Lucas 5
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs BKJ
1 Wɛtɛ yesɔ Yesus ɓa̧ kɛ goŋ wɛtɛ nyaŋgwɛ matɔ nde Genesarɛt. Ɛ ŋgil ɓomɔ ɓɛ kɛ suŋna mbɛy kɛ kɛki nɛ, nɛ́ ɓo woku mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genesaré,
2 Ɛ nyɛ ɓɛŋɛ mɛlandi yiɓa kɛ goŋ. Ɓotu ɓe wona ɓenjanjɔ ɓe piya kɛ mɛlandi mɛte ɓaka ɓa̧ kɛ weyɛ mɛbulajama man.
2 e viu dois barcos parados junto ao lago; mas os pescadores tinham descido deles, e estavam lavando suas redes.
3 Ɛ nyɛ kwa̧ ɓendɔ wɛtɛ landi te. Yo ɓa̧ landi Simɔn. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ Simɔn nde, a pûsu landi kɛnjɛ nɛ mbɛt pulɔ sombu. Ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ mɔy landi kɛ̀ mbɔmbu teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
3 E, ele entrou em um dos barcos, que era de Simão, e lhe pediu que o afastasse um pouco da terra. E sentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Kɛ nyɛ ma si lɛpina nyɛ ɓomɔ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ Simɔn nde: «Ɓoŋgɔ landi kɛ̀ nɔ pulɔ ɗimɔ, nɛ́ wunɛ ɓeta bulajama kɛ ɗuku.»
4 E, quando ele terminou de falar, disse a Simão: Velejai para o profundo, e lançai as redes para um arrastão.
5 Ɛ Simɔn lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, wusɛ ɓɛŋma bɔnɛ kɛ ndiŋgɛlɛ tu kɔ muka kumɔ ɓemɛŋmɛnɛ kinɛ wo yaŋa na. Ko ɓɛkɔ ɗete, mi ta ɓetɛ bulajama ndana kɛ ɗuku, kɛto yo wɛ lɛpɛ nde, mi ɓêta.»
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, nós trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; porém, por meio da tua palavra, eu lançarei a rede.
6 Kɛ ɓo ma ɓetɛ mɛbulajama kɛ ɗuku kɛ́, ɛ ɓo wo ɓenjanjɔ ɓuɗyate. Ɛ mɛbulajama kandɛ nyaliyate.
6 E, fazendo assim, eles pegaram uma grande quantidade de peixes; e a rede se rompia.
7 Ɛ ɓo pɛpiɗye ɓɔ kɛnjɛ ɓenjɔŋ ɓan ɓe ɓa̧ kɛ mɔy landi te yɔru ɓaka nde, ɓo njâki kamɛ ɓo. Ɛ ɓo nje, ɛ ɓo tonjɛ ɓenjanjɔ kɛ mɛlandi mɛnɔri yiɓa, ɛ yo kandɛ ɗyena mɔrɔku.
7 E eles acenaram aos seus companheiros, que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. E eles vieram, e encheram ambos os barcos, a ponto de começarem a afundar.
8 Kɛ Simɔn Piyɛr ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu Yesus lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, jisa kɛ kɛki mbɛ, kɛto mi mɔ mɛɓeyɔ.»
8 E vendo isso Simão Pedro, caiu de joelhos diante de Jesus, dizendo: Afasta-te de mim, Senhor, porque eu sou um homem pecador.
9 Simɔn Piyɛr lɛpinama ɗete, kɛto a gwa̧ wɔ̧. Ɓenjɔŋ ɓenɛ hɛnɛ gwa̧ wɔ̧ sendi ɗete, kɛto ɓuɗya ɓenjanjɔ ɓete yi ɓo woma kɛ́.
9 Pois ele estava admirado, e todos os que estavam com ele, diante do arrastão de peixes que tinham feito.
10 Jak ɓenɛ Jaŋ te ɓɔnɔ ɓe Seɓede, ɓekumbɔ ɓe ɓetina bulajama ɓe Simɔn gwa̧ sendi wɔ̧ ɗete. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ Simɔn nde: «Wɛ tî gwaki wɔ̧ na, kandɛ ndana wɛ tí ɓɛ se mɔ wona ɓenjanjɔ na. Wɛ ta nje ɓɛ mɔ ɓoŋna ɓomɔ teɗye ɓo nje Njambiyɛ.»
10 E assim também estavam Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante tu pescarás homens.
11 Ndana, ɛ ɓo nje ŋgbɔsɔ mɛlandi man, tikɔ mɛyasi hɛnɛ ɓeŋgwɛ Yesus.
11 E, levando os seus barcos para terra, eles abandonaram tudo, e o seguiram.
12 Yesus ɓa̧ kɛ wɛtɛ ɗya kɛ pɔku mɛnɛti mɛte. Wɛtɛ mbam ɓa̧ mate nɛ yotu hɛnɛ tandɛ ndoko. Kɛ nyɛ ma kaŋɛ misi ɓɛŋɛ Yesus kɛ́, ɛ mbam nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ŋgɛ wɛ kwaɗyɛ, kelɔ nde, yotu mbɛ ɓɛ̂ki nɛ kpɛlɛŋ.»
12 E aconteceu que, estando ele em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, caiu sobre a sua face, e pediu-lhe, dizendo: Senhor, se tu quiseres, podes purificar-me.
13 Ɛ Yesus sambile ɓɔ kpokɛ nɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Mi kwaɗya, yotu yɔ ɓɛ̂ki nɛ kpɛlɛŋ.» Ndana ndana, ɛ ndoko siyɛ kɛ yotu mbam.
13 E ele colocou a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero, seja purificado. E imediatamente a lepra o deixou.
14 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Kpɛ, wɛ tî yekiɗya mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́ nyɛ mumɔ na. Yasi wɛtɛ, kɛn kɛ̀ teɗye yotu yɔ nyɛ mɔ nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ, nɔ̀ kɛ̂n kelɔ sadaka, nɛ́ wɛ ɓɛ pupunate kɛ misi mɛ Njambiyɛ nda yi Mɔyisi pɛsima kɛ́, nɛ́ ɓomɔ duwɛ nde, kɔn yɔ siyma.»
14 E ele ordenou-lhe para que não contasse a nenhum homem: Mas vai, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, conforme Moisés ordenou, como testemunho para eles.
15 Ko ɓɛkɔ nde, Yesus lɛpima nyɛ mbam nde, a tî yekiɗya na, je nɛ kpalma kɛ̀ kɛndɔ mbɔmbu. Ɓuɗya ɓomɔ ɗikima nje wesiɗya kɛ kɛki nɛ, nɛ́ ɓo woku mɛlɛpi mɛnɛ, na siɗyɛ sendi mɛkɔn man.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais; e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo, e para serem por ele curadas de suas enfermidades.
16 Yasi wɛtɛ, Yesus ɗikima kwa̧ nɛ kɛ̀ kɛ mɛmbɛy mɛte yi ɓomɔ yeti kɛte kɛ́ kɛ̀ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.
16 E ele retirava-se para os desertos e orava.
17 Wɛtɛ yesɔ Yesus ɓa̧ kɛ teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ. *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe duwa̧ mɛmboŋga ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ kɛki nɛ. Ɓo wulma kɛ Yerusalɛm, wulɛ sendi kɛ mɛɗya hɛnɛ kɛ Galile nɛ̀ Yuda. Baba Mbokɔ nya Yesus ɗeti te yi siɗyɛ mɛkɔn mɛ ɓomɔ.
17 E aconteceu que, em um certo dia, enquanto ele estava ensinando, estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava presente para curá-los.
18 Ndana, ɛ ɓaŋa ɓomɔ soɓɛ wɛtɛ mbam nɛ taŋ ɗya̧ nɔ. Mbam te ɓa̧ mɔ jɛmti, a ti kɛ́ndi na. Ɓo saŋma nje te yi nyiŋɛ nɛ nyɛ kɛ mɔy tu̧ nje tikɔ kɛ mbɔmbu Yesus.
18 E eis que uns homens traziam em uma maca um homem paralítico; e eles buscavam meios de levá-lo, e colocá-lo diante dele.
19 Yasi wɛtɛ, ɓo tì ɓɛ nɛ nje kwaŋge na kɛto ŋgil. Ɛ ɓo ɓendɛ nɛ nyɛ kɛ tosiyɔ̧ kelɔ njɛmbi kɛte piɗyɛ nyɛ nɛ taŋ nɛ hɛnɛ kɛ njoka ɓomɔ kɛ mbɔmbu Yesus.
19 E, eles não encontrando um caminho pelo qual o pudessem levá-lo por causa da multidão, subiram ao telhado, e desceram-no por entre as telhas com a sua maca para o meio, diante de Jesus.
20 Kɛ Yesus ma ɓɛŋɛ kwalɔ tikina temɔ te yi ɓotu ɓaka ɓa̧ nɔ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ mɔ jɛmti nde: «Mbam, mɛɓeyɔ mɔ, mi kɛ tikɔ yo nɛ ŋgwɛtɛ.»
20 E, ele vendo a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te foram perdoados.
21 Ɛ Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ kɛ mɔy mɛtemɔ man nde: «Yɔkɔ ɓa̧ nda ɛ gbutɛ gba nɛ Njambiyɛ kɔ? Nda yakama tikɔ mɛɓeyɔ mɛ mumɔ nɛ ŋgwɛtɛ kɔ? Kinɛ wɛtɛ mumɔ na, ndi Njambiyɛ nyɛpɔ.»
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Yesus duwa̧ mɛtakɛ man, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yikɛ ɓa kwalɔ mɛtakɛ te nda yi wunɛ ɓɛ nɔ ɗekɛ kɛ temɔ yun kɛ́?
22 Mas quando Jesus percebeu seus pensamentos, ele respondendo, disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Nɛ̀ lɛpinate nde: ‹Mɛɓeyɔ mɔ, mi kɛ tikɔ yo nɛ ŋgwɛtɛ› nɛ̀ lɛpina te nde: ‹Tɛma, kɛndɔ,› ’kelna ŋge kwa̧ jɛwɔ kɛ njokate?
23 O que é mais fácil dizer: Os teus pecados foram perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Ɗete, mi ta teɗye wunɛ nde, *Mɔnɔ mumɔ nɛ ɗeti te yi tikɔ mɛɓeyɔ mɛ ɓomɔ nɛ ŋgwɛtɛ kɛ to mɛnɛti.» Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ mɔ jɛmti nde: «Tɛma, ɓoŋgɔ taŋ yɔ, ɗukwɛ kɛ̀ tu̧ ɗyɔ.»
24 Mas para que possais saber que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse ao paralítico), digo-te: Levanta-te, toma a tua maca, e vai para tua casa.
25 Ndana ndana, ɛ mbam tɛmɛ nɛ ŋgɛt kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ, ɓu̧ taŋ te yi nyɛ ɓa̧ mɛtinɛŋgwɛ kɛte kɛ́, ɗuwɛ nɔ kɛ̀ nɔ tu̧ nɛ luksa Njambiyɛ kɛ numbu.
25 E imediatamente, levantando-se diante deles, e tomando o leito em que estivera deitado, partiu para sua própria casa, glorificando a Deus.
26 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ ŋgbakima lukse Njambiyɛ. Ɓo gwa̧ wɔ̧ ɓuɗyate. Ɛ ɓo ɗiki lɛpɔ nde: «Kwalɔ mɛyekambiyɛ mɛte yikɛ nan yi wusɛ ɓɛŋma muka kɛ́!»
26 E todos ficaram perplexos, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje nós vimos coisas estranhas.
27 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus pundɛ kwa̧. Ɛ nyɛ kɛ̀ dolɔ wɛtɛ mɔ ɓoŋna mɔni garama nde Levi kɛ ɗiyɔ kɛ mbɛy mɛsay mɛnɛ. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ɓeŋgwɛ mi.»
27 E, depois dessas coisas, ele saiu, e viu um publicano, de nome Levi, sentado na coletoria; e disse-lhe: Segue-me.
28 Ɛ nyɛ tɛmɛ tikɔ numbu mɛsay mɛnɛ hɛnɛ ɓeŋgwɛ nyɛ.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Ɛ Levi kelɛ ɓuɗya mɛɗye jeɓa nɛ ɓomɔ kɛ tu̧ ɗyenɛ kɛto Yesus. Ɓo ɓa̧ kɛ ɗyena ɓenɛ ɓaŋa ɓuɗya ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓaŋa ɓomɔ sendi.
29 E fez Levi uma grande festa em sua própria casa; e ali havia uma grande companhia de publicanos e outros que estavam sentados com ele.
30 *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi ɓe ɓa̧ kɛ kiya njɔŋ wɛtɛ ɓaka wokuma ŋgambi lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ ɓe Yesus nde: «Kɛto ŋge yi wunɛ ɗyena nɛ̀ yi wunɛ hɔɓiye mɛnjam kɛ mbɛy wɛtɛ wúnɛ ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓotu ɓe mɛɓeyɔ kɛ́?»
30 Mas os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yeti ɓotu ɓete ɓe nɛ mɛmbundɔ nɛ tɛ ɓaka sa̧ nje mɔ nyɛti na, yasi wɛtɛ, yo ndi ɓotu ɓete ɓe kɔnɛ ɓaka.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas aqueles que estão enfermos.
32 Mi ti njáki nje jeɓa ŋgbeŋ ɓomɔ nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ temɔ na. Mi njáki nje jeɓa ɓotu ɓe mɛɓeyɔ nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ temɔ.»
32 Eu não vim para chamar os justos, mas pecadores ao arrependimento.
33 Ɛ *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ nyɛ Yesus nde: «Ɓejekɛ ɓete ɓe Jaŋ nɛ̀ ɓejekɛ ɓete ɓe *Ɓefarisɛ̧ kɛ ɗiki kiyɔ mɛɗye yaka nɛ mɛŋgimɔ. Ɓo kɛ ɗiki ŋgwɛta sendi nɛ Njambiyɛ. Yasi wɛtɛ, ɓejekɛ ɓete ɓɔ kɛ ɗyena yan lalɛ, hɔɓiye sendi lalɛ.»
33 E lhe disseram: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, e semelhante os discípulos dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ mumɔ jeɓa ɓesɔ ɓenɛ kɛ mɛkeɓi mɛ gwaki, wunɛ má kiɗyɛ ɓo mɛɗye piŋɔ te yi nyɛ ndi kɛte ɓenɛ ɓo kɛ́?
34 E ele lhes respondeu: Podeis fazer com que os convidados das núpcias jejuem, enquanto o noivo está com eles?
35 Yasi wɛtɛ, ŋgimɔ ta ɗya̧ yi ɓomɔ ta soŋɛ nɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ man. Yo kɛ ŋgimɔ te yite yi ɓo ta kiyɔ mɛɗye yɛy.»
35 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então, naqueles dias, eles jejuarão.
36 Ɛ nyɛ nyɛ sendi ɓo wɛtɛ kanɔ nde: «Mumɔ ti ɓóŋ jɔnja pɛl lambɔ nje datɔ nɛ njombute na. Kɛto ŋgɛ yo kelna ɗete, jɔnja lambɔ ta nje ɓɛ nɛ tɔsu. Sendi, pɛl jɔnja lambɔ tí ɓɛŋna kimɔte kɛ njombute na.
36 E ele também citou uma parábola para eles: Nenhum homem põe um pedaço de uma roupa nova sobre uma velha; do contrário a nova rasga a ambos. E o pedaço que foi tirado da nova não combina com a velha.
37 Mumɔ ti sɔ́pita mɛnjam nyɛ kɛ ɓɔru mɛmbe na. Kɛto jɔnja mɛnjam ta wuɗyɛ kelɔ nde, mɛmbe pôsukwɛ, mɛnjam ma dɛndila kɛ mɛnɛti, mɛmbe má si yambile gwe nyiŋɛ siri.
37 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão.
38 Yasi wɛtɛ, mumɔ sɔ́pita mɛnjam kɛ jɔnja mɛmbe.
38 Mas vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos são preservados.
39 Sendi, mumɔ ti jáya njombu mɛnjam, ŋgɛ nyɛ si hɔɓiye jɔnjate na. Ɓo lɛ́pi kpo nɛ kpo nde: ‹Jɔnja mɛnjam kwa̧ nyɔŋɔ nɛ njombute.› »
39 E nenhum homem tendo bebido o vinho velho quer logo o novo; porque ele diz: O velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.