Lucas 8
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARC
1 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus kɛ̀ mɛɗya mɛɗya, kɛ̀ nyaŋgwɛ mɛɗya nɛ̀ kɛ mɔnɔ mɛɗya yí pelɛ Kimɔ Tom teɗye ɓomɔ mɛyasi kɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ. A ɓa̧ ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kamɔ jɔ yiɓa.
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Ɓaŋa ɓoma ɓe nyɛ soŋma ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu yan siɗyɛ mɛkɔn man ɓaka ɓa̧ sendi ɓenɛ ɓo. Yo ɓa̧ Mariya te yi ɓo ɗikima jeɓa sendi nde Madalɛna kɔ. Yo nyɛ yi Yesus soŋma ɓeya mɛsisiŋ yitan jɔ yiɓa kɛ yotu nɛ kɔ.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Yo ɓa̧ sendi nɛ Yuwana te nya Kusa, mɔ te ɛ ɗikima ɓakiɗye tu̧ kumande Herod kɔ, ɓu̧ Sosana nje ɓu̧ sendi ɓaŋa ɓoma ɓuɗyate. Ɓo hɛnɛ ɗikima ɓu̧ mɛyasi mɛte yi ɓo ɓa̧ nɔ kɛ́ nje kamɛ nɛ Yesus ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Ɓomɔ wulma kɛ mɛɗya hɛnɛ nje kɛ yi Yesus. Kɛ ɓo ma si wesiɗya ɗete kɛ kɛki nɛ kɛ́, ɛ nyɛ yekiɗye wɛtɛ kanɔ nyɛ ɓo lɛpɔ nde:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 «Wɛtɛ mɔ ɓɛna mbɛki kwaŋma kɛ̀ ŋgwaŋ yí kɛ̀ nyanje kwalɔ. Kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ nyanje kwalɔ kɛ́, ɛ yiŋa ɓalɛ kɛ nje. Ɛ ɓomɔ kwa̧ natɛ yo. Ɛ ɓenɔn si ɗye yo.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Yiŋa kwalɔ ɓalma kɛ to mbatɔ. Kɛ yo ma diy lo kɛ́, ɛ yo si sɔsɔ, kɛto mɔrɔku tì ɓɛ kɛ nji̧ na.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Yiŋa ɓalma kɛ mbɛy te yi ɓa̧ nɛ mɛŋgombiya kɛte kɛ́. Ɛ kwalɔ te ju̧ saŋgwɛ nɛ mɛŋgombiya. Ɛ mɛŋgombiya si ŋgaŋgile yo.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Yiŋa kwalɔ ɓalma kɛ kimɔ mɛnɛti. Ɛ yite ju̧ ɗɔkɔ wumɔ mɛmbumɔ, kwalɔ te wɛtɛ nya mɛmbumɔ gɔmay.» Kɛ Yesus ma si lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ nje lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Mɔ te ɛ nɛ mɛtɔ yí wokɔ pɛ̧, a wôku.»
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Ɛ ɓejekɛ ɓenɛ diyɛ nyɛ to kanɔ te.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Njambiyɛ nya wunɛ ɗeti te yi duwɛ mɛyasi mɛte yi ɓa̧ sɔɗyate yi ɓɛŋɛ *Kandɔ ɗyenɛ kɛ́. Kɛ yi ɓaŋa, ɓo lɛ́pi yo nyɛ ɓo nɛ mɛkanɔ, nɛ́ ɓo ɓɛŋ yasi seŋgile kinɛ duwɛ yasi te yi ɓo ɓɛŋɛ kɛ́ na, nɛ́ ɓo lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ yasi kinɛ ɓiye to te na.
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 «Ma to kanɔ te ɗekɛ: Kwalɔ te yi ɓo lɛpɛ nɔ kɛ́, yo mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Kwalɔ te yi ɓalma kɛ nje kɛ́ téɗya ɓotu ɓete ɓe wokɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ. Kɛ kɔŋte, *Kum ɓeya mɛkele má nje soŋɛ mɛlɛpi mɛte kɛ mɔy mɛtemɔ man, ma ɓo mɛ nje tikɔ temɔ kɛ yi Njambiyɛ, ɓɛ nɛ joŋgwɛ.
12 e os que
13 Kwalɔ te yi ɓalma kɛ mbatɔ kɛ́ téɗya ɓotu ɓete ɓe wokɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ jayɛ yo nɛ mɛsosa. Yasi wɛtɛ, ɓo tì pa lo mɛgata na, ɗeti sumna kol kikwɛ yeti na. Ŋgɛ mɛɓoɓilan ɗya̧ ɓo kɛ́, ɓo tumma kɔŋ yɔkwɛ nɛ kɔkɔ.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Kwalɔ te yi ɓalma kɛ mbɛy te yi nɛ mɛŋgombiya kɛ́ téɗya ɓotu ɓete ɓe wokɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ jayɛ yo. Yí kɛ̀ mbɔmbu, kɛsa temɔ kɛ mɛyasi nɛ̀ kasi kusuku nɛ̀ kasi nyɛm nyɛm joŋgwɛ má si ŋgaŋgile ɓo. Ɔ ɓɛ́ŋa, mɛkele mɛte yi ɓo kelɛ kɛ́ ti tóndu na.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Kwalɔ te yi ɓalma kɛ kimɔ mɛnɛti kɛ́ téɗya ɓotu ɓete ɓe nɛ pupuna temɔ nɛ̀ kimɔ temɔ ɓe wokɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓakiɗye yo, ɓɛ nɛ tiŋ yí kelɔ kimɔ mɛkele.
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 «Mumɔ ti kwénja lambo nje ɓu̧ mbe ɓusɛ nɔ, ho ɓu̧ tikɔ kɛ nji̧ taŋ na. A ɓóŋ tikɔ kɛ to teɓel, nɛ́ ɓotu ɓete ɓe nyiŋɛ tu̧ ɓaka ɓɛŋ mɛjasi mɛte.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Ɗete, kinɛ yaŋa yi ɗiyɛ sɔɗyate ta ɗiyɔ kinɛ pundɔ puyɛ na. Sendi, kinɛ yaŋa yi ɗiyɛ sɔɗyate ta ɗiyɔ kinɛ pundɔ puyɛ, ɓomɔ má duwɛ yo na.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Ɗete, wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ ɓuɗyate kɛ wokuna yasi te yi wunɛ wokɛ kɛ́, kɛto ɓo ta dokiɗye yiŋa yasi nyɛ mɔ te ɛ nɔ kɔ. Yɔkɔ ɛ kinɛ yaŋa kɔ, ɓo ta soŋɛ mɔnɔ yasi te yi nyɛ takɛ nde, a nɔ kɛ́.»
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Nyaŋgwɛ nɛ Yesus nɛ̀ ɓemaŋ nja̧, nɛ́ ɓo ɓɛŋ nyɛ. Yasi wɛtɛ, ɓo tì ɓɛ nɛ nje te yi kumɔ kɛ kɛki nɛ na kɛto ŋgil ɓomɔ.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ɛ ɓomɔ kɛ̀ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyɔŋgwɛ ɓenɛ ɓemɔŋ kɛ sɛ̧, ɓo kɛ kwaɗyɛ ɓɛŋɛ wɛ.»
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus yeŋsa nde: «Nyaŋmbɛ nɛ̀ ɓemaŋ ɓembɛ, yo ɓaka ɓe wokɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kelɔ nda yi yo teɗye ɓo kɛ́.»
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Wɛtɛ yesɔ ɛ Yesus ɓendɛ landi ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wusɛ sâɓikwɛ nyaŋgwɛ matɔ kɛ̀ ŋginjɛ te yɔru.» Ɛ ɓo tɛmɛ kwa̧.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ saɓiyɛ nyaŋgwɛ matɔ kɛ́, ɛ Yesus kwa̧ nɛ jakɔ. Ndana, ɛ wɛtɛ mbuku yifila kɛ to nyaŋgwɛ matɔ, ɛ landi kandɛ ɗyena mɔrɔku. Ɓo mɛ kɛ ɓeya ɗiyɔ.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Ɛ ɓejekɛ kɛ̀ kɛ kɛki nɛ jemɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Yekele, yekele, wusɛ ta girɔ ndana!» Ɛ nyɛ jemiyɛ ɓama nɛ mbuku nɛ̀ mɛkumbɔ. Ɛ yo hɛnɛ si wɛyɛ, ɛ yasi nje ɓɛ nɛ tɛ.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ɛ Yesus nje diyɛ ɓo nde: «Tikina temɔ te yi wunɛ nɔ kɛ́ ɓa we?» Ɛ ɓo gwe wɔ̧ ŋgbakima diyna tandɛ yan nde: «Yɔkɔ ɓa̧ kwalɔ mɔ te nda yi gba pupɔ nɛ̀ mɔrɔku wokuna nɛ nyɛ kɔ?»
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ndana, ɛ ɓo ŋgbɔsɛ landi kɛ mɛnɛti mɛ ɓotu ɓe Gerasa yaka nɛ mɛnɛti mɛ Galile.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Kɛ Yesus ma ɓendɔ ŋgindi kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam wulɛ ɗya nje saŋgwa nɛ nyɛ. Mbam te ɓa̧ nɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu. A ɗikima ɗiyɔ sɔkɛrɛ njombu yaŋa. Sendi, a tì ɓɛ kɛ ya kɛ tu̧ na. A ɗikima joŋna kɛ mɛŋguku komɛ ɓo ɗikima pumbɔ ɓemuŋ kɛ́.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Kɛ nyɛ ma ɓɛŋɛ Yesus kɛ́, ɛ nyɛ kembiɗya ɗetinate ɓalɔ kɛ nji̧ mɛkol mɛnɛ lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Yesus, Mɔnɔ Njambiyɛ te ɛ kwaŋma mɛyasi hɛnɛ kɛ kwey, sinɛ wɛ nɛ lɛpi te nda? Mi kɛ ŋgwɛta nɛ wɛ nde, wɛ tî pɔnsa mi na.»
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 A lɛ́pi ɗete, kɛto Yesus lɛpima nyɛ ɓeya sisiŋ nde, a pûndu ɗuwɛ kɛ yotu nɛ. Ɓeya sisiŋ te ɓa̧ kɛ njaŋgwɛ nyɛ njombu yaŋa. Ɓo ɗikima ɓakiɗye nyɛ wotunate nɛ mɛkɔl mɛ sumba, nyɛ mɛpoka kɛ mɛkol mɛnɛ. Ko ɗete, a ɗikima pamɔ mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ, ɓeya sisiŋ má yembile nyɛ kɛnjɛ kɛ mɛkoŋgor.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ndana, ɛ Yesus diyɛ nyɛ nde: «Ɗinɔ ɗyɔ nde nda?» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Ɗinɔ ɗyembɛ nde Nyaŋgwɛ ŋgil.» A lɛ́pi ɗete, kɛto ɓeya mɛsisiŋ ɓuɗyate nyiŋma kɛ yotu nɛ.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ɛ ɓeya mɛsisiŋ ŋgwɛta nɛ Yesus nde, a tî kɛnjikwɛ ɓo kɛ gboŋgo mɛndoŋ na.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Ɓeaɓem ɓa̧ womɛte nɛ nyaŋgwɛ kuru te kɛ ɗyena kɛ keki. Ɛ ɓeya mɛsisiŋ ŋgwɛta nɛ nyɛ nde, a tîki, nɛ́ ɓo kɛ̀ nyiŋ kɛ yotu ɓeaɓem. Ɛ Yesus jayɛ.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Ɛ ɓeya mɛsisiŋ pundɛ kɛ yotu mbam kɔ kɛ̀ nyiŋɛ kɛ yotu ɓeaɓem. Ɛ kuru ɓeaɓem siliyɛ kombɔ nɛ ɓeya sokɔ nɛ bibibi kɛ̀ gwaɗya kɛ nyaŋgwɛ matɔ ɓeɓiye mɔrɔku si gwe.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Kɛ ɓotu ɓete ɓe ɗikima ɓakiɗye ɓeaɓem ɓaka ma ɓɛŋɛ yasi te yi kwaŋnama kɛ́, ɛ ɓo sɛɗyɛ kambɔ kwa̧ kɛ̀ yekiɗye kasi te kɛ ɗya nɛ̀ kɛ mɛlunde.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ɛ ɓomɔ kɛ̀ kɛ ɓɛŋɛ yasi te yi kwaŋnama kɛ́. Ɓo ka̧ kumɔ kɛ kɛki Yesus dolɔ mbam te yi ɓeya mɛsisiŋ punduma kɛ yotu nɛ kɔ kɛ ɗiyɔ nɛ tɛ nɛ mɛlambɔ kɛ yotu kɛ kɛki Yesus. Ɛ ɓo gwe wɔ̧ ɓuɗyate.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ɛ ɓotu ɓete ɓe ɗiyma kɛ mbɛy te ɓaka yekiɗye nyɛ ɓari nda yi nyɛ soŋma nɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu mbam te kɛ́.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Kɛ ɓo ma si yekiɗye ɗete kɛ́, ɛ ɓotu ɓe mɛnɛti mɛ Gerasa nɛ̀ ɓotu ɓe pɔku mɛnɛti mɛte yite hɛnɛ lɛpɛ nyɛ Yesus nde, a kwâŋ lɔndɔ kɛ mɛnɛti man, kɛto ɓo gwa̧ wɔ̧ ɓuɗyate. Ɛ Yesus nje ɓendɔ landi, na ɗuwɛ.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Ɛ mbam te yi ɓeya mɛsisiŋ ɗuwa̧ kɛ yotu nɛ kɔ ŋgwɛta nɛ Yesus nde, a tîki, nɛ́ ɓenɛ nyɛ kwa̧. Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde:
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 «Ɗukwɛ kɛ tu̧ ɗyɔ kɛ̀ yekiɗye mɛyasi hɛnɛ te yi Njambiyɛ kelma nɛ wɛ kɛ́.» Ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ pelɛ mɛyasi hɛnɛ te yi Yesus kelma nɛ nyɛ kɛ́ nyɛ ɓomɔ hɛnɛ kɛ mɔy ɗya.
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Kɛ Yesus ma yɔkwɛ kɛ́, ɛ ŋgil ɓomɔ nje sosa nyɛ, kɛto ɓomɔ hɛnɛ ɓa̧ kɛ laɗye nyɛ.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Ɛ wɛtɛ mbam nde Yayrus ɗya̧. A ɓa̧ kum mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn. Ɛ nyɛ nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu Yesus ŋgwɛta nɛ nyɛ nde, a kɛ̂n kɛ tu̧ ɗyenɛ,
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 kɛto mɔnɔ wenɛ ɛ nyari ɓa̧ kɛ sɛkɛ. Mɔnɔ te ɓa̧ kikɔ, a mɛ kɛ mɛsew kamɔ jɔ yiɓa. Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛ́, ɓomɔ ɓa̧ nɛ suk suk linje nyɛ.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Ase nde, kɛ njoka ɓotu ɓenɔri, wɛtɛ nyari ɓa̧ kɛ kɔnɔ. Mɛkiyɔ ɓa̧ kɛ lekwɛ nyɛ mɛ kɛ mɛsew kamɔ jɔ yiɓa. Mɛyasi hɛnɛ te yi ɓa̧ nde, a jôŋnaŋgwɛ nɔ kɛ́ siyma kɛ mɛɓɔ mɛ ɓotu ɓe nyɛti. Ko mɔ nyɛti wɛtɛ wɛtɛ tì siɗyɛ kɔn nɛ na.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Ɛ nyari nje kwa̧ pulɔ kɔŋ Yesus kpokɛ numbu lambɔ nɛ. Ɛ kɔn mɛkiyɔ pɛsiyɛ ndi kɛ kiya mbɛy.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ɛ Yesus diyɛ nde: «Yo nda kpokɛ mi?» Nda ɓomɔ hɛnɛ ɓa̧ kɛ sɛŋɛ kɛ́, ɛ Piyɛr ɓenɛ ɓenjɔŋ ɓenɛ lɛpɛ nde: «Yekele, ɓomɔ nɛ suk suk linje wɛ, kɛ kɔŋte, wɛ kɛ nje lɛpɔ nde: ‹Yo nda kpokɛ mi?› »
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Wɛtɛ mumɔ kpokuma mi, kɛto mi wokuma nda yi yiŋa ɗeti mbɛ ɗuwa̧ nɔ kɛ yotu mbɛ kɛ́.»
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Kɛ nyari ma ɓɛŋɛ nde, a ti yaka sɔma se kɛ́, ɛ nyɛ nje nɛ mɛŋgwaŋgwa nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu Yesus lɛpɔ to te yi nyɛ kpokuma nɛ nyɛ kɛ́ kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ. A yekiɗya nda yi kɔn siyma nɔ kɛ yotu nɛ ndi kɛ kiya mbɛy kɛ́.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Mɔnmbɛ, tikina temɔ te yi wɛ nɔ kɛ́ joŋgwa wɛ, kwaŋgɔ nɛ tɛ.»
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 A ɓa̧ ndi kɛ lɛpɔ ɗete, yaka nɛ mumɔ kɛ wulɛ kɛ tu̧ Yayrus te kum mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ tî njaŋgwɛ se yekele na, mɔnɔ wɔ ma gwe.»
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Kɛ Yesus ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ Yayrus nde: «Wɛ tî gwaki kaŋ yaŋa na, tikɔ ndi yɔ temɔ nɛ mi, ɗete mɔnɔ wɔ ta ju̧.»
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Kɛ Yesus ma ɗya̧ kɛ tu̧ kɛ́, a tì jayɛ nde, ɓenɛ wɛtɛ mumɔ nyîŋa na, ndi Piyɛr nɛ̀ Jaŋ nɛ̀ Jak ɓu̧ saŋgwɛ nɛ mɔnɔ ɓenɛ nyaŋgwɛ nɛ mɔnɔ.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Ɓomɔ hɛnɛ ɓa̧ kɛ lelɔ jaɓa kɛto mɔnɔsikɛ. Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Wunɛ tî lel na, kɛto a tì gwe na, a kɛ jakɔ.»
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Ɛ ɓo nyɛtɛ nyɛ, kɛto ɓo duwa̧ gbate nde, mɔnɔsikɛ ma gwe.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus ɓiye mɔnɔsikɛ kɛ ɓɔ lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Mɔnɔ ŋgɔndu, tɛma.»
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 Ɛ sisiŋ nɛ yɔkwɛ, ɛ nyɛ tɛmɛ nɛ ŋgɛt. Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Wunɛ nyɛ̂ki nyɛ mɛɗye.»
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Saŋgwɛ nɛ mɔnɔ ɓenɛ nyaŋgwɛ ŋgbakimama ɓuɗyate. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ tî yekiɗya mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́ nyɛ wɛtɛ mumɔ na.»
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.