Lucas 5
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB
1 Wɛtɛ yesɔ Yesus ɓa̧ kɛ goŋ wɛtɛ nyaŋgwɛ matɔ nde Genesarɛt. Ɛ ŋgil ɓomɔ ɓɛ kɛ suŋna mbɛy kɛ kɛki nɛ, nɛ́ ɓo woku mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
1 Certa vez, quando a multidão apertava Jesus para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genezaré;
2 Ɛ nyɛ ɓɛŋɛ mɛlandi yiɓa kɛ goŋ. Ɓotu ɓe wona ɓenjanjɔ ɓe piya kɛ mɛlandi mɛte ɓaka ɓa̧ kɛ weyɛ mɛbulajama man.
2 e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores haviam descido deles, e estavam lavando as redes.
3 Ɛ nyɛ kwa̧ ɓendɔ wɛtɛ landi te. Yo ɓa̧ landi Simɔn. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ Simɔn nde, a pûsu landi kɛnjɛ nɛ mbɛt pulɔ sombu. Ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ mɔy landi kɛ̀ mbɔmbu teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
3 Entrando ele num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, sentando-se, ensinava do barco as multidões.
4 Kɛ nyɛ ma si lɛpina nyɛ ɓomɔ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ Simɔn nde: «Ɓoŋgɔ landi kɛ̀ nɔ pulɔ ɗimɔ, nɛ́ wunɛ ɓeta bulajama kɛ ɗuku.»
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo e lançai as vossas redes para a pesca.
5 Ɛ Simɔn lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, wusɛ ɓɛŋma bɔnɛ kɛ ndiŋgɛlɛ tu kɔ muka kumɔ ɓemɛŋmɛnɛ kinɛ wo yaŋa na. Ko ɓɛkɔ ɗete, mi ta ɓetɛ bulajama ndana kɛ ɗuku, kɛto yo wɛ lɛpɛ nde, mi ɓêta.»
5 Ao que disse Simão: Mestre, trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; mas, sobre tua palavra, lançarei as redes.
6 Kɛ ɓo ma ɓetɛ mɛbulajama kɛ ɗuku kɛ́, ɛ ɓo wo ɓenjanjɔ ɓuɗyate. Ɛ mɛbulajama kandɛ nyaliyate.
6 Feito isto, apanharam uma grande quantidade de peixes, de modo que as redes se rompiam.
7 Ɛ ɓo pɛpiɗye ɓɔ kɛnjɛ ɓenjɔŋ ɓan ɓe ɓa̧ kɛ mɔy landi te yɔru ɓaka nde, ɓo njâki kamɛ ɓo. Ɛ ɓo nje, ɛ ɓo tonjɛ ɓenjanjɔ kɛ mɛlandi mɛnɔri yiɓa, ɛ yo kandɛ ɗyena mɔrɔku.
7 Acenaram então aos companheiros que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. Eles, pois, vieram, e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 Kɛ Simɔn Piyɛr ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu Yesus lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, jisa kɛ kɛki mbɛ, kɛto mi mɔ mɛɓeyɔ.»
8 Vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Simɔn Piyɛr lɛpinama ɗete, kɛto a gwa̧ wɔ̧. Ɓenjɔŋ ɓenɛ hɛnɛ gwa̧ wɔ̧ sendi ɗete, kɛto ɓuɗya ɓenjanjɔ ɓete yi ɓo woma kɛ́.
9 Pois, à vista da pesca que haviam feito, o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam,
10 Jak ɓenɛ Jaŋ te ɓɔnɔ ɓe Seɓede, ɓekumbɔ ɓe ɓetina bulajama ɓe Simɔn gwa̧ sendi wɔ̧ ɗete. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ Simɔn nde: «Wɛ tî gwaki wɔ̧ na, kandɛ ndana wɛ tí ɓɛ se mɔ wona ɓenjanjɔ na. Wɛ ta nje ɓɛ mɔ ɓoŋna ɓomɔ teɗye ɓo nje Njambiyɛ.»
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. Disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante serás pescador de homens.
11 Ndana, ɛ ɓo nje ŋgbɔsɔ mɛlandi man, tikɔ mɛyasi hɛnɛ ɓeŋgwɛ Yesus.
11 E, levando eles os barcos para a terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Yesus ɓa̧ kɛ wɛtɛ ɗya kɛ pɔku mɛnɛti mɛte. Wɛtɛ mbam ɓa̧ mate nɛ yotu hɛnɛ tandɛ ndoko. Kɛ nyɛ ma kaŋɛ misi ɓɛŋɛ Yesus kɛ́, ɛ mbam nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ŋgɛ wɛ kwaɗyɛ, kelɔ nde, yotu mbɛ ɓɛ̂ki nɛ kpɛlɛŋ.»
12 Estando ele numa das cidades, apareceu um homem cheio de lepra que, vendo a Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, bem podes tornar-me limpo.
13 Ɛ Yesus sambile ɓɔ kpokɛ nɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Mi kwaɗya, yotu yɔ ɓɛ̂ki nɛ kpɛlɛŋ.» Ndana ndana, ɛ ndoko siyɛ kɛ yotu mbam.
13 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Kpɛ, wɛ tî yekiɗya mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́ nyɛ mumɔ na. Yasi wɛtɛ, kɛn kɛ̀ teɗye yotu yɔ nyɛ mɔ nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ, nɔ̀ kɛ̂n kelɔ sadaka, nɛ́ wɛ ɓɛ pupunate kɛ misi mɛ Njambiyɛ nda yi Mɔyisi pɛsima kɛ́, nɛ́ ɓomɔ duwɛ nde, kɔn yɔ siyma.»
14 Ordenou-lhe, então, que a ninguém contasse isto. Mas vai, disse ele, mostra-te ao sacerdote e faze a oferta pela tua purificação, conforme Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
15 Ko ɓɛkɔ nde, Yesus lɛpima nyɛ mbam nde, a tî yekiɗya na, je nɛ kpalma kɛ̀ kɛndɔ mbɔmbu. Ɓuɗya ɓomɔ ɗikima nje wesiɗya kɛ kɛki nɛ, nɛ́ ɓo woku mɛlɛpi mɛnɛ, na siɗyɛ sendi mɛkɔn man.
15 A sua fama, porém, se divulgava cada vez mais, e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo e serem curadas das suas enfermidades.
16 Yasi wɛtɛ, Yesus ɗikima kwa̧ nɛ kɛ̀ kɛ mɛmbɛy mɛte yi ɓomɔ yeti kɛte kɛ́ kɛ̀ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.
16 Mas ele se retirava para os desertos, e ali orava.
17 Wɛtɛ yesɔ Yesus ɓa̧ kɛ teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ. *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe duwa̧ mɛmboŋga ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ kɛki nɛ. Ɓo wulma kɛ Yerusalɛm, wulɛ sendi kɛ mɛɗya hɛnɛ kɛ Galile nɛ̀ Yuda. Baba Mbokɔ nya Yesus ɗeti te yi siɗyɛ mɛkɔn mɛ ɓomɔ.
17 Um dia, quando ele estava ensinando, achavam-se ali sentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galiléia e da Judéia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Ndana, ɛ ɓaŋa ɓomɔ soɓɛ wɛtɛ mbam nɛ taŋ ɗya̧ nɔ. Mbam te ɓa̧ mɔ jɛmti, a ti kɛ́ndi na. Ɓo saŋma nje te yi nyiŋɛ nɛ nyɛ kɛ mɔy tu̧ nje tikɔ kɛ mbɔmbu Yesus.
18 E eis que uns homens, trazendo num leito um paralítico, procuravam introduzi-lo e pô-lo diante dele.
19 Yasi wɛtɛ, ɓo tì ɓɛ nɛ nje kwaŋge na kɛto ŋgil. Ɛ ɓo ɓendɛ nɛ nyɛ kɛ tosiyɔ̧ kelɔ njɛmbi kɛte piɗyɛ nyɛ nɛ taŋ nɛ hɛnɛ kɛ njoka ɓomɔ kɛ mbɔmbu Yesus.
19 Mas, não achando por onde o pudessem introduzir por causa da multidão, subiram ao eirado e, por entre as telhas, o baixaram com o leito, para o meio de todos, diante de Jesus.
20 Kɛ Yesus ma ɓɛŋɛ kwalɔ tikina temɔ te yi ɓotu ɓaka ɓa̧ nɔ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ mɔ jɛmti nde: «Mbam, mɛɓeyɔ mɔ, mi kɛ tikɔ yo nɛ ŋgwɛtɛ.»
20 E vendo-lhes a fé, disse ele: Homem, são-te perdoados os teus pecados.
21 Ɛ Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ kɛ mɔy mɛtemɔ man nde: «Yɔkɔ ɓa̧ nda ɛ gbutɛ gba nɛ Njambiyɛ kɔ? Nda yakama tikɔ mɛɓeyɔ mɛ mumɔ nɛ ŋgwɛtɛ kɔ? Kinɛ wɛtɛ mumɔ na, ndi Njambiyɛ nyɛpɔ.»
21 Então os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que profere blasfêmias? Quem é este que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão só Deus?
22 Yesus duwa̧ mɛtakɛ man, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yikɛ ɓa kwalɔ mɛtakɛ te nda yi wunɛ ɓɛ nɔ ɗekɛ kɛ temɔ yun kɛ́?
22 Jesus, porém, percebendo os seus pensamentos, respondeu, e disse-lhes: Por que arrazoais em vossos corações?
23 Nɛ̀ lɛpinate nde: ‹Mɛɓeyɔ mɔ, mi kɛ tikɔ yo nɛ ŋgwɛtɛ› nɛ̀ lɛpina te nde: ‹Tɛma, kɛndɔ,› ’kelna ŋge kwa̧ jɛwɔ kɛ njokate?
23 Qual é mais fácil? dizer: São-te perdoados os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Ɗete, mi ta teɗye wunɛ nde, *Mɔnɔ mumɔ nɛ ɗeti te yi tikɔ mɛɓeyɔ mɛ ɓomɔ nɛ ŋgwɛtɛ kɛ to mɛnɛti.» Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ mɔ jɛmti nde: «Tɛma, ɓoŋgɔ taŋ yɔ, ɗukwɛ kɛ̀ tu̧ ɗyɔ.»
24 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse ao paralítico}, a ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Ndana ndana, ɛ mbam tɛmɛ nɛ ŋgɛt kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ, ɓu̧ taŋ te yi nyɛ ɓa̧ mɛtinɛŋgwɛ kɛte kɛ́, ɗuwɛ nɔ kɛ̀ nɔ tu̧ nɛ luksa Njambiyɛ kɛ numbu.
25 Imediatamente se levantou diante deles, tomou o leito em que estivera deitado e foi para sua casa, glorificando a Deus.
26 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ ŋgbakima lukse Njambiyɛ. Ɓo gwa̧ wɔ̧ ɓuɗyate. Ɛ ɓo ɗiki lɛpɔ nde: «Kwalɔ mɛyekambiyɛ mɛte yikɛ nan yi wusɛ ɓɛŋma muka kɛ́!»
26 E, tomados de pasmo, todos glorificavam a Deus; e diziam, cheios de temor: Hoje vimos coisas extraordinárias.
27 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus pundɛ kwa̧. Ɛ nyɛ kɛ̀ dolɔ wɛtɛ mɔ ɓoŋna mɔni garama nde Levi kɛ ɗiyɔ kɛ mbɛy mɛsay mɛnɛ. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ɓeŋgwɛ mi.»
27 Depois disso saiu e, vendo um publicano chamado Levi, sentado na coletoria, disse-lhe: Segue-me.
28 Ɛ nyɛ tɛmɛ tikɔ numbu mɛsay mɛnɛ hɛnɛ ɓeŋgwɛ nyɛ.
28 Este, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Ɛ Levi kelɛ ɓuɗya mɛɗye jeɓa nɛ ɓomɔ kɛ tu̧ ɗyenɛ kɛto Yesus. Ɓo ɓa̧ kɛ ɗyena ɓenɛ ɓaŋa ɓuɗya ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓaŋa ɓomɔ sendi.
29 Deu-lhe então Levi um lauto banquete em sua casa; havia ali grande número de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi ɓe ɓa̧ kɛ kiya njɔŋ wɛtɛ ɓaka wokuma ŋgambi lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ ɓe Yesus nde: «Kɛto ŋge yi wunɛ ɗyena nɛ̀ yi wunɛ hɔɓiye mɛnjam kɛ mbɛy wɛtɛ wúnɛ ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓotu ɓe mɛɓeyɔ kɛ́?»
30 Murmuravam, pois, os fariseus e seus escribas contra os discípulos, perguntando: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yeti ɓotu ɓete ɓe nɛ mɛmbundɔ nɛ tɛ ɓaka sa̧ nje mɔ nyɛti na, yasi wɛtɛ, yo ndi ɓotu ɓete ɓe kɔnɛ ɓaka.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos;
32 Mi ti njáki nje jeɓa ŋgbeŋ ɓomɔ nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ temɔ na. Mi njáki nje jeɓa ɓotu ɓe mɛɓeyɔ nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ temɔ.»
32 eu não vim chamar justos, mas pecadores, ao arrependimento.
33 Ɛ *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ nyɛ Yesus nde: «Ɓejekɛ ɓete ɓe Jaŋ nɛ̀ ɓejekɛ ɓete ɓe *Ɓefarisɛ̧ kɛ ɗiki kiyɔ mɛɗye yaka nɛ mɛŋgimɔ. Ɓo kɛ ɗiki ŋgwɛta sendi nɛ Njambiyɛ. Yasi wɛtɛ, ɓejekɛ ɓete ɓɔ kɛ ɗyena yan lalɛ, hɔɓiye sendi lalɛ.»
33 Disseram-lhe eles: Os discípulos de João jejuam freqüentemente e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem.
34 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ mumɔ jeɓa ɓesɔ ɓenɛ kɛ mɛkeɓi mɛ gwaki, wunɛ má kiɗyɛ ɓo mɛɗye piŋɔ te yi nyɛ ndi kɛte ɓenɛ ɓo kɛ́?
34 Respondeu-lhes Jesus: Podeis, porventura, fazer jejuar os convidados às núpcias enquanto o noivo está com eles?
35 Yasi wɛtɛ, ŋgimɔ ta ɗya̧ yi ɓomɔ ta soŋɛ nɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ man. Yo kɛ ŋgimɔ te yite yi ɓo ta kiyɔ mɛɗye yɛy.»
35 Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim hão de jejuar.
36 Ɛ nyɛ nyɛ sendi ɓo wɛtɛ kanɔ nde: «Mumɔ ti ɓóŋ jɔnja pɛl lambɔ nje datɔ nɛ njombute na. Kɛto ŋgɛ yo kelna ɗete, jɔnja lambɔ ta nje ɓɛ nɛ tɔsu. Sendi, pɛl jɔnja lambɔ tí ɓɛŋna kimɔte kɛ njombute na.
36 Propôs-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de um vestido novo para o coser em vestido velho; do contrário, não somente rasgará o novo, mas também o pedaço do novo não condirá com o velho.
37 Mumɔ ti sɔ́pita mɛnjam nyɛ kɛ ɓɔru mɛmbe na. Kɛto jɔnja mɛnjam ta wuɗyɛ kelɔ nde, mɛmbe pôsukwɛ, mɛnjam ma dɛndila kɛ mɛnɛti, mɛmbe má si yambile gwe nyiŋɛ siri.
37 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão;
38 Yasi wɛtɛ, mumɔ sɔ́pita mɛnjam kɛ jɔnja mɛmbe.
38 mas vinho novo deve ser deitado em odres novos.
39 Sendi, mumɔ ti jáya njombu mɛnjam, ŋgɛ nyɛ si hɔɓiye jɔnjate na. Ɓo lɛ́pi kpo nɛ kpo nde: ‹Jɔnja mɛnjam kwa̧ nyɔŋɔ nɛ njombute.› »
39 E ninguém, tendo bebido o velho, quer o novo; porque diz: O velho é bom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.