Lucas 20
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA
1 Wɛtɛ yesɔ Yesus ɓa̧ kɛ teɗye mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ lɛpɔ Kimɔ Tom nyɛ ɓomɔ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ. Semɔ semɔ, ɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya ɗya̧
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 diyɛ nyɛ nde: «Ɗeti te yi wɛ kelɛ nɛ mɛyasi mɛte yikɛ kɛ́ wúla we? Lɛpɔ nyɛ wusɛ. Nda nyɛ wɛ ɗeti nde, kelɔ mɛyasi mɛte?»
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Mi sendi, mi ndi nɛ lɛpi wɛtɛ yi mi ta diyɛ wunɛ:
3 Jesus respondeu:
4 Nda tomɛ Jaŋ nde, a njâki tɔpɛ ɓomɔ kɛ mɔrɔku? Yo Njambiyɛ ho yo ɓomɔ? Wunɛ yêŋsaŋgwɛ nyɛ mi.»
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ɛ ɓo kandɛ mɛdiyna tandɛ yan lɛpɔ nde: «Ŋgɛ wusɛ lɛpɛ nde: Yo Njambiyɛ tomɛ nyɛ, a ta diyɛ wusɛ nde: ‹Ma kɛto ŋge yi wunɛ tì tikɛ temɔ kɛ yasi te yi nyɛ lɛpima kɛ́?›
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Ma ŋgɛ wusɛ nje yeŋsa nde: Yo ɓomɔ tomɛ nyɛ, yite ɓomɔ hɛnɛ ta lu̧ wusɛ nɛ mɛtari wo, kɛto ɓo kɛ kombile duwɛ nde, Jaŋ ɓa̧ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.»
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Wusɛ yeti kɛ duwɛ Mɔ te ɛ tomma nyɛ nde, a njâki tɔpa ɓomɔ kɛ mɔrɔku kɔ na.»
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Mi sendi, mi yeti kɛ lɛpɔ yaŋa nyɛ wunɛ kɛ kasi ɗeti te yi mi kelɛ nɛ mɛyasi mɛte kɛ́ na.»
8 E Jesus lhes disse:
9 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ nyɛ wɛtɛ kanɔ nyɛ ɓomɔ nde: «Wɛtɛ mbam sama ŋgwaŋ *vinyɛ. Ɛ nyɛ kaŋɛ yo nyɛ ɓaŋa ɓotu ɓe mɛsay nde, ɓo ɓâkiɗya. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ nje kwa̧ kɛ̀ lɔndunate kɛ yiŋa mɛnɛti kɛ̀ ya ɓuɗya mɛtu.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Kɛ mɛmbumɔ ma si ɗetɔ kɛ ŋgwaŋ, ɛ nyɛ tomɛ wɛtɛ mɔ mɛsay kɛnjɛ kɛ yi ɓari, nɛ́ ɓo njesɛ nyɛ ŋgaɓiyɛ mɛmbumɔ mɛte yenɛ. Yasi wɛtɛ, ɛ ɓotu ɓete mɛndɛ mɔ tomun yɔkiɗye nyɛ nɛ gboŋgo ɓɔ.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Ɛ nyɛ ɓasiɗye tomɔ wɛtɛ mɔ mɛsay. Ɛ ɓotu ɓe ɓakiɗya ŋgwaŋ mɛndɛ nyɛ toyɛ nyɛ wuŋgwɛ, yɔkiɗye nyɛ nɛ gboŋgo ɓɔ.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Kɛ mɛŋga yitatite, ɛ nyɛ tomɛ sendi wɛtɛ mɔ mɛsay. Ɛ ɓo ɗuɗye nyɛ yɔkiɗye nɛ mɛpeŋ kɛ yotu.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Ndana, ɛ sa ŋgwaŋ lɛpɛ nde: ‹Mi ta kelɔ nan? Mi ta tomɔ mɔnmbɛ, sɔŋ temɔ mbɛ, ta ɓɛ, ɓo ta kambɔ nyɛ.›
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Ko ɓɛkɔ ɗete, kɛ ɓotu ɓe ɓakiɗya ŋgwaŋ ma ɓɛŋɛ nyɛ kɛ́, ɛ ɓo saŋgwɛ ŋgiŋ lɛpɔ nde: ‹Yo nyɛ ta tika nɛ mɛlikɔ mɛ saŋgwɛ. Wusɛ wôku nyɛ, nɛ́ wusɛ tika nɔ.›
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ ɓetɛ kɛ kɔŋ ŋgwaŋ wo.»
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 A ta nje girise ɓo hɛnɛ kaŋɛ ŋgwaŋ nyɛ ɓaŋa.» Kɛ ɓomɔ ma wokɔ mɛlɛpi mɛnɔri kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Yaŋa tî kelnaŋgwɛ ɗete na.»
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus kaŋɛ misi ɓɛŋɛ nɛ ɓo lɛpɔ nde: «Yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Tari*f1* te yi ɓotu ɓe sumna njumɔ sɛŋma kɔ kpalma nje ɓɛ saŋgwɛ kondu,› ma to lɛpi te nde ŋge?
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Ŋgɛ mumɔ nje ɗumɔ mbɔmbu nɛ kɛte, a ta ɓalɔ nyaŋsaŋgwɛ lekwɛ nɛ mutu mutu. Sendi, ŋgɛ kondu te ɓalɛ kɛ to mumɔ, yo ta pɔsɔ nyɛ nɛ mbɔl.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi saŋma nje te yi ɓiye nyɛ ndi kɛ kiya ŋgimɔ te yite. Yasi wɛtɛ, ɓo kambima ɓomɔ. Ɓo duwa̧ nde, Yesus nyɛ́ki kanɔ te suŋgwɛ nɛ ɓo.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Ndana, ɛ ɓo kandɛ saŋna mɛnje tomɔ ɓomɔ yi pɛmna nɛ. Ɓotu ɓete ɗikima kelɔ mɛmbɔlɛ nda kimɔ ɓomɔ, simande ɓo ta wokɔ yiŋa kɔtu lɛpi kɛ numbu nɛ, nɛ́ ɓo ɓiy nyɛ, nyɛ ɓotu ɓe pɛsina jɔsi, nɛ́ ɓo nje kwaŋɗye nyɛ kɛnjɛ nyaŋgwɛ kum te ɛ ɗiyɛ nɛ mɛnɛti man kɔ.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ɛ ɓotu ɓete lɛpɛ nyɛ Yesus nde: «Yekele, wusɛ duwa̧ nde, wɛ kɛ lɛpina teɗye sendi yasi nɛ ŋgbeŋ kinɛ nɛmbɛ njoka ɓomɔ na. Yasi wɛtɛ, wɛ téɗya yɔ nje Njambiyɛ gbate gbate.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 ’Hɛ gbôku ka garama nyɛ *Sesar, ho hɛ tî gboku na?»
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Yesus duwa̧ likisi yan. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 «Wunɛ têɗya mi sule wɛtɛ. Yekambiyɛ nɛ̀ mɛkɛti mɛte yi kɛte kɛ́ téɗya nda?» Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Yo yi Sesar.»
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Ɗete, wunɛ nyɛ̂ki Sesar mɛyasi mɛte yenɛ, nyɛ Njambiyɛ mɛyasi mɛte yenɛ.»
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ma ɓo ti yaka ɓiye nyɛ nde, a lɛpima yiŋa kɔtu lɛpi kɛ mbɔmbu ɓomɔ na. Yasi wɛtɛ, ɓo ŋgbakimama nda yi Yesus yeŋsama nɔ nyɛ ɓo kɛ́, ɛ ɓo ɗiɓɛ numbu.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka *Ɓesadusɛ̧ ka̧ kɛ̀ yi Yesus. Ɓesadusɛ̧ lɛ́pi nde, mumɔ tí womiyɛ na. Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ Yesus nde:
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 «Yekele, Mɔyisi kɛtima kɛ mɛmboŋga nde: ‹Ŋgɛ mumɔ ɓɛ nɛ maŋ, ŋgɛ maŋ wenɛ te gwe tikɔ nyari kinɛ ja ɓenɛ na, na ɓôŋ kusɔ te, na ja kwaŋɗye nɛ ɗinɔ maŋ ɛ gwa̧ kɔ.›
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Ma yo ɓa̧ nɛ ɓɔnɔ ɓembam yitan jɔ yiɓa kɛ mɔy yan. Tomba mɔy ɓoŋma nyari. Ɛ nyɛ gwe tikɔ nya te kinɛ ja ɓenɛ nyɛ na.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Ɛ ɛ kɔŋte nje ɓu̧ kusɔ. Ɛ nyɛ gwe sendi tikɔ nyɛ kinɛ ja ɓenɛ nyɛ na.
30 o segundo
31 Ɛ mɔ yitatite nje ɓu̧ sendi nya te. Yo kelnama ɗete nɛ ɓo yitan jɔ yiɓa hɛnɛ. Ɓo gwa̧ kinɛ tikɔ mɔnɔsikɛ wɛtɛ na.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ nyari nje gwe sendi.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ma komɛ ɓemuŋ ta womiyɛ kɛ́, nya kɔ ta nje ɓɛ nya nda kɛ njoka yan, kɛto ɓo hɛnɛ yitan jɔ yiɓa ɓoŋma nyɛ nɛ mɛgwaki?»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Ɓembam nɛ̀ ɓoma ɓete ɓe ndi ndana kɛ mɛnɛti ɓaka kɛ kelɔ mɛgwaki.
34 Jesus respondeu:
35 Yasi wɛtɛ, ɓotu ɓete ɓe Njambiyɛ ɓɛŋma kimɔte nde, ɓo ta womiyɛ kɛ njoka ɓemuŋ ɓɛ nɛ joŋgwɛ kɛ mbokɔ te yi ta nje kɛ́ tí kelɔ mɛgwaki se na.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Ɓo tí gwe se na, kɛto ɓo ta ɓɛ nda ɓejaki ɓe Njambiyɛ. Ɓo ta ɓɛ ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ, kɛto ɓo ma womiyɛ kɛ njoka ɓemuŋ.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Mɔyisi téɗya nde, ɓomɔ ta womiyɛ kɛ mbɛy te yi nyɛ lɛpima kasi mɔnɔ jeti te ɛ ɓa̧ kɛ ɓiye ɗitɛ kɔ komɛ nyɛ jeɓa Baba Mbokɔ nde: ‹Njambiyɛ te ɛ Abaraham, Njambiyɛ te ɛ Isak, Njambiyɛ te ɛ Yakɔp.›
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Njambiyɛ yeti Njambiyɛ ɓemuŋ na, nyɛ Njambiyɛ te ɛ ɓotu ɓete ɓe nɛ joŋ ɓaka. Kɛ yenɛ, ɓotu ɓete ɓe ma gwe ɓaka hɛnɛ nɛ joŋ.»
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ɛ ɓaŋa kɛ njoka ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi jayɛ lɛpɔ nde: «Yekele, wɛ lɛpima kimɔte.»
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Kɛ kɔŋte, ɓo kinɛ ɓoɓɛ diyɛ se nyɛ yiŋa diyan na.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Ɓomɔ lɛ́pi nde, *Krist mɔnɔ Davit nan?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Kɛto Davit nɛ ŋguru wenɛ kɛ lɛpɔ kɛ mɔy mɛkana mɛ Ɓesom nde: ‹Baba Mbokɔ lɛpima nyɛ Nyaŋgwɛ Kumande wombɛ nde: Ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ mbam ɓɔ mbɛ
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 kumɔ nde, mi sîki kawule ɓependɔ ɓɔ tikɔ kɛ nji̧ mɛkol mɔ.›
43 até que eu ponha
44 Davit jeɓama Krist nde Nyaŋgwɛ Kumande, ma Krist ta kpalɔ nje ɓɛ mɔnɔ wenɛ nan?»
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓomɔ hɛnɛ ɓa̧ kɛ wokɔ mɛlɛpi mɛte yi Yesus ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 «Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ nɛ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi. Ɓo kwáɗyikwɛ jaŋa nɛ nyaŋgwɛ ndulɛŋ ndulɛŋ mɛgambo kɛ mbɔmbu ɓomɔ, kwaɗyɛ sendi nde, ɓomɔ kɛ̂ nyɛnɔ ɓo kɛ mɛmbɛy komɛ ɓomɔ ɗiki wesiɗya kɛ́. Ɓo kwáɗyikwɛ ɗiyɔ kɛ bosa mɛmbɛy kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn, sa̧ sendi kpasa mɛmbɛy kɛ mɛtu̧ mɛdina.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Ɓo wɛ́njila mɛyasi hɛnɛ nɛ mbul kɛ mɛɓɔ mɛ ɓekusɔ ɓoma, ɗiki nje kelɔ sɛwna mɛŋgwɛta, nɛ́ ɓomɔ ɓɛŋ nde, ɓo kimɔ ɓomɔ. Njambiyɛ ta jɔse ɓo teɗye ɓo nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ kwa̧ to te.»
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.