Lucas 8

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus kɛ̀ mɛɗya mɛɗya, kɛ̀ nyaŋgwɛ mɛɗya nɛ̀ kɛ mɔnɔ mɛɗya yí pelɛ Kimɔ Tom teɗye ɓomɔ mɛyasi kɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ. A ɓa̧ ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kamɔ jɔ yiɓa.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Ɓaŋa ɓoma ɓe nyɛ soŋma ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu yan siɗyɛ mɛkɔn man ɓaka ɓa̧ sendi ɓenɛ ɓo. Yo ɓa̧ Mariya te yi ɓo ɗikima jeɓa sendi nde Madalɛna kɔ. Yo nyɛ yi Yesus soŋma ɓeya mɛsisiŋ yitan jɔ yiɓa kɛ yotu nɛ kɔ.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Yo ɓa̧ sendi nɛ Yuwana te nya Kusa, mɔ te ɛ ɗikima ɓakiɗye tu̧ kumande Herod kɔ, ɓu̧ Sosana nje ɓu̧ sendi ɓaŋa ɓoma ɓuɗyate. Ɓo hɛnɛ ɗikima ɓu̧ mɛyasi mɛte yi ɓo ɓa̧ nɔ kɛ́ nje kamɛ nɛ Yesus ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Ɓomɔ wulma kɛ mɛɗya hɛnɛ nje kɛ yi Yesus. Kɛ ɓo ma si wesiɗya ɗete kɛ kɛki nɛ kɛ́, ɛ nyɛ yekiɗye wɛtɛ kanɔ nyɛ ɓo lɛpɔ nde:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 «Wɛtɛ mɔ ɓɛna mbɛki kwaŋma kɛ̀ ŋgwaŋ yí kɛ̀ nyanje kwalɔ. Kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ nyanje kwalɔ kɛ́, ɛ yiŋa ɓalɛ kɛ nje. Ɛ ɓomɔ kwa̧ natɛ yo. Ɛ ɓenɔn si ɗye yo.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Yiŋa kwalɔ ɓalma kɛ to mbatɔ. Kɛ yo ma diy lo kɛ́, ɛ yo si sɔsɔ, kɛto mɔrɔku tì ɓɛ kɛ nji̧ na.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Yiŋa ɓalma kɛ mbɛy te yi ɓa̧ nɛ mɛŋgombiya kɛte kɛ́. Ɛ kwalɔ te ju̧ saŋgwɛ nɛ mɛŋgombiya. Ɛ mɛŋgombiya si ŋgaŋgile yo.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Yiŋa kwalɔ ɓalma kɛ kimɔ mɛnɛti. Ɛ yite ju̧ ɗɔkɔ wumɔ mɛmbumɔ, kwalɔ te wɛtɛ nya mɛmbumɔ gɔmay.» Kɛ Yesus ma si lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ nje lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Mɔ te ɛ nɛ mɛtɔ yí wokɔ pɛ̧, a wôku.»
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ɛ ɓejekɛ ɓenɛ diyɛ nyɛ to kanɔ te.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Njambiyɛ nya wunɛ ɗeti te yi duwɛ mɛyasi mɛte yi ɓa̧ sɔɗyate yi ɓɛŋɛ *Kandɔ ɗyenɛ kɛ́. Kɛ yi ɓaŋa, ɓo lɛ́pi yo nyɛ ɓo nɛ mɛkanɔ, nɛ́ ɓo ɓɛŋ yasi seŋgile kinɛ duwɛ yasi te yi ɓo ɓɛŋɛ kɛ́ na, nɛ́ ɓo lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ yasi kinɛ ɓiye to te na.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 «Ma to kanɔ te ɗekɛ: Kwalɔ te yi ɓo lɛpɛ nɔ kɛ́, yo mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Kwalɔ te yi ɓalma kɛ nje kɛ́ téɗya ɓotu ɓete ɓe wokɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ. Kɛ kɔŋte, *Kum ɓeya mɛkele má nje soŋɛ mɛlɛpi mɛte kɛ mɔy mɛtemɔ man, ma ɓo mɛ nje tikɔ temɔ kɛ yi Njambiyɛ, ɓɛ nɛ joŋgwɛ.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Kwalɔ te yi ɓalma kɛ mbatɔ kɛ́ téɗya ɓotu ɓete ɓe wokɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ jayɛ yo nɛ mɛsosa. Yasi wɛtɛ, ɓo tì pa lo mɛgata na, ɗeti sumna kol kikwɛ yeti na. Ŋgɛ mɛɓoɓilan ɗya̧ ɓo kɛ́, ɓo tumma kɔŋ yɔkwɛ nɛ kɔkɔ.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Kwalɔ te yi ɓalma kɛ mbɛy te yi nɛ mɛŋgombiya kɛ́ téɗya ɓotu ɓete ɓe wokɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ jayɛ yo. Yí kɛ̀ mbɔmbu, kɛsa temɔ kɛ mɛyasi nɛ̀ kasi kusuku nɛ̀ kasi nyɛm nyɛm joŋgwɛ má si ŋgaŋgile ɓo. Ɔ ɓɛ́ŋa, mɛkele mɛte yi ɓo kelɛ kɛ́ ti tóndu na.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Kwalɔ te yi ɓalma kɛ kimɔ mɛnɛti kɛ́ téɗya ɓotu ɓete ɓe nɛ pupuna temɔ nɛ̀ kimɔ temɔ ɓe wokɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓakiɗye yo, ɓɛ nɛ tiŋ yí kelɔ kimɔ mɛkele.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 «Mumɔ ti kwénja lambo nje ɓu̧ mbe ɓusɛ nɔ, ho ɓu̧ tikɔ kɛ nji̧ taŋ na. A ɓóŋ tikɔ kɛ to teɓel, nɛ́ ɓotu ɓete ɓe nyiŋɛ tu̧ ɓaka ɓɛŋ mɛjasi mɛte.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Ɗete, kinɛ yaŋa yi ɗiyɛ sɔɗyate ta ɗiyɔ kinɛ pundɔ puyɛ na. Sendi, kinɛ yaŋa yi ɗiyɛ sɔɗyate ta ɗiyɔ kinɛ pundɔ puyɛ, ɓomɔ má duwɛ yo na.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Ɗete, wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ ɓuɗyate kɛ wokuna yasi te yi wunɛ wokɛ kɛ́, kɛto ɓo ta dokiɗye yiŋa yasi nyɛ mɔ te ɛ nɔ kɔ. Yɔkɔ ɛ kinɛ yaŋa kɔ, ɓo ta soŋɛ mɔnɔ yasi te yi nyɛ takɛ nde, a nɔ kɛ́.»
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Nyaŋgwɛ nɛ Yesus nɛ̀ ɓemaŋ nja̧, nɛ́ ɓo ɓɛŋ nyɛ. Yasi wɛtɛ, ɓo tì ɓɛ nɛ nje te yi kumɔ kɛ kɛki nɛ na kɛto ŋgil ɓomɔ.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Ɛ ɓomɔ kɛ̀ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyɔŋgwɛ ɓenɛ ɓemɔŋ kɛ sɛ̧, ɓo kɛ kwaɗyɛ ɓɛŋɛ wɛ.»
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus yeŋsa nde: «Nyaŋmbɛ nɛ̀ ɓemaŋ ɓembɛ, yo ɓaka ɓe wokɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kelɔ nda yi yo teɗye ɓo kɛ́.»
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Wɛtɛ yesɔ ɛ Yesus ɓendɛ landi ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wusɛ sâɓikwɛ nyaŋgwɛ matɔ kɛ̀ ŋginjɛ te yɔru.» Ɛ ɓo tɛmɛ kwa̧.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ saɓiyɛ nyaŋgwɛ matɔ kɛ́, ɛ Yesus kwa̧ nɛ jakɔ. Ndana, ɛ wɛtɛ mbuku yifila kɛ to nyaŋgwɛ matɔ, ɛ landi kandɛ ɗyena mɔrɔku. Ɓo mɛ kɛ ɓeya ɗiyɔ.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Ɛ ɓejekɛ kɛ̀ kɛ kɛki nɛ jemɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Yekele, yekele, wusɛ ta girɔ ndana!» Ɛ nyɛ jemiyɛ ɓama nɛ mbuku nɛ̀ mɛkumbɔ. Ɛ yo hɛnɛ si wɛyɛ, ɛ yasi nje ɓɛ nɛ tɛ.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Ɛ Yesus nje diyɛ ɓo nde: «Tikina temɔ te yi wunɛ nɔ kɛ́ ɓa we?» Ɛ ɓo gwe wɔ̧ ŋgbakima diyna tandɛ yan nde: «Yɔkɔ ɓa̧ kwalɔ mɔ te nda yi gba pupɔ nɛ̀ mɔrɔku wokuna nɛ nyɛ kɔ?»
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Ndana, ɛ ɓo ŋgbɔsɛ landi kɛ mɛnɛti mɛ ɓotu ɓe Gerasa yaka nɛ mɛnɛti mɛ Galile.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Kɛ Yesus ma ɓendɔ ŋgindi kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam wulɛ ɗya nje saŋgwa nɛ nyɛ. Mbam te ɓa̧ nɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu. A ɗikima ɗiyɔ sɔkɛrɛ njombu yaŋa. Sendi, a tì ɓɛ kɛ ya kɛ tu̧ na. A ɗikima joŋna kɛ mɛŋguku komɛ ɓo ɗikima pumbɔ ɓemuŋ kɛ́.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Kɛ nyɛ ma ɓɛŋɛ Yesus kɛ́, ɛ nyɛ kembiɗya ɗetinate ɓalɔ kɛ nji̧ mɛkol mɛnɛ lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Yesus, Mɔnɔ Njambiyɛ te ɛ kwaŋma mɛyasi hɛnɛ kɛ kwey, sinɛ wɛ nɛ lɛpi te nda? Mi kɛ ŋgwɛta nɛ wɛ nde, wɛ tî pɔnsa mi na.»
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 A lɛ́pi ɗete, kɛto Yesus lɛpima nyɛ ɓeya sisiŋ nde, a pûndu ɗuwɛ kɛ yotu nɛ. Ɓeya sisiŋ te ɓa̧ kɛ njaŋgwɛ nyɛ njombu yaŋa. Ɓo ɗikima ɓakiɗye nyɛ wotunate nɛ mɛkɔl mɛ sumba, nyɛ mɛpoka kɛ mɛkol mɛnɛ. Ko ɗete, a ɗikima pamɔ mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ, ɓeya sisiŋ má yembile nyɛ kɛnjɛ kɛ mɛkoŋgor.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Ndana, ɛ Yesus diyɛ nyɛ nde: «Ɗinɔ ɗyɔ nde nda?» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Ɗinɔ ɗyembɛ nde Nyaŋgwɛ ŋgil.» A lɛ́pi ɗete, kɛto ɓeya mɛsisiŋ ɓuɗyate nyiŋma kɛ yotu nɛ.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ɛ ɓeya mɛsisiŋ ŋgwɛta nɛ Yesus nde, a tî kɛnjikwɛ ɓo kɛ gboŋgo mɛndoŋ na.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Ɓeaɓem ɓa̧ womɛte nɛ nyaŋgwɛ kuru te kɛ ɗyena kɛ keki. Ɛ ɓeya mɛsisiŋ ŋgwɛta nɛ nyɛ nde, a tîki, nɛ́ ɓo kɛ̀ nyiŋ kɛ yotu ɓeaɓem. Ɛ Yesus jayɛ.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ɛ ɓeya mɛsisiŋ pundɛ kɛ yotu mbam kɔ kɛ̀ nyiŋɛ kɛ yotu ɓeaɓem. Ɛ kuru ɓeaɓem siliyɛ kombɔ nɛ ɓeya sokɔ nɛ bibibi kɛ̀ gwaɗya kɛ nyaŋgwɛ matɔ ɓeɓiye mɔrɔku si gwe.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Kɛ ɓotu ɓete ɓe ɗikima ɓakiɗye ɓeaɓem ɓaka ma ɓɛŋɛ yasi te yi kwaŋnama kɛ́, ɛ ɓo sɛɗyɛ kambɔ kwa̧ kɛ̀ yekiɗye kasi te kɛ ɗya nɛ̀ kɛ mɛlunde.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Ɛ ɓomɔ kɛ̀ kɛ ɓɛŋɛ yasi te yi kwaŋnama kɛ́. Ɓo ka̧ kumɔ kɛ kɛki Yesus dolɔ mbam te yi ɓeya mɛsisiŋ punduma kɛ yotu nɛ kɔ kɛ ɗiyɔ nɛ tɛ nɛ mɛlambɔ kɛ yotu kɛ kɛki Yesus. Ɛ ɓo gwe wɔ̧ ɓuɗyate.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Ɛ ɓotu ɓete ɓe ɗiyma kɛ mbɛy te ɓaka yekiɗye nyɛ ɓari nda yi nyɛ soŋma nɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu mbam te kɛ́.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Kɛ ɓo ma si yekiɗye ɗete kɛ́, ɛ ɓotu ɓe mɛnɛti mɛ Gerasa nɛ̀ ɓotu ɓe pɔku mɛnɛti mɛte yite hɛnɛ lɛpɛ nyɛ Yesus nde, a kwâŋ lɔndɔ kɛ mɛnɛti man, kɛto ɓo gwa̧ wɔ̧ ɓuɗyate. Ɛ Yesus nje ɓendɔ landi, na ɗuwɛ.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Ɛ mbam te yi ɓeya mɛsisiŋ ɗuwa̧ kɛ yotu nɛ kɔ ŋgwɛta nɛ Yesus nde, a tîki, nɛ́ ɓenɛ nyɛ kwa̧. Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 «Ɗukwɛ kɛ tu̧ ɗyɔ kɛ̀ yekiɗye mɛyasi hɛnɛ te yi Njambiyɛ kelma nɛ wɛ kɛ́.» Ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ pelɛ mɛyasi hɛnɛ te yi Yesus kelma nɛ nyɛ kɛ́ nyɛ ɓomɔ hɛnɛ kɛ mɔy ɗya.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Kɛ Yesus ma yɔkwɛ kɛ́, ɛ ŋgil ɓomɔ nje sosa nyɛ, kɛto ɓomɔ hɛnɛ ɓa̧ kɛ laɗye nyɛ.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ɛ wɛtɛ mbam nde Yayrus ɗya̧. A ɓa̧ kum mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn. Ɛ nyɛ nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu Yesus ŋgwɛta nɛ nyɛ nde, a kɛ̂n kɛ tu̧ ɗyenɛ,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 kɛto mɔnɔ wenɛ ɛ nyari ɓa̧ kɛ sɛkɛ. Mɔnɔ te ɓa̧ kikɔ, a mɛ kɛ mɛsew kamɔ jɔ yiɓa. Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛ́, ɓomɔ ɓa̧ nɛ suk suk linje nyɛ.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Ase nde, kɛ njoka ɓotu ɓenɔri, wɛtɛ nyari ɓa̧ kɛ kɔnɔ. Mɛkiyɔ ɓa̧ kɛ lekwɛ nyɛ mɛ kɛ mɛsew kamɔ jɔ yiɓa. Mɛyasi hɛnɛ te yi ɓa̧ nde, a jôŋnaŋgwɛ nɔ kɛ́ siyma kɛ mɛɓɔ mɛ ɓotu ɓe nyɛti. Ko mɔ nyɛti wɛtɛ wɛtɛ tì siɗyɛ kɔn nɛ na.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Ɛ nyari nje kwa̧ pulɔ kɔŋ Yesus kpokɛ numbu lambɔ nɛ. Ɛ kɔn mɛkiyɔ pɛsiyɛ ndi kɛ kiya mbɛy.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Ɛ Yesus diyɛ nde: «Yo nda kpokɛ mi?» Nda ɓomɔ hɛnɛ ɓa̧ kɛ sɛŋɛ kɛ́, ɛ Piyɛr ɓenɛ ɓenjɔŋ ɓenɛ lɛpɛ nde: «Yekele, ɓomɔ nɛ suk suk linje wɛ, kɛ kɔŋte, wɛ kɛ nje lɛpɔ nde: ‹Yo nda kpokɛ mi?› »
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Wɛtɛ mumɔ kpokuma mi, kɛto mi wokuma nda yi yiŋa ɗeti mbɛ ɗuwa̧ nɔ kɛ yotu mbɛ kɛ́.»
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Kɛ nyari ma ɓɛŋɛ nde, a ti yaka sɔma se kɛ́, ɛ nyɛ nje nɛ mɛŋgwaŋgwa nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu Yesus lɛpɔ to te yi nyɛ kpokuma nɛ nyɛ kɛ́ kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ. A yekiɗya nda yi kɔn siyma nɔ kɛ yotu nɛ ndi kɛ kiya mbɛy kɛ́.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Mɔnmbɛ, tikina temɔ te yi wɛ nɔ kɛ́ joŋgwa wɛ, kwaŋgɔ nɛ tɛ.»
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 A ɓa̧ ndi kɛ lɛpɔ ɗete, yaka nɛ mumɔ kɛ wulɛ kɛ tu̧ Yayrus te kum mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ tî njaŋgwɛ se yekele na, mɔnɔ wɔ ma gwe.»
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Kɛ Yesus ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ Yayrus nde: «Wɛ tî gwaki kaŋ yaŋa na, tikɔ ndi yɔ temɔ nɛ mi, ɗete mɔnɔ wɔ ta ju̧.»
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Kɛ Yesus ma ɗya̧ kɛ tu̧ kɛ́, a tì jayɛ nde, ɓenɛ wɛtɛ mumɔ nyîŋa na, ndi Piyɛr nɛ̀ Jaŋ nɛ̀ Jak ɓu̧ saŋgwɛ nɛ mɔnɔ ɓenɛ nyaŋgwɛ nɛ mɔnɔ.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Ɓomɔ hɛnɛ ɓa̧ kɛ lelɔ jaɓa kɛto mɔnɔsikɛ. Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Wunɛ tî lel na, kɛto a tì gwe na, a kɛ jakɔ.»
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ɛ ɓo nyɛtɛ nyɛ, kɛto ɓo duwa̧ gbate nde, mɔnɔsikɛ ma gwe.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus ɓiye mɔnɔsikɛ kɛ ɓɔ lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Mɔnɔ ŋgɔndu, tɛma.»
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Ɛ sisiŋ nɛ yɔkwɛ, ɛ nyɛ tɛmɛ nɛ ŋgɛt. Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Wunɛ nyɛ̂ki nyɛ mɛɗye.»
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Saŋgwɛ nɛ mɔnɔ ɓenɛ nyaŋgwɛ ŋgbakimama ɓuɗyate. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ tî yekiɗya mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́ nyɛ wɛtɛ mumɔ na.»
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.