɔnɔ, yo gba sulnate nde, ɓotu ɓete ɓe nyɛ temɔ yan hɛnɛ kɛ kusuku ɓaka nyîŋ kɛ *Kandɔ Njambiyɛ.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no reino de Deus!
25 Yo sulnate nde, nyaŋgwɛ nyamɔ nde *samo yakama kwa̧ lalɛ nɛdɔ kɛ njɛmbi alula nɛ̀ nde, mɔ kusuku nyîŋa kɛ *Kandɔ Njambiyɛ.»
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ɛ ɓejekɛ ŋgbakima kwa̧ to te lɛpɔ tandɛ yan nde: «Ma ŋgɛ ɓɛ ɗete, nda yakama ju̧ kɔ?»
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Yesus ɓɛŋma ɓo lɛpɔ nde: «Kɛ yi ɓomɔ, mumɔ yeti nɛ ɗeti te yi kelɔ ɗete na. Ma kɛ yi Njambiyɛ, a nɛ ɗeti te yi kelɔ mɛyasi hɛnɛ.»
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens é impossível, mas não para Deus, porque para Deus todas as coisas são possíveis.
28 Ɛ Piyɛr ɗiyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Ɓɛŋa, wusɛ ma tikɔ su mɛyasi hɛnɛ kpalɔ ɓeŋgwɛ wɛ.»
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.
29 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mumɔ hɛnɛ te ɛ ta tikɔ tu̧ ɗyenɛ, tikɔ ɓemaŋ ho ɓeɗyɔmbu ho nyaŋgwɛ ho saŋgwɛ ho ɓɔnɔ ho mɛŋgwaŋ mɛnɛ kɛto mbɛ nɛ̀ kɛto Kimɔ Tom, mɔ te ta kpalɔ ɓɛ nɛ mɛyasi gɔmay kɛ numbu yasi wɛtɛ te yi nyɛ tikima kɛ́.
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 Kandɛ ndana mɔ te ta ɓɛ nɛ mɛtu̧ gɔmay. A ta ɓɛ nɛ ɓemaŋ gɔmay ɓu̧ ɓeɗyɔmbu gɔmay. A ta ɓɛ sendi nɛ ɓenyaŋgwɛ gɔmay nɛ̀ ɓɔnɔ gɔmay ɓu̧ mɛŋgwaŋ gɔmay. A ta ɓɛ nɛ mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ kɛ mɔy nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ. Ma a ta ɓɛ sendi nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo kɛ mɛtu mɛte yi ta nje kɛ́.
30 Que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no século futuro a vida eterna.
31 Yo nde, bosa ɓomɔ ɓuɗyate ta nje ɓɛ ɓotu ɓe njimɛ. Sendi, ɓotu ɓe njimɛ ɓuɗyate ta nje ɓɛ bosa ɓomɔ.»
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e muitos derradeiros serão primeiros.
32 Ɓo ɓa̧ kɛ kɛndi yí ɓendɔ kɛ̀ pɛ Yerusalɛm. Yesus ɓa̧ mbɔmbu, ɓejekɛ kɛ kɔŋ nɛ. Temɔ yan tì ɓɛ nɛ tɛ na. Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ nyɛ ɓaka ɓa̧ kɛ gwe wɔ̧ ɓuɗyate. Ɛ Yesus kala jeɓa ɓejekɛ ɓenɛ kamɔ jɔ yiɓa kandɛ lɛpina yasi te yi nyɛ ta saŋgwa nɔ kɛ́ nyɛ ɓo:
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 «Nɛ ɓɛ̂ŋa, wusɛ ɓe ɓendɛ kɛ̀ pɛ Yerusalɛm ɓaka. Ɓo ta ɓu̧ *Mɔnɔ Mumɔ nyɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi. Ɓo ta pɛsɔ nde, ɓo wôku nyɛ. Kɛ kɔŋte, ɓo má nje ɓu̧ nyɛ kaŋɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka.
33 Dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.
34 Ɓotu ɓete ta nyɛtɔ nyɛ sa mɛsɛri kɛ yotu nɛ. Ɓo ta njurɔ nyɛ nɛ njambala nje wo nyɛ, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.»
34 E o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Jak ɓenɛ Jaŋ te ɓɔnɔ ɓe Seɓede nja̧ kɛ kɛki Yesus lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, yasi te yi wusɛ ta diyɛ wɛ kɛ́, hɛ gɔ́ru nde, kelɔ yo nyɛ wusɛ.»
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Ɛ Yesus diyɛ ɓo nde: «Nɛ kwáɗyikwɛ nde, mi kêl ɓa ŋge nyɛ wunɛ?»
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Komɛ wɛ ta ɓu̧ ɗiyɔ mɛluksa mɔ kɛ́, jaya nde, wusɛ ɗîy mɛtiɗyɛ kɛ kɛki yɔ, wɛtɛ pulɔ mbam ɓɔ, wɛtɛ pulɔ gare yɔ.»
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ yeti kɛ duwɛ yasi te yi wunɛ diyɛ kɛ́ na. ’Wunɛ yakama hɔɓiye ka pelɔ mɛbɔnɛ mɛte yi mi ta hɔɓiye kɛ́? Njɛl mɛtɔpuna mɛte yi mi ta saŋgwa nɔ kɛ́, ’wunɛ yakama wɛliyɛ yo nde?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wusɛ yakama wɛliyɛ.» Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Gbate, wunɛ ta hɔɓiye pelɔ mɛbɔnɛ mɛte yi mi ta hɔɓiye kɛ́. Sendi, njɛl mɛtɔpuna mɛte yi mi ta saŋgwa nɔ kɛ́, wunɛ ta saŋgwa nɔ sendi.
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade, vós bebereis o cálice que eu beber, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Ma yasi wɛtɛ, kɛ kasi ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ mbam ɓɔ ho kɛ gare mbɛ, yeti mi kaɓɛ yo nyɛ ɓomɔ na. Mɛmbɛy mɛte wókunaŋgwɛ nɛ ɓotu ɓete ɓe Njambiyɛ sima si kombile yo tikɛ ɓo ɓaka.»
40 Mas, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Kɛ ɓejekɛ te ɓari kamɔ ma wokɔ mɛlɛpi mɛte yi Jak ɓenɛ Jaŋ lɛpima kɛ́, ɛ temɔ yan kwa suŋgwɛ nɛ ɓo.
41 E os dez, tendo ouvido isto, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Ɛ Yesus jeɓa ɓejekɛ hɛnɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ duwa̧ nde, ɓotu ɓete yi ɓomɔ jeɓa nde ɓekum kɛ to mɛnɛti ɓaka kɛ kpalɔ ɓendɔ to yan ɓendɔ. Ma ɓe nyaŋgwɛ ɓotu ɓete ɓe kɛ njoka yan ɓaka kɛ kpalɔ natɛ ɓo nata.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes dos gentios, deles se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre eles;
43 Yasi wɛtɛ kɛ yun, yo yeti kɛ kwaŋna ɗete na. Mɔ te ɛ kwaɗyɛ ɓɛ nyaŋgwɛte kɛ njoka yun kɔ yâkaŋgwɛ kelɔ mɛsay nyɛ wunɛ.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso serviçal;
44 Ma yɔkɔ ɛ kwaɗyɛ ɓɛ bosa mumɔ kɛ njoka yun kɔ ɓɛ̂ki bala ɓɛsɔ hɛnɛ.
44 E qualquer que dentre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Kɛto *Mɔnɔ mumɔ sendi nɛ ŋguru wenɛ ti ma njáki, nɛ́ ɓomɔ kel mɛsay nyɛ nyɛ na, yasi wɛtɛ, a nja̧ nda mɔ mɛsay yí nyɛ joŋgwɛ ɗyenɛ yí kolɔ nɛ ɓuɗya ɓomɔ.»
45 Porque o Filho do homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Ɓo kɛndima kumɔ kɛ Yeriko. Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ pundɔ ɗuwɛ kɛ mɔy ɗya ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ nɛ̀ nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ kɛ́, wɛtɛ mɔ ɗiɓina misi nde Bartime, mɔnɔ Time ɓa̧ kɛ ɗiyɔ kɛ kɛki nje. A ɗikima jɔmbɔ mɛyasi kɛ mɛɓɔ mɛ ɓomɔ.
46 E depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto do caminho, mendigando.
47 Ŋgɛ nyɛ ma wokɔ nde, yo Yesus te mɔ Nasarɛt kwa̧ kɛ́, ɛ nyɛ nyɛ numbu kɛ kembi lɛpɔ nde: «Mɔnɔ Davit Yesus, gwakɔ ŋgwɛtɛ wombɛ.»
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Ɓaŋa ɓomɔ ɓuɗyate ɓamma nyɛ yí sa̧ nje nde, a ɗîɓi numbu. Ma ko ɓɛkɔ ɗete, yo kɛ ŋgimɔ te yite yi nyɛ nja̧ kembɔ kwa̧ to te nde: «Mɔnɔ Davit, gwakɔ ŋgwɛtɛ wombɛ.»
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi! tem misericórdia de mim.
49 Ndana, ɛ Yesus tɛmɛ lɛpɔ nde: «Wunɛ jêɓaŋgwɛ nyɛ.» Ɛ ɓo jeɓa mɔ ɗiɓina misi lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ tî kambi yaŋa na. Tɛma, a kɛ jeɓa wɛ.»
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Kɛ nyɛ ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ ɓetɛ gambo nɛ nɛ vɛŋ lombiyɛ kɛ̀ pɛ yi Yesus.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi ter com Jesus.
51 Ɛ Yesus diyɛ nyɛ nde: «Wɛ kwáɗyikwɛ nde, mi kêl ŋge nyɛ wɛ?» Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yekele, kelɔ nde, mi ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ.»
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres que te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Kwaŋgɔ, tikina temɔ te yi wɛ nɔ kɛ́ joŋgwa wɛ.» Ndana ndana, ɛ nyɛ kandɛ ɓɛŋna yasi ɓeŋgwɛ Yesus kɛ̀ nɔ.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.