Lucas 5
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA
1 Wɛtɛ yesɔ Yesus ɓa̧ kɛ goŋ wɛtɛ nyaŋgwɛ matɔ nde Genesarɛt. Ɛ ŋgil ɓomɔ ɓɛ kɛ suŋna mbɛy kɛ kɛki nɛ, nɛ́ ɓo woku mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Ɛ nyɛ ɓɛŋɛ mɛlandi yiɓa kɛ goŋ. Ɓotu ɓe wona ɓenjanjɔ ɓe piya kɛ mɛlandi mɛte ɓaka ɓa̧ kɛ weyɛ mɛbulajama man.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Ɛ nyɛ kwa̧ ɓendɔ wɛtɛ landi te. Yo ɓa̧ landi Simɔn. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ Simɔn nde, a pûsu landi kɛnjɛ nɛ mbɛt pulɔ sombu. Ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ mɔy landi kɛ̀ mbɔmbu teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Kɛ nyɛ ma si lɛpina nyɛ ɓomɔ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ Simɔn nde: «Ɓoŋgɔ landi kɛ̀ nɔ pulɔ ɗimɔ, nɛ́ wunɛ ɓeta bulajama kɛ ɗuku.»
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Ɛ Simɔn lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, wusɛ ɓɛŋma bɔnɛ kɛ ndiŋgɛlɛ tu kɔ muka kumɔ ɓemɛŋmɛnɛ kinɛ wo yaŋa na. Ko ɓɛkɔ ɗete, mi ta ɓetɛ bulajama ndana kɛ ɗuku, kɛto yo wɛ lɛpɛ nde, mi ɓêta.»
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Kɛ ɓo ma ɓetɛ mɛbulajama kɛ ɗuku kɛ́, ɛ ɓo wo ɓenjanjɔ ɓuɗyate. Ɛ mɛbulajama kandɛ nyaliyate.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Ɛ ɓo pɛpiɗye ɓɔ kɛnjɛ ɓenjɔŋ ɓan ɓe ɓa̧ kɛ mɔy landi te yɔru ɓaka nde, ɓo njâki kamɛ ɓo. Ɛ ɓo nje, ɛ ɓo tonjɛ ɓenjanjɔ kɛ mɛlandi mɛnɔri yiɓa, ɛ yo kandɛ ɗyena mɔrɔku.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Kɛ Simɔn Piyɛr ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu Yesus lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, jisa kɛ kɛki mbɛ, kɛto mi mɔ mɛɓeyɔ.»
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Simɔn Piyɛr lɛpinama ɗete, kɛto a gwa̧ wɔ̧. Ɓenjɔŋ ɓenɛ hɛnɛ gwa̧ wɔ̧ sendi ɗete, kɛto ɓuɗya ɓenjanjɔ ɓete yi ɓo woma kɛ́.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Jak ɓenɛ Jaŋ te ɓɔnɔ ɓe Seɓede, ɓekumbɔ ɓe ɓetina bulajama ɓe Simɔn gwa̧ sendi wɔ̧ ɗete. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ Simɔn nde: «Wɛ tî gwaki wɔ̧ na, kandɛ ndana wɛ tí ɓɛ se mɔ wona ɓenjanjɔ na. Wɛ ta nje ɓɛ mɔ ɓoŋna ɓomɔ teɗye ɓo nje Njambiyɛ.»
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Ndana, ɛ ɓo nje ŋgbɔsɔ mɛlandi man, tikɔ mɛyasi hɛnɛ ɓeŋgwɛ Yesus.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Yesus ɓa̧ kɛ wɛtɛ ɗya kɛ pɔku mɛnɛti mɛte. Wɛtɛ mbam ɓa̧ mate nɛ yotu hɛnɛ tandɛ ndoko. Kɛ nyɛ ma kaŋɛ misi ɓɛŋɛ Yesus kɛ́, ɛ mbam nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ŋgɛ wɛ kwaɗyɛ, kelɔ nde, yotu mbɛ ɓɛ̂ki nɛ kpɛlɛŋ.»
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Ɛ Yesus sambile ɓɔ kpokɛ nɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Mi kwaɗya, yotu yɔ ɓɛ̂ki nɛ kpɛlɛŋ.» Ndana ndana, ɛ ndoko siyɛ kɛ yotu mbam.
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Kpɛ, wɛ tî yekiɗya mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́ nyɛ mumɔ na. Yasi wɛtɛ, kɛn kɛ̀ teɗye yotu yɔ nyɛ mɔ nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ, nɔ̀ kɛ̂n kelɔ sadaka, nɛ́ wɛ ɓɛ pupunate kɛ misi mɛ Njambiyɛ nda yi Mɔyisi pɛsima kɛ́, nɛ́ ɓomɔ duwɛ nde, kɔn yɔ siyma.»
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Ko ɓɛkɔ nde, Yesus lɛpima nyɛ mbam nde, a tî yekiɗya na, je nɛ kpalma kɛ̀ kɛndɔ mbɔmbu. Ɓuɗya ɓomɔ ɗikima nje wesiɗya kɛ kɛki nɛ, nɛ́ ɓo woku mɛlɛpi mɛnɛ, na siɗyɛ sendi mɛkɔn man.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Yasi wɛtɛ, Yesus ɗikima kwa̧ nɛ kɛ̀ kɛ mɛmbɛy mɛte yi ɓomɔ yeti kɛte kɛ́ kɛ̀ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Wɛtɛ yesɔ Yesus ɓa̧ kɛ teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ. *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe duwa̧ mɛmboŋga ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ kɛki nɛ. Ɓo wulma kɛ Yerusalɛm, wulɛ sendi kɛ mɛɗya hɛnɛ kɛ Galile nɛ̀ Yuda. Baba Mbokɔ nya Yesus ɗeti te yi siɗyɛ mɛkɔn mɛ ɓomɔ.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Ndana, ɛ ɓaŋa ɓomɔ soɓɛ wɛtɛ mbam nɛ taŋ ɗya̧ nɔ. Mbam te ɓa̧ mɔ jɛmti, a ti kɛ́ndi na. Ɓo saŋma nje te yi nyiŋɛ nɛ nyɛ kɛ mɔy tu̧ nje tikɔ kɛ mbɔmbu Yesus.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Yasi wɛtɛ, ɓo tì ɓɛ nɛ nje kwaŋge na kɛto ŋgil. Ɛ ɓo ɓendɛ nɛ nyɛ kɛ tosiyɔ̧ kelɔ njɛmbi kɛte piɗyɛ nyɛ nɛ taŋ nɛ hɛnɛ kɛ njoka ɓomɔ kɛ mbɔmbu Yesus.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Kɛ Yesus ma ɓɛŋɛ kwalɔ tikina temɔ te yi ɓotu ɓaka ɓa̧ nɔ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ mɔ jɛmti nde: «Mbam, mɛɓeyɔ mɔ, mi kɛ tikɔ yo nɛ ŋgwɛtɛ.»
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Ɛ Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ kɛ mɔy mɛtemɔ man nde: «Yɔkɔ ɓa̧ nda ɛ gbutɛ gba nɛ Njambiyɛ kɔ? Nda yakama tikɔ mɛɓeyɔ mɛ mumɔ nɛ ŋgwɛtɛ kɔ? Kinɛ wɛtɛ mumɔ na, ndi Njambiyɛ nyɛpɔ.»
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Yesus duwa̧ mɛtakɛ man, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yikɛ ɓa kwalɔ mɛtakɛ te nda yi wunɛ ɓɛ nɔ ɗekɛ kɛ temɔ yun kɛ́?
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 Nɛ̀ lɛpinate nde: ‹Mɛɓeyɔ mɔ, mi kɛ tikɔ yo nɛ ŋgwɛtɛ› nɛ̀ lɛpina te nde: ‹Tɛma, kɛndɔ,› ’kelna ŋge kwa̧ jɛwɔ kɛ njokate?
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Ɗete, mi ta teɗye wunɛ nde, *Mɔnɔ mumɔ nɛ ɗeti te yi tikɔ mɛɓeyɔ mɛ ɓomɔ nɛ ŋgwɛtɛ kɛ to mɛnɛti.» Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ mɔ jɛmti nde: «Tɛma, ɓoŋgɔ taŋ yɔ, ɗukwɛ kɛ̀ tu̧ ɗyɔ.»
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Ndana ndana, ɛ mbam tɛmɛ nɛ ŋgɛt kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ, ɓu̧ taŋ te yi nyɛ ɓa̧ mɛtinɛŋgwɛ kɛte kɛ́, ɗuwɛ nɔ kɛ̀ nɔ tu̧ nɛ luksa Njambiyɛ kɛ numbu.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ ŋgbakima lukse Njambiyɛ. Ɓo gwa̧ wɔ̧ ɓuɗyate. Ɛ ɓo ɗiki lɛpɔ nde: «Kwalɔ mɛyekambiyɛ mɛte yikɛ nan yi wusɛ ɓɛŋma muka kɛ́!»
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus pundɛ kwa̧. Ɛ nyɛ kɛ̀ dolɔ wɛtɛ mɔ ɓoŋna mɔni garama nde Levi kɛ ɗiyɔ kɛ mbɛy mɛsay mɛnɛ. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ɓeŋgwɛ mi.»
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Ɛ nyɛ tɛmɛ tikɔ numbu mɛsay mɛnɛ hɛnɛ ɓeŋgwɛ nyɛ.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Ɛ Levi kelɛ ɓuɗya mɛɗye jeɓa nɛ ɓomɔ kɛ tu̧ ɗyenɛ kɛto Yesus. Ɓo ɓa̧ kɛ ɗyena ɓenɛ ɓaŋa ɓuɗya ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓaŋa ɓomɔ sendi.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi ɓe ɓa̧ kɛ kiya njɔŋ wɛtɛ ɓaka wokuma ŋgambi lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ ɓe Yesus nde: «Kɛto ŋge yi wunɛ ɗyena nɛ̀ yi wunɛ hɔɓiye mɛnjam kɛ mbɛy wɛtɛ wúnɛ ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓotu ɓe mɛɓeyɔ kɛ́?»
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yeti ɓotu ɓete ɓe nɛ mɛmbundɔ nɛ tɛ ɓaka sa̧ nje mɔ nyɛti na, yasi wɛtɛ, yo ndi ɓotu ɓete ɓe kɔnɛ ɓaka.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Mi ti njáki nje jeɓa ŋgbeŋ ɓomɔ nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ temɔ na. Mi njáki nje jeɓa ɓotu ɓe mɛɓeyɔ nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ temɔ.»
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Ɛ *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ nyɛ Yesus nde: «Ɓejekɛ ɓete ɓe Jaŋ nɛ̀ ɓejekɛ ɓete ɓe *Ɓefarisɛ̧ kɛ ɗiki kiyɔ mɛɗye yaka nɛ mɛŋgimɔ. Ɓo kɛ ɗiki ŋgwɛta sendi nɛ Njambiyɛ. Yasi wɛtɛ, ɓejekɛ ɓete ɓɔ kɛ ɗyena yan lalɛ, hɔɓiye sendi lalɛ.»
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ mumɔ jeɓa ɓesɔ ɓenɛ kɛ mɛkeɓi mɛ gwaki, wunɛ má kiɗyɛ ɓo mɛɗye piŋɔ te yi nyɛ ndi kɛte ɓenɛ ɓo kɛ́?
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Yasi wɛtɛ, ŋgimɔ ta ɗya̧ yi ɓomɔ ta soŋɛ nɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ man. Yo kɛ ŋgimɔ te yite yi ɓo ta kiyɔ mɛɗye yɛy.»
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Ɛ nyɛ nyɛ sendi ɓo wɛtɛ kanɔ nde: «Mumɔ ti ɓóŋ jɔnja pɛl lambɔ nje datɔ nɛ njombute na. Kɛto ŋgɛ yo kelna ɗete, jɔnja lambɔ ta nje ɓɛ nɛ tɔsu. Sendi, pɛl jɔnja lambɔ tí ɓɛŋna kimɔte kɛ njombute na.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Mumɔ ti sɔ́pita mɛnjam nyɛ kɛ ɓɔru mɛmbe na. Kɛto jɔnja mɛnjam ta wuɗyɛ kelɔ nde, mɛmbe pôsukwɛ, mɛnjam ma dɛndila kɛ mɛnɛti, mɛmbe má si yambile gwe nyiŋɛ siri.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Yasi wɛtɛ, mumɔ sɔ́pita mɛnjam kɛ jɔnja mɛmbe.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Sendi, mumɔ ti jáya njombu mɛnjam, ŋgɛ nyɛ si hɔɓiye jɔnjate na. Ɓo lɛ́pi kpo nɛ kpo nde: ‹Jɔnja mɛnjam kwa̧ nyɔŋɔ nɛ njombute.› »
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.