Lucas 17

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Yo gba nɛ mɛyasi mɛte yi kelɛ nde, mumɔ jâti kɛ ɓeya nje. Yasi wɛtɛ, mɛbɔnɛ ta ɓalɔ kɛ to mɔ te ɛ kelɛ nde, mɛyasi mɛte ɗyâŋ kɔ.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Yo kimɔte kɛ yi mɔ te nde, ɓo ɓôŋ tari kɔkuna yasi tiŋɔ kɛ ŋgiŋ nɛ kwa̧ ɓetɛ nyɛ kɛ maŋ, laŋsa nde, a kêl yiŋa yasi te yi yakama jatiɗye ko mumɔ wɛtɛ kɛ njoka ɓɔnɔ ɓaka kɛ ɓeya nje.
2 Seria melhor para esse que uma pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse atirado no mar do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Wunɛ pɛ̂m mɛkele mun nɛ ŋguru wun. Ŋgɛ mɔŋ kelɛ yiŋa ɓeya yasi suŋgwɛ nɛ wɛ, nɔ̀ ndêya nyɛ. Ŋgɛ nyɛ yeŋsa temɔ kɛ ɓeya yasi te yi nyɛ kelma kɛ́, nɔ̀ tîki nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ.
3 — Tenham cuidado. Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe-lhe.
4 Kɛ ndiŋgɛlɛ yesɔ wɛtɛ, ŋgɛ nyɛ kelɛ ɓeya yasi suŋgwɛ nɛ wɛ mɛŋga yitan jɔ yiɓa, ŋgɛ nyɛ nje sendi mɛŋga yitan jɔ yiɓa lɛpɔ nyɛ wɛ nde: ‹Mi yeŋsama temɔ kɛ ɓeya yasi te yi mi kelma kɛ́,› nɔ̀ tîki nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ.»
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e sete vezes vier para lhe dizer: “Estou arrependido”, perdoe-lhe.
5 Ɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Nyaŋgwɛ Kumande lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Kelɔ nde, wusɛ tîki temɔ nɛ wɛ kwa̧ yikɛ.»
5 Então os apóstolos disseram ao Senhor: — Aumente-nos a fé.
6 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Má ɓɛki nde, tikina temɔ te yi wunɛ tikɛ kɛ yembɛ kɛ́ nyaŋgwɛte nda ɗɔkɔ mbumɔ ŋgwal lalɛ, ma wunɛ yakama lɛpɔ nyɛ jeti te yɔkɔ nde: ‹Sûtukwɛ kɛ̀ suma kɛ maŋ,› a má wokɔ mɛn yun.
6 Ao que o Senhor respondeu:
7 «Wusɛ pâŋ pa lɛpɔ nde: Wɛtɛ mumɔ kɛ njoka yun nɛ mɔ mɛsay wenɛ ɛ putike ŋgwaŋ nɛ ho ɛ ɓakiɗye ɓetitɛr. Ŋgɛ nyɛ ɓɛŋɛ mɔ mɛsay wenɛ kɛ yɔkwɛ ŋgwaŋ, ’a má lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Inja ɗiyɔ nɛdɔ ɗyena›?
7 — Qual de vocês, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: “Venha agora mesmo e sente-se à mesa”?
8 A ta lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Jambinaŋgwɛ nyɛ mi, sɛnjɔ lambɔ, ɓoŋgɔ mɛɗye nje nɔ, nɛ́ mi pa ɗyena hɔɓiye mɛnjam, kɛ kɔŋte, wɛ má nje ɗyena nje hɔɓiye yɔ yɛy.›
8 Não é verdade que, ao contrário, lhe dirá: “Prepare o meu jantar. Apronte-se e sirva-me enquanto eu como e bebo. Depois, você pode comer e beber”?
9 ’Wunɛ táka ka nde, a ta nyɛ mɔ mɛsay kɔ wosoko, kɛto a kelma yasi te yi nyɛ lɛpima nyɛ nyɛ kɛ́?
9 Será que ele terá de agradecer ao servo por ter feito o que lhe havia ordenado?
10 Wunɛ sendi, ŋgɛ wunɛ si kelɔ yasi te yi ɓo lɛpima nde, wunɛ kêl kɛ́, nɛ̀ wunɛ njâki lɛpɔ kɛ kɔŋte nde: ‹Wusɛ gbɛla ɓotu ɓe mɛsay, hɛ kelma yasi te yi ɓa̧ nde, wusɛ kêl kɛ́.› »
10 Assim também vocês, depois de terem feito tudo o que lhes foi ordenado, digam: “Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.”
11 Yesus ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛ Yerusalɛm. Ɛ nyɛ kwa̧ kɛ njoka mɛnɛti mɛ Samari nɛ̀ Galile.
11 De caminho para Jerusalém, Jesus passava pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ nyiŋɛ kɛ wɛtɛ ɗya kɛ́, ɛ ɓaŋa ɓotu ɓe ndoko kamɔ nje saŋgwa nɛ nyɛ. Yasi wɛtɛ, ɓo tɛmma nɛ naŋ kembiɗya
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 lɛpɔ nde: «Yesus yekele, gwakɔ ŋgwɛtɛ wusu.»
13 que ficaram de longe e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha compaixão de nós!
14 Ɛ nyɛ ɓɛŋɛ ɓo lɛpɔ nde: «Wunɛ kɛ̂n kɛ̀ teɗye yotu yun nyɛ ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ.» Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛ́, ɛ kɔn yan siyɛ.
14 Ao vê-los, Jesus disse: Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Kɛ wɛtɛ kɛ njoka yan ma ɓɛŋɛ nde, kɔn nɛ siyma kɛ́, ɛ nyɛ yɔkwɛ nɛ kɔkɔ nɛ luksa Njambiyɛ kɛ numbu nɛ mɛn kɛ kwey.
15 Um dos dez, vendo que estava curado, voltou dando glória a Deus em alta voz
16 Ɛ nyɛ nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu Yesus nyɛ nyɛ wosoko. Mɔ te ɓa̧ mɔ Samari.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe. E este era samaritano.
17 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nde: «’Ɓo tì ɓɛ ɓomɔ kamɔ yi kɔn yan siyma kɛ́ na? Ɓomɔ yitan jɔ yini te ɓari ɓa we?
17 Então Jesus perguntou:
18 Ŋge kelɛ nde, jɛŋgwɛ te yɔkɔ nyɛpɔ yɔ̂kwɛ nɛ kɔkɔ nje lukse Njambiyɛ?»
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, a não ser este estrangeiro?
19 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ mɔ Samari kɔ nde: «Tɛma, kwaŋgɔ, tikina temɔ te yi wɛ nɔ kɛ́ joŋgwa wɛ.»
19 E lhe disse:
20 Ɛ *Ɓefarisɛ̧ diyɛ Yesus nde: «*Kandɔ Njambiyɛ ta ɗya̧ ndenɛn?» Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Kandɔ Njambiyɛ tí ɗya̧ nɛ nje te nde, ɓomɔ ɓɛ̂ŋa na.
20 Indagado pelos fariseus sobre quando viria o Reino de Deus, Jesus lhes respondeu:
21 Ɓo tí lɛpɔ nde: ‹Kandɔ Njambiyɛ waka ho wari› na. Wunɛ dûkwɛ nde, Kandɔ Njambiyɛ mɛ kɛ njoka yun.»
21 Nem dirão: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Porque o Reino de Deus está entre vocês.
22 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ nde: «Yo ta ɓɛ nɛ ŋgimɔ te yi wunɛ ta kwaɗyɛ ɗiyɔ ko nɛ mbɛt kɛ yesɔ te yi *Mɔnɔ mumɔ ta nje kɛ́. Ko ɓɛkɔ ɗete, wunɛ tí ɓɛŋɛ yesɔ te na.
22 A seguir, Jesus disse aos seus discípulos:
23 Ɓomɔ ta lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: ‹Nɛ ɓɛ̂ŋa, nyɛ waka, nyɛ wari!› Wunɛ tî kɛn na. Wunɛ tî sɛɗyikwɛ ɓeŋgwɛ ɓo na.
23 E dirão a vocês: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Não saiam nem sigam essa gente.
24 Yo nde, njena Mɔnɔ mumɔ ta ɓɛ nda yi yɛsi mbiyɔ yesɛ nɔ nɛ vɛrum, panɔ kandɛ komɛ yesɔ pundɛ kumɔ komɛ yesɔ ɓalɛ kɛ́.
24 Porque assim como o relâmpago, que resplandece e brilha de uma extremidade do céu até a outra, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Yasi wɛtɛ, a yâkaŋgwɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate. Ɓotu ɓe ŋgimɔ te yɔkɔ ta sɛŋɛ nyɛ.
25 Mas é necessário que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 Yasi te yi kwaŋnama kɛ ŋgimɔ Nɔy kɛ́ ta kwaŋna sendi ɗete kɛ ŋgimɔ te yi Mɔnɔ mumɔ ta nje kɛte kɛ́.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Kɛ ŋgimɔ te yite ɓomɔ ɗikima ɗyena, ɗye mɛnjam, kelɔ mɛgwaki, kɛnjɛ ɓeŋgɔndu ɓan kɛ mɛgwaki kumɔ kɛ yesɔ te yi Nɔy nyiŋma nɔ kɛ mɔy nyaŋgwɛ kuka, ɛ nyaŋgwɛ mbeŋ ɗya̧ girise ɓo hɛnɛ.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, veio o dilúvio e destruiu todos.
28 Yo ta kwaŋna sendi nda yi yo kwaŋnama nɔ kɛ ŋgimɔ Lɔt kɛ́. Ɓomɔ ɗikima ɗyena, ɗye mɛnjam, ɓɔmɔ mɛyasi, ɗyaŋgwɛ mɛyasi. Ɓo ɗikima ɓɛ mɛnyambi, sumɔ mɛtu̧.
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Yasi wɛtɛ, kɛ yesɔ te yi Lɔt ɗuwa̧ nɔ kɛ̀ *Sɔdɔm kɛ́, ɛ ɗitɛ nɛ̀ yiŋa lolna mɛtari wulɛ ɗyoɓɔ girise ɓo hɛnɛ.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu todos.
30 Yo ta kwaŋna sendi ɗete kɛ yesɔ te yi Mɔnɔ mumɔ ta punjɛ yotu nyɛ ɓomɔ kɛ́.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 Yesɔ te mɔ te ɛ ta ɓɛ kɛ tosiyɔ̧ kɔ tî pikwɛ nde, a mɛ kɛ̀ ɓu̧ mɛyasi mɛnɛ kɛ mɔy tu̧ na. Sendi, mɔ te ɛ ta ɓɛ kɛ ŋgwaŋ kɔ tî yɔkwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ ɗya na.
31 — Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e, de igual modo, quem estiver no campo não volte para trás.
32 Wunɛ tâka yasi te yi kelnama nɛ nya Lɔt kɛ́.
32 Lembrem-se da mulher de Ló.
33 Mumɔ hɛnɛ ɛ ta sa̧ nje te yi kambiɗya nɛ joŋgwɛ ɗyenɛ kɔ ta ɗimbiɗye yo. Yasi wɛtɛ, yɔkɔ ɛ ta ɗimbiɗye joŋgwɛ ɗyenɛ kɔ ta kpalɔ ju̧.
33 Quem tentar preservar a sua vida a perderá; e quem a perder, esse a salvará.
34 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Kɛ ŋgimɔ te, kɛ njoka ɓomɔ yiɓa ɓe ta ya nɛ tu kɛ kiya taŋ wɛtɛ, a ta ɓu̧ wɛtɛ, tikɔ wɛtɛ.
34 Digo a vocês que, naquela noite, duas pessoas estarão numa cama: uma será levada, e a outra será deixada.
35 Kɛ njoka ɓoma yiɓa ɓe ta ŋgbɔ kɔkɔ yasi kɛ tari, a ta ɓu̧ wɛtɛ, tikɔ wɛtɛ.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo trigo: uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Kɛ njoka ɓembam yiɓa ɓe ta ɓɛ kɛ kelɔ mɛsay kɛ ŋgwaŋ, a ta ɓu̧ wɛtɛ, tikɔ wɛtɛ.»
36 [Dois estarão no campo: um será tomado, e o outro será deixado.]
37 Ɛ ɓejekɛ diyɛ nyɛ nde: «Yo ta kwaŋna we, Nyaŋgwɛ Kumande?» Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Kɛ mbɛy komɛ muŋ yasi ɗiyɛ kɛ́, ɓedaɓo wésiɗyaŋgwɛ womɛte.»
37 Então perguntaram a Jesus: — Onde será isso, Senhor? Ele respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.